VI SA/Wa 3143/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia 2 października 2013 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca"), reprezentowana przez adwokata, działając za pośrednictwem organu, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy jego decyzję z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia stronie skarżącej zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. W przedmiotowej skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek, skarżąca spółka podkreśliła, że wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego wywoła konkretne skutki majątkowe w postaci wyrządzenia ogromnej straty, która - w ocenie strony skarżącej - na chwilę obecną jest trudna do szacowania. Zdaniem skarżącej spółki, wykonanie spornej decyzji może spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w postaci hurtowni farmaceutycznej, co może bezpośrednio doprowadzić do konieczności likwidacji kilku stanowisk pracy oraz utratą przychodów. W tej sytuacji, według strony skarżącej, wskazane okoliczności uprawdopodobniają wystąpienie przesłanek pozytywnych zastosowania ochrony tymczasowej, tj. wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny, wnosząc o jej oddalenie, nie ustosunkował się do wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wyjątkowy, albowiem stanowi odstępstwo od generalnej zasady jej wykonalności. Niewątpliwie, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Strona skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania spornej decyzji, musi w złożonym wniosku uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od wspomnianej zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Należy uznać, że w interesie strony skarżącej leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - zarówno majątkową, jak i niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak m.in. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wydanie 2, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013, s. 364 i cyt. tam orzecznictwo; podobnie: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 437 i powołane tam postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast, jeśli chodzi o trudne do odwrócenia skutki, na których wystąpienie powołała się w swoim wniosku strona skarżąca, to przyjmuje się, że są to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. m.in. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ..., s. 364-365 i powołanie tam postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09 oraz postanowienie NSA z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt OZ 415/11). Rozpoznając wniosek strony skarżącej, Sąd miał na uwadze to, iż - co do zasady - każde rozstrzygnięcie administracyjne pozbawiające podmiot prawa do prowadzenia określonej działalności (wykonywania funkcji, wykonywania uprawnienia itp.), powoduje w istoty rzeczy, że podmiot ten swoich dotychczasowych funkcji już nie może wykonywać. Samo wystąpienie tego skutku nie jest jednak wystarczającą (samoistną) przyczyną wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, wstrzymanie wykonania aktu pozbawiającego stronę skarżącą prawa do wykonywania dotychczasowej działalności gospodarczej, może być zasadne tylko wtedy, gdy wykonanie zaskarżonego aktu, w szczególnej sytuacji wnioskodawcy, wywoła trudne do zaakceptowania niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast sama tylko utrata dotychczas posiadanego uprawnienia nie stanowi takiej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, skarżąca spółka wykazała w swoim wniosku ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających konieczność zastosowania tymczasowej ochrony prawnej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wskazała bowiem, że w konsekwencji natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego zachodzi bezpośrednie ryzyko likwidacji prowadzonej przez spółkę hurtowni i związane z tym niebezpieczeństwo zwolnień jej pracowników, co - w ocenie Sądu - wypełnia przesłanki określone w treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i jednocześnie spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.