VI SA/Wa 3174/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z 24 sierpnia 2014 r. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (skarżąca w niniejszej sprawie) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 25 lipca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skarga została nadana na adres organu w dniu 27 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę - k. 22) Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona wskazała, że przyczyną uchybienia terminu był wcześniej zaplanowany urlop jej pracownika odpowiedzialnego za przewozy betonu – J. M., a nikt inny, z uwagi na specyficzny charakter sprawy nie mógł go zastąpić w przygotowaniu skargi. Materia sprawy wymagała natomiast zgromadzenia licznego materiału dowodowego i opinii instytucji zajmujących się problematyką wag. Strona wskazała, że pracownik stawił się do pracy po urlopie w dniu 25 sierpnia 2014 r. Do skargi załączono kserokopię wniosku urlopowego J. M. z 31 lipca 2014 r. na okres od 1 sierpnia 2014 r. do 22 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazano, że nikt nie mógł zastąpić pracownika skarżącej, który był na urlopie, w przygotowaniu skargi. Pracownik stawił się do pracy 25 sierpnia 2014 r i tym dniu wniesiono skargę. W ocenie Sądu wskazane okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że zaskarżoną decyzję strona odebrała w dniu 25 lipca 2014 r., natomiast pracownik skarżącej, który jej zdaniem był niezbędny do sporządzenia skargi do Sądu, przebywał na urlopie dopiero od 1 sierpnia 2014. Skarżąca miała więc świadomość w chwili udzielania urlopu swojemu pracownikowi, że po jego powrocie wniesienie skargi nastąpi z uchybieniem terminu. Ponadto należy zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania wniesionego przez stronę od decyzji organu I instancji z [...] lutego 2014 r., zatem wszystkie okoliczności faktyczne dotyczące przedmiotowej sprawy były skarżącej znane. Brak winy w uchybieniu terminu jest oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, które wskazywałyby na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.