VI SA/Wa 3203/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie przejęcia S. przez A. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej K. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych z tytułu wpisu od skargi. K. (dalej: "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z [...] sierpnia 2014 r., nr [...] o przejęciu S. przez A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", określają zasady wnoszenia i rozpatrywania skarg na akty i inne czynności administracji publicznej podlegające kognicji sądów administracyjnych. Zakres podmiotów uprawnionych do złożenia skargi zawiera się w treści art. 50 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym może ją wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna, w sprawach dotyczących interesu prawnego innych osób, jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Od tej ogólnej zasady przepisy p.p.s.a. przewidują jednak wyjątek, o którym mowa w art. 50 § 2 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W przypadku przedmiotowej skargi, powyższy przepis znajduje zastosowanie, z uwagi na uregulowania szczególne, zawarte w ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo – kredytowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1450 ze zm.), dalej: "u.s.k.o.k.". Sąd wskazuje, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 74 ust. 4 u.s.k.o.k. Zgodnie z treścią tego przepisu, w przypadku braku zgody innej kasy na przejęcie kasy lub braku możliwości przejęcia kasy przez inną kasę, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględniając potrzebę ochrony stabilności rynku finansowego i bezpieczeństwa środków zgromadzonych na rachunkach kasy może podjąć decyzję o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przez bank krajowy, za jego zgodą albo wydać decyzję o likwidacji kasy. W myśl art. 74 ust. 8 u.s.k.o.k., od decyzji, o której mowa w art. 74 ust. 3 i 4 tej ustawy, rada nadzorcza kasy może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od daty jej doręczenia. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji, jednakże przed rozpatrzeniem skargi nie może być rozpoczęte zbywanie majątku kasy w likwidacji. Przepis art. 127 § 3 k.p.a. w takim przypadku nie znajduje zastosowania. Powyższa regulacja stanowi szczególny tryb postępowania w tego rodzaju sprawach, zarówno w trybie administracyjnym (brak możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), jak również sądowo-administracyjnym (wniesienia skargi na decyzję o przejęciu spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej), w terminie - 7 dni przez uprawniony do tego organ, którym jest rada nadzorcza kasy. W ocenie Sądu ustawodawca, mając na uwadze potrzebę ochrony stabilności rynku finansowego i bezpieczeństwa środków zgromadzonych na rachunkach spółdzielczych kas oszczędnościowo – kredytowych, celowo pozbawił stronę postępowania administracyjnego prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wprowadził ekstraordynaryjny tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, ograniczając również krąg podmiotów uprawnionych do jej wniesienia wyłącznie do rady nadzorczej spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej. Wskazać trzeba, że przepis art. 74 ust. 8 u.s.k.o.k. nadaje takie uprawnienie ściśle określonemu organowi nadzoru kasy będącej adresatem decyzji o jej przejęciu. Jest to uprawnienie przypisane temu konkretnemu organowi i nie obejmuje innych organów tego podmiotu np. zarządu oraz organów innej spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej, w tym także K. Dotyczy to także sytuacji, w której inny podmiot był uczestnikiem postępowania administracyjnego na prawach strony. Podkreślić w tym miejscu należy, że ww. przepis ma szczególny charakter (lex specialis) w stosunku do przytoczonego wyżej art. 50 § 1 p.p.s.a, będącego normą o charakterze generalnym (legi generali). Oznacza to, że inny uczestnik postępowania administracyjnego nie ma legitymacji materialnoprawnej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i nie może w tym względzie zastąpić rady nadzorczej spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej, podlegającej przejęciu na mocy decyzji Komisji Nadzoru Finansowego. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Rzecznika Praw Dziecka, tj. podmiotów posiadających nieograniczoną przesłankami materialnoprawnymi formalną legitymację skargową, której podstawę stanowi odpowiednio: ochrona praworządności, ochrona wolności oraz praw człowieka i obywatela, jak również ochrona praw dziecka (patrz: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. R Hausera i M. Wierzbowskiego - wyd.2, s. 298 i nast.). Tryb wnoszenia skarg w takim przypadku został uregulowany w art. 52 § 1 oraz art. 53 § 3 p.p.s.a. Na marginesie sprawy dodać należy, iż przedmiotowe uprawnienie dotyczy wyłącznie wniesienia skargi, a nie udziału organizacji społecznej jako uczestnika postępowania sądowo-administracyjnego, stosownie do treści art. 9 p.p.s.a., jeżeli już zostanie ono skutecznie wszczęte. W tym zakresie brak jest bowiem odrębnych ograniczeń ustawowych. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie skarga mogła zostać wniesiona przez Radę Nadzorczą S. Jednakże jak wynika z akt sprawy, organ ten uchwałą z dnia 25 sierpnia 2014 r. nie skorzystał z przedmiotowego uprawnienia, o czym poinformował Komisję Nadzoru Finansowego. Tym samym stwierdzić należy, iż stronie skarżącej - uczestnikowi postępowania administracyjnego - nie przysługuwała legitymacja prawna do wniesienia skargi na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z [...] sierpnia 2014r., nr [...] o przejęciu S. przez A. Zważywszy, że istnienie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego (legitymacja skargowa) stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, a skarżąca takiej legitymacji nie posiada, skarga taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.