VI SA/Wa 3245/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Asesor WSA Iwona Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej oddala skargę [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. (dalej też jako: "Strona", "Skarżąca", "Wnioskodawca", "Przedsiębiorca" lub "Spółka") zwróciła się do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej także jako "Prezes NFZ" lub "Organ") z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej na podstawie art. 34 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 221 ze zm.). W opisie stanu faktycznego zdarzenia przyszłego Przedsiębiorca wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest pozyskiwanie drewna. Wspólnikami Spółki są i będą dwie osoby fizyczne (dalej jako: "Wspólnicy"), posiadające po 50% udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Wspólnicy są osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającymi obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wspólnicy nie będą zatrudnieni w Spółce na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o zarządzanie ani żadnej umowy o podobnym charakterze. Wspólnicy pełnią i będą pełnić funkcje w zarządzie Spółki. W wyniku planowanej zmiany umowy Spółki, ma dojść do wprowadzenia do umowy Spółki na podstawie art. 176 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 18, dalej także jako: "k.s.h.") postanowień zobowiązujących jednego ze wspólników Spółki do powtarzających się świadczeń niepieniężnych, realizowanych w każdym przypadku zgłoszenia zapotrzebowania przez Spółkę. Intencją Wspólników jest wykorzystanie art. 176 § 1 k.s.h. do stworzenia takich relacji między jednym ze Wspólników a Spółką, które pozwolą im wzajemnie odnosić określone korzyści. Zobowiązanie wspólnika w umowie spółki do powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki jest jego dodatkowym, obok zobowiązania do wniesienia wkładu, zobowiązaniem, którego wykonanie ma przyczynić się do realizacji celów strategicznych Spółki. Korzyści przejawiają się natomiast w pewności otrzymania przez Spółkę określonych świadczeń jak również możliwości zbytu tych świadczeń przez wspólnika i otrzymania z tego tytułu wynagrodzenia. Jeden ze wspólników zgodnie z umową będzie zobowiązany do wykonywania poniższych świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki na jej żądanie, a w sytuacji braku żądania do pozostawania w gotowości do wykonania świadczenia: - przeprowadzanie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami do pracy - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - przeprowadzanie szkoleń dla pracowników - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - onboardingu nowego pracownika (przeszkolenie ze wszystkich procedur przyjętych w spółce) - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 20 godzin, - przygotowanie planów urlopowych i dni wolnych w spółce na kolejny rok - nie rzadziej niż raz do roku w wymiarze 20 godzin, - przeprowadzanie ocen pracowniczych w spółce oraz rozmów podsumowujących - nie rzadziej niż raz do roku w wymiarze 20 godzin, - rozliczanie czasu pracy kierowców oraz sczytywanie tachografów kierowców - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 15 godzin, - wystawianie faktur - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin, - procesowanie płatności - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 3 godzin, - potwierdzanie dostaw w ramach procedury SENT - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 2 godzin, - przygotowanie i przekazywanie dokumentów księgowych dla biura rachunkowego - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin. - analiza dostępnych do pozyskania dotacji i źródeł finansowania działalności spółki - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 20 godzin, - przygotowywanie ofert oraz kompletowanie dokumentacji w ramach przetargów publicznych - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 40 godzin, - wyszukiwanie najkorzystniejszych ofert ubezpieczeń - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 5 godzin, - obsługa szkód powstałych w spółce - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - nadanie cen rynkowych - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 5 godzin, - wyszukiwanie nowych dostawców i odbiorców na wyroby spółki - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 5 godzin, - udział w negocjacjach z kontrahentami - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - wykonywanie prób jakości paliwa - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 1 godziny, - wykonywanie prób jakości zrębki - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 1 godziny, - przygotowywanie dokumentów do Urzędu Regulacji Energetyki - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 20 godzin, - przygotowywanie deklaracji oraz bilansu w ramach raportowania dotyczącego kryteriów zrównoważonego rozwoju - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 40 godzin, - przygotowywanie zbiorczego zestawienia dot. współczynnika wagi towaru do jego objętości - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin, - przeprowadzanie audytów do celów uzyskania certyfikacji w ramach raportowania dotyczącego kryteriów zrównoważonego rozwoju - nie rzadziej niż raz w roku w wymiarze 20 godzin, - zbieranie podpisów pod oświadczeniami od dostawców - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin, - przeprowadzanie inwentaryzacji środków trwałych i wyposażenia spółki - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - rejestracja nowo nabytych pojazdów - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - uzyskiwanie oraz odnawianie pozwoleń, zezwoleń oraz licencji związanych z prowadzoną działalnością - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - przygotowywanie zamówień - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 10 godzin, - weryfikacja dokumentów dotyczących dostaw pod kątem ilościowym oraz jakościowym - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 10 godzin. We wniosku zaznaczono, że zobowiązanie jednego ze Wspólników w umowie spółki do powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki jest dodatkowym, obok zobowiązania do wniesienia wkładu, zobowiązaniem, które ma przyczynić się do realizacji celów strategicznych Spółki. Wspólnik, wykonując powtarzające się świadczenia niepieniężne na rzecz Spółki, nie będzie podporządkowany osobie zatrudnionej w Spółce, lub pełniącej w Spółce określone funkcje, lub zatrudnionej przez inny podmiot. Świadczenia będą odpłatne i ekwiwalentne, tzn. Spółka będzie dokonywała wypłat wynagrodzenia na rzecz jednego ze Wspólników. Zgodnie z art. 176 § 2 k.s.h. wynagrodzenie za takie świadczenia na rzecz Spółki będzie wypłacane niezależnie od tego czy Spółka będzie wykazywała zysk. Jednocześnie wysokość wynagrodzenia należnego jednemu ze Wspólników za powtarzające się świadczenia niepieniężne ustalana jest przez Spółkę. W świetle tak opisanego stanu faktycznego Przedsiębiorca postawił następujące pytanie: "Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, wykonywanie przez jednego ze Wspólników odpłatnie świadczeń niepieniężnych będzie objęte obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r. poz. 146, dalej także jako "ustawa o świadczeniach" lub "u.ś.o.z.")? I zgodnie ze stanowiskiem Przedsiębiorcy wypłata wspólnikowi wynagrodzenia z tytułu powtarzających się świadczeń niepieniężnych (o których mowa w art. 176 k.s.h.), nie będzie objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym. Uzasadniając swoje stanowisko Przedsiębiorca wskazał, że katalog osób objętych ubezpieczeniem zdrowotnym, o którym stanowi art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach ma charakter zamknięty, co w konsekwencji oznacza, że tylko osoby w tym przepisie wymienione podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Decyzją z [...] lipca 2024 roku nr [...] Prezes NFZ, działając na podstawie art. 109a ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach oraz art. 34 ust. 5 ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, uznał za nieprawidłowe zawarte w powyższym wniosku stanowisko Spółki. W ocenie Prezesa NFZ wspólnik w istocie będzie realizować świadczenia polegające de facto na prowadzeniu spraw Spółki. Oznacza to, że są to bez wątpienia świadczenia o charakterze ciągłym, stojące w sprzeczności z naturą instytucji opisanej art. 176 k.s.h. Tym samym opisany przez Przedsiębiorcę we wniosku stosunek prawny łączący wspólnika - członka zarządu - nie mieści się w hipotezie normy prawnej z art. 176 k.s.h. a wypełnia dyspozycję normy wynikającej z art. 201 § 1 k.s.h. Ujęte we wniosku czynności, są bowiem, zdaniem Prezesa NFZ, w ścisły sposób powiązane z prowadzeniem spraw spółki, jej kierowaniem i zarządzaniem. W ocenie tegoż organu trudno sobie wyobrazić, aby członek zarządu, w ramach pełnionej funkcji, nie zajmował się sprawami związanymi ze sprawami pracowniczymi, w tym zatrudnieniem pracowników, nie prowadził szkoleń pracowników i ich oceny pracy, nie wystawiał faktury, nie procesował płatności, nie przygotowywał i nie przekazywał dokumentów księgowych dla biura rachunkowego. Są to czynności, które mieszczą się w prowadzeniu spraw spółki i powiązane są z czynnościami związanymi typowo z zarządzaniem Spółką. Analogicznie, zdaniem Prezesa NFZ, należy potraktować przygotowywanie ofert i dokumentacji do przetargów publicznych, obsługę szkód powstałych w spółce, badanie cen rynkowych, wyszukiwanie nowych dostawców i odbiorców, przygotowywanie różnego rodzaju dokumentacji czy przeprowadzanie audytów. Potwierdza to stałe i bieżące wykonywanie wskazanych zadań. Świadczenia w postaci przygotowywania wszelkiej dokumentacji sprowadzają się do czynności porządkujących i technicznych o charakterze wewnętrznym. Są one standardowymi czynnościami podejmowanymi w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie sposób bowiem sobie wyobrazić przedsiębiorstwa w którym nie dokonuje się gromadzenia dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością spółki, podejmuje działania prowadzące do jej rozwoju, czy też nie przeprowadza się szkolenia pracowników. Są to zatem typowe czynności związane prowadzeniem działalności i funkcjonowaniem Spółki i jako takie z samego założenia mają one charakter ciągły. Nie da się bowiem prowadzić działalności gospodarczej inaczej niż w sposób zorganizowany i ciągły. Zdaniem Prezesa NFZ, czynności, takie, jak opisane we wniosku, ze swej natury wykonywane są w sposób ciągły i nie można uznać ich za powtarzające się świadczenia niepieniężne mieszczące się w dyspozycji art. 176 k.s.h. Są one wykonywane w sposób stały, to jest przez cały czas prowadzenia przez Spółkę zorganizowanej działalności zarobkowej. Tak długo bowiem jak Spółka prowadzi działalność gospodarczą, tak długo istnieje potrzeba stałego, a więc ciągłego wykonywania przez wspólnika wspomnianych wyżej czynności. Co istotne - jak wynika z wniosku - zakres świadczeń wspólników został określony jako bezterminowy, nie określono bowiem okresu w ciągu którego obowiązki te będą spoczywać na wspólnikach. Oznacza to, że - o ile nie zostaną wcześniej zniesione - spoczywają one na wspólnikach przez cały okres normalnego funkcjonowania Spółki, a także w fazie jej likwidacji, jeżeli jest to uzasadnione z uwagi zwłaszcza na cele likwidacji i okoliczności dotyczące danego przypadku likwidacji Spółki. Tym samym, w ocenie Prezesa NFZ, czynności te nie mieszczą się w hipotezie normy ustanowionej w art. 176 k.s.h. Zgodnie z brzmieniem art. 176 k.s.h., świadczenie powinno mieć charakter powtarzalny, a zatem periodyczny. Tego kryterium nie spełniają zobowiązania jednorazowe, ciągłe ani stałe. Tym samym na gruncie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach, tytułem do objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym nie jest zatem wyłącznie wykonywanie pracy na podstawie umowy zlecenia, ale także na podstawie umowy o świadczenie usług każdej umowy, do której zastosowanie mają przepisy o zleceniu. W kontekście powyższego, stanowisko Przedsiębiorcy, przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Prezes NFZ uznał za nieprawidłowe. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na powyższą decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] lipca 2024 roku nr [...], Spółka zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 66 ust 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez uznanie, że w przedstawionym we wniosku o interpretację opisie zdarzenia przyszłego, wykonywanie przez wspólnika Spółki odpłatnie powtarzających się świadczeń niepieniężnych będzie podlegało obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 34 ust. 1-3, ust. 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców, poprzez przyjęcie przez Organ, że opisane w zdarzeniu przyszłym świadczenia wypełniają przesłanki tytułu do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, a tym samym poprzez przyjęcie stanu faktycznego, który nie wynika że złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, podczas gdy Organ winien był przyjąć, że przedmiotem stanu faktycznego są świadczenia niepieniężne, o których mowa w art. 176 § 1 i § 2 k.s.h., a zatem powinien był wydać interpretację indywidualną w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe opisane przez Stronę Skarżącą, tj. powinien był przyjąć że przedmiotem wniosku były świadczenia niepieniężne, za które wypłacane wspólnikowi jest wynagrodzenie w oparciu o art. 176 § 1 i § 2 k.s.h., które nie stanowią tytułu do podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 34 ust. 1-3, ust. 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców, poprzez przyjęcie przez Organ, że do opisanych w zdarzeniu przyszłym świadczeń stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, dotyczące zlecenia, podczas gdy świadczenia opisane we wniosku będą świadczone na podstawie o art. 176 § 1 i § 2 k.s.h. oraz umowy Spółki a nie na podstawie przepisów kodeksu cywilnego, a tym samym poprzez przyjęcie opisu zdarzenia przyszłego, który nie wynika ze złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 34 ust. 1-3, ust. 5 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez przyjęcie przez Organ, że opisane w zdarzeniu przyszłym świadczenia sprowadzają się do bieżącego, stałego prowadzenia spraw Spółki, a jako takie wpisują się w dyspozycję normy zawartej w art. 201 § 1 k.s.h., podczas gdy świadczenia opisane we wniosku nie polegają na prowadzeniu spraw Spółki i reprezentowaniu Spółki a tym samym poprzez przyjęcie opisu zdarzenia przyszłego, który nie wynika ze złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm., dalej w skrócie także jako "k.p.a.") poprzez powołanie się w uzasadnieniu na orzeczenia, do których Strona nie ma dostępu a więc uniemożliwienie Stronie zapoznania się z całokształtem motywów, jakimi kierował się Organ, wydając skarżoną decyzję; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. poprzez zawarcie w uzasadnieniu sprzecznych stanowisk a więc uniemożliwienie Stronie zapoznania się z całokształtem motywów jakimi kierował się Organ wydając skarżoną decyzję. Mając na uwadze powyższe zarzuty Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zobowiązanie Organu do wydania decyzji zgodnej ze stanowiskiem Spółki wskazanymi we wniosku o interpretację indywidualną, tj. że w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, wykonywanie przez jednego ze wspólników Spółki odpłatnie świadczeń niepieniężnych nie będzie objęte obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art 66 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenie od Prezesa NFZ na rzecz Strony zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka przedstawiła argumentację na poparcie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W ramach tej kontroli sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej zwana "p.p.s.a.") Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję, pod kątem jej zgodności z prawem, Sąd nie stwierdził podnoszonego w skardze naruszenia prawa procesowego, jak również naruszenia prawa materialnego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi. Wspomniana decyzja zapadła w związku ze złożeniem przez Skarżącą wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w oparciu o przepis art. 34 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców, zgodnie z którym, przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie wyjaśnienia co do zakresu i sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie (interpretacja indywidualna). Wniosek Skarżącej dotyczył przy tym rozstrzygnięcia kwestii podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez wspólnika otrzymującego wynagrodzenie z tytułu powtarzających się świadczeń niepieniężnych (o których mowa w art. 176 k.s.h.), wykonywanych na podstawie umowy spółki z o. o. Tak sformułowany przedmiot wniosku mieści się w ramach wyznaczonych we wskazanym powyżej przepisie, a zatem wystąpiły podstawy do rozpoznania wniosku Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej. Jednocześnie organem właściwym do wydania wnioskowanej interpretacji indywidualnej w tej sprawie był Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, zgodnie z art. 109a ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, który stanowi, że Prezes Funduszu wydaje interpretacje indywidualne, o których mowa w art. 34 ustawy Prawo przedsiębiorców, w zakresie spraw dotyczących objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym (przy czym w sprawie nie zachodziło wyłączenie właściwości Organu określone w art. 109a ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej). Zgodnie z art. 34 ust. 2 i 3 ustawy Prawo przedsiębiorców wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może bowiem dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, przy czym przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawia zaistniały stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie. Natomiast z art. 34 ust. 5 ustawy Prawo przedsiębiorców wynika, że udzielenie interpretacji indywidualnej następuje w drodze decyzji, przy czym interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym oraz z pouczeniem o prawie wniesienia środka zaskarżenia. Z kolei z art. 34 ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców wynika, że do postępowań o wydanie interpretacji indywidualnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Istotą interpretacji indywidualnej wydawanej na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców jest wyjaśnienie przez kompetentny organ administracji publicznej zakresu i sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę m.in. składek na ubezpieczenia zdrowotne. Jednocześnie, w myśl art. 35 ust. 1 cyt. ustawy interpretacja indywidualna nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, z tym że przedsiębiorca nie może być obciążony sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji indywidualnej ani daninami w wysokości wyższej niż wynikające z uzyskanej interpretacji indywidualnej. Na gruncie niniejszej sprawy, we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Skarżąca zajęła stanowisko, zgodnie z którym wypłata wspólnikowi wynagrodzenia z tytułu powtarzających się świadczeń niepieniężnych, o których mowa w art. 176 k.s.h., nie stanowi podstawy do podlegania przez niego obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Według Strony bowiem ustawodawca w art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach wprowadził zamknięty katalog podmiotów, objętych obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a do katalogu tego nie należy wspólnik w spółce z o. o. otrzymujący wynagrodzenie z tytułu wykonywania powtarzających się świadczeń niepieniężnych określonych w art. 176 k.s.h. Z kolei Organ, w zaskarżonej decyzji, uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe, gdyż, jego zdaniem, natura zleconych wspólnikowi czynności, wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej, jest sprzeczna z art. 176 k.s.h. Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się więc do oceny, czy enumeratywnie przypisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przez Skarżącą jej wspólnikowi skonkretyzowane świadczenia, wypełniają kryteria pozwalające na zakwalifikowanie ich do kategorii statuowanych w przepisie art. 176 k.s.a., powtarzających się świadczeń niepieniężnych, co z kolei determinuje zaistnienie, bądź nie, w stosunku do wspólnika nimi obciążonego, obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tego tytułu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że przepis artykułu 176 k.s.h. w istocie nie obejmuje swoją hipotezą skonkretyzowanych praw i obowiązków stron, zasad świadczenia wzajemnych zobowiązań, zagadnienia odpowiedzialności za niewykonanie i nienależyte wykonanie zobowiązań, kwestii przedawnień wzajemnych roszczeń i tym podobnych obszarów. W konsekwencji, w przypadku nałożenia na wspólnika obowiązku, o jakim mowa w art. 176 k.s.h. w pierwszej kolejności należy rozważyć, które przepisy będą miały zastosowanie do wykonywania tego stosunku prawnego, w zależności od przedmiotu świadczeń a o ich kwalifikacji prawnej decydowały będą essentialia negotii konkretnego zobowiązania. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, zauważyć należy, że w opisie stanu faktycznego Strona wskazała, iż zgodnie z art. 176 k.s.h., wspólnik będzie zobowiązany do następujących świadczeń: - przeprowadzanie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami do pracy - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - przeprowadzanie szkoleń dla pracowników - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - onboardingu nowego pracownika (przeszkolenie ze wszystkich procedur przyjętych w spółce) - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 20 godzin, - przygotowanie planów urlopowych i dni wolnych w spółce na kolejny rok - nie rzadziej niż raz do roku w wymiarze 20 godzin, - przeprowadzanie ocen pracowniczych w spółce oraz rozmów podsumowujących - nie rzadziej niż raz do roku w wymiarze 20 godzin, - rozliczanie czasu pracy kierowców oraz sczytywanie tachografów kierowców - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 15 godzin, - wystawianie faktur - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin, - procesowanie płatności - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 3 godzin, - potwierdzanie dostaw w ramach procedury SENT - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 2 godzin, - przygotowanie i przekazywanie dokumentów księgowych dla biura rachunkowego - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin. - analiza dostępnych do pozyskania dotacji i źródeł finansowania działalności spółki - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 20 godzin, - przygotowywanie ofert oraz kompletowanie dokumentacji w ramach przetargów publicznych - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 40 godzin, - wyszukiwanie najkorzystniejszych ofert ubezpieczeń - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 5 godzin, - obsługa szkód powstałych w spółce - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - nadanie cen rynkowych - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 5 godzin, - wyszukiwanie nowych dostawców i odbiorców na wyroby spółki - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 5 godzin, - udział w negocjacjach z kontrahentami - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - wykonywanie prób jakości paliwa - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 1 godziny, - wykonywanie prób jakości zrębki - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 1 godziny, - przygotowywanie dokumentów do Urzędu Regulacji Energetyki - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 20 godzin, - przygotowywanie deklaracji oraz bilansu w ramach raportowania dotyczącego kryteriów zrównoważonego rozwoju - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 40 godzin, - przygotowywanie zbiorczego zestawienia dot. współczynnika wagi towaru do jego objętości - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin, - przeprowadzanie audytów do celów uzyskania certyfikacji w ramach raportowania dotyczącego kryteriów zrównoważonego rozwoju - nie rzadziej niż raz w roku w wymiarze 20 godzin, - zbieranie podpisów pod oświadczeniami od dostawców - nie rzadziej niż raz w miesiącu w wymiarze 10 godzin, - przeprowadzanie inwentaryzacji środków trwałych i wyposażenia spółki - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - rejestracja nowo nabytych pojazdów - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - uzyskiwanie oraz odnawianie pozwoleń, zezwoleń oraz licencji związanych z prowadzoną działalnością - nie rzadziej niż raz na kwartał w wymiarze 10 godzin, - przygotowywanie zamówień - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 10 godzin, - weryfikacja dokumentów dotyczących dostaw pod kątem ilościowym oraz jakościowym - nie rzadziej niż raz w tygodniu w wymiarze 10 godzin. Analizując zaistniały w sprawie spór, w pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że w myśl art. 3 k.s.h., przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób. Jednocześnie w świetle dyspozycji art. 2 k.s.h., w sprawach określonych w art. 1 § 1 k.s.h., nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz.U. z 2024 poz.1061 ze zm., dalej tez jako "k.c."). Z kolei w myśl art. 151 § 3 k.s.h., wspólnicy są zobowiązani jedynie do świadczeń określonych w umowie spółki. Na podstawie art. 159 k.s.h., jeżeli wspólnikowi mają być przyznane szczególne korzyści lub jeżeli na wspólników mają być nałożone, oprócz wniesienia wkładów na pokrycie udziałów, inne obowiązki wobec spółki, należy to pod rygorem bezskuteczności wobec spółki dokładnie określić w umowie spółki. Przepis art. 176 § 1 k.s.h. stanowi natomiast, że jeżeli wspólnik ma być zobowiązany do powtarzających się świadczeń niepieniężnych, w umowie spółki należy oznaczyć rodzaj i zakres takich świadczeń. Stosownie do utrwalonych poglądów doktryny, w celu skutecznego ustanowienia instytucji opisanej w art. 176 § 1 k.s.h. strony umowy spółki powinny oznaczyć co najmniej rodzaj i zakres świadczeń. Podkreślenia wymaga, że "rodzaj" to przedmiot świadczenia, innymi słowy wskazanie, na czym świadczenie wspólnika będzie polegać. Z kolei "zakres", to wskazanie przede wszystkim rozmiarów i okresu, w jakim świadczenie to ma być spełniane. Co istotne musi być to świadczenie "powtarzające się" a zatem periodyczne (okresowe). Artykuł 176 k.s.h. umożliwia tworzenie takich relacji między wspólnikiem a spółką, które pozwolą im wzajemnie odnosić określone korzyści. Dla spółki może to być pewność otrzymania w określonym czasie pewnych świadczeń, dla wspólnika możliwość zbytu świadczeń i otrzymania wynagrodzenia. Obowiązek taki ma sens przy istnieniu więzi kooperacyjnych, produkcyjnych, handlowych między spółką a wspólnikiem. Przykładem mogą być te wszystkie świadczenia, które polegają na dostarczaniu na przykład buraków do cukrowni w spółce plantatorów buraków, chmielu do browaru przez plantatorów chmielu, skór do garbarni, zboża do młyna, węgla z kopalni (tak M. Allerhand, Kodeks..., op. cit., s. 78; A. Kidyba, Spółka z o.o. Komentarz, 2002, s. 280; J. Tomkiewicz, J. Bloch, Spółka..., op. cit., s. 46), udostępnienie maszyn, zapewnienie transportu, okresowe doradztwo prawne, dostarczenie oprogramowania komputerowego. Świadczenia muszą mieć charakter niepieniężny (nie mogą to więc być takie, które mają mieszany charakter). Cechą wskazanego w art. 176 k.s.h. obowiązku jest przy tym jego powtarzalność. Nie będą natomiast spełniały tego warunku świadczenia jednorazowe ani mające charakter ciągły czy też stały (J. Tomkiewicz, J. Bloch, Spółki..., op. cit., s. 46; inaczej J. Namitkiewicz, Kodeks..., op. cit., s. 77). Uwzględniając powyższe, Sąd podziela stanowisko Prezesa NFZ, że stosunek prawny wskazany przez Skarżącą we wniosku o interpretację indywidualną, nie mieści się w hipotezie wspomnianej normy prawnej art. 176 k.s.h. Opisane we wniosku czynności, przy uwzględnieniu zarówno ich charakteru, jak i wymiaru czasowego ich realizowania, nie mają bowiem w żadnej mierze charakteru periodycznego, lecz ciągły. W konsekwencji należy zgodzić się ze stanowiskiem Organu, że wykonywanie wymienionych i opisanych we wniosku czynności, jako realnie ciągłych a nie periodycznych, nie podlega hipotezie normy zawartej w art. 176 k.s.h. W istocie bowiem, zdaniem Sądu, z treści wniosku wynika jednoznacznie, że wspólnik Skarżącej, miałby realizować świadczenia polegające na stałym i bieżącym wykonywaniu zadań (przez okres i w wymiarze wskazującym na stałe świadczenie na rzecz Spółki), immanentnie związanych z charakterem jej działalności, zarówno w sferze zewnętrznej (przykładowo przygotowywanie ofert oraz kompletowanie dokumentacji w ramach przetargów publicznych, wyszukiwanie nowych dostawców i odbiorców na wyroby spółki, udział w negocjacjach z kontrahentami), jak i wewnętrznej (przykładowo przeprowadzanie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami do pracy, przeprowadzanie szkoleń dla pracowników, przeszkolenie nowych pracowników ze wszystkich procedur przyjętych w spółce, przygotowanie planów urlopowych i dni wolnych w spółce na kolejny rok, przeprowadzanie ocen pracowniczych w spółce oraz rozmów podsumowujących). Sąd podziela stanowisko organu, że w kontekście przytoczonych powyżej unormowań, należy przyjąć, że wskazany przez Skarżącą we wniosku o interpretację stosunek prawny nie mieści się w hipotezie normy prawnej wynikającej z art. 176 k.s.h. Z treści wniosku wynika jednoznacznie, że wspólnik, zgodnie z umową spółki, ma realizować szereg świadczeń, co prawda w określonej w umowie ilości godzin w danym przedziale czasu, jednak polegających tak naprawdę na stałym i bieżącym realizowaniu zadań na rzecz Spółki, wskazujących w istocie na pracę stałą na jej rzecz. Z tego względu, opisane w sposób wskazany we wniosku czynności nie mają charakteru periodycznego. Dlatego, w odniesieniu do powyższego świadczenia należy zgodzić się ze stanowiskiem Organu, że wykonywanie ciągłych czynności, wymienionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, za określoną odpłatnością, nie mieści się w hipotezie normy zawartej w art. 176 k.s.h. Ciągłego charakteru tych świadczeń nie niweczy fakt, że poszczególne rodzaje czynności nie są jednorodne a na każdy z rodzajów czynności Skarżąca przewiduje odmienną ilość czasu (w wymiarze godzinowym) w różnie ujętych przedziałach czasowych. Łączna charakterystyka tych czynności z uwzględnieniem koniecznego na ich wykonanie czasu przez wspólnika wskazuje bowiem jasno, że stanowią one w istocie prowadzenie bieżących spraw spółki i wykonywanie czynności administracyjnych zapewniających prawidłowe jej funkcjonowanie. A tym samym trafne jest stanowisko Prezesa NFZ, że wskazane rodzaje czynności wpisują się właśnie w zakres prowadzenia spraw spółki, do czego kompetencje przysługują zarządowi spółki na zasadzie art. 201 k.s.h., przy czym ich wykonywanie może odbywać się zarówno na podstawie umowy o pracę, jak i umowy o świadczenie usług. W świetle zarzutów skargi, kwestionujących prawidłowość przyporządkowania opisanych we wniosku Skarżącej poszczególnych czynności wspólnika, do przypisanej zarządowi spółki, na mocy art. 201 § 1 k.s.h., kompetencji prowadzenia sprawy spółki i jej reprezentowania, podkreślenia wymaga, że stanowisko Spółki abstrahuje od oceny charakteru przyporządkowanych wspólnikowi czynności właśnie w ich całokształcie. A spojrzenie przez pryzmat całościowego ujęcia zarówno na rodzaj tychże czynności, jak i ich wymiar czasowy, potwierdza stanowisko Prezesa NFZ, że odpowiadają one prowadzeniu spraw spółki, jej kierowaniu i zarządzaniu. Zajmowanie się bowiem przez jednego wspólnika sprawami pracowniczymi, w tym zatrudnieniem pracowników, prowadzeniem szkoleń pracowników, oceną ich pracy, wystawianiem faktur, procesowaniem płatności, przygotowywaniem i przekazywaniem dokumentów księgowych dla biura rachunkowego, przygotowywaniem ofert i dokumentacji do przetargów publicznych, obsługą szkód powstałych w spółce, badaniem cen rynkowych, wyszukiwaniem nowych dostawców i odbiorców, przygotowywaniem różnego rodzaju dokumentacji czy przeprowadzaniem audytów, mieści się, w ocenie Sądu, w prowadzeniu spraw spółki w toku jej bieżącego funkcjonowania w sposób ciągły. Powyższe potwierdza, że czynności, w których Skarżąca upatruje świadczeń niepieniężnych o charakterze powtarzającym się, mieszczą się w zakresie sprawowania zarządu spółką. Wobec powyższego zasadnie organ przyjął, że stosownie do art. 2 k.s.h. kwalifikacji prawnej tak oznaczonego zobowiązania należy dokonać z zastosowaniem przepisów k.c. Cechy oraz treść tak ukształtowanego stosunku obligacyjnego, spełniającego cechy świadczenia usług zarządzania wypełnia przesłanki tytułu do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym o jakim mowa w art. 66 ust.1 pkt. 1 lit. "e" ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stosownie do którego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są: osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia lub osobami z nimi współpracującymi. Sąd w tym miejscu podziela zapatrywanie wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 677/23, zgodnie z którym obowiązki, o których mowa w art. 176 k.s.h. składają się na treść stosunku uczestnictwa łączącego wspólnika ze spółką i mają w związku z tym charakter korporacyjny. Od tych obowiązków należy odróżnić inne zobowiązania cywilnoprawne wspólników wobec spółki, które nie są objęte stosunkiem spółki. Trafnie więc wskazuje się w literaturze i orzecznictwie, że wszelkie obowiązki świadczeń niepieniężnych o charakterze jednorazowym (np. opracowanie znaku towarowego dla towarów spółki) lub stałym (np. stałe zatrudnienie w spółce w charakterze księgowego, radcy prawnego, stałe udostępnianie spółce powierzchni magazynowych) nie podlegają przepisom art. 176 k.s.h. (por. A. Kidyba red., Kodeks spółek handlowych. Tom II. Komentarz do art.151-300; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 775/23; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 24 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 803/23). W tej sytuacji jako niezasadne należy potraktować zarzuty skargi, oparte o wskazanie naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Podkreślenia wymaga, że podstawą rozstrzygnięcia sprawy jest charakter świadczeń, jakie mają być spełniane przez wspólnika Skarżącej, co do których Prezes NFZ prawidłowo uznał, że nie mają one znamion świadczeń powtarzających się (okresowych). Zatem treść art. 176 k.s.h. nie ma tu zastosowania. Mając na uwadze powyżej przedstawione poglądy prawne, Sąd w pełni podzielił wykładnię przepisów zaprezentowaną przez Organ w zaskarżonej interpretacji stwierdzając prawidłowość zastosowania przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 66 ust.1 pkt.1 lit. "e" ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Sąd stwierdza, że bezzasadny jest także zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 34 ust. 1 – 3 i ust. 5 ustawy Prawo przedsiębiorców, poprzez przyjęcie stanu faktycznego, który nie wynika ze złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja spełnia wszelkie wymogi odnoszące się do treści interpretacji indywidualnej, o których mowa w art. 34 ust. 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców. Zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, ocenę stanowiska Spółki, a także wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że interpretacje indywidualne nie są rozstrzygnięciami władczymi ani aktami stosowania prawa, a pozostają jedynie poglądem organu w kwestii sposobu stosowania prawa (por. B. Brzeziński, B. Masternak, Instytucja wiążących interpretacji w Ordynacji podatkowej, "Monitor Podatkowy" 2005/4, s.12; podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 25 czerwca 2012 r., I FPS 4/12 oraz w wyrokach z dnia 29 sierpnia 2018 r" II FSK 2493/16 i II FSK 2955/16 i w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2018 r., II FSK 1762/18 - dostępne na stronie internetowej orzeczeń sadów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) i nie ma żadnych powodów, aby utożsamiać indywidualne interpretacje z decyzjami rozstrzygającymi sprawy co do istoty w następstwie zastosowania normy prawa materialnego do ustalonego przez organ stanu faktycznego sprawy. Podkreślenia przy tym wymaga, że zakres i przedmiot sprawy o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa konstytuuje treść wniosku wszczynającego postępowanie, a rolą organu prowadzącego to postępowanie jest ocena stanowiska strony w interesującej ją kwestii. Istotą tego postępowania jest zatem uzyskanie przez stronę wyjaśnienia treści przepisów prawa i ich zastosowania w odniesieniu do indywidualnej sytuacji wskazanej we wniosku. Organ wydający interpretację nie może więc ingerować w stan faktyczny opisany we wniosku, podważać go, uzupełniać, czy zmieniać w oparciu o inne źródła lub wiedzę znaną mu z urzędu (p. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r., III UK 122/13, wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2017 r. sygn. akt II GSK 3263/16, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej organ nie czyni własnych ustaleń stanu faktycznego. Opiera się wyłącznie na opisie przedstawionym przez składającego wniosek o wydanie interpretacji. Organ nie bada i nie sprawdza wiarygodności przedstawionych przez wnioskodawcę zdarzeń i nie dokonuje własnych ustaleń. W sprawach o wydanie interpretacji indywidualnej organ jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenia, czy stanowisko zajęte we wniosku jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Podstawą dokonywanego w jego toku wyjaśnienia treści przepisów prawa i ich zastosowania jest wyłącznie przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny sprawy. Organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, nie gromadzi dowodów i materiałów. Nadmienić należy również, iż sama sentencja decyzji interpretacyjnej sprowadza się do aprobaty lub zanegowania przez organ zaprezentowanego przez wnioskodawcę stanowiska odnośnie przyszłego zdarzenia, a uzasadnienie powinno się koncentrować na rozważaniach prawnych mających potwierdzić stanowisko wnioskodawcy albo stanowić kontrargumentację względem tego stanowiska, przemawiając jednocześnie za danym osądem organu udzielającego interpretacji. W związku z powyższym stwierdzić należy, że redakcja sentencji zaskarżonej decyzji zawierająca ocenę stanowiska Skarżącej, wyrażonego w sprawie (czyli we wniosku) jest zgodna z wymogami stawianymi interpretacji indywidualnej. Także w uzasadnieniu swej decyzji Prezes NFZ przedstawił w sposób klarowny i jednoznaczny własne stanowisko, co do sposobu stosowania relewantnych przepisów k.s.h. i k.c. Sąd nie stwierdził również w niniejszej sprawie naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie sprawy, oceniając zaskarżoną decyzję w świetle obowiązujących przepisów prawa, mających zastosowanie w sprawie, w powiązaniu z przedstawionym przez Spółkę opisem zdarzenia przyszłego, a także po rozważeniu podniesionych przez Skarżącą zarzutów, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe. Na gruncie przedstawionego przez Skarżącą zdarzenia przyszłego nie można przychylić się do jej stanowiska, co do zakwalifikowania czynności podejmowanych przez jej wspólnika, jako świadczeń periodycznych (okresowych), mieszczących się w hipotezie normy ustanowionej w art. 176 k.s.h. Organ tym samym zasadnie przyjął, że cechy oraz treść tak ukształtowanego stosunku obligacyjnego wypełnia przesłanki tytułu do objęcia wspólnika Skarżącej ubezpieczeniem zdrowotnym, o jakim mowa w art. 66 ust. 1 pkt. 1 lit. "e" ustawy o świadczeniach, stosownie do którego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są: osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia lub osobami z nimi współpracującymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.