VI SA/Wa 3253/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015r., nr [...] w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia 5 listopada 2015 r. A.W. (dalej: "skarżący" lub "strona skarżąca"), reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych z tytułu wykonywania przejazdu po drodze publicznej pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W petitum skargi strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że konieczność natychmiastowego uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych wiąże ze sobą wysokie ryzyko doprowadzenia do likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego przedsiębiorcę, albowiem wspomniana kwota jest dla strony skarżącej kwotą znaczną i trudną do uregulowania jednorazowo, co w konsekwencji wiąże się z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał ponadto, że zobowiązany jest do wypłaty wynagrodzenia pracownikom, a także spłaca kredyt zaciągnięty w związku z działalnością w łącznej wysokości 90.000 złotych. Jednocześnie, skarżący zauważył, iż ponosi wszelkie inne, znaczne koszty i wydatki związane z utrzymaniem firmy. Główny Inspektor Transportu Drogowego, powołując się na przepis art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm. - dalej także: "P.r.d."), postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] z urzędu wstrzymał w całości wykonanie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego, ustosunkowując się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołał się na powyższe postanowienie wydane w trybie przepisu art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi przepis art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu ustawy - Prawo o ruchu drogowym wynika, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. W tej sytuacji, uznać należy, że złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, w sytuacji kiedy organ drugiej instancji wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania tej decyzji zgodnie z art. 140ac ust. 2 P.r.d. (tak również /w:/ postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1940/15, publik, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r., zaś organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., powołując się na przepis art. 140ac ust. 2 P.r.d., z urzędu wstrzymał jej wykonanie. Zdaniem Sądu, wstrzymanie wykonania decyzji zgodnie z art. 140ac ust. 2 P.r.d. skutkuje tym, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia prawidłowości nałożenia spornej kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 140ac ust. 2 P.r.d. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.