VI SA/Wa 3270/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: odrzucić skargę; Skarżący – A. B., pismem z 5 października 2022 r. (k. 2) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Zgodnie z zarządzeniami z 7 marca 2025 r. (k. 47 i k.48) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 48 ) oraz do nadesłania kopii imiennego rachunku domu maklerskiego (banku), imiennego świadectwa depozytowego lub stosownego zaświadczenia, poświadczających posiadanie przez skarżącego na dzień wydania zaskarżonej decyzji (29.09.2022) (k.47). Zgodnie z pouczeniem skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz odpisu zarządzenia o wpisie, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 16 marca 2025 r. (Urzędowe Poświadczenie Odbioru), k. 57). Ostatnim dniem na dokonanie powyższych czynności był zatem 24 marca 2025 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych tut. Sądu (Rejestr Opłat Sądowych) ustalono, że do dnia 24 marca 2025 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Nie nadesłano również dokumentu potwierdzającego interes prawny skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a.") oraz zostanie prawidłowo opłacona. Wymóg opłaty został uregulowany w art. 220 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Skarżący został wezwany prawidłowo do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do nadesłania kopii imiennego rachunku domu maklerskiego (banku), imiennego świadectwa depozytowego lub stosownego zaświadczenia, poświadczających posiadanie przez skarżącego na dzień wydania zaskarżonej decyzji (29.09.2022). Skarżąca została również pouczona o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwania. Termin na dokonanie tych czynności upływał z dniem 24 marca 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego w postaci wykazania interesu prawnego oraz nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, o czym świadczy informacja zamieszczona w aktach sprawy o braku wpłaty do niniejszej sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że skarżący nie należy do podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania kosztów sądowych wymienionych w art. 239 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.