VI SA/Wa 3278/24

Dnia 27 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący asesor WSA Maciej Borychowski, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. B. N. (dalej: "Skarżący", "Strona") w dniu [...] września 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 października 2024 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca korespondencję z tut. Sądu, w tym również wezwanie do uiszczenia wpisu, została wysłana do Skarżącego w dniu 24 października 2024 r. Z adnotacji poczynionych na przesyłce wynika, że była awizowana w dniu 29 października 2024 r. oraz powtórnie w dniu 6 listopada 2024 r. W dniu 14 listopada 2024 r. Poczta Polska S.A. podjęła decyzję o zwrocie przesyłki z uwagi niepodjęcia w terminie przez adresata. Na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), przesyłka została uznana za doręczoną z upływem 14 dni od podjęcia pierwszej próby jej doręczenia, tj. została uznana jako doręczona w dniu 12 listopada 2024 r. Tym samym termin 7 dniu na uiszczenie wpisu sądowego rozpoczął bieg w dniu 13 listopada 2024 r. i upłynął w dniu 19 listopada 2024 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych nie stwierdzono wpłaty dotyczącej wniesionej przez Stronę skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a., nie ma zatem wpływu skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1055/12; z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 36/13; 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13 – te i pozostałe wyroki cytowane dostępne w uzasadnieniu dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto, jeżeli z adnotacji czynionych przez doręczyciela na kopercie zawierającej przesyłkę jednoznacznie wynika, że nie odebrano przesyłki mimo prawidłowego jej awizowania, nie mogą powstać wątpliwości co do prawidłowości doręczenia zastępczego. Koperta jak i zwrotne potwierdzenie odbioru stanowią dokument, który może być dowodem w toku postępowania (vide: postanowienie WSA w Poznaniu z 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 867/21). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało nadane do Skarżącego przesyłką poleconą w dniu w dniu 24 października 2024 r. Na przesyłce zostały poczynione adnotacje, że była ona dwukrotnie awizowana w dniu 29 października 2024 r. oraz powtórnie w dniu 6 listopada 2024 r. Natomiast w dniu 14 listopada 2024 r. Poczta Polska podjęła decyzję o zwrocie przesyłki do nadawcy – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – z uwagi na niepodjęcie przez adresata w terminie (k. 17 akt sądowych). Dokonane przez doręczyciela oraz właściwą oddawczą placówkę pocztową adnotacje nie budzą wątpliwości Sądu. W związku z czym zostało uznane, iż doręczenie przesyłki do adresata zostało dokonane w dniu 12 listopada 2024 r. – art. 73 § 4 P.p.s.a. Zatem należało uznać, że w tym dniu adresat (tu: Skarżący) zapoznał się z treścią przesyłki, w tym z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego i od tego dnia miał 7 dni na jego dokonanie. Termin uiszczenia wpisu upłynął więc w dniu 19 listopada 2024 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych nie stwierdzono wpłaty dotyczącej wniesionej przez Stronę skargi (k. 19 akt sądowych). Z tych względów należało uznać, że Skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu od skargi, co skutkowało jej odrzuceniem. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.