VI SA/Wa 33/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. [...] Sp. z o.o. z siedzibą we W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. [...] Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: odmówić Z. [...] Sp. z o.o. z siedzibą we W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca – Z. [...] Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku powołała się na trudną sytuację finansową spowodowaną brakiem w okresie zimowym zleceń związanych z działalnością transportową spółki oraz narastającymi zobowiązaniami (takimi jak: obowiązek wypłaty pracownikom wynagrodzeń, konieczność zakupu materiałów i usług niezbędnych do kontynuowania działalności spółki) przy jednoczesnym braku wpływów. W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, iż wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 650.000 zł, wartość środków trwałych sięga kwoty 104.570 zł, a strata za ostatni rok obrotowy według bilansu zamknęła się w kwocie 25.632,51 zł. Natomiast z dokumentów, nadesłanych przez skarżącą w dniu [...] kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego), wynika, że w roku 2010 spółka poniosła stratę w kwocie 163.303,14 zł przy przychodzie w wysokości 1.833.500,74 zł (kopia zeznania [...] za rok podatkowy 2010 [...]). Bilans na dzień 31 grudnia 2009 r. [...] wskazuje, iż zarówno aktywa spółki, jak i jej pasywa osiągnęły wartość 1.637.613,93 zł (na koniec roku obrotowego 2008 wartość aktywów i pasywów wynosiła po 1.383.189,44 zł). Z kolei według deklaracji dla podatku od towarów i usług za IV kwartał 2010 r. [...], skarżąca w ww. okresie nabyła towary i usługi o wartości netto 312.159 zł, a dostarczyła towary i usługi o łącznej wartości 333.453 zł. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że posiada dwa rachunki bankowe: w [...], na którym zgromadzone się znikome środki pieniężne rzędu kilkunastu zł oraz w [...], na którym saldo końcowe jest ujemne. Natomiast do pisma z dnia [...] marca 2011 r. skarżąca załączyła wyciągi z rachunków bankowych [...] prowadzonych w trzech następujących bankach: - [...]. – na rachunku tym saldo jest ujemne w związku z założoną blokadą obejmującą kwotę 475.498,20 zł [...], - [...] - na tym rachunku saldo na dzień [...] lutego 2011 r. wynosiło 0 zł (wyciąg za okres od [...] grudnia 2010 r. do [...] lutego 2011 r. [...]), - [...] - na rachunku tym saldo na dzień [...] grudnia 2010 r. wynosiło 15,79 zł (wyciąg z rachunku za okres od [...] października 2010 r. do [...] grudnia 2010 r. [...]). Skarżąca przedłożyła też cztery zawiadomienia komornika sądowego o wszczęciu wobec niej postępowania egzekucyjnego: - z nieruchomości (należność główna wynosi 53.877,91 zł) [...], - z rachunku bankowego prowadzonego w [...]. (należność główna wynosi 10.119,20 zł) [...], - obejmującego należność główną w kwocie 55.852,41 zł [...], - obejmującego należność główną w kwocie 23.919,04 zł [...]. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Na wstępie zauważyć wypada, iż skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy podała, że świadczy usługi transportowe i w okresie zimowym nie posiada zleceń. Jednakże, jak wynika z odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców (stan na dzień [...] stycznia 2011 r. [...]), przedmiot działalności skarżącej jest bardzo szeroki i oprócz działalności transportowej obejmuje m.in. obsługę nieruchomości, informatykę, edukację, telekomunikację, działalność badawczo-rozwojową, uprawy rolne, chów i hodowlę zwierząt, łowiectwo, leśnictwo, rybactwo, wydobywanie węgla kamiennego i brunatnego, górnictwo ropy naftowej, gazu ziemnego i rud metali, produkcję artykułów spożywczych, napojów, wyrobów tytoniowych, wyrobów tekstylnych, odzieży, mebli, papieru, chemikaliów, wyrobów z gumy, komputerów, urządzeń elektronicznych, działalność wydawniczą, działalność związaną z produkcją filmów, programów telewizyjnych i nagrań muzycznych, działalność holdingów finansowych. Trudno zatem zakwalifikować skarżącą jako firmę świadczącą wyłącznie usługi transportowe. Przedstawiony stan majątkowy skarżącej spółki wskazuje, iż w roku 2010 r. osiągnęła ona znaczny przychód (1.833.500,74 zł), lecz wysokie koszty jego uzyskania (1.996.803,88 zł) skutkowały wykazaniem straty w kwocie 163.303,14 zł. Podkreślić jednak należy, że skalę prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej uwidacznia przede wszystkim poziom jej przychodów i obrotów. Te ostatnie w czwartym kwartale 2010 r. kształtowały się na poziomie kilkuset tysięcy zł. Skarżąca nie wyjaśniła w sposób klarowny kwestii posiadanych przez nią rachunków bankowych. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca posiada tylko dwa rachunki bankowe - w [...] i w [...]. Z kolei wyciągi nadesłane przy piśmie z dnia [...] marca 2011 r. wskazują, iż skarżąca dysponuje również rachunkami bankowymi w [...]. oraz w [...]. Jednocześnie skarżąca nie przedstawiła (w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] marca 2011 r.) wyciągów z rachunku prowadzonego w [...]. W aktach niniejszej sprawy znajdują się jedynie wyciągi z tego rachunku za okres od [...] września 2010 r. do [...] listopada 2010 r. [...]. Pomimo wezwania Sądu skarżąca nie nadesłała też rocznego sprawozdania finansowego spółki za 2010 r. i sprawozdania z działalności spółki w 2010 r. W świetle przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), roczne sprawozdanie finansowe (na które składają się: bilans, rachunek zysków i strat, informacja dodatkowa obejmująca wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia), a także sprawozdanie z działalności spółki należy sporządzić nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego, tj. dnia, na który spółka sporządza sprawozdanie finansowe (por. art. 3 ust. 1 pkt 10, art. 45. ust. 2, art. 49 ust. 1, art. 52 ust. 1 ww. ustawy). Jak podała skarżąca w piśmie z dnia [...] marca 2011 r., termin sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z działalności w 2010 r. upływa w dniu 31 marca 2011 r. Zatem skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] kwietnia 2011 r. powinna przedstawić żądane dokumenty. Podnoszona przez nią okoliczność (w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r.), iż dokumenty te nie zostały jeszcze zatwierdzone, a obowiązek ich złożenia upływa w dniu 30 czerwca 2011 r., nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przewidziany w art. 53 ustawy o rachunkowości obowiązek zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego w terminie nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego sprowadza się do wyrażenia aprobaty przez walne zgromadzenie wspólników dla działalności prowadzonej przez organy spółki. Natomiast brak tej akceptacji z uwagi na to, że nie upłynął jeszcze termin, o którym mowa w art. 53 ustawy o rachunkowości, nie oznacza automatycznie, iż przedmiotowe sprawozdanie nie odzwierciedla sytuacji finansowej i ekonomicznej skarżącej. Ponadto podnieść należy, iż zajęcia komornicze nie uniemożliwiły spółce prowadzenia działalności skoro skarżąca osiąga przychody i ponosi koszty ich uzyskania (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 961/06). W ocenie referendarza sądowego rozpoznającego niniejszy wniosek, skarżąca nie wykazała, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, które na obecnym etapie sprawy sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi w kwocie 120 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.