VI SA/Wa 3313/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 grudnia 2.015 r. odrzucono skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") od wyroku z 28 listopada 2014 r. oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2013 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca złożyła zażalenie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po wezwaniu Sądu strona skarżąca 15 kwietnia 2016 r. przesłała sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowego oraz ustanowienie pełnomocnika, zawierający niewypełnioną rubrykę 3 oraz nieprawidłowo wypełnioną rubrykę 4.2. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 28 kwietnia 2016 r. wezwał Spółkę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania przez prawidłowe zakreślenie w rubryce 4.2 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zakresu, w jakim strona skarżąca wnosi o przyznanie prawa pomocy odnoszącego się do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, informując, że wniosek może objąć po jednym żądaniu z rubryki 4.2., oraz wypełnienie rubryki 3 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej 7 maja 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru - karta nr 231 akt sądowych). Spółka w zakreślonym terminie nie złożyła prawidłowo wypełnionego, sporządzonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z 23 czerwca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek Spółki bez rozpoznania z uwagi nieuzupełnienie braków wniosku w zakreślonym terminie. Skarżąca pismem z 6 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego) w ustawowym terminie złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia. W uzasadnieniu Spółka podniosła, że nie posiadała wiedzy na temat bezwzględnego charakteru art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", w związku z czym nie posiadając szczegółowej wiedzy prawniczej, nie mogła złożyć w zakreślonym terminie prawidłowo wypełnionego formularza. Spółka poinformowała również, że transakcje dokonywane na rachunku bankowym skarżącej są próbą ratowania Spółki, która w celu dalszego funkcjonowania musi otrzymywać pomoc finansową z zewnątrz. Skarżąca zaznaczyła, że w obecnej sytuacji finansowej wydatkowanie nawet najdrobniejszych kwot jest dla Spółki dotkliwe i może prowadzić do dotkliwych konsekwencji, w tym do likwidacji Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), która wprowadziła szereg zmian w tym również w zakresie przyznawania prawa pomocy. Jednocześnie w myśl postanowień art. 2 przywołanej ustawy przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy zmieniającej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, a w pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. W konsekwencji powyższego, w związku z wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego przed 15 sierpnia 2015 r., w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Stosownie do postanowień art. 257 wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, odnotować należy, że Spółka złożyła w niniejszej sprawie urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który zawierał niewypełnioną rubrykę 3 oraz nieprawidłowo wypełnioną rubrykę 4.2. W związku z powyższym skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni stwierdzonych braków pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, o czym stosowne pouczenie zawarte zostało w treści wezwania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone Spółce 7 maja 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru - karta nr 231 akt sądowych), w związku z czym termin do uzupełnienia stwierdzonych braków upływał w zw. z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a. 16 maja 2016 r. (poniedziałek). Zważywszy, że w terminie tym skarżąca nie nadesłała uzupełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w ocenie Sądu stwierdzone braki nie zostały usunięte w terminie i zaszły podstawy do pozostawienia wniosku skarżącej bez rozpoznania. Jednocześnie za bezzasadny należy uznać argument skarżącej, że na przeszkodzie terminowemu złożeniu poprawnie wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy stanął brak szczegółowej wiedzy prawniczej. W tym miejscu wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483, z późń. zm.) każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym nieznajomość prawa nie może stanowić usprawiedliwienia dla konsekwencji jego nieprzestrzegania. Ponadto należy odnotować, że wezwanie z 28 kwietnia 2016 r. do uzupełnienia złożonego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wyraźnie zakreślono termin na dokonanie tej czynności i poinformowano Spółkę o konsekwencjach dopełnienia czynności określonej w wezwaniu. W konsekwencji ocenie Sądu stanowisko skarżącej o braku świadomości ciążącej na niej obowiązków i konsekwencji ich naruszenie nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym i ustalonym stanie faktycznym sprawy. W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.