VI SA/Wa 3313/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego E. D. kwotę 600 (sześćset) złotych oraz kwotę 138 (sto trzydzieści osiem) złotych stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 11 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej w wysokości 3.000 zł. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego . Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 sierpnia 2013 r., uwzględniając wniosek skarżącego, zwolniono go od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego radcę prawnego z urzędu. Pismem z dnia 27 sierpnia 2013 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego E. D. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego W. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję. Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. radca prawny E. D. złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny reprezentował skarżącego w postepowaniu pierwszoinstancyjnym. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1) ppkt a) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 6 omawianego rozporządzenia. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 3.000 zł. W myśl § 6 pkt 3 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł stawka minimalna wynosi 600 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 138 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.