VI SA/Wa 332/15
WyrokWSA w Warszawie2016-03-02
Skład orzekający: Izabela Głowacka - Klimas, Piotr Borowiecki, Danuta Szydłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy RP prawidłowo odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "Sketch" ze względu na jego podobieństwo do wcześniejszego wspólnotowego znaku towarowego "SKETCH", pomimo że zgłaszający posiadał wcześniejsze prawo do słownego znaku "SKETCH"?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Urząd Patentowy RP prawidłowo odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "Sketch". Usługi, dla których przeznaczone były oba znaki, są podobne lub identyczne, a same znaki są podobne ze względu na identyczność dominującego elementu słownego "Sketch". Istnieje realne ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia usług, co uzasadnia odmowę udzielenia prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej.Stan faktyczny
Skarżąca spółka "S." Sp. z o.o. wniosła o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "Sketch" dla usług z klas 41 i 43. Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia prawa ochronnego, uznając znak za podobny do wcześniejszego wspólnotowego znaku towarowego "SKETCH" zarejestrowanego na rzecz innego podmiotu, co mogło wprowadzać w błąd co do pochodzenia usług. Skarżąca argumentowała, że posiada wcześniejsze prawo do słownego znaku "SKETCH" i kwestionowała prawidłowość rejestracji znaku wspólnotowego. Sąd administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko Urzędu Patentowego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2016 r. sprawy ze skargi "S." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę w całości
Decyzja z dnia [...] września 2013 r. działając na podstawie art. 145 ust. 3 w związku z art. 132 ust. 2 pkt. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (tekst jedn. Dz. U z 2003 r. Nr 119, poz. i 117, z późn. zm. dalej ,,pwp,,) Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno -graficzny "Sketch" zgłoszony w dniu [...] lipca 2011 r. przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: skarżący, zgłaszający) za numerem [...] dla usług z klasy 41 i 43.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano miedzy innymi, że: Urząd Patentowy RP po przeprowadzeniu badań stwierdził, że znak towarowy Sketch zgłoszony w dniu [...] lipca 2011 r. przez [...] Sp. z o.o. (wcześniej [...] Sp. z o.o.), [...] za numerem [...] i przeznaczony do oznaczania następujących usług: usługi reklamowe (kl. 35), usługi związane z organizowaniem i obsługą dyskotek, usługi w zakresie organizowania koncertów muzycznych, usługi związane z rozrywką, w tym organizowanie imprez rozrywkowych i informacja o nich, usługi związane z organizacją przyjęć, w tym planowanie przebiegu przyjęcia, organizowanie spektakli, w tym usługi impresariów, organizowanie konkursów edukacyjnych lub rozrywkowych (kl. 41), usługi gastronomiczne, usługi barowe, przygotowywanie dań na zamówienie oraz ich dostawa do klienta; (kl. 43) jest podobny do:
1. zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego SKETCH z pierwszeństwem od dnia 2008-05-[...] na rzecz [...] Sp. z o.o., przeznaczonego do oznaczania usług w klasach 35, 41 i 43,
2. zarejestrowanego pod numerem [...] wspólnotowego znaku towarowego SKETCH z pierwszeństwem od dnia 2010-05-[...] na rzecz [...] Limited, Wielka Brytania przeznaczonego do oznaczania następujących usług: obsługa galerii sztuki; usługi galerii sztuki dostarczane online za pośrednictwem łączy telekomunikacyjnych; organizowanie widowisk muzycznych; organizowanie widowisk muzycznych; występy muzyczne na żywo; widowiska muzyczne na żywo; koncerty muzyczne; widowiska muzyczne; udostępnianie wcześniej nagranej muzyki, informacji z dziedziny muzyki oraz komentarzy i artykułów na temat muzyki, wszystko online za pośrednictwem światowej sieci komputerowej, dostarczanie muzyki online; publikowanie muzyki; nagrywanie muzyki, w klasie 41, usługi barów i restauracji; usługi związane z restauracjami i kawiarniami; oferowanie żywności i napojów w restauracjach; usługi restauracyjne w klasie 43.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Urząd Patentowy powiadomił Zgłaszającego o istniejących przeszkodach względnych dla uznania ochrony rozpatrywanego znaku w Polsce.
Zgłaszający w piśmie z dnia [...] września 2012 r. nadesłał umowę przeniesienia prawa do zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego na firmę [...] Sp. z o.o. z [...], Uprawnionego z przeciwstawionego znaku SKETCH o numerze [...]. Ustosunkowując do podobieństwa zgłoszonego znaku do znaku wspólnotowego SKETCH o numerze [...] Zgłaszający podkreślił, że spółka [...] Sp. z o.o. korzysta z prawa pierwszeństwa do znaku SKETCH o numerze [...] od dnia [...] maja 2008 r. a zatem prawo do znaku słownego nabyła wcześniej niż firma [...] Limited, uprawniona do znaku wspólnotowego. Zdaniem Zgłaszającego ma on prawo do korzystania z tego wyrazu przed innymi podmiotami, także do znaku graficznego z użyciem słowa SKETCH.
Zgłaszający zauważa, że rejestracja znaku wspólnotowego SKETCH na rzecz [...] Limited nastąpiła z naruszeniem przepisów postępowania (Rozporządzenie Rady Nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego) i nie może stanowić przeszkody w uwzględnieniu wniosku o udzielenie prawa ochronnego na przedmiotowy znak.
Po ponownym przeanalizowaniu posiadanych materiałów Urząd Patentowy RP podtrzymał swoje stanowisko odnośnie podobieństwa do znaku wspólnotowego SKETCH o numerze [...] i wyjaśnił, że artykuł 132 ust. 2 pkt 2 pwp. stanowi, że niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest on podobny w takim, stopniu do znaku zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Jak wynika z treści tego przepisu, dla wypełnienia jego dyspozycji jest konieczne łączne spełnienie następujących przesłanek:
- wystąpić musi jednorodząjowość towarów, dla których znaki towarowe są przeznaczone,
- znaki te muszą być do siebie podobne.
- konsekwencją występującego podobieństwa towarów i znaków jest niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd konsumentów co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami.
Organ wyjaśnił, że w pierwszej kolejności dokonał badania podobieństwa usług. Wskazał, że przy ocenie podobieństwa towarów i/lub usług należy wziąć pod uwagę wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują relacje pomiędzy tymi towarami i usługami, w tym takie jak ich rodzaj, przeznaczenie, sposób użytkowania, oraz to czy konkurują ze sobą lub są względem siebie komplementarne (wyrok Trybunału z dnia 29 września 1998 r. w sprawie C- 39/97Canon). Urząd przy ocenie podobieństwa usług wziął pod uwagę zwykłe warunki obrotu tj. przeznaczenie usług, krąg odbiorców, sposób świadczenia usług. Biorąc pod uwagę te kryteria stwierdził, że przeznaczenie usług, krąg odbiorców i warunki sprzedaży są takie same. O jednorodzajowości towarów i usług decyduje również to, czy nabywcy mogą sadzić, że towary i/lub usługi są wytwarzane lub świadczone przez to samo przedsiębiorstwo.
Zarejestrowany z wcześniejszym pierwszeństwem znak wspólnotowy został przeznaczony do oznaczania w klasie 41 usług organizowania widowisk muzycznych, występów muzycznych na żywo, widowisk muzycznych na żywo, koncertów muzycznych, udostępniania wcześniej nagranej muzyki, informacji z dziedziny muzyki oraz komentarzy i artykułów na temat muzyki, dostarczania muzyki online; publikowania muzyki; nagrywanie muzyki. Znak zgłoszony [...] przeznaczony został do oznaczania usług związanych z organizowaniem i obsługą dyskotek, usług w zakresie organizowania koncertów muzycznych, usług związanych z rozrywką w tym organizowanie imprez rozrywkowych i informacja o nich, usług związanych z organizacją przyjęć, w tym planowanie przebiegu przyjęcia, organizowanie spektakli, w tym usługi impresariów, organizowanie konkursów edukacyjnych lub rozrywkowych. Są to niewątpliwie usługi tego samego rodzaju, przeznaczone dla tego samego odbiorcy, służą zaspokajaniu podobnych potrzeb. Przeciętny konsument uzmysławia sobie, iż tego typu usługi o tak jednolitym przeznaczeniu są wytwarzane w ramach jednego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo.
Również podobieństwo usług w klasie 43 jest oczywiste. Oba porównywane znaki przeznaczone zostały do oznaczania usług gastronomicznych. Tożsamość, wskazanych usług jest oczywista, ich przeznaczenie jest identyczne a miarodajny krąg odbiorców tych towarów jest taki sam.
Skutkuje to tym, że potencjalni odbiorcy mogą uznać, że usługi sygnowane przedmiotowym znakiem pochodzą one z jednego źródła czyli zostały wyprodukowane lub świadczone przez to samo przedsiębiorstwo.
W przypadku jednorodząjowości oznaczanych towarów i usług niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd może potwierdzić lub wykluczyć ocena podobieństwa samych znaków. Niewielki stopień podobieństwa oznakowanych towarów lub usług może zostać zrównoważony wyższym stopniem podobieństwa znaków towarowych i odwrotnie (wyrok w sprawie Canon Kabushiki Kaisha przeciwko Metro-Goldwyn-Mayer Inc., pkt 17 i 19). Ocena podobieństwa oznaczeń dokonywana jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Stwierdzenie niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd nie jest uzależnione od stwierdzenia podobieństwa znaków we wszystkich wymienionych płaszczyznach.
Odnosząc się do oceny podobieństwa oznaczeń, prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, należy oceniać całościowo, na podstawie postrzegania przedmiotowych towarów przez właściwy krąg odbiorców, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności danego przypadku. Ocena całościowa prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd musi być dokonana w zakresie podobieństwa wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego spornych oznaczeń, opierać się na wywołanym przez nie ogólnym wrażeniu, z uwzględnieniem w szczególności ich znamion odróżniających i dominujących (wyrok Sądu z dnia 14 października 2003 r. sprawie T-292/01). Ogólnie to właśnie elementy dominujące i odróżniające danego oznaczenia są łatwiejsze do zapamiętania (zob. wyrok SPI z dn. 23 października 2002 r. w sprawie T-104/01). O ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy, (wyrok Trybunału z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95). Dlatego przy dokonywaniu oceny podobieństwa oznaczeń konieczne jest uwzględnienie wrażenia, jakie porównywane znaki wywierają na przeciętnego odbiorcę. Ocena ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla konsumenta podstawowe znaczenie mają zbieżne elementy oznaczeń, co jest usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca z reguły zapamiętuję jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje.
Nie ulega wątpliwości, że znak na który udzielono ochronę oraz zgłoszony znak są znakami podobnymi i mogą wprowadzić w błąd potencjalnych odbiorców co do ich pochodzenia od tego samego podmiotu. Przeciwstawione znaki są identyczne w warstwie fonetycznej i znaczeniowej. Składają się z identycznego słowa "sketch". Analizując warstwę graficzna porównywanych znaków, należy zauważyć, iż znak zgłoszony jest znakiem słowno-graficznym, natomiast znak przeciwstawiony to oznaczenie słowne. Wobec braku elementów graficznych w znaku przeciwstawionym należy uznać, że to element słowny jest bardziej nośny, gdyż znak słowny może być odbierany za pomocą zmysłu słuchu, zaś aby stwierdzić formę graficzną znaku trzeba go zobaczyć. Należy także podkreślić, że element słowny znaku towarowego nadaje się znacznie lepiej niż jego grafika do oddziaływania na potencjalnego klienta, zwłaszcza w dominującej obecnie formie reklamy i promocji, jaką jest radio i telewizja, gdyż potencjalny nabywca o wiele łatwiej zapamiętuje dane wyrażenie niż kompozycje graficzną i to właśnie część słowno jest lepiej komunikowalna.
Organ podkreślił, że podobieństwo znaków towarowych ocenia się według występujących w nich cech wspólnych a nie według występujących różnic, bowiem istnienie różnic nie wyklucza podobieństwa. W przypadku podobnych towarów i usług, jak to ma miejsce odnośnie przedmiotowego znaku, niebezpieczeństwo pomylenia produktów opatrzonych porównywanymi znakami nie zostaje wyeliminowane a przedmiotowy znak może być potraktowany jako kolejny z serii chronionych znaków jednego przedsiębiorcy.
Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów polega na możliwości błędnego, nie odpowiadającego rzeczywistości, przypisania przez przeciętnego odbiorcę uprawnionemu z rejestracji danego towaru ze względu na nałożony na niego znak. Natomiast na mocy decyzji o udzieleniu prawa wyłącznego, uprawniony z prawa ochronnego otrzymuje gwarancję, że Urząd Patentowy nie udzieli ochrony nie tylko na zgłoszony przez inny podmiot znak identyczny, ale również na znak podobny w takim stopniu do chronionego znaku, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego znak ten mógłby wprowadzać odbiorców w błąd, co do źródła pochodzenia towarów i usług.
Odnosząc się do stanowiska Zgłaszającego, że rejestracja znaku wspólnotowego na rzecz [...] Limited nastąpiła z naruszeniem przepisów postępowania (Rozporządzenie Rady Nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego) i może stanowić przeszkody w uwzględnieniu wniosku o udzielenie prawa ochronnego na przedmiotowy znak, organ podkreślił, że Urząd ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM), w którym przyjęto tzw. system sprzeciwowy, rejestruje znak po sprawdzeniu czy spełnia on przesłanki bezwzględne, nie bada natomiast z urzędu, przesłanek względnych, opartych na istnieniu wcześniejszych podobnych znaków towarowych. Ochrona interesów podmiotów posiadających wcześniejsze prawa, należy przede wszystkim do nich samych i to dopiero na ich wniosek uruchamiana jest procedura sprzeciwowa.
Natomiast istniejący w Polsce system ochrony oparty jest na badaniu bezwzględnych i względnych przesłanek udzielenia prawa ochronnego. Zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt. 2 nie jest możliwe udzielenie prawa ochronne na znak podobny do znaku z wcześniejszym pierwszeństwem. W konsekwencji tego przepisu na Urząd został nałożony obowiązek przeprowadzenia badania, czy nie istnieje znak z wcześniejszym pierwszeństwem, który mógłby stanowić przeszkodę udzielenia prawa na dane oznaczenie. W przypadku znaków zarejestrowanych jako znaki towarowe wspólnoty w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) należy podkreślić, że stały się one częścią polskiego systemu znaków, w wyniku przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Ochrona znaku wspólnotowego, która rozciąga się na terytorium całej wspólnoty, od dnia 1 maja 2004 r. dotyczy także obszaru Polski. Tym samym Urząd, przeprowadzając badanie zdolności rejestrowej danego oznaczenia, jest zobowiązany uwzględnić również istniejące znaki wspólnotowe zgłoszone i zarejestrowane z wcześniejszym pierwszeństwem.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] listopada 2013r. Zgłaszający stwierdził, że podobieństwo znaku Sketch [...] do znaku SKETCH [...], wynika li tylko z brzmienia znaku słownego "Sketch" umieszczonego w przedmiotowym znaku graficznym. Spółka [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], korzysta tymczasem z prawa pierwszeństwa od dnia [...].05.2008 roku do znaku słownego "SKETCH" [...], przeznaczonego do oznaczanie usług z klas 35, 41 i 43, a zatem prawo pierwszeństwa do używania tego znaku słownego nabyła ona przed wskazanym przez Urząd Patentowy podmiotem pod nazwą [...] Limited. Mając to na względzie, tylko [...] Sp. z o.o. siedzibą w [...] ma prawo do korzystania z tego wyrazu przed wszystkimi innymi podmiotami, a także ma prawa do znaku graficznego z użyciem ww. znaku słownego "SKETCH", także z prawem pierwszeństwa przed innymi podmiotami, a to począwszy od [...].05.2008 roku.
Zgłaszający ponownie wskazał na to, że w myśl art. 7 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego okoliczność zarejestrowania znaku towarowego w państwie członkowskim UE jest bezwzględną podstawą odmowy rejestracji takiego znaku na rzecz innego podmiotu, a na podstawie art. 52 ww. Rozporządzenia bezwzględną podstawą unieważnienia już zarejestrowanego znaku. Mając to na uwadze rejestracja znaku towarowego "SKETCH" na rzecz [...] Limited nastąpiła z naruszeniem ww. przepisów i jako taka nie może stanowić przeszkody w uwzględnieniu wniosku o zarejestrowanie przedmiotowego znaku na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...].
Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Urząd Patentowy RP utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podtrzymał dotychczasową argumentację rozwijając ją w zakresie elementów graficznych. Organ podkreślił, że elementy - graficzne - występujące w znaku zgłoszonym, nie mają istotnego znaczenia z punktu widzenia oceny podobieństwa porównywanych znaków. Nie wpływają one w sposób decydujący na ogólne wrażenie, jakie znaki te wywierają na odbiorcy. Niniejsza uwaga dotyczy różnic zachodzących między porównywanymi znakami wynikających z występowania w znaku zgłoszonym takich elementów jak: białe litery składające się na słowo "Sketch", umieszczone wewnątrz zielonego czworokąta przypominającego prostokąt, mającego podkreślone ciemniejszym, zielonym kolorem, załamanie biegnące przy lewym górnym wierzchołku. Wskazane różnice nie umniejszają podobieństwa porównywanych znków wynikającego z podobieństwa ich elementów dominujących (słowo "sketch"). Wielokąt w znaku zgłoszonym stanowi tło dla słowa "sketch" i jest w tym znaku elementem drugoplanowym. Słowo "sketch" (z jęz. ang. szkic) jest abstrakcyjne w stosunku do sygnowanych nim usług, stanowi zatem element odróżniający.
Organ wyjaśnił, że ze względu na podobieństwo usług sygnowanych porównywanymi znakami oraz duże podobieństwo samych znaków należy stwierdzić, że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku słowno-graficznego Sketch [...] z wcześniejszym znakiem słowno-graficznym SKETCH [...]. Skutkiem tego błędu może być pomyłka co do źródła pochodzenia określonych usług. Odbiorcy mogą błędnie uznać, iż pochodzą one od tego samego przedsiębiorstwa. Zauważyć trzeba, że przedmiotowe, podobne usługi są adresowane do tych samych podmiotów- nie tylko podmiotów profesjonalnych, ale i osób niezorientowanych, mających z branżą rozrywkową kontakt okazjonalny, przez to szczególnie narażonych na ryzyko błędu, o jakim mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Powyższą decyzję zaskarżył w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
I. naruszenie przepisów postępowania, tj.:
1. art. 10, art. 75 w zw. z art. 77 i 80 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. poprzez zaniechanie zebrania, w sposób wyczerpujący, materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności niniejszej sprawy, a to w szczególności poprzez niedokonanie żadnych ustaleń, w jaki sposób przedmiotowy znak jest używany przez oba podmioty roszczące sobie prawo do spornego znaku, kręgu odbiorców, do których kierowane są usługi lub towary oznaczone tym znakiem, sposobu działania obu przedsiębiorców roszczących sobie prawo do znaku, sposobu sprzedaży towarów lub usług oznaczonych tym znakiem, a także poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu rozpoznawczym, w tym w szczególności nieumożliwienie jej wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań, co skutkowało błędnym przyjęciem, że zaistniały przesłanki odmowy w udzieleniu prawa do ochrony w zakresie spornego znaku towarowego na rzecz skarżącego w rozumieniu przepisu art. 132 ust. 2 punkt 2 p.w.p.;
2. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. poprzez niewskazanie przez Urząd Patentowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji faktów, które uznał za udowodnione i dowodów, na których się oparł ustalając , że znak słowny "Sketch", do którego przysługuje prawo podmiotowi trzeciemu i znak graficzny "Sketch", o którego ochronę ubiega się skarżący skarżącego są podobne i zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców, w tym ryzyko skojarzenia znaku słowno - graficznego "Sketch" [...] ze znakiem słownym "Sketch" [...]; dowodów, na których oparł się przy wydawaniu decyzji oraz przyczyn uzasadniających odmowę uwzględnienia innych dowodów, a w szczególności poprzez pominięcie przez organ administracji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji sposobu wykorzystania znaku słownego Sketch przez oba uprawnione podmioty i ewentualnej kolizji z tym związanej w ramach usług sklasyfikowanych w klasach 41 i 43, co miało istotny wpływ na wynik postępowania i dodatkowo pozbawia stronę możliwości merytorycznego odniesienie się co do słuszności wydanej decyzji.
II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1. art. 123 p.w.p. poprzez jego niezastosowanie, pomimo, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika wprost, że słowny znak towarowy "Sketch" został zarejestrowany z pierwszeństwem na rzecz tego samego podmiotu, tj. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], a nie na rzecz innego podmiotu, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i wydania zaskarżonej decyzji odmawiającej udzielenia prawa ochronnego,
2. art. 134 ust. 1 w zw. z art. 123 ust. 1 p.w.p. poprzez ich pominięcie i niezastosowanie w niniejszej sprawie, a w konsekwencji wydanie błędnej decyzji.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnosił o:
1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
2. zasądzenie od Urzędu Patentowego na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw.
W obszernym uzasadnieniu szczegółowo rozwinął zarzuty skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
W dniu [...] maja 2015 r. wpłynął wniosek do Urzędu Patentowego o zmianę Zgłaszającego na ,, [...]" Sp. z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
W ocenie Sądu skarga nie jest zasada, gdyż Urząd Patentowy RP nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa w stopniu wymagającym uchylenia zaskarżonej decyzji.
Podstawą materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji był art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Sąd rozpoznając skargę m.in. oceniał prawidłowość zastosowania tego przepisu.
Przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny ,,Sketch" zgłoszony przez [...] Sp. z o.o. w [...] za numerem [...] i przeznaczonego do oznaczenia następujących usług: usługi reklamowe (kl. 35), usługi związane z organizowaniem i obsługą dyskotek, usługi w zakresie organizowania koncertów muzycznych, usługi związane z rozrywką, w tym organizowanie imprez rozrywkowych i informacja o nich, usługi związane z organizacją przyjęć, w tym planowanie przebiegu przyjęcia, organizowanie spektakli, w tym usług impresariów, organizowanie konkursów edukacyjnych lub rozrywkowych (kl. 41), usługi gastronomiczne, usługi barowe, przygotowywanie dań na zamówienie oraz ich dostawa do klienta; (kl. 43) jest podobny do:
W toku badania przedmiotowego znaku zgłoszonego początkowo przez [...] Sp. z o.o., Urząd Patentowy RP przeciwstawił mu dwa znaki:
1. zarejestrowany pod numerem [...] znak towarowy SKETCH z pierwszeństwem od dnia 2008-05-[...] na rzecz [...] Sp. z o.o., przeznaczony do oznaczania usług w klasach 35, 41 i 43
2. zarejestrowany pod numerem [...] wspólnotowy znak towarowy SKETCH z pierwszeństwem od dnia 2010-05-[...] na rzecz [...] Limited, Wielka Brytania, przeznaczony do oznaczania następujących usług: obsługa galerii sztuki; usługi galerii sztuki dostarczane online za pośrednictwem łączy telekomunikacyjnych; organizowanie widowisk muzycznych; występy muzyczne na żywo; widowiska muzyczne na żywo; koncerty muzyczne; widowiska muzyczne; udostępnianie wcześniej nagranej muzyki, informacji z dziedziny muzyki oraz komentarzy i artykułów na temat muzyki, wszystko online za pośrednictwem światowej sieci komputerowej; dostarczanie muzyki online; publikowanie muzyki; nagrywanie muzyki, w klasie 41, oraz usługi barów i restauracji; usługi związane z restauracjami i kawiarniami; oferowanie żywności i napojów w restauracjach; usługi restauracyjne w klasie 43.
W dniu [...] września 2012 r., do organu wpłynęła umowa przeniesienia prawa do zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego na firmę [...] Sp. z o.o. z [...], uprawnioną z przeciwstawionego znaku towarowego [...].
Zgodnie z art. 132. ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawa ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Celem cytowanego przepisu jest uniemożliwienie kolizji z prawami ochronnymi do znaków towarowych identycznych lub podobnych udzielonymi z wcześniejszym pierwszeństwem, a przeszkoda udzielenie prawa ochronnego zachodzi w razie łącznego spełnienia trzech przesłanek tzn.:
1. wystąpić musi identyczność, podobieństwo towarów/usług, dla których znaki towarowe są przeznaczone;
2. znaki te muszą być do siebie podobne;
3. konsekwencją występującego podobieństwa towarów i znaków jest niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd konsumentów co do pochodzenia towarów oznaczonych tymi znakami.
W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo zatem rozpoczął badanie podobieństwa ww. znaków towarowych od rozstrzygnięcia kwestii wstępnej, a mianowicie od dokonania oceny czy towary lub usługi, oznaczaniu których służyć mają znaki towarowe są identyczne lub podobne. Wykluczenie bowiem tej przesłanki, w razie zarzutu naruszenia przy udzieleniu prawa ochronnego art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. czyni dalsze badanie podobieństwa znaków niezasadnym.
W ocenie Sądu Urząd Patentowy RP trafnie ocenił, że usługi, dla oznaczania których przeznaczone zostały przeciwstawione sobie znaki, są podobne bądź identyczne. W tym aspekcie badania znaków należy podkreślić, że tok rozumowania Urzędu Patentowego RP przyjęty dla oceny podobieństwa usług został przeprowadzony w sposób logiczny i przekonujący.
Po pierwsze trafny jest punkt wyjścia tych rozważań oparty na orzecznictwie europejskim uwzględniający fakt, że za usługi identyczne należy uznać te, w których szersze definicje znaczeniowo obejmują terminy węższe.
Jak słusznie zauważył Urząd Patentowy, zarówno usługi zawarte w klasie 41, do sygnowania który służy znak słowno-graficzny Sketch [...], jak i usługi z tej samej klasy 41, do których sygnowania służy znak przeciwstawiony SKETCH [...] są usługami podobnymi, mają podobny charakter polegający na dostarczeniu rozrywki w formie imprez, pokazów, widowisk, służą do zaspokajania podobnych potrzeb, przeznaczone są dla tego samego kręgu odbiorców.
Słusznie również za usługi podobne uznał Urząd Patentowy usługi wymienione w klasie 43, do których sygnowania miały służyć powyższe znaki. Tożsamość tych usług jest oczywista, a przeznaczenie identyczne.
Należy podzielić więc stanowisko organu, że skarżący zgłosił do ochrony znak towarowy, który przeznaczony jest do oznaczania usług, które znaczeniowo mieszczą się w terminach usług chronionych sygnowanym znakiem przeciwstawionym, bądź odwrotnie, usługi skarżącego obejmują swoim zakresem także usługi znaku przeciwstawionego.
Sąd zauważa, że Urząd Patentowy RP przeprowadził bardzo wnikliwą analizę podobieństwa usług oznaczanych porównywanymi oznaczeniami, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie ma zatem potrzeby ponownego cytowania fragmentów skarżonej decyzji, tym niemniej Sąd podziela w całości stanowisko organu i stwierdza, że nie znalazł podstaw do zakwestionowania przeprowadzonej analizy.
Niewątpliwie ustalenie podobieństwa towarów oznaczonych przeciwstawionymi znakami prowadzi do konieczności zbadania podobieństwa samych znaków tj. znaku słowno-graficznego skarżącego ,,Sketch" [...] i znaku słownego ,,Sketch" [...].
Z uwagi na podobieństwo, a nawet identyczność usług oznaczonych przedmiotowymi znakami to ocena podobieństwa samych oznaczeń może przesądzać o podobieństwie znaków.
Za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, że znaki powinny być oceniane jako całość ze zwróceniem uwagi na elementy zbieżne, ponieważ to one decydować będą o podobieństwie znaków. Argumentacja wskazana przez Urząd Patentowy RP znajduje uzasadnienie zarówno we wskazanej podstawie materialnoprawnej skarżonego rozstrzygnięcia, jak i w poglądach komentatorów ustawy Prawo własności przemysłowej, iż ,,Jedna z powszechnie przyjętych reguł stanowi, że podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące - ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne a zatem podobieństwo w rozumieniu ustawy nie zachodzi. Gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, kupujący może być wprowadzony w błąd, a zatem można mówić o podobieństwie uzasadniającym postawienie zarzutu naruszenia prawa do znaku oryginalnego" (U. Promińska (red.): Prawo własności przemysłowej, Warszawa 2004, s. 261). Stanowisko doktryny wyraża także M. Kępiński, którzy przy dokonywaniu analizy sugeruje uwzględniać ,,ogólne wrażenie, jakie oba porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń. Jest to usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się więc przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia, z pominięciem odrębnych rozbieżności (M. Kępiński: Niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, nr 28, s. 48). Zasada, iż dla odbiorców priorytetowe znaczenie mają zbieżne cechy oznaczeń, a nie występujące pomiędzy nimi różnice, znalazła także potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: wyrok NSA z 28 marca 2002 r. w sprawie znaku towarowego ,,Królewska para", sygn. akt II SA 27778/01; wyrok WSA w Warszawie z 30 marca 2004 r. w sprawie znaku towarowego ,,Terravita", sygn. akt 6 II 1017/02; czy wyrok WSA w Warszawie w sprawie "Audiotele", sygn. akt VI SA/Wa 2082/05, LEX nr 198473).
Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skargi w przedmiocie dokonanej przez organ oceny znaków z punktu widzenia płaszczyzny fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej, Sąd uznał, że zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Niewątpliwie identycznym elementem porównywanych oznaczeń jest słowo ,,Sketch". Słowo to, jak słusznie przyjął organ, jest we wszystkich trzech płaszczyznach dominujące i dystynktywne wobec innych elementów porównywanych znaków. Stanowi ono niejako ,,markę", pod którą właściciele tych znaków świadczą swoje usługi. Dlatego też, wbrew twierdzeniom skarżącego, podobieństwo przeciwstawionych znaków wynika z faktu, iż wiodący, dominujący element słowny jego znaku i znaku przeciwstawionego, a mianowicie słowo ,Sketch", są tożsame. W przedmiotowej sprawie, skoro znaki przeznaczone są do oznaczania usług podobnych, w części wręcz identycznych, możliwość błędu odbiorcy jest realna i musi prowadzić do wniosku, iż znaki te nie mogą koegzystować na jednym rynku.
Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska skarżącego, że jakoby Urząd Patentowy przy ocenie przedmiotowego znaku skarżącego i przeciwstawionego znaku pominął warstwę graficzną znaku zgłoszonego. Na stronie 6 uzasadnienia decyzji z dnia [...] listopada 2014 r., organ szczegółowo omówił element graficzny znaku zgłoszonego i wyjaśnił, że nie wpływa on w sposób decydujący na ogólne wrażenie jakie znak ten wywołuje na odbiorcy.
Jak wskazał organ: ,,Wielokąt w znaku zgłoszonym stanowi tło dla słowa ,,sketch" i jest w tym znaku elementem drugoplanowym. Słowo ,,sketch" (z jęz. ang. szkic) jest abstrakcyjne w stosunku do sygnowanych nim usług, stanowi zatem element odróżniający.
Z uwagi na identyczność elementów słownych (słowo ,,sketch"), znaki porównywane nie wykazują różnic w warstwach: znaczeniowej i fonetycznej" Stanowisko to w pełni podziela skład orzekający w niniejszej sprawie podkreślając, że przedmiotowa grafika nie jest oryginalna, stanowi jedynie tło dla słowa "Sketch".
W tym miejscu Sąd wskazuje, że organ wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że usługi, do oznaczania, których służy przedmiotowy znak jak i znak przeciwstawiony, są podobne i również znaki są podobne w związku z czym, w ocenie przeciętnego odbiorcy, usługi te mogą pochodzić z jednego źródła i w związku z tym, przeciętny nabywca może być wprowadzony w błąd co do źródeł pochodzenia usług nimi oznaczonych.
W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie nie doszło natomiast do naruszenia art. 123 ust. 1 i 134 ust 1 p.w.p.
W zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy nie neguje, że skarżący z dniem [...] maja 2008 r. nabył prawo ochronne na znak towarowy słowny ,,Sketch" za numerem świadectwa ochronnego [...]. Jednak dwa lata po uzyskaniu przez skarżącego prawa ochronnego i pierwszeństwa do znaku słownego ,,Sketch" w OHIM (Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego) został zarejestrowany na rzecz innego podmiotu, tj. na rzecz [...] Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii ten sam słowny znak towarowy ,,Sketch", jako wspólnotowy znak towarowy słowny ([...]) z pierwszeństwem od dnia [...] maja 2010 roku. W związku z czym w chwili zgłoszenia przedmiotowego znaku do rejestracji istniał inny znak towarowy ,,Sketch" [...], który organ prawidłowo przeciwstawił temu zgłoszeniu.
Art. 134 p.w.p. nie jest przepisem wyłączającym zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w każdym przypadku, ma on jedynie zastosowanie, w stosunku do znaku z uprzednim pierwszeństwem, w sytuacji gdy prawo ochronne na ten znak posiada zgłaszający.
Jeżeli chodzi o zarzuty związane z błędną rejestracją znaku ,,Sketch" [...] to należy wykazać, że nie jest to postępowanie, w którym Urząd Patentowy dokonywałby oceny rejestracji znaku ,,Sketch" [...].
Na marginesie sprawy Sąd wskazuje, że specyfika postępowania prowadzonego przed OHIM (Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego) w sprawach o rejestrację znaków towarowych związana z kwestią badania przeszkód względnych rejestracji, które uwzględnianie są przez OHIM wyłącznie na sprzeciw uprawnionego do znaku wcześniejszego. Urząd Patentowy RP wyjaśnił też, że jego kognicja w sprawach o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy nie obejmuje kontroli prawidłowości decyzji wydawanych przez OHIM w sprawach związanych z rejestracją znaków towarowych, co Sąd podziela. Ponadto zauważyć trzeba, iż stosownie do art. 41 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. Urz. UE L 78 z 24.03.2009, str. 11) podmiotowi uprawnionemu z rejestracji znaku SKETCH [...] przysługiwało prawo wniesienia sprzeciwu w postępowaniu prowadzonym przez OHIM w sprawie rejestracji znaku SKETCH [...].
Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło