VI SA/Wa 332/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) P, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oddala skargę VI SA/Wa 332/19 Uzasadnienie Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] listopada 2018r. nr [...], na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] nakładającą na P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z/s w G. karę pieniężną w wysokości 15.000 (słownie: piętnaście tysięcy) złotych. Do wydania niniejszego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję nr [...] o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 15.000 (słownie: piętnaście tysięcy) złotych, która została stronie doręczona dnia 18 września 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - w aktach sprawy). Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, które zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w G. dnia 3 października 2018 r. Jak ustalił organ, strona wnosząc odwołanie nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zaś decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych, została stronie doręczona 18 września 2018 r. W związku z powyższym organ uznał, że termin do wniesienia odwołania upłynął stronie w dniu 2 października 2018 r. Tym samym odwołanie zostało złożone już po upływie 14 – dniowego terminu przysługującego na wniesienie odwołania. Wobec powyższego organ uznał, że strona naruszyła termin do złożenia odwołania i zaskarżonym w sprawie postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. stwierdził uchybienie terminu do dokonania tej czynności. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której stwierdziła, że organ odwoławczy nieprawidłowo ustalił termin złożenia odwołania od decyzji organu I instancji i zbyt przedwcześnie wydał zaskarżone postanowienie naruszając przepisy postępowania tj. art. 77 § 1, 75 § 1, 80 i 112 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Na poparcie swojego stanowiska wskazała, że pismo z dnia [...] października 2018 r. zostało nadane w dniu 2 października 2018 r. w urzędzie pocztowym w G.. Na poparcie swojego stanowiska załączyła do skargi kserokopię książki nadawczej z dnia 02.10.2018r. w której pod Lp. [...] zarejestrowana jest przesyłka do [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Tym samym, w ocenie skarżącej, został zachowany ustawowy termin do złożenia odwołania. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia dokonana w aspekcie kryteriów nakreślonych w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wykazała, że zaskarżone postanowienie zostało podjęte zgodnie z wymogami prawa. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Kontroli sądowej zostało poddane postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2018r. nr [...], którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2018 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] nakładającą na skarżącą karę pieniężną. Stosownie do art. 129 § 1 kpa, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, a w myśl § 2 tego przepisu, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zasady obliczania terminów uregulowano w art. 57 kpa i zgodnie z § 1, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przy czym stosownie do § 4, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Z kolei w myśl § 5 pkt 2, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Jak wynika z przywołanych regulacji, czternastodniowy termin do wniesienia odwołania zaczął biec skarżącej 19 września 2018 r. i upływał z dniem 2 października 2018 r. Odwołanie należało zatem nadać w urzędzie pocztowym najpóźniej do 2 października 2018r. Kontrolując prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że nie budzi wątpliwości Sądu, że decyzja z [...] sierpnia 2018 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] została doręczona stronie w dniu 18 września 2018 r. Okoliczność tę potwierdza bowiem zwrotne potwierdzenie jej odbioru. Nie jest również sporne, że odwołanie od tej decyzji zostało nadane w placówce pocztowej G., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie. I nie jest to 2 października 2018 r., jak twierdzi skarżąca na podstawie wpisania korespondencji do książki nadawczej, a 3 października 2018 r., kiedy to faktycznie przesyłka została oddana na poczcie. Potwierdza to w istocie stempel poczty G. z datą 3 października 2019r. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się w szczególności za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej. W takim przypadku decyduje data stempla pocztowego. Tymczasem, jak prawidłowo ocenił organ w przedmiotowej sprawie, na kopercie, w której znajdowało się odwołanie skarżącej spółki, znajduje się stempel placówki pocztowej z datą 3 października 2018 r. Tę okoliczność, wbrew argumentom skargi, dodatkowo potwierdza złożony ze skargą dowód w postaci kserokopii książki nadawczej należącej do skarżącej (potwierdzony za zgodność). Wpisanie korespondencji do książki w danym dniu nie oznacza bowiem automatycznie nadania tej korespondencji w tym samym dniu. Wpisanie daty w książce nadawczej niewątpliwie powinno być zgodne z jej nadaniem. Niemniej jednak, jak na gruncie sprawy niniejszej, korespondencja (odwołanie w niniejszej sprawie) oznaczona nadaniem 2 października 2019r. przez nadawcę, została zaniesiona do placówki pocztowej i nadana dopiero dnia następnego, 3 października 2018r., czyli z uchybieniem terminu. Stosownie do treści art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie to jest ostateczne. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu już stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy nastąpiło uchybienie terminowi, to - gdy strona nie zwróci się z wnioskiem o przywrócenie terminu - organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie na podstawie art. 134 kpa postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Termin określony w art. 129 § 2 kpa jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego uchybienie powoduje, że wniesienie odwołania podjęte przez stronę po jego upływie jest bezskuteczne, a konsekwencją wniesienia odwołania po upływie czternastodniowego terminu, zgodnie z art. 134 kpa, jest obowiązek stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 952/16 - dostępny podobnie jak pozostałe orzeczenia przywołane w uzasadnieniu na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Utrwalone w orzecznictwie i piśmiennictwie rozumienie normy prawnej wynikającej z art. 134 kpa wskazuje, że ma ona charakter kategoryczny i bezwarunkowy. Dlatego też każde, nawet nieznaczne, przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Stwierdzenie niedotrzymania terminu do złożenia środka zaskarżenia nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Uchybienie terminowi do wniesienia środka odwoławczego jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 134/16). Podejmując zatem rozstrzygnięcie w oparciu o art. 134 kpa, organ odwoławczy ogranicza się wyłącznie do badania, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz ustalenia, kiedy zostało wniesione odwołanie od tej decyzji. Są to elementy kluczowe przy ocenie dochowania lub niedochowania czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji i to one przesądzają o ocenie zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Oznacza to, zdaniem Sądu, że skarżąca nie wykazała się należytą starannością odnośnie terminowego złożenia odwołania. Ma zatem rację organ odwoławczy, że odwołanie zostało złożone z naruszeniem terminu. W dacie rozstrzygnięcia ustawodawca posługuje się pojęciem placówki pocztowej z art. 57 § 5 k.p.a., przez którą należy rozumieć jednostkę organizacyjną. Dla oceny prawidłowego terminowego nadania pisma istotne jest, zatem złożenie go w placówce pocztowej. Decyduje, więc data stempla pocztowego tej placówki. W sprawie niniejszej datę nadania odwołania potwierdzona została w dwojaki sposób przez placówkę pocztową G.. Pierwszy z tych dowodów stanowi koperta, w której nadano odwołanie, a drugi załączona do skargi kserokopia książki nadawczej skarżącej. Zarówno na kopercie, jak i w książce nadawczej widnieje wyraźna pieczęć placówki pocztowej G. z datą 3 października 2018 r. Wbrew twierdzeniom skarżącej, widniejąca w książce nadawczej data 2 października 2018 r., wpisywana jest przez osobę przygotowującą korespondencję (odwołania) do wysyłki (pracownika skarżącej) i nie stanowi ona potwierdzenia faktycznego nadania odwołania w placówce pocztowej, skoro daty te się różnią. Poczta bowiem sama potwierdza, poprzez stempel oznaczony datą i nazwą placówki, kiedy przyjmuje korespondencję od nadawcy. Należy zauważyć, że odwołanie zostało złożone listem poleconym. Zatem, potwierdzeniem stanowiska skarżącej i weryfikację daty nadania odwołania mógłby stanowić przedstawienie przez skarżącą dowodu nadania listu poleconego lub wyników postępowania reklamacyjnego przeprowadzonego przez placówkę pocztową. Skarżąca jednak w sprawie niniejszej poprzestała na załączeniu do skargi kserokopii książki nadawczej, na której widnieje pieczęć placówki pocztowej i datą zbieżną z datą nadania umieszczonej na kopercie. Sąd w toku postepowania sądowoadministracyjnego zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego Poczty Polskiej SA w G. o nadesłanie informacji w jakiej dacie skarżąca nadała na adres [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego przesyłkę zawierającą odwołanie nr R: [...]. Z nadesłanej odpowiedzi jednoznacznie wynika, że skarżąca nadała odwołanie w dniu 3 października 2019 r. Powyższe oznacza, że skarżący w żaden sposób nie wykazał wniesienia odwołania w terminie, zaś z akt sprawy jednoznacznie wynika fakt złożenia odwołania po terminie. Ciężar dowodu zachowania terminu do złożenia odwołania ciążył na skarżącej. Skarżąca takich dowodów nie przedstawiła poza kserokopią książki nadawczej, z której nie wynika, by odwołanie w sprawie niniejszej zostało nadane w placówce pocztowej z zachowaniem terminu, to jest w dniu 2 października 2018 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.