VI SA/Wa 3328/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzedaży internetowej produktów leczniczych oddala skargę w całości Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej: "GIF") decyzją z [...] października 2015 r. nr [...], na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 i art. 115 pkt 4 oraz art. 68 ust. 3 i ust. 3a ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z późn. zm., dalej: "P.f."), § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Spółka", "Strona", "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. (dalej: "WIF w K.") z [...] sierpnia 2014 r., nr: [...], w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych z wykorzystaniem strony internetowej pośrednika - portalu [...]. W zaskarżonej decyzji GIF wskazał, że [...] kwietnia 2014 r. do WIF w K. wpłynęło od Spółki zgłoszenie o rozpoczęciu prowadzenia przez aptekę "S." zlokalizowanej w B. sprzedaży internetowej za pomocą domeny www.[...]. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. WIF w K., zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie prowadzenia sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza za pośrednictwem portalu [...], przez aptekę ogólnodostępną "S." w . Organ pouczył Stronę o przysługujących jej uprawnieniach. Pismem z [...] czerwca 2014 r. pełnomocnik Strony wniósł o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania kierownika apteki oraz Prezesa Zarządu Spółki na okoliczność zasad prowadzenia sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych realizowanej przez aptekę internetową Spółki, w szczególności trybu składania zamówień i ich zgodności z wymogami. Wniósł również o zwrócenie się do Q. Sp. z o.o. będącej operatorem portalu [...] o przesłanie aktualnej informacji o sposobie składania zamówień w sklepie internetowym Strony, dostępnych formularzy i prawidłowego prowadzenia sklepu przez Stronę, o przeprowadzenie oględzin przedmiotu sprawy oraz o przeprowadzenie dowodu z opinii specjalisty w zakresie informatyki celem ustalenia czy formularz zamówienia umieszczony przez Stronę na portalu internetowym sklepu apteki w portalu [...] zawiera wymagane prawem elementy. Postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. organ I instancji odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów uznając, że dowody te nie mają znaczenia dla wyniku sprawy. [...] lipca 2015 r. do organu I instancji wpłynęło pismo GIF informujące o dokonanym zgłoszeniu prowadzenia przez aptekę prowadzoną przez Stronę sprzedaży produktów leczniczych za pośrednictwem portalu [...]. Do pisma załączono mail informujący o ww. sprzedaży wraz z wydrukami ze strony www.[...]. Pełnomocnik Strony pismem z [...] sierpnia 2014 r. poinformował organ, że zwrócił się do GIF z wnioskiem o wyłączenie wszystkich pracowników WIF w K. od prowadzonego postępowania, a w kolejnym piśmie wniósł o uzupełnienie materiału dowodowego, w tym o dokonanie weryfikacji prawdziwości, rzetelności, kompletności ww. wydruków załączonych do zawiadomienia przesłanego przez GIF. Postanowieniem z [...] sierpnia 2014 r. organ I instancji odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów wskazując, iż nie mają one znaczenia dla wyniku sprawy. Następnie decyzją z [...] sierpnia 2014 r., wydaną na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 2 pkt 37aa, art. 65 ust. 1, art. 68 ust. 3 P.f. oraz w związku z § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie warunków wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza (Dz. U. Nr 60, poz. 374), WIF w K. nakazał Spółce, z dniem otrzymania decyzji, zaprzestania prowadzenia sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych z wykorzystaniem strony internetowej pośrednika - portalu aukcyjnego [...]. Od powyższej decyzji pełnomocnik Strony wniósł w terminie odwołanie z [...] września 2014 r. Rozpatrując ponownie sprawę GIF wskazał, że art. 68 ust. 3 P.f., dopuszcza prowadzenie przez apteki ogólnodostępne i punkty apteczne wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza, z wyjątkiem produktów leczniczych, których wydawanie ograniczone jest wiekiem pacjenta. Szczegółowe warunki tej sprzedaży zostały określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych, gdzie w § 2 wskazano, że warunkiem realizacji wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych jest złożenie zamówienia: 1) w miejscu prowadzenia apteki ogólnodostępnej lub punktu aptecznego; 2) telefonicznie; 3) faksem; 4) za pomocą poczty elektronicznej; 5) za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej placówki. W ocenie organu odwoławczego z uwagi na to, że zamówienie jest dokonywane za pośrednictwem strony www.[...], nie będą spełnione warunki przewidziane dla zamówienia produktu leczniczego. Jak wskazuje § 2 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia, formularz zamówienia musi być umieszczony na stronie internetowej placówki (apteki albo punktu aptecznego), a nie na stronie internetowej pośrednika pomiędzy sprzedającym, a kupującym jakim jest portal [...]. Organ uznał zatem, że nakazanie Stronie prowadzenie działalności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa jest w pełni uzasadnione. Ponadto, zrealizowanie nakazu zawartego w zaskarżonej decyzja nie wymaga podjęcia skomplikowanych działań, które wymagają czasu. Dlatego też zastosowanie się do nakazu zawartego w decyzji nie powinno było nastręczyć stronie trudności uniemożliwiających wykonanie decyzji. W związku z tym, zdaniem organu, nakazanie Stronie dostosowanie prowadzonej działalności do obowiązującego prawa z dniem doręczenia decyzji nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jak i naruszenia prawa, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Organ stwierdził, że właściwie zastosował art. 120 ust. 1 pkt 2 P.f., stwierdziwszy bowiem, naruszenie przepisów regulujących obrót produktami leczniczymi miał obowiązek nakazać Stronie, w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych uchybień. Odnosząc się do zarzutu naruszenia postępowania poprzez odrzucenie wszystkich wniosków dowodowych, GIF wskazał, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. W ocenie organu odwoławczego żądane dowody nie miały znaczenia dla wyniku sprawy, jak wynika bowiem z wydruków ze strony internetowej allegro.pl apteka prowadzona przez Stroną oferowała produkty lecznicze za pośrednictwem portalu [...]. Okoliczność ta nie była podważana przez Stronę, kwestią sporną natomiast, było ustalenie czy apteka prowadząc wysyłkową sprzedaż produktów leczniczych mogła to robić za pośrednictwem portalu aukcyjnego, jakim jest [...]. W skardze z [...] listopada 2015 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GIF z [...] października 2015 r., Skarżący wniósł o jej uchylenie wraz z decyzją ją poprzedzającą. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 108 K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia, któremu organ I instancji, przez sformułowanie sentencji w ten sposób, iż Strona miała ją wykonać z dniem jej otrzymania, nadał rygor natychmiastowej wykonalności w sytuacji, gdy nie zaistniała żadna z przewidzianych powołanym tu przepisie przesłanka nadania rozstrzygnięciu administracyjnemu wzmiankowanego rygoru. Powoływane przez GIF okoliczności, iż obowiązkiem podmiotu prowadzącego aptekę ogólnodostępną jest prowadzenie sprzedaży produktów leczniczych zgodnie z przepisami prawa i że realizacja nakazu zawartego w decyzji nie wymaga podjęcia skomplikowanych, czasochłonnych działań, pozostają bez jakiegokolwiek znaczenia dla oceny prawidłowości decyzji, są bowiem okolicznościami pozanormatywnymi. Dostosowanie się do niezgodnej z prawem decyzji, które w niniejszej sprawie sprowadzałoby się do natychmiastowego zaprzestania sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych za pośrednictwem serwisu [....].pl, w istocie pozbawiałby Stronę gwarancji procesowych wynikających z przepisów normujących odwołanie od decyzji administracyjnej, co w szczególności odnosi się do treści art. 130 § 2 K.p.a., w myśl którego wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. W tym elemencie Spółka upatrywała naruszenia zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy. 2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 78 § 1 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla podjęcia w sprawie prawidłowego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych, będące prostą konsekwencją oddalenia wszystkich składanych przez Stronę w toku postępowania wniosków dowodowych, pomimo iż przeprowadzenie żądanych dowodów (zwłaszcza z osobowych źródeł dowodowych) w ocenie Spółki miało, a co najmniej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym kontekście, antycypacyjna "ocena" wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych jak zawarte w stwierdzeniu, iż "(...) zeznania kierownika apteki oraz Prezesa zarządu spółki nie zaprzeczyłyby tej okoliczności", nie mieści się w kanonach zasady praworządności. Wzmiankowana "ocena" nie została ponadto, w żaden sposób uzasadniona. 3. § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych w zw. z art. 68 ust. 3 i art. 2 pkt 37aa P.f., poprzez swoiste odwrócenie hierarchii powszechnie obowiązujących przepisów prawa i przyznanie pierwszoplanowej roli regulacjom zawartym w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy, pomimo iż zawiera ono normy bezpodstawnie ograniczające zakres regulacji ustawowej w zakresie wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych. Z powołanych przepisów Prawa farmaceutycznego (przy uwzględnieniu przepisów ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną) w żaden sposób nie da się wywieść zakazu sprzedaży produktów leczniczych za pośrednictwem serwisu internetowego [...].pl, i sam organ zakaz ów wywodzi wyłącznie z przepisów podustawowych, zawartych w powołanym rozporządzeniu. 4. art. 120 ust. 1 pkt 2 P.f., poprzez wydanie na podstawie tego przepisu decyzji nakazującej Stronie natychmiastowe zaprzestanie sprzedaży produktów leczniczych za pośrednictwem serwisu aukcyjnego [...].pl w sytuacji, gdy - w świetle rozważań zawartych w uprzednio podniesionych zarzutach - nie istniały żadne podstawy prawne do wydawania w stosunku do Spółki, decyzji na podstawie wskazanego tu przepisu. 5. art. 107 § 4 K.p.a., poprzez merytorycznie wadliwe sformułowanie uzasadnienia skarżonej decyzji, przy czym twierdzenie o tej wadliwości Strona wywodzi z argumentów podniesionych w zarzutach sformułowanych powyżej - w tym kontekście można mówić o wadliwości uzasadniania będącej prostą konsekwencją usankcjonowania przez organ odwoławczy naruszeń prawa procesowego i prawa materialnego, do jakich doszło w toku postępowania przed organem I instancji. W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Rozpoznając sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości okoliczność prowadzenia przez Skarżącego w aptece ogólnodostępnej "S." zlokalizowanej w B., sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza za pośrednictwem portalu aukcyjnego [...]. Powyższą okoliczność potwierdzają sporządzone przez organ I instancji w różnych dniach i znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy, wydruki ze strony internetowej portalu aukcyjnego [...]., gdzie proponowane były do sprzedaży produkty lecznicze wydawane bez przepisu lekarza przez "użytkownika tanie-leki", którym według informacji zamieszczonych pod linkiem "o mnie", była ww. apteka prowadzona przez Skarżącego. Prawodawca, co do zasady, dopuszcza możliwość prowadzenia obrotu produktami leczniczymi w postaci sprzedaży wysyłkowej, pod warunkiem spełnienia określonych w przepisach prawa wymogów dotyczących tego rodzaju obrotu produktami leczniczymi. Jak wynika z art. 65 ust. 1 P.f., obrót produktami leczniczymi może być prowadzony tylko na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 68 ust. 3 P.f., dopuszcza się prowadzenie przez apteki ogólnodostępne i punkty apteczne wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza, z wyjątkiem produktów leczniczych, których wydawanie ograniczone jest wiekiem pacjenta. Ustawodawca zdefiniował sprzedaż wysyłkową produktów leczniczych w art. 2 pkt 37aa) P.f., zgodnie z którym jest nią umowa sprzedaży produktów leczniczych zawierana z pacjentem bez jednoczesnej obecności obu stron, przy wykorzystywaniu środków porozumiewania się na odległość, w szczególności drukowanego lub elektronicznego formularza zamówienia niezaadresowanego lub zaadresowanego, listu seryjnego w postaci drukowanej lub elektronicznej, reklamy prasowej z wydrukowanym formularzem zamówienia, reklamy w postaci elektronicznej, katalogu, telefonu, telefaksu, radia, telewizji, automatycznego urządzenia wywołującego, wizjofonu, wideotekstu, poczty elektronicznej lub innych środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.). W art. 68 ust. 3a P.f., ustawodawca zawarł delegację upoważniającą Ministra właściwego do spraw zdrowia do określenia, w drodze rozporządzenia, m.in. warunków wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza. Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie warunków wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza (Dz. U. Nr 60, poz. 374), obowiązujące w okresie prowadzonej w niniejszej sprawie spornej, wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych przez Skarżącego oraz w dniu wydania decyzji I instancji. Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, podstawą wydania produktu leczniczego z apteki ogólnodostępnej lub punktu aptecznego, zwanych dalej "placówkami", w ramach wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych jest zamówienie złożone: 1) w miejscu prowadzenia placówki; 2) telefonicznie; 3) faksem; 4) za pomocą poczty elektronicznej; 5) za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej placówki. Podobnie reguluje kwestię złożenia zamówienia w ramach wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych obecnie obowiązujące oraz w dniu wydania zaskarżonej decyzji, § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych (Dz. U. poz. 481). Z przytoczonej regulacji jednoznacznie wynika, że w przypadku wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych, gdy zamówienie składane jest poprzez Internet, formularz zamówienia musi być umieszczonego na stronie internetowej placówki, w tym przypadku apteki ogólnodostępnej "S." w B. Dodać też należy, że przytoczony przepis rozporządzenia jak i § 2 ust. 1 obecnie obowiązującego rozporządzenia, zawiera zamknięty katalog możliwych sposobów składania zamówienia, jakie przewidział prawodawca w przypadku wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych. Znajduje to potwierdzenie w piśmiennictwie, na co wskazał również organ II instancji: "W zakresie sposobów składania zamówień na produkt leczniczy dostarczany w ramach wysyłkowej sprzedaży, można wymienić zamówienie w miejscu prowadzenia placówki, telefoniczne, faksem, pocztą elektroniczną albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej placówki. Należy stwierdzić, że jest to zamknięta lista, która jednocześnie wyczerpuje możliwe sposoby składania zamówienia, jakie są przyjęte w obrocie gospodarczym" (M. Kondrat "Warunki wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza" Komentarz Praktyczny do art. 68 LEX/el). W przedmiotowej sprawie, jak to zostało ustalone w toku postępowania administracyjnego, zamówienie było dokonywane za pośrednictwem strony internetowej poprzez portal aukcyjny [...]. Oznacza to, że dokonywana przez Skarżącego, w spornej aptece, sprzedaż wysyłkowa produktów leczniczych nie spełniała warunków przewidzianych dla tej formy sprzedaż produktów leczniczych, wbrew bowiem wymogowi określonemu w § 2 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia, formularz zamówienia nie był umieszczony na stronie internetowej placówki, czyli apteki prowadzonej przez Skarżącego, lecz na stronie internetowej pośrednika pomiędzy sprzedającym a kupującym, jakim jest portal aukcyjny [...]. Zgodnie z regulaminem portalu [...].pl, na co wskazał organ I instancji, [...] to prowadzona przez Grupę A. w języku polskim, platforma handlowa on-line o charakterze otwartym, w ramach której organizowane są transakcje oraz świadczone inne usługi związane z transakcjami, utrzymywana przez G. w domenie [...], dostępna również w ramach innych serwisów internetowych prowadzonych przez partnerów G. W tych okolicznościach, należy zgodzić się z podjętym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem nakazującym Skarżącemu zaprzestania prowadzenia sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych z wykorzystaniem strony internetowej pośrednika, portalu [...], jako naruszającej wymagania dotyczące obrotu produktami leczniczymi. Oznacza, to że niezasadny jest zarzut, naruszenia w niniejszej sprawie art. 120 ust. 1 pkt 2 P.f.. Zgodnie z art. 120 ust 1 pkt 2 P.f., w razie stwierdzenia naruszenia wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Przytoczony przepis stanowił podstawę wydania decyzji I instancji organ zatem, zgodnie z jego treścią, ustalił termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Podkreślenia wymaga, że organ nie zastosował w niniejszej sprawie art. 108 K.p.a., decyzji zatem nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Z tego też względu, określony przez organ I instancji, termin usunięcia stwierdzonych uchybień, nie wyłączył zastosowania art. 130 § 1 i § 2 K.p.a. Dlatego pomimo, że organ I instancji ustalił termin usunięcia stwierdzonych uchybień na dzień doręczenia Stronie decyzji I instancji, do czasu wniesienia odwołania decyzja nie ulegała wykonaniu, a wniesienie odwołania w terminie wstrzymało wykonanie decyzji. W konsekwencji Organ II instancji utrzymując w mocy decyzję I instancji nie naruszył powyższych przepisów prawa. Niezasadny jest również zarzut naruszenia § 2 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia. Należy zauważyć, że ustawodawca nie uregulował w ustawie wszystkich kwestii związanych z wysyłkową sprzedażą produktów leczniczych przesuwając w drodze delegacji zawartej w art. 68 ust. 3a P.f., część regulacji, w tym warunki wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza, do rozporządzenia wykonawczego. Sporna regulacja zawarta w § 2 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia, nie wyklucza, wbrew przepisom ustawy, możliwości prowadzenia przez apteki ogólnodostępne i punkty apteczne wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza, lecz zgodnie z upoważnieniem ustawowym, określa warunki dokonywania tej sprzedaży i w przypadku składania zamówienia za pośrednictwem strony internetowej, ustala, że w tym przypadku formularz zamówienia musi być umieszczony na stronie internetowej placówki, w tym przypadku przedmiotowej apteki ogólnodostępnej. Sąd zatem, nie może zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że w niniejszej sprawie doszło do swoistego odwrócenia hierarchii powszechnie obowiązujących przepisów prawa i przyznanie pierwszoplanowej roli regulacjom zawartym w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy. Sporna regulacja rozporządzenia, nie wprowadza norm sprzecznych z normami ustawowymi, a przedmiot tej regulacji znajduje swoje umocowanie w ustawowej delegacji do wydania aktu wykonawczego. Sąd uznał, że niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla podjęcia w sprawie prawidłowego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych, będące prostą konsekwencją oddalenia wszystkich składanych przez Stronę w toku postępowania wniosków dowodowych. Sąd zauważa, iż wnioskowane przez Stronę w toku postępowania administracyjnego dowody, nie miały na celu wykazanie, że w przedmiotowej sprawie formularze zamówieniowe nie były zamieszczone na stronie internetowej portalu aukcyjnego [...], czyli pośrednika pomiędzy sprzedającym a kupującym, lecz na stronie internetowej apteki Skarżącego. W istocie rzeczy, Skarżący nie kwestionował tej okoliczności faktycznej sprawy, czyli umieszczania formularzy zamówieniowych na stronie internetowej portalu aukcyjnego [...]. Tymczasem tylko ta okoliczność, jako nie odpowiadająca wymogom prawnym, była kwestionowana przez organy i legła u podstaw rozstrzygnięcia. Przeprowadzanie zatem dowodów w celu wykazania innych, nie spornych w sprawie okoliczności, nie mogło mieć istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. W tym sensie organ stwierdził, że wnioskowane dowody nie mogły zaprzeczyć okoliczności umieszczania formularzy zamówieniowych na stronie internetowej portalu aukcyjnego [...]. Dodać również należy, że zbędna była wnioskowana przez Skarżącego weryfikacja wydruków ze strony internetowej nadesłanych przez prywatną osobę do GIF, skoro organ dysponował wydrukami potwierdzającymi sposób wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych przez Skarżącego, dokonanymi przez własnych pracowników w toku postępowania administracyjnego. Dlatego też w ocenie Sądu, organy obu instancji w dostateczny sposób zbadały i wyjaśniły stan faktyczny, oceniając go w sposób prawidłowy w odniesieniu do obowiązujących przepisów prawa materialnego. Sąd nie stwierdził również wad uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji I instancji, które naruszyłyby art. 107 § 3 K.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że zapadłe w sprawie decyzje nie naruszają norm prawa materialnego oraz procesowego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), orzekł, jak w sentencji wyroku.