VI SA/Wa 337/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2007 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P. od decyzji Starosty W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji Starosty W. z dnia [...] listopada 2004 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu marki [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzje organów obu instancji zapadły w następującym stanie faktycznym: W dniu 8 października 2004 r. M. S. złożył w Urzędzie Starostwa Powiatu W. wniosek o rejestrację pojazdu marki [..], rok produkcji 2003, nr nadwozia [...], nr silnika [...], który nabył jako samochód powypadkowy od S.S.A. Starosta W. dokonał czasowej rejestracji pojazdu wydając pozwolenie czasowe nr [...] oraz tablice rejestracyjne [...] z kompletem znaków legalizacyjnych [...]. W dniu [...] listopada 2004 r. Starosta W. wydał decyzję o rejestracji pojazdu oraz dowód rejestracyjny nr [...]. Dnia [...] marca 2004 r. Starosta W. wznowił postępowanie w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu, w związku z otrzymaniem informacji z Komisariatu Policji W., iż w/w pojazd może pochodzić z czynu zabronionego. Zabezpieczony w toku śledztwa samochód poddano bowiem badaniom kryminalistycznym, w czasie których stwierdzono, że część karoserii z oryginalnym numerem identyfikacyjnym nadwozia w obrębie przegrody komory silnikowej została z pojazdu usunięta – wycięta, a w to miejsce zamontowano – wspawano element z numerem nadwozia pochodzącym z innego pojazdu tej samej marki. Z uwagi na to, że w czasie tych badań nie przeprowadzono demontażu deski rozdzielczej w opinii znalazło się stwierdzenie, że ślady niefabrycznego montażu przegrody silnikowej prawdopodobnie przebiegają pod kokpitem pojazdu, co można ewentualnie ustalić po demontażu deski rozdzielczej. W dniu 9 maja 2006 r. Starosta W. zawiesił postępowanie w sprawie, w związku z przedłożeniem przez właściciela pojazdu M. S. opinii rzeczoznawcy samochodowego, wydanej na podstawie ekspertyzy mechanoskopijnej przeprowadzonej na jego zlecenie. W ww. opinii stwierdzono, iż nr identyfikacyjny nadwozia [...] jest oryginalny i znajduje się na elemencie stanowiącym pierwotną całość z podłogą pojazdu. Starosta W. wystąpił z wnioskiem do P., o ustosunkowanie się do opinii biegłego przedłożonej przez właściciela pojazdu. W dniu [...] czerwca 2006 r., wobec stanowiska zajętego przez P. Starosta W. wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania oraz powołał niezależnego biegłego posiadającego uprawnienia rzeczoznawcy samochodowego Polskiego Związku Motorowego, w celu ustalenia, czy numer identyfikacyjny nadwozia [...] jest oryginalnym oznakowaniem całej karoserii przedmiotowego pojazdu, czy też znajduje się on na elemencie wspawanym w miejsce usuniętego fragmentu z oznakowaniem, w karoserii pochodzącej z innego pojazdu tej samej marki. Jednocześnie Starosta W. zwrócił się do T. Sp. z o.o. z prośbą o ustalenie, czy numer nadwozia [...] został pierwotnie przypisany przez producenta do numeru silnika [...]. W odpowiedzi na to zapytanie T. Sp. z o.o. w piśmie z dnia 14 lipca 2006 r. poinformowała, iż z danych posiadanych w bazie T. wynika, że numer silnika [...] był fabrycznie przypisany do numeru nadwozia [...]. W dniu 1 września 2006 r. Starosta W. otrzymał opinię nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., wydaną przez rzeczoznawcę samochodowego Polskiego Związku Motorowego w oparciu o szczegółową ekspertyzę mechanoskopijną, wykonaną na terenie posesji właściciela pojazdu. Z wydanej opinii wynikało, iż nr identyfikacyjny nadwozia w tym pojeździe znajduje się na oryginalnym fragmencie karoserii, wmontowanym w część innej karoserii pozbawionej cech identyfikacyjnych, zakupionej do powypadkowej naprawy samochodu. Jednocześnie w opinii znalazło się stwierdzenie, że przeprowadzona naprawa karoserii pojazdu nie jest naprawą dopuszczalną technologicznie, gdyż dokumentacja fabryczna opracowana dla [...] opisująca zakres oraz sposoby prowadzenia napraw karoserii samochodu [...] nie przedstawia takiego sposobu naprawy. Jest to jednak sposób naprawy stosowany nagminnie w naprawach pojazdów uszkodzonych w rozległym zakresie, a prawidłowość przeprowadzonej naprawy blacharskiej karoserii potwierdził pozytywny wynik badania technologicznego pojazdu wykonany w upoważnionej stacji diagnostyczno-kontrolnej. W związku z taką treścią opinii Starosta W. pismem z dnia 12 września 2006 r. zarządził skierowanie przedmiotowego pojazdu [...] na dodatkowe badania techniczne w celu ustalenia, czy pojazd zagraża bezpieczeństwu ruchu, a w szczególności, czy spełnia określone warunki techniczne. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów nr [...] w W. w zaświadczeniu z dnia [...] września 2006 r., wydanym po przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu stwierdziła, że pojazd ten spełnia wymagania techniczne art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Starosta W. decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu marki [...] stwierdzając w uzasadnieniu decyzji, iż ustalony w sprawie stan faktyczny nie daje podstaw do uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu. Powyższą decyzję P. zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarzucając, iż decyzja ta nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a., gdyż nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, lecz tylko opis stanu faktycznego i prawnego. Ponadto zarzucono, że organ oparł się w swojej decyzji jedynie na opinii dopuszczonego przez siebie biegłego, nie wyjaśniając rozbieżności z wcześniejszymi dwoma opiniami. Zarówno zaś z opinii wykonanej w toku postępowania karnego, jak i z opinii wykonanej w toku postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, iż numer nadwozia wraz z fragmentem karoserii został wmontowany w część innej karoserii pozbawionej numerów identyfikacyjnych. Zgodnie natomiast z art. 66a ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym cechy identyfikacyjne w pojeździe nadaje i umieszcza producent. W związku z powyższym nie wiadomo z jakiego z identyfikowanego co do tożsamości pojazdu pochodzi przedmiotowa karoseria, a w konsekwencji, komu przysługiwało jej prawo własności. Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Starosta W. postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. prawidłowo wznowił z urzędu postępowanie w sprawie rejestracji marki [...] z powodu nowych, istotnych okoliczności faktycznych w sprawie, które wyszły na jaw, a nie były znane organowi w momencie wydawania decyzji o rejestracji (zachodziło podejrzenie pochodzenia przedmiotowego pojazdu z czynu zabronionego). Następnie zaś prawidłowo, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., wydał decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż stwierdził brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a. Ustalono bowiem, na podstawie opinii powołanego biegłego - certyfikowanego rzeczoznawcy samochodowego, iż przedmiotowy pojazd nie może pochodzić z czynu zabronionego. Za niezasadny Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zarzut, że zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego podkreślając, iż organ I instancji wyraźnie wskazał, że wydał decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w oparciu o opinię niezależnego biegłego, którego powołał w celu rozstrzygnięcia rozbieżności pomiędzy opinią przedstawioną przez P. oraz opinią przedstawioną przez M. S.. W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. zarzucił organowi naruszenie przepisu art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty W. i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi P. ponownie podniósł, iż z opinii wykonanej w toku postępowania karnego, jak i z opinii wykonanej w toku postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że numer nadwozia w przedmiotowym pojeździe wraz z fragmentem karoserii został wmontowany w części innej karoserii pozbawionej numerów identyfikacyjnych. W związku z powyższym nie wiadomo z jakiego indywidualnie pojazdu oznaczonego pochodzi karoseria wzmiankowanego samochodu [...] , a w konsekwencji komu przysługiwać może jej prawo własności. Samochód jest w związku z tym obarczony wadą prawną, a tym samym decyzje organów obu instancji są niesłuszne. Legalizacja przedmiotowego samochodu [...] poprzez rejestrację i tym samym dopuszczenie go do obrotu prawnego może rodzić komplikacje i negatywne konsekwencje dla aktualnego użytkownika samochodu, a także dla ewentualnych nabywców samochodu (w przypadku jego sprzedaży przez aktualnego właściciela). Decyzje organów obu instancji naruszają w związku z tym przepis art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdyż funkcją tego przepisu jest niedopuszczenie do ruchu i obrotu prawnego pojazdów z wadami prawnymi i pojazdów niewiadomego pochodzenia, a potwierdzeniem takiej właśnie funkcji tego przepisu jest szczegółowo określony tryb i warunki rejestracji pojazdów w przepisach wykonawczych do ww. ustawy tj. w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dn. 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga P. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty W. z dnia [...] września 2006 r. nie naruszają prawa. Przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją administracyjną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W sprawie niniejszej Starosta W. zasadnie wznowił postępowanie w sprawie rejestracji samochodu [...] nr rejestracyjny [...], rok produkcji 2003, nr nadwozia [...], nr silnika [....]. w oparciu o informacje uzyskane z Komisariatu Policji [...], gdyż zachodziło podejrzenie pochodzenia przedmiotowego pojazdu z czynu zabronionego. Opinia z zakresu badań mechanoskopijnych sporządzona przez Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Stołecznej Policji w dniu [...] października 2005 r. w wyniku oględzin pojazdu wskazywała na to, że element karoserii z oryginalnym oznakowaniem nadwozia (przegroda) został z pojazdu usunięty – wycięty a w to miejsce zamontowano – wspawano inną przegrodę z oznakowaniem pochodzącym z innego pojazdu tej samej marki. W czasie tych badań nie dokonano demontażu deski rozdzielczej dlatego założono, że ślady niefabrycznego montażu przegrody silnikowej prawdopodobnie przebiegają pod kokpitem pojazdu. Starosta W. w toku wznowionego postępowania przeprowadził dowód z opinii biegłego rzeczoznawcy samochodowego Polskiego Związku Motorowego, który w oparciu o szczegółową ekspertyzę mechanoskopijną w czasie której dokonano demontażu deski rozdzielczej stwierdził, że numer identyfikacyjny nadwozia w tym samochodzie znajduje się na oryginalnym fragmencie karoserii, wmontowanym w część innej karoserii pozbawionej cech identyfikacyjnych, zakupionej przez M. S. do powypadkowej naprawy samochodu. Z uwagi na to, że w opinii tej znalazło się stwierdzenie, iż przeprowadzona naprawa karoserii pojazdu nie jest naprawą dopuszczalną technologicznie, gdyż dokumentacja fabryczna opracowana dla [...] opisująca zakres oraz sposoby prowadzenia napraw karoserii samochodu [...] nie przedstawia takiego sposobu naprawy Starosta W. zarządził przeprowadzenie dodatkowych badań technicznych przedmiotowego pojazdu w celu ustalenia, czy pojazd ten zagraża bezpieczeństwu ruchu, a w szczególności, czy spełnia określone warunki techniczne. W wyniku przeprowadzonych badań Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów nr [...] w W w zaświadczeniu z dnia [...] września 2006 r. stwierdziła, że pojazd ten spełnia wymagania techniczne art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Jednocześnie T. Sp. z o.o. w odpowiedzi na zapytanie organu w piśmie z dnia 14 lipca 2006 r. poinformowała, iż z danych posiadanych w bazie T. wynika, że numer silnika [...] był fabrycznie przypisany do numeru nadwozia [...]. W tak ustalonym stanie faktycznym organ w ocenie Sądu prawidłowo uznał, iż nie zachodzą podstawy do wzruszenia ostatecznej decyzji rejestracyjnej z dnia [...] listopada 2004 r. W wyniku przeprowadzonego wznowionego postępowania organ ustalił bowiem, iż decyzja rejestracyjna pojazdu nie była dotknięta kwalifikowaną wadą prawną określoną w art. 145 § 1 lub art. 145a § 1 k.p.a Przedmiotowy pojazd [...] w wyniku przeprowadzonej rozległej naprawy, wbrew podejrzeniom organów Policji, nie został pozbawiony cech identyfikacyjnych nadanych mu i umieszczonych przez producenta. Oznaczenia identyfikacyjne w tym pojeździe w wyniku przeprowadzonej naprawy pozostały oryginalne. Okoliczność, że sposób naprawy karoserii przedmiotowego pojazdu nie jest przewidziany w dokumentacji fabrycznej opracowanej dla [...] nie uzasadnia natomiast w świetle obowiązujących przepisów prawa odmowy rejestracji pojazdu, w sytuacji gdy pojazd ten uzyskał pozytywny wynik badań technicznych w upoważnionej Stacji Kontroli Pojazdów . Nie znajduje też uzasadnienia zarzut, że w wyniku takiego sposobu przeprowadzenia naprawy samochód ten dotknięty jest wadą prawną, gdyż uczestnik postępowania M. S. nabył samochód o tym właśnie numerze nadwozia i numerze silnika, nadanym mu przez producenta, od S. S.A. w W., co zostało przez niego w pełni udokumentowane w postępowaniu rejestracyjnym. Właściciel pojazdu legitymuje się ponadto fakturą VAT z dnia 28 sierpnia 2004 r. na zakup karoserii pozbawionej nr identyfikacyjnego, którą wykorzystał do przeprowadzenia naprawy przedmiotowego pojazdu. Za nieuzasadniony należy w związku uznać zarzut, że w postępowaniu rejestracyjnym doszło do naruszenia art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, gdyż właściciel pojazdu przedłożył w toku postępowania rejestracyjnego wszystkie dokumenty wymagane do rejestracji pojazdu, które były prawdziwe w znaczeniu formalnym oraz zawierały dane zgodne ze stanem faktycznym. Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności. Organy obu instancji prawidłowo oceniły zaistniały w sprawie stan faktyczny w świetle obowiązujących przepisów prawa, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.