VI SA/Wa 3375/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek asesor WSA Marek Maliński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oddala skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD" lub "organ") zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a."), art. 5 ust. 1-2, art. 7 ust. 1-2 oraz art. 7a ust. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 728 ze zm.; dalej: "u.t.d.") oraz art. 1 ust. 2, art. 3, art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE L 300 z 14 listopada 2009, str. 51; zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 1071/2009"), po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Spółka" lub "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2023 r. nr [...] o odmowie udzielenia Spółce zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego rzeczy. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 3 lipca 2023 r. wpłynął do organu wniosek o udzielenie Spółce zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz licencji wspólnotowej dotyczącej międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy wraz z załącznikami. Na podstawie złożonego wniosku o wydanie uprawnienia wraz z załącznikami organ ustalił, że przedsiębiorca przedstawił następujące informacje: 1) adres: ul. K. [...] W. jako adres siedziby określonej w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS") oraz jako adres lokali, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009; 2) B. H. został wyznaczony jako zarządzającym transportem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009; według oświadczenia B. H. złożonego na formularzu OC jest on również członkiem zarządu spółki; 3) adres: os. R. (nr działek [...], obręb ewidencyjny [...] C.), P. został wskazany jako adres bazy eksploatacyjnej (służący jako miejsca postojowe dla pojazdów ciężarowych; jednocześnie według danych geodezyjnych z portalu geoportal obecnie ww. nieruchomość ma wskazany adres: ul. K. [...], w P.). Pismem z dnia 10 lipca 2023 r. organ wezwał Wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień podnosząc, że wskazany we wniosku o wydanie uprawnienia B. H. na dzień 10 lipca 2023 r. jest już zatrudniony w 96 innych przedsiębiorstwach jako zarządzający transportem, co potwierdza wydruk z KREPTD, zaś w oświadczeniu OC wskazano, iż jest uprawniony do wykonywania zadań zarządzającego transportem w imieniu przedsiębiorcy w 32 przedsiębiorstwach dla czterdziestu dziewięciu pojazdów. Z uwagi na powyższe organ wezwał wnioskodawcę do przedstawienia umowy oraz zakresu obowiązków celem wykazania rzeczywistego i ciągłego zarządzania operacjami transportowymi przedsiębiorstwa Strony, a także wyjaśnień u ilu przedsiębiorców zarządza transportem, w jakim wymiarze u każdego przedsiębiorcy wykazanie czy odbywa się to w sposób rzeczywisty i ciągły. Pismem z dnia 20 lipca 2023 r. B. H. poinformował, że jednocześnie jaklo pełniący funkcję członka zarządu oraz osoby zarządzającej transportem nie ma ograniczenia co do ilości przedsiębiorstw, w ilu może pełnić podwójną funkcję. Zwrócił się o podanie podstawy prawnej ewentualnych przeszkód prawnych i ponowił wniosek o wydanie licencji wspólnotowej oraz zezwolenia dla Spółki. Pismem z dnia 1 sierpnia 2023 r. organ zawiadomił przedsiębiorcę, że w związku z nieprzesłaniem dokumentów nie wykazano przesłanki określonej w art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009 i jednocześnie pouczył o prawie do wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. Pismem z dnia 21 września 2023 r. przesłano m.in. kopię umowy o pracę z dnia 15 września 2023 r. zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a B. H. na stanowisku zarządzającego transportem w wymiarze 1/31 etatu. Decyzją z dnia [...] października 2023 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił udzielenia przedsiębiorcy Spółce wydania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W wyniku rozpatrzenia wniosku Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy GITD – decyzją z dnia [...] sierpnia 2024 r. - utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2023 r. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ ustalił, że Spółka ma siedzibę w W., pod adresem: ul. K. [...] W., co potwierdzają dane z rejestru przedsiębiorców KRS. Jednocześnie przeprowadzone postępowanie w sprawie wykazało: 1) na dzień 22 września 2023 r. adres ul. [...] W. posiadał 452 podmioty gospodarcze (zgodnie z danymi z bazy REGON); 2) na dzień 22 września 2023 r. na ww. adres jako adres siedziby zgłoszonych było 104 przewoźników drogowych posiadających ważne uprawnienia wydane przez organ (tj. zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego i licencja wspólnotowa); 4) ww. lokal jest współwłasnością B. H. i M. L.. Dodatkowo organ wskazał, że podczas oględzin lokalu w dniu 21 czerwca 2023 r. ustalono, że lokal ma około 43 m2, składa się z 4 pomieszczeń (2 pokoje i 2 łazienki), znajduje się tam około 12 stanowisk pracy (kopia protokołu oględzin z dnia 21 czerwca 2023 r.). Zdaniem GITD Wnioskodawca nie przedstawił ważnej umowy (tj. z uwzględnieniem art. 210 ksh) świadczącej o możliwości korzystania z tego lokalu w sposób rzeczywisty i ciągły w celu prowadzenia tam działań administracyjnych i handlowych przy wykorzystaniu sprzętu i urządzeń oraz przechowywania dokumentów - w zakresie działalności przewoźnika drogowego. Zdaniem organu lokal ma charakter biura wirtualnego dla licznych przedsiębiorców. GITD podkreślił, że wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnik Spółki przesłał umowę najmu z dnia 31 marca 2023 r. zawartą pomiędzy [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowaną przez B. H. (członka zarządu), jako wynajmującym a Skarżącą, reprezentowaną przez B. H. (członka zarządu), jako najemcą w przedmiocie najmu części lokalu zlokalizowanego w W. przy ul. [...] W. (§ 1). Zgodnie z § 2 ww. umowy najmu Wynajmujący oświadcza, że jest najemcą lokalu stanowiącego część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] i pozostaje uprawniony do zawarcia umowy podnajmu części lokalu opisanego w § 1. Natomiast stosownie do § 3 ww. umowy Wynajmujący oddaje a Najemca bierze w najem część lokalu biurowego, opisaną w § 1 niniejszej Umowy i oświadcza, że stan wynajmowanego lokalu jest mu znany i nie wnosi z tego tytułu żadnych zastrzeżeń. Najemca wyraża zgodę na współdzielenie wynajmowanej powierzchni z innymi najemcami. Z ww. umowy – zdaniem GITD – wynika, że lokal znajdujący się pod adresem ul. [...] W. ma charakter biura wirtualnego przeznaczonego dla licznych przedsiębiorców, jako skrzynka pocztowa. Zdaniem Organu wskazana przez wnioskodawcę siedziba pod ww. adresem nie spełnia wymogów określonych w art. 5 rozporządzenia nr 1071/2009. Okoliczność tą potwierdza – zdaniem organu - fakt, że na dzień 22 września 2023 r. na ww. adres jako adres siedziby zgłoszonych było 104 przewoźników drogowych posiadających ważne uprawnienia. Dodatkowo organ wskazał, że Wnioskodawca jako bazę eksploatacyjną wskazał działki [...], obręb ewidencyjny [...] C. w P. (według aktualnych danych geodezyjnych z geoportal ww. działki obecnie znajdują się pod adresem: ul. [...], P.). Ww. nieruchomość jest własnością G. L. i G. L. oraz A. L. i K. L. (i jest zajęta w postępowaniu egzekucyjnym). Wnioskodawca przedstawił 2 umowy dzierżawy (z 3 kwietnia i 27 czerwca 2023 r.). Jednocześnie uzupełniające postępowanie dowodowe (w tym uzyskane informacje z Urzędu Miasta P. oraz informacje z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P.) wykazało, że nieruchomość znajdująca się pod adresem: ul. [...], P. spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009, tj. posiada parking dla pojazdów ciężarowych. Zdaniem organu zatrudnienie zarządzającego transportem na 1/31 etatu zwłaszcza, gdy jest on zatrudniony jednocześnie w kilkudziesięciu innych przedsiębiorstwach budzi wątpliwość co do tego, że taki zarządzający nie zarządza operacjami transportowymi wnioskodawcy w sposób rzeczywisty i ciągły. Należy podkreślić, że zarządzający transportem swoje zadania powinien wykonywać osobiście, gdyż podlega odpowiedzialności administracyjnej określonej w art. 92a ust. 2 u.t.d. a skoro B. H. jest zarządzającym transportem w kilkudziesięciu przedsiębiorstwach i pełni funkcję członka zarządu w około 400 spółkach, to w ocenie organu ponownie rozpoznającego sprawę wątpliwe jest by obowiązki wynikające z pełnionych funkcji pozwalały w sposób określony przepisami wykonywać zadania zarządzającego transportem w sposób rzeczywisty i ciągły. Konkludując, GITD stwierdził, że nie mógł wydać zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego Stronie, gdyż nie spełnia ona wymogów określonych w art. 3 ust. 1 lit. a i d rozporządzenia nr 1071/2009. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zaskarżyła powyższą decyzję w całości wnosząc o uchylenie wydanych w sprawie decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła mające wpływ na wynik sprawy naruszenia prawa materialnego: 1. art. 5 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym poprzez błędne przyjęcie, że Skarżąca nie spełniła kryteriów przemawiających za udzieleniem jej zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego; 2. art. 2 pkt 4 rozporządzenia nr 1071/2009 poprzez dokonanie wadliwej, rozszerzającej wykładni pojęcia "przedsiębiorcy", polegającego w szczególności na nieuwzględnieniu przez organ, iż "przedsiębiorca" oznacza osobę fizyczną lub prawną, nastawioną na osiągnięcie zysku lub nie i tym samym nieuwzględnienie, iż Skarżąca jako spółka stanowi osobę prawną i winna być oceniania w toku rozpoznawania niniejszej sprawy; 3. art. 2 pkt 5 rozporządzenia nr 1071/2009 poprzez dokonanie wadliwej wykładni i tym samym niezasadne stwierdzenie, iż forma zatrudnienia zarządzającego transportem u Skarżącej jest nieodpowiednia i w konsekwencji błędne przyjęcie, iż zastosowane rozwiązanie prowadzi do obejścia przepisów, podczas gdy w rzeczywistości forma zatrudnienia zarządzającego transportem w pełni odpowiada realiom gospodarczym spółki, w sposób indywidualny, w oderwaniu od osób fizycznych powiązanych ze spółką czy też innych osób prawnych powiązanych z tymi osobami fizycznymi; 4. art. 4 pkt 1 rozporządzenia nr 1071/2009 poprzez dokonanie jego błędnej interpretacji i tym samym niezasadne przyjęcie, iż osoba wyznaczona przez Skarżącą do pełnienia funkcji zarządzającego transportem nie spełnia kryteriów wymienionych w ww. przepisie, podczas gdy na gruncie niniejszej sprawy zaszły wszystkie przesłanki, które winien spełniać zarządzający transportem; 5. art. 3 pkt 1 lit. a i art. 5 pkt. 1 lit a i lit. f rozporządzenia nr 1071/2009 poprzez dokonanie jego błędnej interpretacji i tym samym niezasadne przyjęcie, iż siedziba Skarżącej nie spełnia kryteriów określonych w ww. przepisach; 6. art. 3 ust. lit. d rozporządzenia nr 1071/2009 poprzez dokonanie jego błędnej interpretacji tym samym niezasadne przyjęcie, iż Skarżąca nie spełnia wymogów związanych z posiadaniem wymaganych kompetencji zawodowych. Dodatkowo Skarżąca zarzuciła mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 16 k.p.a. poprzez nieuprawnione zakwestionowanie przez organ prawidłowości swoich decyzji wydanych w innych sprawach, a tym samym naruszenie zasady trwałości decyzji. W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła argumenty na poparcie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji rozstrzygając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja GITD z dnia [...] sierpnia 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2023 r. o odmowie udzielenia Skarżącej zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego rzeczy. W rozpatrywanej sprawie powodem odmowy udzielenia Skarżącej zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego rzeczy było stwierdzenie przez organ, że Skarżąca nie spełnia warunku posiadania rzeczywistej i stałej siedziby w Polsce oraz nie spełnia również wymogu posiadania odpowiednich kompetencji zawodowych. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podjęcie i wykonywanie transportu drogowego, z zastrzeżeniem art. 5b ust. 1 i 2, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE. W myśl ust. 2 ww. artykułu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udziela się przedsiębiorcy, jeżeli spełnia wymagania określone w rozporządzeniu nr 1071/2009. Zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz licencji wspólnotowej udziela się na wniosek przedsiębiorcy złożony w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 307 i 1222), po uiszczeniu opłat, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 11. Stosownie zaś do treści art. 7a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: - oznaczenie przedsiębiorcy, jego adres i siedzibę określoną w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) albo w przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi - adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej określonego w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz adresy lokali, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009; - informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) albo numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), jeżeli są wymagane; - numer identyfikacji podatkowej (NIP); - określenie rodzaju transportu drogowego; - określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego; - imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer certyfikatu kompetencji zawodowych osoby zarządzającej transportem, o której mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009 albo osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1071/2009; - określenie liczby wypisów z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub z licencji wspólnotowej; - w przypadku licencji wspólnotowej - określenie czasu, na który ma być ona udzielona. Z kolei z godnie z art. 7a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym do wniosku o udzielenie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego dołącza się: - oświadczenie osoby zarządzającej transportem następującej treści: "Oświadczam, że zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009 będę pełnić rolę zarządzającego transportem" oraz kopię certyfikatu kompetencji zawodowych tej osoby albo oświadczenie osoby uprawnionej na podstawie umowy do wykonywania zadań zarządzającego transportem w imieniu przedsiębiorcy, że spełnia warunki, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 1071/2009, oraz kopię certyfikatu kompetencji zawodowych tej osoby; - dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 7 rozporządzenia nr 1071/2009; - oświadczenie przedsiębiorcy, że dysponuje bazą eksploatacyjną wraz ze wskazaniem adresu bazy, jeżeli adres ten jest inny niż adres wskazany zgodnie z ust. 2 pkt 1; - dowód uiszczenia opłaty za wydanie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego i wypisów z tego zezwolenia; - informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą osoby: - będącej członkiem organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzającej spółką jawną lub komandytową, dyrektora wykonawczego, o którym mowa w art. 30076 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, - prowadzącej działalność gospodarczą - w przypadku innego przedsiębiorcy, - zarządzającej transportem lub uprawnionej na podstawie umowy do wykonywania zadań zarządzającego transportem w imieniu przedsiębiorcy - o niekaralności za przestępstwa w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009, wymienione w art. 5 ust. 2a; - oświadczenie osób, o których mowa w pkt 6, o niekaralności za poważne naruszenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, w tym najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia nr 1071/2009; - oświadczenie osób, o których mowa w pkt 6, o nieskazaniu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwa w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009 w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji, które znamionami odpowiadają przestępstwom wymienionym w art. 5 ust. 2a. Zgodnie natomiast z treścią art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009 przedsiębiorcy wykonujący zawód przewoźnika drogowego muszą spełniać następujące wymogi: a) posiadać rzeczywistą i stałą siedzibę w jednym z państw członkowskich; b) cieszyć się dobrą reputacją; c) posiadać odpowiednią zdolność finansową; oraz d) posiadać wymagane kompetencje zawodowe. Stosownie zaś do treści art. 5 ust. 1 lit. a i f rozporządzenia 1071/2009 aby spełnić wymóg określony w art. 3 ust. 1 lit. a, przedsiębiorca musi w danym państwie członkowskim siedziby: a) posiadać lokale, w których ma dostęp do oryginałów dokumentów dotyczących głównej działalności - w formie elektronicznej lub w dowolnej innej formie - w szczególności do umów przewozowych, dokumentów dotyczących pojazdów, którymi dysponuje przedsiębiorca, dokumentów księgowych, akt dotyczących pracowników, umów o pracę, dokumentów dotyczących zabezpieczenia społecznego, dokumentów zawierających dane na temat przydziału zleceń dla kierowców i ich delegowania, dokumentów zawierających dane na temat kabotażu, czasu prowadzenia pojazdu i okresów odpoczynku oraz do wszelkich innych dokumentów, do których właściwy organ musi mieć dostęp, w celu weryfikacji spełnienia przez przedsiębiorcę warunków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu; f) w sposób rzeczywisty i ciągły prowadzić działania administracyjne i handlowe przy wykorzystaniu odpowiedniego sprzętu i urządzeń w lokalach, o których mowa w lit. a, znajdującym się w tym państwie członkowskim oraz w sposób rzeczywisty i ciągły zarządzać przewozami z wykorzystaniem pojazdów, o których mowa w lit. g, przy użyciu odpowiedniego sprzętu technicznego znajdującego się w tym państwie członkowskim. Z przytoczonych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że dla uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego konieczne jest posiadanie - przez podmiot wnioskujący o udzielenie takiego zezwolenia - rzeczywistej i stałej siedziby w jednym z państw członkowskich (art. 3 ust. 1 lit a rozporządzenia nr 1071/2009). Aby spełnić ten wymóg przedsiębiorca musi we wskazanej siedzibie w sposób rzeczywisty i ciągły prowadzić działania administracyjne i handlowe oraz dysponować dokumentami, o czym szczegółowo stanowi art. 5 ust. 1 lit. a i f rozporządzenia nr 1071/2009. Sąd podziela stanowisko GITD, że wskazany przez Skarżącą jako siedziba, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009 sporny lokal (ul. [...] W.) nie spełnia przedstawionych wyżej kryteriów rzeczywistej i stałej siedziby. Ze znajdującej się w aktach sprawy umowy najmu z dnia 31 marca 2023 r. wynika bowiem, że najemca (Skarżąca) bierze w najem część lokalu biurowego i wyraża zgodę na współdzielenie wynajmowanej powierzchni z innymi najemcami (§ 3 ww. umowy). Dodatkowo organ ustalił, że na dzień 22 września 2023 r. na ww. adres jako adres siedziby zgłoszonych było 104 przewoźników drogowych posiadających ważne uprawnienia (por. lista podmiotów zarejestrowanych pod spornym adresem - str. 206 akt administracyjnych). W świetle art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009 nie budzi wątpliwości, iż prawodawca europejski wymaga od przedsiębiorcy wykonującego zawód przewoźnika drogowego aby w siedzibie przedsiębiorstwa miał dostęp do oryginałów dokumentów dotyczących głównej działalności - w formie elektronicznej lub w dowolnej innej formie - w szczególności do umów przewozowych, dokumentów dotyczących pojazdów, którymi dysponuje przedsiębiorca, dokumentów księgowych, akt dotyczących pracowników, umów o pracę, dokumentów dotyczących zabezpieczenia społecznego, dokumentów zawierających dane na temat przydziału zleceń dla kierowców i ich delegowania, dokumentów zawierających dane na temat kabotażu, czasu prowadzenia pojazdu i okresów odpoczynku oraz do wszelkich innych dokumentów, do których właściwy organ musi mieć dostęp, w celu weryfikacji spełnienia przez przedsiębiorcę warunków przewidzianych w tym rozporządzeniu. W ocenie Sądu deklarowana przez Skarżącą digitalizacja (str. 8 skargi) nie będzie świadczyć o spełnieniu powyższego wymogu. W tym zakresie wskazać należy na przykład dokumentu, co do którego istnieje obowiązek posiadania go w wersji papierowej, tj. zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, które jest wydawane na urzędowym blankiecie. Stanowiska tego nie zmienia dopuszczona przez ustawodawcę w art. 7b ustawy o transporcie drogowym możliwość przechowywania dokumentów księgowych w biurze rachunkowo-księgowym, bowiem tam mogą być przechowywane jedynie dokumenty księgowe i konieczne do dokonywania rozliczeń księgowych. Wobec powyższego GITD zasadnie uznał, że Skarżąca nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. art. 3 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009. W ocenie Sądu organ również prawidłowo uznał, że Skarżąca nie spełnia wymogu posiadania odpowiednich kompetencji zawodowych. Jak wynika z akt sprawy Skarżąca zawarła 15 września 2023 r. umowę o pracę z B. H. na stanowisku zarządzającego transportem w wymiarze 1/31 etatu, tj. 5,5 godziny miesięcznie (por. § 1 ust. 2 ww. umowy - str. 332 akt administracyjnych). W tym miejscu zaznaczyć należy, że przepisy rozporządzenia nr 1071/2009 nie wskazują, w jakim wymiarze osoba zajmująca stanowisko zarządzającego transportem powinna być zatrudniona, brak jest również wymogów, co do zatrudnienia przez jednego przewoźnika drogowego. Jednakże w przedmiotowej sprawie organ zasadnie odmówił udzielenia Skarżącej zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, gdyż uznał, iż zatrudnienie B. H. jako zarządzającego transportem na 1/31 etatu świadczy o tym, że zarządzający taki nie zarządza operacjami transportowymi tego przedsiębiorstwa w sposób rzeczywisty i ciągły - nie spełnia więc kryterium z art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1071/2009. Wskazać należy w tym zakresie na wyrok NSA z dnia 3 lipca 2025 r. II GSK 2627/24 w świetle którego zatrudnienie osoby jako zarządzającego transportem na 1/10 etatu świadczyło o tym, że zarządzający taki nie zarządza operacjami transportowymi przedsiębiorstwa w sposób rzeczywisty i ciągły. Podsumowując zdaniem Sądu GITD nie naruszył przepisów prawa materialnego, które stanowiły podstawę prawną wydawanego rozstrzygnięcia. Za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 16 k.p.a., gdyż powołanie na stronie szóstej skargi ogólnie "decyzji w innych sprawach" uniemożliwia bez ich konkretnego wskazania odniesienie się do argumentacji Skarżącej. W ocenie Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w tym w szczególności art. 7, art. 8 art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. organy oparły swoje decyzje na wyczerpująco zebranym materiale dowodowym, który został wszechstronnie oceniony. W sposób jasny, dający podstawę do oceny prawidłowości wywodu, organy uzasadniły także swoje decyzje. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.