VI SA/Wa 3401/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącej F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od sprzeciwu. F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 2 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jego oddalenie. W dniu 13 listopada 2025 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżącej, w którym oświadczyła, że cofa wniesiony środek zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że pismo skarżącej zatytułowane "skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" zostało zakwalifikowane jako sprzeciw, o którym mowa w art. 64f ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a"), zgodnie z którym, od postanowienia, do którego odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści postanowienia może wnieść od niego sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od postanowienia". Przepisy art. 64b-64e stosuje się odpowiednio. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie, którym organ, w oparciu o art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Tym samym od wydanego przez organ postanowienia, zgodnie z art. 64f p.p.s.a., stronie przysługuje sprzeciw do sądu. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie zaś do art. 64f w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od postanowienia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem wobec skutecznego cofnięcia sprzeciwu przez skarżącą, postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Jednocześnie Sąd wskazuje, że organ nieprawidłowo pouczył strony postępowania administracyjnego o przysługującym środku zaskarżenia oraz terminie jego wniesienia. Pouczył bowiem o przysługującej skardze od postanowienia, a nie sprzeciwie. W przypadku skargi termin do jej wywiedzenia wynosi 30 dni (art. 53 § 1 p.p.s.a.), natomiast w przypadku sprzeciwu – 14 dni (art. 64c § 1 w zw. z art. 64f p.p.s.a.). W sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 3 września 2025 r. Zatem czternastodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 17 września 2025 r. Natomiast pismo skarżącej zatytułowane "skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego", stanowiące w istocie sprzeciw, zostało wniesione 24 września 2025 r. (prezentata na piśmie), tj. w terminie otwartym do wniesienia skargi (zgodnie z pouczeniem). Jednakże skutkiem prawnym ochrony wynikającej z art. 112 k.p.a., w przypadku wniesienia spóźnionego środka zaskarżenia do sądu, który wpłynął z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, jest obowiązek wojewódzkiego sądu administracyjnego rozpatrywania go bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z 26 października 2017 r. II OZ 1206/17). W tej sytuacji Sąd przyjął, że brak jest podstaw do odrzucenia sprzeciwu z uwagi na jego spóźnione wniesienie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64f i art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od sprzeciwu, zarejestrowanego w rejestrze opłat sądowych w dniu 19 września 2025 r. pod pozycją 33478, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.