VI SA/Wa 341/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej H. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 341/10 odrzucającego skargę H. S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 341/10 odrzucił skargę H. S. (dalej też jako skarżący) na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa. W dniu 23 lutego 2012 r. skarżący nadał w placówce pocztowej sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 31 stycznia 2012 r., w której zwrócił się także o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze, iż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 9 marca 2012 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia przez skarżącego. W związku z faktem, iż termin na złożenie przedmiotowego formularza PPF upłynął bezskutecznie w dniu 5 kwietnia 2012 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem referendarza sadowego z dnia 13 kwietnia 2012 r. został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z brzmieniem art. 173 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej także jako p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a skargę tą może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest ona sporządzona przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych albo. przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący sam sporządził skargę kasacyjną, którą osobiście podpisał. Istotnym jest przy tym, iż doręczony skarżącemu odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, opatrzony był przez Sąd pouczeniem o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej, pod rygorem odrzucenia, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym oraz o trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadmienić przy tym należy, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt FSK 3/04- Mo. Prawn. 5/04/202; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2004 r. sygn. akt I SA 1556/02, aprobowane też przez J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wyd. LexisNexis 2008 s. 454 -455 uw. 6, 7). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.