VI SA/Wa 341/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu H. S. od zarządzenia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2012 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa postanawia: odrzucić sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2012 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek H. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa. Odpis zarządzenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia i trybie ich wniesienia został stronie skarżącej doręczony w dacie 7 maja 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 142 akt sądowych). W dniu 14 maja 2012 r. (data stempla pocztowego) nadany został sprzeciw od ww. zarządzenia Referendarza Sądowego na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W dalszej kolejności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 31 maja 2012 r. przekazał sprzeciw Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako Sądowi właściwemu do jego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku poz. 270 z późn. zm. dalej też jako p.p.s.a.), od zarządzenia referendarza sądowego co do pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. Sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca zarządzenie Referendarza Sądowego z dnia 13 kwietnia 2012 r. oraz pouczenie o trybie wniesienia sprzeciwu, została doręczona skarżącemu w dniu 7 maja 2012 r. Odbiór przesyłki pokwitował skarżący. Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy upłynął w dniu 14 maja 2012 r. (poniedziałek, dzień roboczy). Z analizy akt sprawy wynika tymczasem, iż Skarżący w dniu 14 maja 2012 r. wniósł sprzeciw do niewłaściwego Sądu, tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skoro zatem sprzeciw wniesiony został do niewłaściwego Sądu, za datę jego nadania należało przyjąć datę przekazania go Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie tj. dzień 31 maja 2012 r. Tymczasem ostatnim dniem skutecznego wniesienia sprzeciwu był dzień 14 maja 2012 r. W konsekwencji sprzeciw skarżącego został wniesiony z uchybieniem terminu zakreślonego w art. 259 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze, iż sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.