VI SA/Wa 346/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. A. z siedzibą w W. na stanowisko Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie wyników badania sprawozdań z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej oraz wyników kalkulacji kosztów postanowił: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej T. S. A. z siedzibą w W. wpis w wysokości 200 (słownie: dwieście) złotych. Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. skarżąca T. S. A. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego A. M., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na stanowisko Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie wyników badania sprawozdań z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej oraz wyników kalkulacji kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do zapisu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy – p.p.s.a). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. 2004 Nr 171, poz. 1800 ze zm.) roczne sprawozdania z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej oraz wyniki kalkulacji kosztów podlegają badaniu zgodności z przepisami prawa oraz zatwierdzonymi przez Prezesa UKE instrukcją i opisem kalkulacji kosztów, na koszt przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku obrotowego, przez niezależnego od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego biegłego rewidenta. Zgodnie z § 7 ww. przepisu roczne sprawozdanie z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej, wyniki kalkulacji kosztów oraz opinia biegłego rewidenta z badania, o którym mowa w ust. 5, podlegają publikacji w Biuletynie UKE w terminie 8 miesięcy od zakończenia roku obrotowego. Zgodnie z doktryną biorąc pod uwagę postanowienia art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z pkt 1-3 tego przepisu oraz postanowieniami art. 1 p.p.s.a., należy przyjąć, że przedmiot skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zakreślają następujące elementy: a) akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, i zaskarżalnych na podstawie art.3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.; b) akt lub czynność muszą mieć charakter zewnętrzny, tj. muszą być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność; c) akt lub czynność muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu; d) akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny; e) akt lub czynność musi "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Należy zauważyć, że użyte w tym przepisie sformułowanie "dotyczy" nie może być rozumiane jako dopuszczenie również pośredniego związku między aktem lub czynnością a uprawnieniem lub obowiązkiem danego podmiotu, określonymi w przepisach prawnych. Dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizowania uprawnienia (lub obowiązku), wynikającego z przepisu prawa. (Tadeusz Woś, Hanna Krysiak – Molczyk, Marta Romańska : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 59 – 61). Zdaniem Sądu stanowisko organu w sprawie wyników badania sprawozdań z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej oraz wyników kalkulacji kosztów nie spełnia wszystkich powyższych przesłanek, a co za tym idzie nie może być uznane za akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż ww. stanowisko nie wpływa w sposób prawnie wiążący na sytuację prawną danego podmiotu, nie wywołuje bowiem określonego skutku prawnego jaki obowiązujące prawo wiąże z danym aktem (czynnością). Stanowisko organu ma w tym przypadku jedynie charakter informacyjny. Należy zatem stwierdzić, iż sam fakt zajęcia przez organ omawianego stanowiska nie wywołuje skutków prawnych w sferze prawnej kontrolowanego podmiotu, tj. nie kreuje żadnych obowiązków lub uprawnień po stronie funkcjonującego na rynku telekomunikacyjnym skarżącego. Organ wskazując w komunikacie zaskarżone stanowisko nie przesądził w nim o odrzuceniu wyników kalkulacji kosztów, a jedynie wyraził swoje wątpliwości co do uzyskanych przez biegłego rewidenta wyników badania. Ponadto należy zauważyć, iż również przepisy ustawy Prawo telekomunikacyjne, nie przewidują możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego wspomnianego powyżej stanowiska organu. Odmienna interpretacja oznaczałaby w istocie możliwość uruchamiania kontroli sądu administracyjnego w sposób nadmierny i w rzeczywistości mijałaby się z sensem uregulowania zawartego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W związku więc z faktem, iż skarga wniesiona przez T. S. A. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, wskazanych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., zatem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi stanowisko organu nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.