VI SA/Wa 35/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wycofania ze sprzedaży partii środków spożywczych oddala skargę W dniu [...] sierpnia 2010 r. w toku kontroli przeprowadzonej przez inspektorów reprezentujących [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w punkcie sprzedaży środków spożywczych w K., przy ul. [...], należącym do przedsiębiorcy T. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. w K., zwanego dalej również "stroną", na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., wydanego przez [...] Inspektora Inspekcji Handlowej, wykazano, że wprowadzone do obrotu: - 2 partie produktów, tj.: "bryndza lekko solona", "rydze marynowane w dużym słoiku", nie posiadały jakichkolwiek oznaczeń handlowych; - 15 partii produktów, tj.: "róża ucierana w słoiku", "rydze marynowane w małym słoiku", "sok malinowy" (mała butelka), "sok malinowy" (duża butelka), "sok z czarnego bzu" (mała butelka), "sok z czarnego bzu" (duża butelka), "sok z sosny" (mała butelka), "sok z sosny" (duża butelka), "sok z róży" (mała butelka), "sok z róży" (duża butelka), "sok z mniszka" (mała butelka), "sok z mniszka" (duża butelka), "sok z pokrzywy" (mała butelka), "sok z pokrzywy" (duża butelka) oraz "sok z żurawiny" (duża butelka), nie posiadało poza nazwą odręcznie napisaną na kartce i przyklejoną do opakowania, wymaganych przepisami prawa oznaczeń handlowych. [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że powyższe narusza postanowienia art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o jakości handlowej" oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o bezpieczeństwie żywności i żywienia", gdyż wprowadzone do obrotu środki spożywcze muszą być oznakowane. W związku z powyższym, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219), zwanej dalej "ustawą o Inspekcji Handlowej", w drodze decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. (nr akt: [...]),[...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zarządził wycofanie ze sprzedaży wszystkich ww. partii środków spożywczych, z uwagi na brak jakichkolwiek lub części wymaganych oznaczeń handlowych. Pismem z dnia 12 września 2010 r., przedsiębiorca T. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P. w K. złożył do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie od ww. decyzji. W uzasadnieniu do odwołania strona podniosła zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów o postępowaniu kontrolnym oraz przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez: - przekroczenie wyznaczonego w Upoważnieniu do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. terminu (tj. od 27 sierpnia do 10 września 2010 r.) oraz zakresu przedmiotowego kontroli (tj. o dokonanie sprawdzenia dokumentu poświadczającego wpis do rejestru zakładów, prowadzonego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz dowodów zakupu (dostaw) zakwestionowanych ww. partii produktów), a także wezwanie do zgłoszenia się na Komisariat Policji po wyznaczonej w ww. upoważnieniu dacie zakończenia kontroli, z naruszeniem art. 79a ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o swobodzie działalności gospodarczej"; - uniemożliwienie przed wydaniem zaskarżonej decyzji zapoznania się z protokołem kontroli i wypowiedzenia się co do jego treści, jak również złożenia podpisu czy wniesienia uwag bezpośrednio lub na piśmie w terminie 7 dni od dnia przedstawienia tego protokołu do podpisu; - podjęcie kontroli w sposób wybiórczy, tylko w jednym punkcie sprzedaży środków spożywczych, podczas gdy inne podmioty zlokalizowane w okolicy prowadziły sprzedaż tym samym asortymentem, z naruszeniem prawa o równym traktowaniu wszystkich podmiotów gospodarczych. Pismem z dnia 30 września 2010 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę T. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. w K., iż przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień, wnosząc w piśmie z dnia 10 października 2010 r. o dołączenie do akt sprawy odpowiedzi na protokół kontroli, jaką skierowała do [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (pismo z dnia 6 października 2010 r.) Jednocześnie oświadczyła, że nie zgadza się z treścią protokołu kontroli, co znalazło również odzwierciedlenie w załączonym piśmie, w którym dodatkowo, oprócz tych samych zarzutów co wskazane w ww. odwołaniu, podniosła zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 10 i 79 § 2 Kpa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] października 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że: Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej do postępowania przed organami Inspekcji w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawa o Inspekcji Handlowej stanowi w art. 18 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, że wojewódzki inspektor w drodze decyzji może zarządzić w toku kontroli m.in. wycofanie z obrotu produktów, jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów i taka decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej są oznakowane. Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się na podstawie ust. 2 tego przepisu odpowiednio wymagania określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Także art. 45 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia stanowi, że wprowadzane do obrotu środki spożywcze są oznakowane. Oznakowanie środka spożywczego na mocy art. 45 ust. 2 tej ustawy obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego. Pod pojęciem oznakowania należy rozumieć również dowody zakupu (dostaw) produktów, na podstawie których można monitorować ("śledzić") przemieszczanie się żywności, zgodnie z zasadą identyfikowalności (traceability) określoną w art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 178/2002". W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w punkcie sprzedaży środków spożywczych, należącym do przedsiębiorcy T. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. w K., stwierdzono, że wprowadzone do obrotu 17 partii produktów o łącznej wartości [...] zł, tj.: "róża ucierana w słoiku", "bryndza lekko solona", "rydze marynowane w małym słoiku", "rydze marynowane w dużym słoiku", "sok malinowy" (mała butelka), "sok malinowy" (duża butelka), "sok z czarnego bzu" (mała butelka), "sok z czarnego bzu" (duża butelka), "sok z sosny" (mała butelka), "sok z sosny" (duża butelka), "sok z róży" (mała butelka), "sok z róży" (duża butelka), "sok z mniszka" (mała butelka), "sok z mniszka" (duża butelka), "sok z pokrzywy" (mała butelka), "sok z pokrzywy" (duża butelka) oraz "sok z żurawiny" (duża butelka), nie posiadały jakichkolwiek lub części wymaganych oznaczeń handlowych. Biorąc pod uwagę, że oferowane do sprzedaży środki spożywcze bez wymaganych przepisami prawa oznaczeń handlowych stanowiły zagrożenie dla bezpieczeństwa i interesów konsumentów - na zakwestionowanych ww. partiach produktów nie było m.in. informacji dotyczącej źródła ich pochodzenia, zawartości netto, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości - w trakcie trwającej kontroli wydano decyzję, na mocy której zobowiązano stronę do natychmiastowego wycofania z obrotu tych towarów, a więc zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami (por. art. 18 ustawy o Inspekcji Handlowej). Przedsiębiorca T. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P. w K. odwołując się od ww. decyzji, nie podważył zasadności wycofania ze sprzedaży nieprawidłowo oznakowanych środków spożywczych, natomiast podniósł zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów o postępowaniu kontrolnym oraz przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w szczególności odnoszących się do terminu i zakresu przedmiotowego kontroli. Podstawą wszczęcia i przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności był art. 3 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 165 z 30.04.2004 s. 1 - sprostowanie: Dz. U. L 191 z 28.05.2004 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 882/2004", art. 17 ust. 3 ustawy o jakości handlowej oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z ust. 2 oraz art. 13 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej. Z przepisów rozporządzenia nr 882/2004 wynika, że urzędowe kontrole żywności powinny być niezapowiedziane (w tym również przeprowadzane ad hoc), wykonywane regularnie oraz z właściwą częstotliwością, natomiast kontrolowane podmioty powinny być zobowiązane do poddania się każdej kontroli przewidzianej w tym rozporządzeniu. Przy podejmowaniu decyzji o kontroli uwzględniane są m.in. informacje, które mogą wskazywać na niezgodność. Należy zauważyć, że przepis art. 3 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 882/2004 wyklucza stosowanie w zakresie urzędowych kontroli żywności zawiadomień o zamiarze wszczęcia kontroli, o którym mowa w art. 79 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Nie mają też zastosowanie przepisy zawarte w art. 83 ust. 1 tej ustawy odnoszące się do czasu trwania kontroli, a także instytucja prawna sprzeciwu wobec podjęcia i prowadzenia kontroli (art. 84c), gdyż uniemożliwiałoby to wykonywanie kontroli regularnie oraz z należytą częstotliwością, a w szczególności realizowanie kontroli ad hoc, o charakterze interwencyjnym, podejmowanych w związku z posiadanymi przez organ informacjami - w przedmiotowej sprawie uzyskanymi od Komendy Wojewódzkiej Policji w K. -uzasadniającymi podejrzenie niezgodności z prawem żywnościowym, m.in. z przepisami ustawy o jakości handlowej regulującymi wymagania jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Należy dodać, że informacja o wyłączeniu m.in. przepisów art. 79, art. 83 ust. 1 i art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej została zamieszczona w pouczeniu o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia, z którymi strona nie zapoznała się podczas działań kontrolnych, unikając kontaktu z organem kontroli, co wynika ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji, w szczególności z notatki służbowej z dnia 30 sierpnia 2010 r. Niemniej jednak należy podkreślić, że w dniu 30 sierpnia 2010 r. ww. upoważnienie wysłano stronie pocztą, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Należy też dodać, że przed przystąpieniem do czynności kontrolnych pani A. G., pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku sprzedawcy w kontrolowanej placówce, okazano legitymacje służbowe oraz upoważnienia do kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Pani A. G. odmówiła potwierdzenia zapoznania się z tymi dokumentami. Odnosząc się do zastrzeżeń strony zgłoszonych w odwołaniu, co do przekroczenia wyznaczonego w wydanym przez [...] Inspektora Inspekcji Handlowej Upoważnieniu do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. terminu wykonania czynności kontrolnych, należy zauważyć, że przewidywany okres kontroli pierwotnie ustalono od 27 sierpnia do 10 września 2010 r. W pierwszym dniu kontroli, na prośbę inspektorów ww. przedsiębiorca został powiadomiony telefonicznie przez panią A. G. o wszczęciu kontroli. Wbrew zapewnieniu złożonemu w drodze rozmowy telefonicznej; przedsiębiorca ten nie stawił się w miejscu podjęcia działań kontrolnych, ani nie wyznaczył osoby upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli. Pomimo podejmowanych niejednokrotnie prób, nie udało się nawiązać z nim kontaktu. W związku z powyższym, pismem z dnia 7 września 2010 r. zwrócono się o pomoc do Komendanta Komisariatu Policji w K., w celu wyegzekwowania niezbędnych dokumentów do oceny źródła pochodzenia towarów i legalności dokonywania ich sprzedaży. Należy przy tym wskazać, że przedmiotową kontrolę podjęto z inicjatywy Komendy Wojewódzkiej Policji w K., w asyście jej przedstawiciela. Działając na podstawie art. 83 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, [...] Inspektor Inspekcji Handlowej wydał w dniu 10 września 2010 r. zgodę na przedłużenie terminu przeprowadzenia kontroli, rozpoczętej na podstawie ww. upoważnienia, do dnia 24 września 2010 r. Uzasadnieniem do przedłużenia terminu przeprowadzenia kontroli był brak kontaktu z właścicielem kontrolowanej placówki, panem T. S. oraz konieczność zwrócenia się o pomoc do Policji, a więc z przyczyn niezależnych od organu kontroli. Należy przy tym nadmienić, iż w dniu 16 września 2010 r. podjęto próbę doręczenia tego pisma kontrolowanemu podmiotowi osobiście na Komisariacie Policji w K., jednakże ani kontrolowany przedsiębiorca (ani inna osoba upoważniona do reprezentowania go w trakcie kontroli), nie stawili się na wezwanie. Pismo o przedłużeniu terminu przeprowadzenia kontroli okazano pani A. G. Ponadto, w dniu 17 września 2010 r. wysłano stronie pocztą, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Po kolejnej nieudanej próbie nawiązania kontaktu z kontrolowanym przedsiębiorcą pismem z dnia 21 września 2010 r. wystąpiono do Komendanta Komisariatu Policji w K. z wnioskiem o wezwanie ww. przedsiębiorcy do zapoznania się z ustaleniami i protokołem kontroli oraz złożenia ewentualnych wyjaśnień w dniu 24 września 2010 r. na terenie kontrolowanego obiektu lub Komisariatu Policji. Należy wskazać ponadto, że w ramach realizacji ujętego w Upoważnieniu do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. zakresu kontroli, tj. "identyfikacji kontrolowanego przedsiębiorcy" oraz podejrzenia, że nie posiada on zgody na produkcję żywności, zażądano z udziałem Policji (ww. pismo z dnia 7 i 21 września 2010 r.) przedłożenia właściwej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w sprawie zatwierdzenia zakładu. Powyższe wynikało z ujawnionych podczas kontroli nieprawidłowości w zakresie oznakowania środków spożywczych, które sądząc po braku wymaganych przepisami prawa oznaczeń handlowych oraz fakcie, że znajdowały się w opakowaniach po zużytych artykułach, mogły pochodzić z niewiadomego źródła. Należy zaznaczyć, że w toku kontroli nie okazano żadnych dokumentów, potwierdzających pochodzenie zakwestionowanych ww. partii produktów, których możliwość sprawdzenia przysługiwała z mocy art. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Ponadto na podstawie zawartego w ww. upoważnieniu wpisu "identyfikowalność towarów" zażądano przedłożenia dowodów zakupu (dostaw) produktów, które oferowano do sprzedaży w dniu 27 sierpnia 2010 r., stosownie do art. 18 rozporządzenia nr 178/2002; nakładającego obowiązek prowadzenia i przechowywania dokumentacji lub innych danych umożliwiających identyfikację podmiotów, które dostarczyły i którym dostarczono surowce lub inne komponenty do produkcji żywności lub gotowe środki spożywcze w celu wprowadzenia do obrotu. Do dnia zakończenie kontroli strona nie przedłożyła żądanych ww. dokumentów, pomimo że za pośrednictwem Policji została dwukrotnie do tego zobowiązana. Podsumowując tę część rozważań, zdaniem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i konsumentów zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów o postępowaniu kontrolnym oraz przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w szczególności art. 79a ust. 5 i 8 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie znajduje uzasadnienia. Wbrew opinii strony przedstawionej w odwołaniu, w omawianym przypadku nie doszło do zmiany zakresu przedmiotowego kontroli, ani miejsca wykonywania czynności kontrolnych, wymagających każdorazowo wydania odrębnego upoważnienia, zaś wydłużenie przewidywanego wcześniej terminu zakończenia kontroli spowodowane było brakiem kontaktu z właścicielem kontrolowanej placówki, panem T S. oraz koniecznością zwrócenia się o pomoc do Policji, a tym samym wynikało z przyczyny niezależnych od organu kontroli. W ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w przedmiotowej sprawie zostały podjęte wszelkie niezbędne kroki do zapewnienia stronie czynnego udziału na każdym etapie postępowania, w tym obecności przy czynnościach kontrolnych (osobistej lub za pośrednictwem osoby pisemnie upoważnionej do reprezentowania jej w trakcie kontroli), stosownie do art. 10 § 1 Kpa, art. 80 ust. 1 i 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 15 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej. Ponadto uwzględniając fakt, że zaskarżona decyzja została wydana w toku kontroli i podlegała natychmiastowemu wykonaniu, nie zasługuje na uwzględnienie argument o uniemożliwieniu jej zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym (w tym protokołem kontroli) i wypowiedzenia się co do nich przed wydaniem decyzji i przed przedstawieniem protokołu kontroli do podpisu (art. 79 § 2 Kpa) oraz wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu kontroli lub na piśmie w terminie 7 dni od dnia przedstawienia tego protokołu do podpisu (art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej). Należy dodać, że strona wiedziała o trwających działaniach kontrolnych, jednak w żaden sposób nie próbowała skontaktować się z organem kontroli, a wręcz przeciwnie unikała takiego kontaktu, aby zapoznać się z ustaleniami kontroli. W świetle powyższego, zarzut naruszenia art. 10 i art. 79 § 2 Kpa jest nietrafny. Nie można również zgodzić się z poglądem strony o podjęciu przez organ Inspekcji Handlowej działań kontrolnych w sposób wybiórczy, z naruszeniem prawa o równym traktowaniu podmiotów gospodarczych, gdyż przedmiotowa kontrola była jedną z sześciu ogółem przewidzianych do przeprowadzenia w tego typu punktach sprzedaży środków spożywczych, rozmieszczonych w tym samym regionie. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Skargę na powyższą decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konsumentów i Konkurencji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Pan T. S. zwany dalej skarżącym. W skardze domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazał, że to nie on jest stroną tego postępowania, gdyż prowadzi działalność handlową przy ul. [...]a nie przy [...]. Organ administracji dokonał ustaleń u innego podmiotu, za którego działania skarżący nie ponosi odpowiedzialności. Na użytek prowadzonego postępowania Organ administracji podrobił lub przerobił treść upoważnień do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności. Z tą samą datą sporządzono upoważnienia nr [...] i [...] - istotnie różniące się w swojej treści, w szczególności co do określenia przedmiotu i zakresu kontroli. Nieważne są, nie odnoszą skutku przedłużenia terminu kontroli. Zostały Skarżącemu doręczone po upływie podanych terminów kontroli. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że jak wynika z Zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...] z dnia [...] września 2008 r. wydanej przez Burmistrza Miasta K., skarżący prowadzi działalność handlową w K. w trzech punktach przy ul. [...], ul. [...] oraz [...]. Nie można zgodzić się również z przekonaniem strony skarżącej, że objęte zaskarżoną decyzją towary, pomimo iż były oferowane do sprzedaży w innych punktach handlowych, nie zostały zakwestionowane przez organ kontroli. Należy zauważyć, że przedmiotowa kontrola była jedną z sześciu kontroli ogółem przewidzianych do przeprowadzenia w tego typu punktach sprzedaży środków spożywczych, rozmieszczonych w tym samym regionie. Ponadto organ podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym lub przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219) Inspekcja Handlowa, zwana dalej "Inspekcją", jest wyspecjalizowanym organem kontroli powołanym do ochrony interesów i praw konsumentów oraz interesów gospodarczych państwa. Do postępowania przed organami Inspekcji w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Art. 18 powyższej ustawy stanowi, że Wojewódzki Inspektor może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji, ograniczenie wprowadzania do obrotu, wstrzymanie wprowadzania do obrotu lub wycofanie z obrotu produktów albo wstrzymanie świadczenia usług bądź niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa. Wojewódzki Inspektor może upoważnić inspektora do wydania w jego imieniu w toku kontroli decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Z art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych Dz.U.05.187.1577 j.t. ze zm. wynika, że artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Zgodnie z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (...) środki spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego. Pod pojęciem oznakowania należy rozumieć również dowody zakupu (dostaw) produktów, na podstawie których można monitorować ("śledzić") przemieszczanie się żywności, zgodnie z zasadą identyfikowalności (traceability) określoną w art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 178/2002". W niniejszej sprawie bezsporny jest fakt, że w toku przeprowadzonej kontroli w punkcie sprzedaży przy ul. [...] w K. ujawniono partię towarów spożywczych – 17 produktów o łącznej wartości [...] zł, szczegółowo wskazaną w części historycznej uzasadnienia, które to produkty nie posiadały jakichkolwiek lub części wymaganych oznaczeń handlowych. Ponieważ oferowanie do sprzedaży produktów spożywczych bez wymaganych przepisami prawa oznaczeń handlowych, stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i interesów konsumentów na podstawie art. 18 ustawy o Inspekcji Handlowej zarządzono natychmiastowe wycofanie tych towarów z obrotu. W ocenie składu orzekającego w tej sprawie nie ulega wątpliwości, że brak informacji na produkcie dotyczącej źródła pochodzenia towaru, zawartości netto, terminu przydatności do spożycia lub minimalnej daty trwałości stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa i interesów konsumentów. Brak terminu przydatności do spożycia oraz minimalnej daty trwałości stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa konsumenta, gdyż może wywołać negatywne skutki zdrowotne u osoby spożywającej produkt po dacie przydatności do spożycia. Natomiast brak wskazania zawartości netto towaru godzi w interes konsumentów, gdyż kupując towar nie wiedzą w rzeczywistości, jaką ilość produktu nabyli. Jak już wyżej wskazano fakt zakwestionowania powyżej partii towarów nie jest sporny między stronami. W swojej skardze Pan T. S. stawia zarzut, że to nie on winien być adresatem powyższej decyzji, gdyż prowadzi działalność handlową przy ul. [...] a nie przy [...]. Na poparcie tych twierdzeń nie przedłożył żadnych dokumentów. Powyższy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z kopii zaświadczenia z dnia [...] września 2008 r. (k. 15 a/a) w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza K. pod nr [...] znajduje się wpis dotyczący działalności skarżącego, w którym w pkt 2a (adres zakładu głównego, oddziału lub innego miejsca, w którym stale wykonywana jest działalność gospodarcza poza miejscem zamieszkania) wskazane są trzy punkty w K.: 1) ul. [...] 2) ul. [...] 3) ul. [...]. Wobec powyższego z uwagi na brak innych dokumentów w tym zakresie należy uznać, że skarżący jest stroną w niniejszym postępowaniu, gdyż prowadzi działalność handlową przy ul. [...]. Również zarzut przerobienia lub podrobienia treści upoważnień do przeprowadzenia kontroli nie znajduje potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Prawdą jest, że upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie są jednobrzmiące jednak nie widnieją na nich żadne skreślenia i poprawki (k. 3 i 4 a/a) oba upoważniały do przeprowadzenia kontroli Panią D. P. i Panią A. G., w obu został wskazany zakres kontroli, który nie został przekroczony. Oba upoważnienia do przeprowadzenia kontroli zostały w sposób prawidłowy przedłożone (k 19 i 20 a/a) do dnia 24 września 2011 r. Nie jest również zgodne z prawdą twierdzenie, że skarżący nie orientował się, iż w jego sklepie przeprowadzana jest kontrola. Jak wynika z protokołu kontroli, w pierwszym dniu kontroli A. G. – pracownik, powiadomiła skarżącego telefonicznie o kontroli (k. 5 a/a). W aktach sprawy znajdują się również notatki służbowe z dnia 30 sierpnia 2010 r., 1 września 2010 r., 2 września 2010 r., 3 września 2010 r., świadczące o próbach nawiązania przez inspektorów kontaktu ze skarżącym, a także inne dokumenty wskazujące na fakt, że skarżący unikał kontaktów z inspektorami. W ocenie składu orzekającego w tej sprawie zostały podjęte wszelkie niezbędne kroki do zapewnienia stronie czynnego udziału na każdym etapie postępowania, w tym obecności przy czynnościach kontrolnych (osobistej lub za pośrednictwem osoby pisemnie upoważnionej do reprezentowania jej w trakcie kontroli), stosownie do art. 10 § 1 Kpa, art. 80 ust. 1 i 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 15 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej. Ponadto uwzględniając fakt, że zaskarżona decyzja została wydana w toku kontroli i podlegała natychmiastowemu wykonaniu, nie zasługuje na uwzględnienie argument o uniemożliwieniu jej zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym (w tym protokołem kontroli) i wypowiedzenia się co do nich przed wydaniem decyzji i przed przedstawieniem protokołu kontroli do podpisu (art. 79 § 2 Kpa) oraz wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu kontroli lub na piśmie w terminie 7 dni od dnia przedstawienia tego protokołu do podpisu (art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej). Należy dodać, że strona wiedziała o trwających działaniach kontrolnych, jednak w żaden sposób nie próbowała skontaktować się z organem kontroli, a wręcz przeciwnie unikała takiego kontaktu, aby zapoznać się z ustaleniami kontroli. W świetle powyższego, zarzut naruszenia art. 10 i art. 79 § 2 Kpa jest nietrafny. Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.