VI SA/Wa 3501/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-03

Skład orzekający: Pamela Kuraś – Dębecka, Izabela Głowacka – Klimas, Magdalena Maliszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy konstytucyjność przepisów ustawy o grach hazardowych, stanowiących podstawę zaskarżonego postanowienia, jest przedmiotem pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego, zawieszenie postępowania jest uzasadnione, ponieważ wynik postępowania przed Trybunałem ma charakter prejudycjalny dla rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na postanowienie Ministra Finansów odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach. Skarżąca zarzuciła m.in. brak notyfikacji przepisów technicznych ustawy o grach hazardowych. Wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt P 4/14. Sąd uznał, że istnieje zależność rozstrzygnięcia od postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Skarżąca – F. Sp. z o.o. z siedzibą w Z., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], którym odmówiono jej wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w T. Skarżąca w skardze zarzuciła m.in., że przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h., nie mogą być stosowane w obecnym stanie prawnym ze względu na brak notyfikacji zawartych w niej przepisów technicznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 14 maja 2014 r. skarżąca wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania, wskazując jako podstawę tego żądania art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., tj. do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt P 4/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika konieczność istnienia zależności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny od innego toczącego się postępowania. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną będzie zatem takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi o tym, czy zakwestionowany w skardze akt, czynność lub bezczynność są zgodne z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu (czynności, bezczynności) nie doszło do popełnienia takich uchybień formalnych, które mogły mieć wpływ na jego treść. W przedmiotowej sprawie u podstaw odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach legł fakt, że ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h. nie przewiduje możliwości przedłużenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach, co więcej, wyklucza wprost taką możliwość. Postanowienie to zostało oparto m.in. na przepisach art. 138 ust. 1 i art. 129 ust. 1 u.g.h. Zgodnie z art. 138 ust. 1 ww. ustawy zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. Natomiast wskazany przepis art. 129 ust. 1 ustawy stanowi, iż działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W tym miejscu należy stwierdzić, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/13 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?", mając na względzie także stosowanie przepisu art. 138 ust. 1 u.g.h. o zakazie przedłużania zezwoleń, jako jeden z zarzutów wskazanych w skardze kasacyjne w sprawie leżącej u podstawy tego pytania. Mając zatem na względzie przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, co do konstytucyjności m.in. art. 14 ust. 1 u.g.h., w myśl którego urządzanie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie w kasynach gry, w świetle zaskarżonego postanowienia opartego m.in. na przepisach art. 138 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 1 u.g.h. wywodzonego ze stwierdzenia, iż w obecnym stanie prawnym nie jest możliwe przedłużenie zezwolenia, bowiem urządzanie gier na automatach jest możliwe jedynie w kasynach gry zgodnie z art. 14 ust. 1 u.g.h. Sąd orzekający w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie w tej sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie w sprawie P 4/14. Należy bowiem mieć na względzie oczywisty fakt, iż regulacje zawarte w art. 138 ust. 1 i w art. 129 ust. 1 u.g.h. są konsekwencją normy z art. 14 ust. 1 u.g.h., poddanej w wątpliwość przez Naczelny Sąd Administracyjny, co do jej konstytucyjności, dozwalającej urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach wyłącznie w kasynach gry. W związku z tym kwestia konstytucyjności art. 14 ust. 1 u.g.h., wobec jego zasadniczego znaczenia dla rozwiązań prawnych przyjętych w ustawie o grach hazardowych, nie będzie pozostawała bez wpływu na zagadnienie stosowania art. 138 ust. 1 i art. 129 ust. 1 u.g.h. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2014 r. sygn.. akt II GSK 312/13). Powyższe potwierdza, iż pomiędzy niniejszą sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem (zainicjowanym w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13), o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. istnieje związek tego rodzaju, że wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Z tego powodu zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest zasadne i nie nosi cechy dowolności.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło