VI SA/Wa 3519/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. S. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. A. S. (dalej: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Precyzując - została wniesiona kolorowa kserokopia skargi (k. 2). Zgodnie z zarządzeniem z 29 listopada 2023 r. (k. 18) skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: nadesłanie podpisanej skargi; wskazanie numeru PESEL; nadesłanie kopi dokumentów, z których wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące go do zaskarżenia ww. decyzji; nadesłanie 4 odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwanie wysłane na adres wskazany w skardze, zostało doręczone osobiście skarżącemu 14 grudnia 2023 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 25). W dniu 18 grudnia 2023 r. skarżący nadał na poczcie przesyłkę, do której należą: podpisana skarga (k. 27), pismo w którym wskazał swój numer PESEL (k. 29), kserokopie dokumentów z których skarżący wywodzi swój interes prawny do wniesienia skargi (k. 31, 32-34, 35, 36) oraz 3 odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu, bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wskazuje art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niedołączenie przez strony odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w przedmiotowej sprawie jest 4), zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13). Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Z uwagi na to, że wniesiona do sądu skarga nie jest oryginalnym dokumentem, a jedynie kolorową kserokopią, sąd wezwał stronę do uzupełnienia tego braku formalnego skargi (tj. nadesłania podpisanej skargi) oraz do uzupełnienia pozostałych ujawnionych przez sąd braków formalnych skargi (tj. wskazania numeru PESEL strony, nadesłania kopii dokumentów z których wynika interes prawny strony do wniesienia skargi, nadesłania 4 odpisów skargi – celem doręczenia 4 uczestnikom postępowania). Zakreślono skarżącemu termin 7 dni na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz pouczono o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwania. Wezwanie zostało doręczone osobiście stronie 14 grudnia 2023 r. W odpowiedzi, skarżący w dniu 18 grudnia 2023 r. nadał na poczcie plik dokumentów: podpisaną skargę, pismo z 17 grudnia 2023 r. w którym wskazuje swój numer PESEL, kopie dokumentów z których wywodzi swój interes prawny do wniesienia skargi oraz 3 (trzy) odpisy skargi. Nadesłana skarga z podpisem strony została wszyta do akt sprawy (k. 27), gdyż takowa zawsze winna znajdować się w aktach. Sąd jednoznacznie stwierdza, że skarżący uzupełnił 3 z 4 braków formalnych skargi. Nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci nadesłania właściwej liczny odpisów skargi (zamiast czterech, przysłano tylko trzy odpisy skargi). W niniejszej sprawie występuje czterech uczestników postępowania (mają status strony postępowania), wobec czego zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. dla każdego z uczestników postępowania skarżący winien przysłać po jednym odpisie skargi. Wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyraźnie wskazywało jakiej liczby odpisów skargi sąd żąda. By sąd mógł uznać braki formalne skargi za uzupełnione prawidłowo, skarżący musiałby uzupełnić prawidłowo każdy jednostkowy brak formalny. Tego jednak nie uczyniono. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych skarżącemu w pkt 2 sentencji, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.