VI SA/Wa 3562/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Ministra Gospodarki z [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia odmówić przyznania skarżącemu, H. C. prawa pomocy w żądanym zakresie Skarżący, H. C. wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacji podanych przez skarżącego we wniosku wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący oświadczył, że jedyny jego dochód stanowi emerytura, przy czym z załączonej do wniosku kopii decyzji ZUS wynika, że wynosi ona 833 zł. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku, w terminie 14 dni, poprzez nadesłanie oświadczenia, czy posiada rachunki bankowe, lokaty lub konta dewizowe a w takim przypadku zobowiązano go do nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 lutego 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie przedstawił wymaganych dokumentów. Postanowieniem referendarza sądowego z 19 czerwca 2015 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Pismem nadanym w dniu 6 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, domagając się jego unieważnienia. Wskazał, iż zgodnie z prawem oświadczenie o dochodach złożył na druku sądowym. Druk nie zawierał informacji o załącznikach. Konieczności przedłożenia dodatkowych załączników, zdaniem skarżącego, jest bezzasadna z uwagi na niską wartość pozwu. Wskazał również, iż nie posiada konta bankowego dewizowego. Do sprzeciwu nie załączył żadnych dokumentów. W wykonaniu zarządzenia Sądu z 29 lipca 2015 r. wezwano skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni, dokumentów potwierdzających okoliczności wskazane w sprzeciwie. Wezwanie doręczono stronie 22 września 2015 r. Do dnia dzisiejszego skarżący nie nadesłał wymaganych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 252 § 1 p.p.s.a. strona postępowania, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, zobowiązana jest do złożenia oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona zobowiązana jest na wezwanie złożyć, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżący, pomimo skierowanego do niego wezwania nie przedłożył dokumentów, które potwierdzałyby zasadność przyznania stronie prawa pomocy. Sąd nie jest zatem w stanie ustalić, jaki jest status majątkowy skarżącego, oraz czy skarżący posiada zdolność do poniesienia kosztów postępowania. Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że są one zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia powinno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy winien być sporządzony w sposób rzetelny, uwzględniający wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, a wskazane w nim okoliczności, stosownie do wytycznych wynikających z treści art. 255 p.p.s.a, powinny być na żądanie Sądu należycie udokumentowane. Skoro, skarżący nie przesłał na wezwanie dokumentów, które w ocenie Sądu, były niezbędne do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, brak było możliwości ustalenia, czy zostały spełnione przesłanki art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.