VI SA/Wa 357/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy egzaminatorów 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Transportu i Budownictwa na rzecz T. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...], wydaną na podstawie m.in. art. 113 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 909) oraz § 9 ust. 1 pkt 2b Instrukcji przeprowadzania egzaminów państwowych, stanowiącej załącznik nr 8 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U Nr 150, poz. 1681, z późn. zm.) skreślono p. T. P. z ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Wojewodę [...]. W uzasadnieniu przypomniano, że w 2004 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego we [...] wpłynęły dokumenty wskazujące na możliwość naruszenia przez p. T. P. - egzaminatora zatrudnionego w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego (WORD) we [...] zasad egzaminowania określonych w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Infrastruktury podczas prowadzenia egzaminów państwowych na prawo jazdy. Wojewoda [...] po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym w trybie art. 113 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wydał decyzję o wykreśleniu p. T. P. z ewidencji egzaminatorów. Zainteresowany odwołał się od tej decyzji do Ministra Infrastruktury, który decyzją z dnia [...] marca 2005 r., Nr [...], uchylił decyzję Wojewody [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W tym stanie rzeczy Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie, które objęło swoim zakresem wszystkie znane organowi okoliczności wskazujące na nieprzestrzeganie przez p. T. P. przepisów dotyczących egzaminowania. W szczególności organ rozpoznał okoliczności dotyczące przebiegu następujących egzaminów: p. M. S. w dniu [...] kwietnia 2004 r.; okoliczności dotyczące czasu trwania egzaminu prowadzonego przez zainteresowanego w dniu [...] maja 2004 r.; egzaminu p. W. K. w dniu [...] czerwca 2004 r.; okoliczności zmiany przez zainteresowanego obowiązującej trasy egzaminacyjnej na kategorię B1 w dniu [...] stycznia podczas egzaminu p. W. R.. Mając na uwadze uzasadnienie powołanej decyzji Ministra Infrastruktury, w celu wyjaśnienia sprawy przeprowadzono dodatkowe dowody dotyczące każdego z ww. egzaminów: - z zeznań p. M. S. na okoliczność przebiegu egzaminu; - z zeznań p. W. S. - egzaminatora WORD [...] na okoliczność godziny zakończenia egzaminu; - z zeznań p. W. K., osoby niepełnosprawnej ruchowo, na okoliczność przeprowadzenia egzaminu oraz z zeznań p. A. M. - instruktora nauki jazdy i właściciela pojazdu, na którym przeprowadzono egzamin, oraz z zeznań p. W. W. egzaminatora Ośrodka, który dokonał oceny sprawności ww. pojazdu. Organ stwierdził, iż p. T. P. zapoznał się z zeznaniami powołanych świadków w dniu [...] czerwca 2005 r., a o przesłuchaniach świadków został poinformowany zgodnie z art. 79 K.p.a. w dniu 20 maja 2005 r. podczas wizyty w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Ponadto w uzasadnieniu decyzji przedstawiono szczegółowo każdy z pięciu egzaminów przeprowadzonych przez p. T. P., na okoliczność którego zostały zebrane zeznania wymienionych osób, wskazując w zakończeniu omawianych przypadków zarzuty wobec zainteresowanego egzaminatora. Organ zakończył postępowanie dowodowe w dniu [...] czerwca 2005 r. informując o tym zainteresowanego wraz z pouczeniem o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Zainteresowany nie skorzystał z przysługujących mu praw. W tym stanie rzeczy uznano, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w zakresie sprawy opatrzonej nr 2 (dotyczące czasu trwania egzaminu prowadzonego przez zainteresowanego w dniu [...] maja 2004 r.) uzasadnione jest postawienie egzaminatorowi - p. T. P. zarzutu rażącego naruszenia zasad egzaminowania określonych w § 9 ust. 1 pkt 2b załącznika nr 8 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów. W myśl tego przepisu "egzamin praktyczny polega na wykonywaniu w ruchu drogowym programu egzaminacyjnego w czasie nie mniejszym niż określono w tabeli 7." Tabela nr 7 Instrukcji określa czas trwania jazdy w ruchu drogowym kategorii B prawa jazdy na 25 minut. Oznacza to, że egzamin każdej zdającej osoby winien trwać co najmniej 25 minut i w badanym przypadku zakończyć się o godz. 18.50, a nie - jak stwierdzono - o godz. 18.15. Zgodnie z treścią art. 113 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym "Wojewoda skreśla egzaminatora z ewidencji, jeżeli naruszył zasady egzaminowania." Zdaniem organu, ustawodawca wyraźnie akcentuje, że chodzi tu o każde naruszenie zasad egzaminowania. Świadczy o tym m.in. zapis art. 107 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, w którym w odniesieniu do zachowań instruktora nauki jazdy skutkujących wykreśleniem z ewidencji ustawodawca wprowadził dodatkową przesłankę "rażącego" naruszenia przepisów (art. 107 ust. 1 pkt 4 "dopuścił się rażącego naruszenia przepisów w zakresie szkolenia"). Przesłanki takiej nie przewidziano w art. 113 ust. 1 pkt 5 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie nastąpiło jednak rażące naruszenie zasad egzaminowania, gdyż skrócenie czasu egzaminu uniemożliwia wykonanie wszystkich wymaganych zadań egzaminacyjnych określonych w tabeli nr 6 powołanej Instrukcji. Sprawdzian zachowań kandydata na kierowcę w ruchu drogowym jest najistotniejszą częścią egzaminu państwowego i ma decydujące znaczenie dla oceny jego wiedzy i umiejętności. Przy skróconym czasie trwania egzaminu ocena osoby zdającej jest nierzetelna oraz nieobiektywna i nie pozwala ocenić rzeczywistych umiejętności kandydata. Od powyższej decyzji obszerne odwołanie złożył zainteresowany wnosząc o uchylenie decyzji w całości. Odwołujący się szczegółowo przedstawił okoliczności związane z zarzutem naruszenia zasad egzaminowania poprzez skrócenie ustalonego w przepisach czasu trwania egzaminu oraz zarzucił przedmiotowej decyzji oraz organowi pierwszej instancji co następuje: - postępowanie dotyczące naruszeń przepisów związanych z przeprowadzaniem egzaminu państwowego było niezgodne z przepisami K.p.a., a zebrane dowody budzą wątpliwości co do poczynionych ustaleń faktycznych; - wzięcie pod uwagę nieprawdziwego, zdaniem skarżącego, oświadczenia egzaminatorów nadzorujących w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego oraz pracownika [...] Urzędu Wojewódzkiego dotyczącego czasu rozpoczęcia przeprowadzania egzaminu w dniu [...] maja 2004 ., - nieprzeprowadzenie przez Wojewodę [...] postępowania w zakresie naruszenia zasad przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy, polegających na skróceniu minimalnego wymaganego czasu przeprowadzania egzaminu; - naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, art. 8 i 11 K.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne, art. 24 § 3 K.p.a. poprzez niewyłącznie z postępowania pracownika [...] Urzędu Wojewódzkiego, naruszenie art. 54 i 84 K.p.a., a także art. 35 § 3 K.p.a. poprzez niezakończenie postępowania w terminie; - nierozpatrzenie skarg złożonych przez zainteresowanego w trakcie postępowania. Decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania p. T. P. utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. W obszernym uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu stanu sprawy stwierdzono, że: 1) dowody w sprawie egzaminu przeprowadzonego przez p. T. P. w stosunku do M. S. były sprzeczne; na podstawie zeznań egzaminatora i osoby egzaminowanej nie stwierdzono kto popełnił błąd w trakcie egzaminu, a dodatkowo wycofanie skargi przez M. S. może sugerować, że to egzaminowany uznał swoją winę; 2) dowody w sprawie egzaminu przeprowadzonego przez p. T. P. w stosunku do W. K. nie pozwalały na jednoznaczne stwierdzenie jakie powinno być postępowanie egzaminatora w tej sprawie, dlatego też organ nie przedstawił w tym zakresie żadnych zarzutów p. T. P.; 3) brak dowodów w sprawie egzaminu przeprowadzonego przez p. T. P. w stosunku do M. D. oraz brak możliwości ustalenia faktycznego przebiegu egzaminu powinien skutkować odstąpieniem od prowadzenia postępowania w tej sprawie; 4) dowody w sprawie egzaminu przeprowadzonego przez p. T. P. w stosunku do W. R. pozwoliły na formalne wydanie decyzji w sprawie unieważnienia egzaminu, jednak nie mogą stanowić zarzutów w stosunku do postępowania T. P.; nie ustalono przyczyn powstania korka, który - zdaniem egzaminatora - był przyczyną podjęcia decyzji o zmianie trasy egzaminacyjnej; 5) dowody dotyczące naruszenia zasad egzaminowania poprzez skrócenie czasu egzaminu w dniu [...] maja są niepodważalne, a dodatkowe postępowanie tylko potwierdziło ich słuszność. W ocenie Ministra Transportu i Budownictwa zebrany materiał dowodowy nie upoważniał do przyjęcia, iż p. T. P. naruszył zasady egzaminowania w sprawach określonych w powołanych wyżej pkt 1 - 4. W związku z tym Minister rozpatrując przyczyny skreślenia z ewidencji egzaminatorów p. T. P. wziął pod uwagę jako przesłankę wyłączną skreślenia z listy egzaminatorów jedynie sprawę naruszenia zasad egzaminowania określona w pkt 5, mającą stanowić, zdaniem organu I instancji, prawidłową i wyłączną przesłankę decyzji opartej na art. 113 ust. 1 pkt 5 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Organ odwoławczy stwierdził, iż na podstawie zgromadzonej przez organ pierwszej instancji oraz wyjaśnień złożonych przez p. T. P. należy uznać za prawidłową ocenę organu pierwszej instancji i stwierdzić, że zainteresowany naruszył jedną z podstawowych zasad przeprowadzania egzaminu na prawo jazdy, a mianowicie skrócił obowiązkowy czas przeprowadzania egzaminu na prawo jazdy. Instrukcja przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy, stanowiąca załącznik do rozporządzenia Ministra Infrastruktury, wyraźnie określa, że czas trwania egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B nie może być krótszy niż 25 minut. Z przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania wynika, że w dniu [...] maja 2004 r. egzaminator T. P. zasadę tę naruszył. Dowodami potwierdzającymi takie zachowanie są: 1) lista osób zakwalifikowanych na egzamin zawierająca odręczne notatki egzaminatora p. T. P., 2) protokół wyjaśnień złożonych przez egzaminatora W. S., zatrudnionego w WORD we [...], 3) notatka z dnia [...] maja 2004 r. do Dyrektora WORD we [...], sporządzona przez 3 egzaminatorów nadzorujących zatrudnionych w WORD [...], w sprawie faktycznego czasu rozpoczęcia egzaminu przez p. T. P. w dniu [...] maja 2004 r., 4) wydruk z bazy przeprowadzonych egzaminów potwierdzający prawidłowość notatek sporządzonych odręcznie na liście osób zakwalifikowanych na egzamin, 5) oświadczenie pracownika [...] Urzędu Wojewódzkiego T. S., który w dniu [...] maja 2004 r. przedstawił do podpisu protokoły pokontrolne p. T. P., dotyczące faktycznego czasu podpisania przez zainteresowanego protokołu pokontrolnego. W trakcie postępowania organ drugiej instancji wziął pod uwagę także pisemne wyjaśnienia złożone przez zainteresowanego. Z przedstawionych dowodów wynika, zdaniem organu odwoławczego, podzielającego w tym zakresie argumentację organu pierwszej instancji, że p. T. P. przeprowadzając w dniu [...] maja 2004 r. egzamin praktyczny w ruchu drogowym dla 6 osób skrócił czas egzaminu dla wszystkich osób o około 30 minut. Z listy osób zakwalifikowanych do egzaminu wynika, że egzaminy rozpoczęły się o godzinie 16.00 a zakończyły o godzinie 18.15. Taki czas przeprowadzenia tych egzaminów byłby zgodny z przepisami Instrukcji (5 wyników pozytywnych, czyli egzamin zgodnie z Instrukcją trwał 25 minut i jeden wynik negatywny - czyli egzamin trwał 10 minut, zgodnie z zapiskami na liście). Zapisy te poddają w wątpliwość czas rzeczywistego trwania przeprowadzonych egzaminów, ponieważ oprócz ustawowych 25 minut musi być w każdym przypadku wzięty także pod uwagę dodatkowo czas przeznaczony na zmianę osoby egzaminowanej, wypełnienie dokumentacji, czy samo przygotowanie się osoby egzaminowanej do jazdy. Z zasad logiki i zasad doświadczenia życiowego wynika, że nie jest możliwe przyjęcie prawdziwości twierdzenia o prostym sumowaniu czasu trwania poszczególnych egzaminów praktycznych jako iloczynu ich liczby oraz przedziału czasu 25 minut. Zapisy wynikające z listy nie uwzględniają czasu dodatkowego, co świadczy o włączeniu go do wymaganego minimum, stanowiącego naruszenie przepisów. Oprócz wątpliwości powstających z analizy zapisów samej listy skrócenie czasu egzaminowania poświadcza notatka 3 egzaminatorów nadzorujących i oświadczenie T. S., pracownika [...] Urzędu Wojewódzkiego, którzy w dniu [...] maja 2004 r. razem z p. T. P. przebywali w pomieszczeniu dla egzaminatorów w celu podpisania protokołów pokontrolnych i zapoznania się z wynikami kontroli. T. P. w odwołaniu kwestionuje ustalenia organu pierwszej instancji oparte na oświadczeniu 4 osób odpowiedzialnych za nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów na prawo jazdy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego, podnosząc brak ich wiarygodności oraz możliwość zawarcia celowego porozumienia dotyczącego czasu przeprowadzania egzaminów, zmierzającego do skreślenia zainteresowanego z listy egzaminatorów. Poddawanie w wątpliwość ustaleń faktycznych stanowiących podstawę decyzji Wojewody [...] i przyjętych przez ten organ nie może być skuteczne. Postępowanie dowodowe oparte jest na koncepcji swobodnej oceny dowodów. Powyższa ocena na gruncie przedmiotowego postępowania nie może być zakwestionowana. W ocenie Ministra Transportu i Budownictwa ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji zostały oparte na przekonywujących podstawach, co znalazło wyraz w obszernym uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Całokształt okoliczności faktycznych, a więc twierdzenia świadczące o późniejszym niż wskazuje to sam zainteresowany rozpoczęciu egzaminów praktycznych w dniu [...] maja 2005 r., konfrontowane z wyjaśnieniami p. T. P., wskazuje iż egzamin praktyczny prowadzony w tym dniu przez skarżącego został przeprowadzony niewłaściwie, a więc z naruszeniem zasad egzaminowania (§ 9 ust. 1 pkt 2 lit b Instrukcji egzaminowania). Wskazano, iż godzina wpisana w protokole (16.25) nie stanowi samodzielnej przesłanki wskazującej na czas przebywania przez skarżącego w biurze. Nie jest więc tak, że z tezy, iż godzina wpisana w protokole jest godziną podpisania tego protokołu przez kontrolującego, a nie przez kontrolowanego, można wywieść, że skarżący prowadził w tym czasie egzamin praktyczny. Brak jest podstaw, by poddać w wątpliwość wyjaśnienia osób, według których skarżący przebywał w pokoju Ośrodka do godziny 16.25, co pokrywa się z godziną zamieszczoną w protokole. Wątpliwości za to muszą budzić wyjaśnienia skarżącego, którego zdaniem jego łączny czas przebywania w Ośrodku ograniczony był do kilku minut. Nie powinno dziwić, iż zarzut czasowego naruszenia zasad egzaminowania skarżący próbuje obalić poprzez przedstawienie własnego opisu kolejnych etapów prowadzenia egzaminu. Nie może jednak zasługiwać na uwzględnienie opis, w którym wszystkie czynności wchodzące w zakres szeroko rozumianego egzaminu nie wymagają, zdaniem skarżącego, poświęcenia na nie dłuższego czasu. Dla potwierdzenia tej tezy skarżący wskazuje, że między innymi czas egzaminowania 9 osób nie przekroczył 45 minut, co pozwoliło mu kilkanaście minut przed godziną 16.00 pojawić się w biurze, gdzie podpisanie protokołu zajęło mu "kilka sekund". Z przeegzaminowaniem 6 osób skarżący zmieścił się w 135 minutach, co precyzyjnie stanowi czas zgodny z § 9 ust. 1 pkt 2 lit b Instrukcji egzaminowania. W ocenie organu odwoławczego taki opis przebiegu egzaminu nie zasługuje na uwagę i nie jest zgodny z rzeczywistym jego przebiegiem w dniu [...] maja 2004 r. W związku z powyższym z punktu widzenia zasad egzaminowania zostały naruszone podstawowe przepisy dotyczące przeprowadzenia egzaminu państwowego na prawo jazdy. Skracanie czasu przeprowadzania egzaminu wiąże się bezpośrednio z brakiem możliwości dokonania oceny wszystkich umiejętności kandydata na kierowcę, co wpływa następnie na pogorszenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Tak zakwalifikowane naruszenie zasad egzaminowania ma charakter poważny i w ocenie organu odwoławczego, pomimo dolegliwej sankcji, jaką jest skreślenie egzaminatora z ewidencji, pozostaje w odpowiedniej proporcji do wagi naruszenia. Obszerną skargę na powyższą decyzję Ministra Transportu i Budownictwa wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zainteresowany żądając uchylenia decyzji w całości ze względu na rażące naruszenie prawa. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: - przekroczenie terminu rozpatrzenia sprawy; - wprowadzenie w błąd strony co do charakteru prowadzonego postępowania; - nie ustosunkowanie się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu; - nie uwzględnienie pism wniesionych przez stronę w toku postępowania; - nie wskazanie jaki przepis prawa został przez stronę naruszony; - rażące naruszenie prawa poprzez rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej uprzednio inną decyzją ostateczną. Powtarzając po części argumenty podniesione w odwołaniu skarżący podniósł, że zarzut rzekomego skrócenia czasu egzaminowania został w istocie postawiony bez przeprowadzenia postępowania administracyjnego, a w swojej pierwszej decyzji z dnia [...] marca 2005 r., uchylającej decyzję Wojewody [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia, Minister Infrastruktury w ogóle nie odniósł się do tego zarzutu, co zdaniem skarżącego pozwala uznać, że ta sprawa została już rozstrzygnięta powołaną decyzją Ministra. Ponadto skarżący szczególnie podkreślił, iż uznanie przez organ drugiej instancji, że Wojewoda [...] oparł swoje ustalenia na oświadczeniach 4 osób odpowiedzialnych za nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów na prawo jazdy w WORD, musi budzić pytanie, dlaczego te osoby nie podjęły, we właściwym czasie i trybie, działań, w tym również dyscyplinarnych, wobec skarżącego. W ocenie skarżącego miało tu miejsce niedopełnienie obowiązków przez osoby nadzorujące, za które osoby te nie poniosły żadnych konsekwencji. W zakończeniu skarżący stwierdził, że nie może zrozumieć, dlaczego organ drugiej instancji przyjął za wiarygodne wyjaśnienia Wojewody [...] potwierdzające poprawność i zgodność przeprowadzonego postępowania z przepisami K.p.a. Tymczasem, zdaniem strony, postępowanie to było przeprowadzone w sposób chaotyczny, bezplanowy, z licznymi wadami i ograniczonym udziałem strony, a decyzję oparto na sfałszowanych dokumentach. W konsekwencji strona uznała, ze zaskarżona decyzja jest formą odwetu za jej dwuletnie starania o ujawnienie prawdy o korupcji w WORD [...], o czym strona informowała Wojewodę [...] oraz Departament Transportu Drogowego (m.in. o zakupie autobusu MAN, na którym nie można wykonać zadań egzaminacyjnych). Strona podniosła również, że karząc ją za rzekome naruszenie Instrukcji egzaminowania dyrekcja Ośrodka zarazem nie sankcjonuje wykroczeń dotyczących egzaminowania, popełnianych przez innych kierowców Ośrodka. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na zgłoszone zarzuty kolejno stwierdzono, że w dniu [...] sierpnia 2005 r. Wojewoda [...] przesłał do Ministra Infrastruktury odwołanie od decyzji skreślającej go z ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Wojewodę [...]. Pismo przesyłające odwołanie zawierało odpowiedź na stawiane w odwołaniu zarzuty. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. p. T. P. przesłał do Ministra Infrastruktury dodatkowe wyjaśnienia do złożonego odwołania, zawierające szereg zarzutów dotyczących postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] w sprawie skreślenia go z listy egzaminatorów. W dniu [...] sierpnia 2005 r. p. T. P. osobiście przeglądał akta sprawy przekazane przez Wojewodę [...] oraz zgromadzone przez Ministra Infrastruktury w sprawie jego odwołania od decyzji. Pismem z dnia [...] września 2005 r. zainteresowany został poinformowany, zgodnie z art. 36 ust. 1 K.p.a., że w związku ze znacznym stopniem skomplikowania sprawy jego odwołanie od decyzji Wojewody [...] zostanie rozpatrzone do dnia [...] października 2005 r. Pismem z dnia [...] października 2005 r. p. T. P. przesłał kolejne uwagi i zastrzeżenia do postępowania przeprowadzonego w jego sprawie przez Wojewodę [...]. W związku z powyższym decyzję podtrzymującą decyzję Wojewody [...] w sprawie skreślenia zainteresowanego z ewidencji egzaminatorów Minister Transportu i Budownictwa podpisał w dniu [...] listopada 2005 r. po wnikliwym i szczegółowym rozpatrzeniu wszystkich zebranych w sprawie dowodów. W uzasadnieniu Minister wyraźnie zaznaczył jaki przepis został naruszony przez p. T. P.. Wskazany został § 9 ust. 1 pkt 2 lit b Instrukcji przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy, mówiący o minimalnym czasie przeprowadzania egzaminu na prawo jazdy kategorii B. Przedstawione przez stronę postępowania wyjaśnienia dotyczące czasu przeprowadzenia egzaminu zostały uznane za "naciągane", a samo wyliczenie czasu egzaminu co do minuty przy egzaminowaniu kilku osób było tylko formalnym zabiegiem mającym na celu zakamuflowanie niewłaściwego postępowania. Minister Transportu i Budownictwa ocenił, że przeprowadzenie egzaminu dla kilku osób " co do minuty" nie jest możliwe, ponieważ co najmniej trzeba dokonać sprawdzenia tożsamości osoby egzaminowanej, a osoba ta musi się przygotować do jazdy w ruchu drogowym. Obie te czynności trwają razem ok. 2 do 3 minut dla każdej osoby i nie wliczają się w czas 25 minut poświęcanych na egzamin w ruchu drogowym. Wszystkie dowody przedstawione przez organ pierwszej instancji dotyczące naruszenia czasu przeprowadzania egzaminu na prawo jazdy zostały uznane za zasługujące na uwzględnienie, a ich kwestionowanie przez stronę i poddawanie w wątpliwość wiarygodności świadków i osób prowadzących nadzór w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego we [...] miały na celu odwrócenie uwagi od popełnionego wykroczenia. Bezzasadny był również zarzut strony dotyczący łamania przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania; z tych powodów Minister uchylił pierwszą decyzję Wojewody [...] w sprawie, ale też nie dopatrzył się tych wad w powtórnie przeprowadzonym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] listopada 2005 r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r., na mocy której skreślono p. T. P. z ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Wojewodę [...]. Postępowanie w rozpoznawanej sprawie przeprowadzone zostało z urzędu, ponownie, po uchyleniu decyzji Wojewody [...] o wykreśleniu p. T. P. z ewidencji egzaminatorów decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2005 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ponowne postępowanie wykazało, co przyznają oba organy, że zarzuty wobec skarżącego oparte na zeznaniach osób przez niego egzaminowanych zostały albo wycofane, albo też są na tyle nieprecyzyjne, że nie mogą służyć jako dowód w rozpatrywanej sprawie. W rezultacie postępowanie wyjaśniające prowadzone w tym kierunku zarówno przez Wojewodę [...], jak i Ministra Transportu i Budownictwa, nie dostarczyło dowodów na naruszenie przez skarżącego zasad egzaminowania. Naruszenia takiego dopatrzono się natomiast w niedotrzymaniu przez skarżącego czasu przeprowadzania praktycznych egzaminów państwowych na prawo jazdy kategorii B, widząc w tym naruszenie jednej z podstawowych zasad przeprowadzania egzaminu na prawo jazdy. W związku z tym uznano, że jest to przesłanka wyłączna skreślenia z listy egzaminatorów. W szczególności wskazano, że skarżący skracając obowiązkowy czas przeprowadzania egzaminu na prawo jazdy dokonał rażącego naruszenia zasad egzaminowania określonych w § 9 ust. 1 pkt 2b załącznika nr 8 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów. W myśl powołanego przepisu "egzamin praktyczny polega na wykonywaniu w ruchu drogowym programu egzaminacyjnego w czasie nie mniejszym niż określono w tabeli 7." Tabela nr 7 Instrukcji określa czas trwania jazdy w ruchu drogowym kategorii B prawa jazdy na 25 minut. Jednocześnie przyznano, że czas przeprowadzania egzaminów przez skarżącego w dniu [...] maja 2004 r. byłby zgodny z przepisami Instrukcji (5 wyników pozytywnych, czyli egzamin zgodnie z Instrukcją trwał 25 minut i jeden wynik negatywny - czyli egzamin trwał 10 minut, zgodnie z zapiskami na liście). Uznano jednak, że z listy osób zakwalifikowanych do egzaminu wynika wątpliwość co do czasu rzeczywistego trwania przeprowadzonych egzaminów, ponieważ oprócz ustawowych 25 minut musi być w każdym przypadku wzięty także pod uwagę dodatkowo czas przeznaczony na zmianę osoby egzaminowanej, wypełnienie dokumentacji, czy samo przygotowanie się osoby egzaminowanej do jazdy. Z zasad logiki i zasad doświadczenia życiowego wynika, że nie jest możliwe przyjęcie prawdziwości twierdzenia o prostym sumowaniu czasu trwania poszczególnych egzaminów praktycznych. Powyższe twierdzenia są oczywistą nadinterpretacją powołanej Instrukcji egzaminowania. Bo choć w § 10 Instrukcji, określając obowiązki egzaminatora rzeczywiście stwierdza się, że przed rozpoczęciem egzaminu praktycznego egzaminator sprawdza tożsamość osób przystępujących do egzaminu oraz zgodność danych personalnych z właściwą listą oraz upewnia się o zrozumieniu zasad przeprowadzania tego egzaminu, to jednocześnie w § 9 Instrukcji ustala się zasady przeprowadzenia egzaminu praktycznego, jednoznacznie stwierdzając, że ustalone zadania powinny zostać zrealizowane "w czasie nie mniejszym niż określono w tabeli 7", tzn. w ciągu 25 minut. W tej sytuacji sięganie do bliżej nieokreślonych "zasad logiki i zasad doświadczenia życiowego", jest, wobec literalnego brzmienia przepisu ("w czasie nie mniejszym") po prostu nieuprawnione. Skarżący zrealizował zadania w minimalnym czasie wyznaczonym, ale go przecież nie naruszył. Należy przy tym zauważyć, że gdyby nawet naruszenie przez skarżącego czasu egzaminowania miało miejsce, to nie można traktować jednokrotnego przekroczenia jako rażącego naruszenia prawa; nie można też traktować jednostkowego przypadku jako naruszenia jednej z podstawowych zasad przeprowadzania egzaminu na prawo jazdy. Jest to, jak podnosi sam skarżący, przyczyna wkroczenia organów nadzoru w ramach Ośrodka, nie zaś powód do bezwzględnego pozbawienia skarżącego uprawnień egzaminatora. Trzeba też zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja w tej sprawie została oparta na bardzo słabych materiałach dowodowych, na które składają się w zasadzie wyłącznie zeznania osób, z którymi skarżący współpracował w ramach WORD we [...]. Jak wynika z wystąpień skarżącego, nie był on zapewne łatwym współpracownikiem, zwłaszcza gdy zwracał uwagę na niedociągnięcia czy wręcz przestępstwa związane z pracą Ośrodka, wobec których to zarzutów organy obu instancji nie zajęły stanowiska. W tej sytuacji należało uznać, że organy orzekające w sprawie, mimo istotnego przekroczenia terminów jej załatwienia, w żadnym wypadku nie uzasadnionego stanem jej skomplikowania, nie dokonały dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czym naruszyły zasadę prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 K.p.a., niewłaściwie zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy, naruszając art. 77 K.p.a., zbyt pospiesznie uznały za udowodnione istotne dla sprawy okoliczności, naruszając tym samym wyrażoną w art. 80 K.p.a. zasadę swobodnej oceny dowodów, a w konsekwencji wydały zaskarżoną decyzję bez właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego, tj. z naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a. Naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 powołanej ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.