VI SA/Wa 357/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2010 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia dodatku nr 1 do kompleksowej dokumentacji geologicznej złoża węgla brunatnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Minister Środowiska utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. wzywającą Kopalnię Węgla Kamiennego S.A. w [...] do uzupełnienia dodatku nr 1 do kompleksowej dokumentacji geologicznej złoża węgla brunatnego [...] o dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2009 r. Kopalnia Węgla Brunatnego w [...] wystąpiła do Ministra Środowiska o przyjęcie dodatku nr 1 do kompleksowej dokumentacji geologicznej złoża węgla brunatnego [...] zatwierdzonej decyzją Prezesa Centralnego Urzędu Geologii z dnia [...] czerwca 1972 r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Minister Środowiska działając z urzędu na podstawie art. 45 ust. 1a, art. 103 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. 2005 r., Nr 228, poz. 1947 ze zm.) i art. 104 k.p.a. wezwał KWB [...] w [...] S.A. do uzupełnienia dodatku nr 1 do kompleksowej dokumentacji geologicznej złoża węgla brunatnego [...] o dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie, której sporządzono dokumentację w uzasadnieniu decyzji podając, że opracowanie nie spełnia wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 6 lipca 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin, w zakresie określonym w § 3 ust. 3 pkt 4 lit. a tj. dotyczącym konieczności załączenia do dokumentacji dowodu istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej. Jednocześnie poinformowano, że W. S.A. w [...] (obecnie P. S.A. – skarżąca w niniejszej sprawie) złożyła [...] września 2008 r. wniosek w sprawie przyjęcia dodatku nr 1 do kompleksowej dokumentacji geologicznej złoża węgla brunatnego [...], co może skutkować koniecznością zmiany tytułu i uzupełnienia opracowania o informacje zawarte w dodatku złożonym wraz z ww. wnioskiem. Skarżąca, której ww. decyzja została doręczona, złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zarzucając naruszenie art. 45 ust. 1 a i art. 47 ust. 1, 2, 2a, 2b, 4, 5 i 6 Prawa geologicznego i górniczego oraz § 3 ust. 3 pkt 4 lit. e rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin. Zdaniem skarżącej, Kopalnia Węgla Brunatnego [...] S.A. opracowała dodatek nr 1 do przedmiotowej dokumentacji i złożyła go do przyjęcia bez zastrzeżeń w Ministerstwie, nie posiadając prawa do korzystania z informacji geologicznej do tego zadania. KWB [...] w dniu wydania kwestionowanej decyzji nie była bowiem uprawniona do korzystania z informacji geologicznej i z tego względu nie mogła być skutecznie wezwana do przedstawienia dowodu dysponowania prawem do takiej informacji. Zdaniem skarżącej przyjęcie dodatku do dokumentacji sporządzonego przez KWB [...], naruszyło jej podstawowe prawa. Stało się tak w sytuacji, gdy w treści kwestionowanej decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. poinformowano KWB [...], o tym, że w związku z wnioskiem W. S.A. w [...] z dnia [...] września 2008 r. prowadzone jest postępowanie w sprawie przyjęcia dodatku nr 1 do kompleksowej dokumentacji geologicznej złoża węgla brunatnego "[...]" i może zajść potrzeba zmiany oraz uzupełnienia opracowania złożonego przez KWB [...], a w tym, że złożony przez KWB [...] dodatek do kompleksowej dokumentacji był obarczony, zdaniem skarżącej, nie brakiem formalnym w postaci nie przedstawienia dowodu istnienia prawa do informacji geologicznej. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] doręczoną skarżącej Minister Środowiska (po uprzednim przywróceniu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu zarzut naruszenia art. 45 ust. 1a Prawa geologicznego i górniczego jest bez podstawny. Postępowanie było bowiem prowadzone zgodnie z wymogami prawa. Ustawowy 2-miesięczny termin rozpatrzenia wniosku został dotrzymany, jednocześnie ponieważ dokumentacja nie odpowiadała wymaganiom określonym w przepisach prawa wnioskodawca w drodze decyzji został wezwany do uzupełnienia przedłożonej dokumentacji. Nieuzasadniony jest również zarzut dotyczący naruszenia § 3 ust. 3, pkt 4 lit. e. rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin. Na podstawie art. 45 ust. 1 a, art. 103 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz art. 104 K.p.a. Minister Środowiska wezwał zaskarżoną decyzją wnioskodawcę do poprawienia przedłożonego dodatku do dokumentacji w zakresie określonym w § 3 ust. 3 pkt 4 lit. e rozporządzenia, dotyczącym konieczności załączenia do dokumentacji dowodu istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie której sporządzono dokumentację. Tym samym potwierdzenia nie znajduje zarzut, że zaskarżona decyzja narusza art. 47 ust. 1. 2. 2a, 2b, 4. 5 i 6 Prawa geologicznego i górniczego. Jednocześnie podniesiono, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej (uprzednio W. S.A. w [...]) w zw. ze złożeniem przez nią wraz ze stosownym wnioskiem dodatku nr 1 do kompleksowej dokumentacji geologicznej złoża Węgla Brunatnego [...] i decyzją z [...] listopada 2008 r. została wezwana do poprawienia dodatku w zakresie przedstawienia aktualnego stanu rozpoznania granic złoża i zasobów węgla brunatnego w stopniu pozwalającym na sporządzenie projektu zagospodarowania złoża. W skardze na tę decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: art. 45 ust. 1a i art. 47 ust. 1, 2, 2a, 2b, 4 i 5 Prawa geologicznego i górniczego oraz § 3 ust. 3 pkt 4 lit. e rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin, poprzez utrzymanie w mocy ww. decyzji wzywającej KWB [...] S.A. do usunięcia braku formalnego w postaci nie przedstawienia dowodu istnienia prawa do informacji geologicznej, w sytuacji, gdy, zdaniem skarżącej, Minister Środowiska miał świadomość, że przedłożony dodatek był sporządzony na podstawie informacji geologicznej, do której wykorzystania KWB [...] S.A. nie miała prawa, a zatem dodatek ten dotknięty był nieusuwalną wadą bezprawności. Nadto zarzucono naruszenie art. 107 § 3 w związku z art. 140 K.p.a., poprzez nie odniesienie się w jej uzasadnieniu do zarzutów skarżącej zawartych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu podniesiono w szczególności, że KWB [...] S.A. uzyskała prawo do informacji geologicznej na czas oznaczony od dnia [...] września 2009 r. Nie mogła więc swego dodatku nr 1 przedłożonego w dniu [...] czerwca 2009 r. sporządzić na podstawie informacji geologicznej, bo prawo do niej nabyła dwa i pół miesiąca później. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, że wprawdzie skarżąca może mieć interes w postępowaniu zmierzającym do przyjęcia wspomnianego dodatku nr 1 sporządzonego przez uczestnika postępowania, to jednak jej argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Z faktu, iż w dniu [...] lutego 2008 r. skarżąca w drodze umowy nabyła od Skarbu Państwa prawo do korzystania z informacji geologicznej złoża węgla brunatnego [...], nie sposób wywodzić jakiekolwiek roszczenia o przyjęcie dokumentacji geologicznej (dodatku do takiej dokumentacji). Gdyby nie było podstaw do wydania decyzji nakazującej KWB [...] uzupełnienie wspomnianego dodatku nr 1, to organ musiałby przyjąć dodatek bez zastrzeżeń, co oznaczałoby naruszenie prawa polegające na przyjęciu wadliwego dodatku do dokumentacji geologicznej. Konstrukcja art. 45 Prawa geologicznego i górniczego jest bowiem oparta na alternatywie rozłącznej. Jeżeli dokumentacja geologiczna spełnia wymagania prawa, organ administracji geologicznej przyjmuje ją (czyli musi przyjąć). Jeżeli dokumentacja nie spełnia wymagań prawa, przed upływem 2 miesięcy organ administracji geologicznej w drodze decyzji wzywa do uzupełnienia (poprawy) takiej dokumentacji. O ile mimo braków organ w opisanym terminie nie wyda nakazu jej uzupełnienia (poprawy), dokumentację należy traktować jako przyjętą. Decyzja podejmowana na podstawie art. 45 Prawa geologicznego i górniczego, ma charakter związany. W razie zaistnienia określonych tym przepisem okoliczności organ administracji nie może zatem uchylić się od nakazu uzupełnienia dokumentacji. Skoro zatem dodatek przedłożony przez uczestnika postępowania nie spełniał wymagań prawa, obowiązkiem Ministra Środowiska było wydanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. W przeciwnym razie, tj. gdyby do wydania tej decyzji nie doszło, dodatek przedłożony przez KWB [...] S.A. musiałby zostać przyjęty. Nadto podniesiono, że ani w dniu [...] czerwca 2009 r. (tj. w dniu przedłożenia wspomnianego dodatku nr 1), ani w dniu [...] sierpnia 2009 r. (tj. w dniu podjęcia decyzji nakazującej uzupełnienie dodatku nr 1) KWB [...] nie miała prawa do wykorzystywania informacji geologicznej złoża [...] i nie mogła wykazać, że przysługuje mu prawo do takiej informacji, ale nie istniała jakakolwiek przeszkoda by prawo to uzyskać po dniu [...] sierpnia 2009 r. (jak to się zresztą stało) i w konsekwencji doprowadzić do przyjęcia wspomnianego dodatku nr 1. Zdaniem organu zarzut naruszenia art. 45 ustawy, a także pozostałe zarzuty nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. W odpowiedzi na skargę uczestnik postępowania KWB [...] S.A. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym ta kontrola, jak stanowi § 2 powołanego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zw. dalej p.p.s.a.). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. jej uchylenie. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowi art. 45 ust. 1a ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli dokumentacja geologiczna spełnia wymagania prawa, organ administracji geologicznej, w tym przypadku Minister Środowiska przyjmuje ją bez zastrzeżeń. Jeżeli natomiast dokumentacja tych wymagań nie spełnia organ przed upływem 2 miesięcy w drodze decyzji wzywa do stosownego uzupełnienia takiej dokumentacji. Stosownie do § 3 ust. 3 pkt 4 lit. e rozporządzenia z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin, do którego organ w obu decyzjach się odwołał, część tekstowa dokumentacji geologicznej powinna zawierać załącznik obejmujący dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie, której sporządzono dokumentację. KWB [...], co w sprawie bezsporne, takiego dowodu do wniosku z dnia [...] czerwca 2009 r. nie dołączyła. Zatem nie może być wątpliwości co do tego, iż przedstawiona wraz z wnioskiem dokumentacja nie spełniała powyższego wymagania. Tym samym spełniona została przesłanka do zastosowania art. 45 powołanej ustawy w zakresie, jakim obliguje organ do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia dodatku nr 1 tj. o powyższy dowód. Wbrew przekonaniu pełnomocnika skarżącej wyrażonego na rozprawie w dniu 7 września 2010 r. brak jest podstawy prawnej do przyjęcia, iż wystosowanie wezwania w powyższym przedmiocie wymaga ze strony organu uprzedniego postępowania w kierunku ustalenia, czy w ogóle wnioskodawca ma prawo do wykorzystania informacji geologicznych w szczególności zaś takiej podstawy nie może stanowić art. 45 pkt 1a powołanej ustawy. Z jego literalnego brzmienia wprost bowiem wynika, iż zastosowanie określonego w nim trybu jest dla organu obligatoryjne w przypadku stwierdzenia, iż złożona dokumentacja nie spełnia wymagań przewidzianych prawem. Skoro zatem KWB [...] ww. dowodu wraz z wnioskiem nie przedstawiła to obowiązkiem organu było objęte decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. wezwanie do stosownego uzupełnienia dokumentacji, bez wdawania się w ocenę, czy strona ma prawo do wykorzystania informacji geologicznej i dowodem na powyższą okoliczność dysponuje. Organ podejmując ww. decyzję z powyższego obowiązku, bez naruszenia powołanego przepisu się wywiązał. Kwestia, czy i w jakim zakresie KWB [...] wykonała wezwanie, a także kwestia oceny przedłożonej w wyniku wykonania nałożonego na nią obowiązku dokumentacji stanowi odrębne zagadnienie nie podlegające rozważeniu w sprawie objętej skargą. Przedmiotem decyzji było określenie w jej osnowie wezwania i zatem kontrolą Sądu objęta jest jego zasadność w świetle powołanych przepisów prawa materialnego jak też zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami o charakterze procesowym nie zaś dalsze działania organu podejmowane w następstwie przedłożenia przez kopalnię w zw. z objętym decyzją wezwaniem, stosownych dokumentów. W związku z okolicznością, iż skarżąca również wystąpiła z wnioskiem o przyjęcie dodatku nr 1 do dokumentacji geologicznej złoża węgla brunatnego [...] przyjąć należy, iż postępowanie zakończone ww. decyzją dotyczy jej interesu prawnego, co skutkuje statusem strony w tym postępowaniu i nie tylko obowiązkiem doręczenia jej obu decyzji, co organ uczynił ale także uwzględnieniem zasad ogólnych postępowania administracyjnego w tym określonej w art. 10 § 1 k.p.a. Podnieść jednak należy, iż naruszenie przepisów postępowania administracyjnego skutkuje w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uwzględnieniem skargi tylko wówczas, gdy tego rodzaju uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu objęty skargą zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. nie miał jednak wpływu na wynik i jako taki nie stanowi podstawy do uwzględnienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja nie nosi znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. i w konsekwencji na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.