VI SA/Wa 3573/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2014 r. sprawy ze skargi C. D. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazania poddania prawidłowemu oznakowaniu artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego oddala skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej organ, GIJHARS) decyzją z [...] października 2013 r. Nr [...] uchylił decyzję z [...] czerwca 2013 r. znak [...] i nakazał C. D. (dalej skarżący), prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w K., poddanie zabiegowi prawidłowego oznakowania artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego o nazwie: [...] g, o wielkość partii magazynowej 56,00 kg (140 szt. opakowań jednostkowych), data minimalnej trwałości: "najlepiej spożyć przed końcem: 27.11.2013 r." (pierwsze dwie cyfry to nr partii), o wartości brutto partii magazynowej 186,20 złotych, poprzez zamieszczenie w oznakowaniu wyrobu w sposób zgodny z przepisami określenia "[...]" lub "[...]". W dniach [...] marca 2013 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w S. (dalej WIJHARS), przeprowadzili kontrolę w przedsiębiorstwie skarżącego pobierając próbki artykułu o nazwie (wskazanej w protokole kontroli nr [...]) "[...]", w celu oceny oznakowania tego artykułu. Dokonując oceny stwierdzono: zastosowanie w nazwie produktu określenia "domowy" co sugeruje tradycyjną (domową) metodę produkcji z wykorzystaniem jaj bez dodatku substancji barwiących, aromatów, substancji wzbogacających (witamin, przypraw jak kurkuma), które to substancje nie są stosowane w produkcji domowej makaronów oraz umieszczenie w wykazie składników kontrolowanego wyrobu składnika: kurkuma – przyprawa. Powyższe narusza art. 6 ust. 2 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości artykułów rolno-spożywczych (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.; dalej ustawa o jakości) w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 ze zm.; dalej ustawa o bezpieczeństwie żywności) i stanowi podstawę do zakwalifikowania kwestionowanego produktu do artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych na podstawie art. 3 pkt 10 ustawy o jakości, art. 8 ust. 1, art. 17 ust. 1 i art. 16 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 1 lutego 2002 r., str. 1 ze zm.). Zdaniem WIJHARS użycie w produkcji makaronu przyprawy kurkuma, jako dodatku smakowego i silnie barwiącego, powinno zostać wykazane nie tylko w składzie makarony lecz także w jego nazwie. Przyprawa ta nadaje bowiem produktowi silnie żółte zabarwienie, co nie pozwala odróżnić makaronu produkowane z użyciem jaj. Pismem z [...] marca 2013 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wprowadzenia do obrotu ww. artykułu rolno-spożywczego Pismem z [...] kwietnia 2013 r. skarżący poinformował organ, że wystąpił do Prokuratora Rejonowego S. o przyłączenie się do prowadzonego postępowania celem czuwania nad jego praworządnością oraz wniósł o włączenie do akt postepowania rozstrzygnięć Prokuratora Rejonowego w K. w sprawie wielokrotnego poświadczenia nieprawdy w dokumentach kontrolnych co doprowadziło do przyjęcia nieprawdziwych nazw jednego i tego samego produktu w protokole kontroli, włącznie do akt administracyjnych dokumentów z kontroli przeprowadzonej w 2011 r. oraz zawieszenie postepowania do czasu otrzymania rozstrzygnięć w kwestii poświadczenia nieprawdy. WIJHARS postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r. odmówił zawieszenia postępowania uznając, że poprzednia kontrola dotyczyła innych produktów – [...]g ([...]), [...]g ([...]) – natomiast obecna dotyczyła produktów o nazwach – [...]g, [...]g, [...]g. brak zatem podstawy do zawieszenia postępowania z art. 97 oraz z art. 98 k.p.a. Odnosząc się do dowodów z akt prokuratury stwierdzono, że nie znajdują się one w obiegu prawnym, a prokurator nie złożył wniosku o przystąpienie do postępowania. W związku z tym nie wystąpiły przesłanki z art. 78 § 1 k.p.a. do uwzględnienia żądania strony. W toku postępowania administracyjnego skarżący wielokrotnie składał zastrzeżenia do toczącego się postępowania, na które WIJHARS odpowiadała ustosunkowując się do ich treści. Pismem z [...] czerwca 2013 r. organ I instancji zawiadomił skarżącego o zakończeniu postępowania oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy celem złożenia ewentualnych wniosków i zastrzeżeń. Decyzją z [...] czerwca 2013 r. WIJHARS nakazał skarżącemu poddanie zabiegowi prawidłowego oznakowania artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego o nazwie: [...]g, o wielkość partii magazynowej 56,00 kg/140 szt., najlepiej spożyć przed końcem (pierwsze dwie cyfry to nr partii): 27.11.2013 r. o wartości brutto partii magazynowej: 186,20 złotych; poprzez zamieszczenie w oznakowaniu wyrobu w sposób zgodny z przepisami określenia "makaron z kurkumą" lub "makaron z dodatkiem kurkumy" oraz usuniecie określenia "domowy". Wnosząc odwołanie od powyższej decyzji (pismo z [...] lipca 2013 r.) skarżący wnosił o stwierdzenie jej nieważności lub o jej uchylenie i umorzenie postępowania jako bezzasadnego. W treści odwołania kwestionował datę wszczęcia postępowania (20 marca 2013 r.) wskazując, że zawiadomienie o wszczęciu otrzymał [...] marca 2013 r. co narusza art. 61 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem skarżącego organ I instancji nie ustosunkował się do jego wniosków odpowiadając ostatnim pismem z [...] czerwca 2013 r. bez umożliwienia skarżącemu odparcia zarzutów, a wydając decyzję tego samego dnia uniemożliwił stronie, z naruszeniem art. 10 k.p.a., czynny udział w sprawie. W ocenie skarżącego nie ma znaczenia, że po poprzednim zawiadomieniu o zakończeniu postępowania nie chciał zapoznać się z aktami sprawy, w związku z tym wystąpiła przesłanka z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. uzasadniająca stwierdzenie nieważności decyzji. Wskazując na nieważność decyzji z [...] czerwca 2013 r. skarżący podkreślał, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy już rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Zaznaczył, że [...] maja 2011 r. decyzjami znak: [...] oraz [...] organ odwoławczy uchylił decyzje organu I instancji z [...] lutego 2011 r., znak: [...] oraz [...] i umorzył postępowania I instancji. Zdaniem strony, skoro organ odwoławczy uchylił decyzje organu I instancji nakazujące stosowanie prawidłowego oznakowania wyrobu o nazwie "makaron domowy" poprzez podanie w nazwie wyrobu, że zawiera on kurkumę, nie było podstaw do wszczynania kolejnych postępowań administracyjnych i wydawania kolejnych decyzji w tym samym przedmiocie. Zarzucił organowi wielokrotne poświadczenie nieprawdy oraz wydanie decyzji w oparciu o sfałszowane protokoły kontroli. Skarżący oskarżył organ I instancji o zignorowanie uwag producenta dotyczących protokołu kontroli i niektórych jego załączników oraz o świadome poświadczenie nieprawdy poprzez wydanie trzech postanowień, a następnie trzech decyzji administracyjnych na podstawie nieprawdziwych nazw wyrobów wskazanych przez kontrolujących w dokumentach zebranych w trakcie przeprowadzonej kontroli. Zdaniem skarżącego inspektorzy w protokole kontroli, protokole oględzin oraz w protokole zabezpieczenia podali trzy nazwy makaronu: "makaron domowy kolanko z falbanką", "makaron domowy świderki" i "makaron domowy wstążka wąska" i tym samym poświadczyli nieprawdę, gdyż na opakowaniach jednostkowych nie było takich nazw. Zawiadomieniem z [...] października 2013 r. Prokuratura Rejonowa S. powiadomiła skarżącego o wszczęciu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez organ I instancji, o czym skarżący zawiadomił organ odwoławczy pismem z [...] października 2013 r. Rozpoznając odwołanie decyzją z [...] października 2013 r. organ odwoławczy uchylił w całości decyzje organu I instancji i nakazał skarżącemu poddanie zabiegowi prawidłowego oznakowania artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego o nazwie: [...] g, o wielkość partii magazynowej 56,00 kg (140 szt. opakowań jednostkowych), data minimalnej trwałości: "najlepiej spożyć przed końcem: 27.11.2013 r." (pierwsze dwie cyfry to nr partii), o wartości brutto partii magazynowej 186,20 złotych, poprzez zamieszczenie w oznakowaniu wyrobu w sposób zgodny z przepisami określenia "makaron z kurkumą" lub "makaron z dodatkiem kurkumy". Opisując przebieg postępowania organ odwoławczy stwierdził niezasadność zarzutu co do daty wszczęcia postępowania wskazując, że postępowanie zostało wszczęte z urzędu, a nie na wniosek strony. Z tych względów prawidłowo podano datę wszczęcia postępowania w zawiadomieniu - [...] marca 2013 r. Natomiast wbrew zarzutom skarżącego w zawiadomieniu tym nie występuje określenie "zebrany materiał dowodowy", gdyż stronie wyznaczono termin na zajęcie stanowiska. Organ podkreślił, iż pismem z [...] czerwca 2013 r. stronę powiadomiono o zebranym materiale w sprawie oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się, na co strona odpowiedziała pismem z [...] czerwca 2013 r. składając uwagi i zastrzeżenia do postępowania. W piśmie z [...] czerwca 2013 r. organ I instancji odniósł się do uwag strony. Powyższe w ocenie organu potwierdza, iż w trakcie postępowania nie naruszono praw strony. Zdaniem organu odwoławczego nie było podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z tego powodu, iż poprzednie decyzje zostały uchylone i postępowanie umorzono. Postępowania te nie były tożsame z niniejszą sprawą, gdyż dotyczyły innego produktu z nazwami: "muszelka i muszla morska" oraz były prowadzone na skutek odrębnej kontroli. Decyzje wydane w tamtych sprawach zostały uchylone i postępowanie I instancji umorzono z powodu wadliwego określenia strony postępowania, a organ odwoławczy nie rozstrzygał kwestii merytorycznych. Odnosząc się do zarzutu zignorowania uwag producenta, ponownie analizując zgromadzony materiał dowodowy, organ odwoławczy uznał, że w przypadku przedmiotowej partii Makaronu wstążka wąska, kontrolujący podali błędną nazwę ("[...]"), pomimo faktu, iż na etykiecie zbiorczej partii podana była nazwa "Makaron wstążka wąska". W związku z powyższym, z uwagi na nieprawidłowo określoną nazwę przedmiotu zaskarżonej decyzji przez organ I instancji, konieczne było jej uchylenie. Orzekając, co do istoty przedmiotowej sprawy, organ II instancji wskazał faktyczną nazwę kwestionowanego wyrobu - Makaron wstążka wąska. Odpierając zarzut podania przez inspektorów trzech różnych nazw dla kontrolowanego asortymentu makaronu, organ odwoławczy podkreślił, iż podstawą dla wyodrębnienia przedmiotowej partii wyrobu, z uwagi na kształt makaronu były dowody zebrane w toku czynności kontrolnych tj.: oświadczenie skarżącego z [...] marca 2013 r. (załącznik nr 4 do przedmiotowego protokołu kontroli), trzy wewnętrzne dokumenty zakładowe pn. "Opis produktu" - Księga HACCP, opracowane 27 kwietnia 2008 r. dla trzech rodzajów makaronu: "[...]" (załącznik nr 5 do protokołu kontroli), oświadczenie skarżącego z 5 marca 2013 r. (załącznik nr [...] do protokołu kontroli). Główny Inspektor, wskazując na przebieg pobrania próbek uznał, że uchybienia inspektorów WIJHARS, odnośnie metodyki pobrania próbek nie miały wpływu na ocenę oznakowania przedmiotowej partii artykułu Makaron wstążka wąska. Podkreślano, że kontrolowaną partię zakwestionowano z powodu użycia w jej nazwie określenia "domowy", sugerującego tradycyjną metodę produkcji makaronu z użyciem jaj bez podania, iż do produkcji użyto kurkumy. Wskazując na brak w nazwie produktu określenia "domowy" organ odwoławczy uznał, iż w stosunku do zakwestionowanej partii produktu zarzut organu I instancji jest niezasadny. Odnośnie natomiast braku w nazwie makaronu informacji o kurkumie zastosowanej w procesie produkcji organ odwoławczy wskazał na naruszenie przepisów prawa. Zdanie organu odwoławczego, umieszczenie ww. składnika (kurkumy) bez podania ilości tego składnika na odwrotnej stronie opakowania napisanego drobną czcionką jest niewystarczające dla szybkiego zidentyfikowania przez konsumenta artykułu, z którym ma do czynienia. Nazwa makaronu bezjajecznego zawierającego kurkumę powinna różnić się od takich makaronów niezawierających kurkumy. Kurkuma powoduje żółte zabarwienie makaronu i posiada charakterystyczny smak co w odbiorze konsumenta sugeruje mu, że makaron został wyprodukowany z dodatkiem jaj i może wprowadzać go w błąd co do oczekiwań względem takiego produktu. Jak podkreślił organ, nazwa produktu jest dla konsumenta pierwszą informacją trafiająca do jego świadomości podczas zakupu i rzadko korzystając z opisu składu sugeruje się właśnie samą nazwą. Dlatego w samej nazwie powinna być zawarta istotna informacja o produkcie. Wskazując na zastosowane przepisy prawa i przebieg postępowania organ odwoławczy nie zgodził się z ich błędną interpretacją, jak i z naruszeniem art. 107 k.p.a. Od decyzji skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. Decyzji zarzucił naruszenie przepisów art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o jakości w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 47 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności, poprzez niewłaściwą interpretację i nietrafne przyjęcie, iż brak informacji w nazwie produktu o kurkumie zastosowanej w procesie produkcji mogą wprowadzić konsumenta w błąd i w konsekwencji nakazanie zamieszczenia w oznakowaniu nazwy produktu określenia "Makaron z kurkumą" lub "makaron z dodatkiem kurkumy" oraz naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej decyzją ostateczną oraz art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia jakimi przesłankami kierował się organ odwoławczy uznając, iż odwołanie skarżącego jest niezasadne. Skarżący, odpowiednio jak w odwołaniu, uznał wydanie decyzji z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. wobec uprzedniego wydania decyzji w tożsamej sprawie, umarzającej postępowanie I instancji. W ocenie skarżącego we wszystkich tych sprawach badano zgodność z przepisami nazwy makaronów. Zatem przedmiotowa sprawa jest tożsama z poprzednimi a więc zaskarżona decyzja jest obarczona wadą nieważności. Nadto zaskarżona decyzja nie została prawidłowo uzasadniona, a ustalenia, na których została oparta były dowolne. Zdaniem skarżącego żaden przepis prawa nie nakazywał wskazania w nazwie produktu kurkumy. Zgodnie natomiast z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w wykazie składników może być użyta zamiast nazwy składnika jedynie nazwa jego kategorii, do której ów składnik należy, jeżeli składnik przekracza zawartość 2% tego produktu, na przykład "przyprawa". Zgodnie z rozporządzeniem kurkuma nie jest barwnikiem, a jej zawartość w makaronie to 0,01% masy. Nie było więc obowiązku umieszczania w nazwie tego składnika. Tymczasem organy Inspekcji, nie opierając się na konkretnych przepisach prawa, dowolnie przyjęły nakaz umieszczenia w nazwie makaronu kurkumy pomimo tego, że w składzie makaronu składnik ten podano. W tych warunkach brak było podstaw do twierdzenia, że konsument został wprowadzony w błąd co do przedmiotowego produktu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja GIJHARS, jak również utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Jako najdalej idący zarzut skarżącego wywodzony był z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. - organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Odnosząc się do tego zarzutu skarżącego organ odwoławczy wyjaśnił powody uchylenia uprzednich decyzji administracyjnych i umorzenia postępowania organu I instancji. W postępowaniach tych błędnie określono ich strony, wobec tego wada ta była na tyle istotna, iż uzasadniała wyłączenie decyzji z obrotu prawnego. Jednocześnie, co podnosił organ odwoławczy, w postępowaniach tych nie rozstrzygano kwestii merytorycznych stwierdzonych w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 25 i 26 stycznia 2011 r. W tej sytuacji trudno uznać, by sprawy te zostały zakończone rozstrzygnięciami uzasadniającymi zastosowanie w sprawie niniejszej wymienionego przepisu postepowania. Jak jednoznacznie wskazują te decyzje, zapadłe rozstrzygnięcie miało wyłącznie charakter procesowy – postępowanie I instancji umorzono. Tym samym żaden z organów Inspekcji nie rozstrzygnął o prawidłowości, bądź nieprawidłowości nazwy makaronu. Odpierając zarzut podania przez inspektorów trzech różnych nazw dla kontrolowanego asortymentu makaronu, Sąd w pełni akceptuje stanowisko organu odwoławczego, iż podstawą dla wyodrębnienia przedmiotowej partii wyrobu, z uwagi na kształt makaronu były dowody zebrane w toku czynności kontrolnych tj.: oświadczenie skarżącego z 5 marca 2013 r. (załącznik nr 4 do przedmiotowego protokołu kontroli), trzy wewnętrzne dokumenty zakładowe pn. "Opis produktu" - Księga HACCP, opracowane 27 kwietnia 2008 r. dla trzech rodzajów makaronu: "Makaron – świderek", "Makaron - wstążka cięta wąska", "Makaron - kolanko z falbanką" (załącznik nr 5 do protokołu kontroli), oświadczenie skarżącego z 5 marca 2013 r. (załącznik nr 6 do protokołu kontroli). Przechodząc do kwestii pominięcia w nazwie produktu informacji istotnej, jaką jest użycie w procesie jego produkcji przyprawy o nazwie kurkuma, zdaniem Sądu uzasadnia konieczność poddania zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego zabiegowi prawidłowego oznakowania poprzez zamieszczenie w oznakowaniu produktu określenia "makaron z kurkumą" lub "makaron z dodatkiem kurkumy". Zgodnie z ustaleniami organu administracji, opartymi na opisie składników kontrolowanego makaronu, produkt ten składa się z mąki pszennej, wody i kurkumy. Pozostaje zatem poza wszelką wątpliwością, że w skład tego produktu wchodzą jedynie mąka pszenna i woda, gdyż kurkuma stanowi przyprawę do podstawowych i jedynych składników makaronu. Powstaje zatem pytanie, w jakim celu ów składnik użyto w produkcji makaronu niezwierającego jaj. Organ administracji starał się tę kwestię wyjaśnić opisując właściwości kurkumy. Jak podał, kurkuma zawiera kurkuminę – charakterystyczny żółty barwnik otrzymywany przez ekstrakcję rozpuszczalnikami substancji barwnej rozłogów rośliny Curcuma domestica (longa). Ze względu na charakterystyczny smak i zapach ekstrakty kurkumy są stosowane jako przyprawa lub dodatek. Z ustaleń tych wynika, że zastosowanie kurkumy w makaronie nadaje mu żółta barwę podobną, jaką nadają mu użyte w produkcji makaronu jaja. Te ustalenia organu Inspekcji oparte są na jego wiedzy, właściwej i koniecznej temu organowi, jako że orzeka on w sprawach dotyczących żywności i artykułów rolno-spożywczych. Brak było zatem podstaw, w ocenie składu orzekającego w sprawie, do stawienia temu organowi zarzutu dowolności w dokonanych ustaleniach. Niejako konsekwencją tych ustaleń było uprawnione stwierdzenie, że przez dodanie kurkumy w produkcji makaronu niezawierającego jaj, został on upodobniony w swoim wyglądzie do makaronu produkowanego z dodatkiem tego składnika, a taki właśnie makaron jest wytwarzany metoda domową, w której do mąki i wody dodaje się jaja. Nie ma co prawda żadnych przepisów prawa nakazujących, by przy przygotowywaniu w domu makaronu należało używać jaj, jednak truizmem byłoby dowodzenie, że przeciętny konsument postrzegając makaron o żółtym zabarwieniu nie będzie się sugerował, iż w produkcji przedmiotowego makaronu nie użyto tego składnika, gdyż dla przeciętnego konsumenta fakt produkcji makaronu metodą przemysłową nie wyklucza użycia w tej produkcji jaj. Stosownie do art. 47 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności nazwa środka spożywczego powinna odpowiadać nazwie ustalonej dla danego rodzaju środków spożywczych w przepisach prawa żywnościowego, a w przypadku braku takich przepisów powinna być nazwą zwyczajową środka spożywczego lub składać się z opisu tego środka spożywczego lub sposobu jego użycia, tak aby umożliwić konsumentowi rozpoznanie rodzaju i właściwości środka spożywczego oraz odróżnienie go od innych produktów. Przy czym, jak wskazuje ust. 4 cytowanego przepisu, nazwie powinny towarzyszyć m.in. informacje dotyczące procesów technologicznych stosowanych w produkcji, a do takich należy użycie w produkcji "Makaronu wstążka wąska" dodatku w postaci kurkumy. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości artykuł rolno-spożywczy będzie zafałszowany jeżeli m.in. w jego oznakowaniu ukryto rzeczywisty skład produktu. Natomiast według art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o bezpieczeństwie żywności przez oznakowanie produktu wprowadzające konsumenta w błąd rozumie się także jego nazwę. W nazwie makaronu faktycznie nie podano (a więc ukryto) jego składnik (kurkumę) nadający temu produktowi wygląd makaronu, do produkcji którego używa się jaj, podczas gdy przedmiotowy produkt tych składników nie zawiera. Oznakowanie, a więc także nazwa produktu, będzie wprowadzała konsumenta w błąd w sytuacji, w której z jednej strony używa określenia powszechnie rozumianego i właściwego dla produktów wytwarzanych z zastosowaniem określonego składnika (np. jaj) oraz wówczas, gdy w nazwie tej nie wprowadza się określenia wskazującego na zastosowanie w produkcie składnika nadającego temu produktowi pewnych charakterystycznych cech (np. wyglądu) istotnych dla postrzegania danego artykułu spożywczego przez konsumentów. Nie sposób także zgodzić się z taką tezą skarżącego, iż nazwa artykułu rolno-spożywczego nie musi w ogóle odnosić się produktu wytwarzanego z użyciem składników zwyczajowo dla danych produktów używanych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2012 r. wydanego w sprawie VI SA/Wa 87/12). Zarzuty skarżącego dotyczące wszczęcia i prowadzenia postępowania przez organy Inspekcji, w świetle materiału zgromadzonego w sprawie nie znajdują uzasadnienia, w szczególności nie uprawniają do stwierdzenia o naruszeniu przepisów postępowania mogącym mieć istotne wpływ na wynik sprawy lub dokonania ustaleń z naruszeniem art. 80 k.p.a. Także uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza przepisu art. 107 § 3 k.p.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.