VI SA/Wa 36/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na czynność Ministra Sportu i Turystyki dokonaną w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi organu na pisma z dnia [...] lipca 2012 r. oraz [...] sierpnia 2012 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Skarżący – A. M. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu skargę na czynność Ministra Sportu i Turystyki dokonaną w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, względnie oddalenie w przypadku uznania, że wniesienie skargi było dopuszczalne. Z akt administracyjnych wynika, że w [...] lipca 2012 r. skarżący wystąpił do Ministra Sportu i Turystyki z wnioskiem o zobowiązanie na podstawie art. 16 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2010 r. nr 127 poz. 857 ze zm.) Polskiego Związku Piłki Nożnej do przedstawienia odpisów uchwał Kolegium Sędziów PZPN z dnia [..] czerwca 2012 r. oraz z dnia [...] czerwca 2012 r. dotyczących awansu sędziów do rozgrywek I ligi i listy sędziów II ligi w sezonie 2012/2013. Nadto skarżący wniósł na podstawie art. 22 ust. 1 ww. ustawy o wstrzymanie przez Ministra Sportu i Turystyki wykonania ww. uchwał i wezwanie do zmian uchwał w terminie 14 dni, a w przypadku braku zmiany przedmiotowych uchwał w zakreślonym przez Ministra Sportu i Turystyki terminie na podstawie art. 22 ust 1 pkt 3 ustawy o sporcie wniósł o uchylenie uchwał. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, iż jest sędzią piłkarskim, sędziującym rozgrywki piłkarskie organizowane przez PZPN. Nadto wskazał, iż nie został nominowany na sędziego do żadnego szczebla rozgrywek w sezonie 2012/2013. W jego ocenie doszło do naruszenia uchwały nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., bowiem o awansowaniu sędziów na sezon 2012/2013 Kolegiów Sędziów PZPN zadecydowało w sposób arbitralny. Nadto skarżący wskazał, iż działanie PZPN stanowi naruszenie prawa i zasadne jest podjęcie odpowiednich działań przez organ nadzorujący jakim jest Minister Sportu i Turystyki. W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego PZPN przedłożył protokoły z posiedzeń Zarządu Kolegium Sędziów, nadto wskazał, że skarżący nie uzyskał uprawnień do prowadzenia meczów na szczeblu centralnym w sezonie 2012/2013 ze względu na nieetyczne postępowanie polegające na istotnym wprowadzeniu w błąd Kolegium Sędziów PZPN, a tym samym nie spełnił wszystkich wymagań określonych w uchwale nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. podtrzymał wniosek z dnia [...] lipca 2012 r., wniósł o nakazanie PZPN przez Ministra Sportu i Turystyki zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. poprzez umieszczenie skarżącego na liście sędziów I ligi w sezonie 2012/2013. Nadto wskazał, iż przedmiotowa uchwała nie podpada pod hipotezę art. 16 ust. 2 ustawy o sporcie, ponieważ nie stanowi decyzji dyscyplinarnej lub regulaminowej związanej z organizacją i przebiegiem współzawodnictwa sportowego. Decyzje o których mowa w tym przepisie są decyzjami, których zmiana lub uchylenie miałyby wpływ np. na zasady współzawodnictwa sportowego, wykluczenia zawodników, czy prowadziłyby do weryfikacji wyniku sportowego. W piśmie z [...] sierpnia 2012 r. Ministerstwo Sportu i Turystyki Biuro Kontroli i Audytu Wewnętrznego wskazało, iż pismo z dnia [...] sierpnia 2012 r. zgodnie z art. 222 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. dalej k.p.a.) zostało zakwalifikowane jako skarga. W dalszej części pisma odnosząc się także do wniosku skarżącego z [...] lipca 2012 r., zaznaczono, iż uprawnienia kontrolne Minister Sportu i Turystyki wykonuje zgodnie z przepisami ustawy o sporcie, zgodnie z art. 16 ust. 3 pk 3 ww. ustawy, minister właściwy do spraw kultury fizycznej ma prawo dokonywać kontroli polskiego związku sportowego. Jednakże na mocy art. 16 ust. 2 ww. ustawy nadzorem nie są objęte decyzje dyscyplinarne i regulaminowe władz polskich związków sportowych związane z organizacją i przebiegiem współzawodnictwa sportowego. Nadto wskazano, iż analiza dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy w świetle zapisów uchwały nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nie pozwala stwierdzić jej naruszenia. Nadto wskazano, iż niezależnie od oceny czy tego rodzaju decyzje mają charakter wykluczonych spod nadzoru decyzji, gdyż odnoszą się wprost, chociażby do organizowania współzawodnictwa sportowego, wskazano, że zakresem kontroli Ministra, w myśl art. 16 ust. 4 ustawy o sporcie objęta jest działalność polskiego związku sportowego pod względem zgodności z przepisami prawa oraz postanowieniami statutu. Zasadność działań podejmowanych przez Kolegium Sędziów podlega ewentualnej ocenie ze strony Ministra przede wszystkim w oparciu o powyższe kryteria. Nadto wskazano, iż Minister sprawuje nadzór nad polskimi związkami sportowymi z urzędu, a nie na wniosek, a Minister nie jest instancją odwoławczą od decyzji podejmowanych przez jakiekolwiek władze polskiego związku sportowego. Wobec powyższego wskazano, że zarzuty objęte treścią niniejszej skargi nie podlegają rozpoznaniu przez Ministra w trybie kontroli i nadzoru. We wrześniu skarżący pismem wezwał Ministra Sportu i Turystyki do usunięcia naruszenia prawa, wskazując iż naruszenie polega na niewydaniu decyzji administracyjnej, niezasadnym uznaniu, że Minister Sportu i Turystyki nie jest właściwy do rozpoznania w trybie kontroli i nadzoru sprawy dotyczącej uchwały Zarządu PZPN nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie przyjęcia listy sędziów szczebla centralnego na sezon 2012/2013. Ministerstwo Sportu i Turystyki Biura Kontroli i Audytu zgodnie z art. 239 k.p.a. podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Udzielając odpowiedzi na zarządzenie Sędziego sprawozdawcy Minister Sportu i Turystyki wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia skargi złożonej w dniu [...] lipca 2012 r., uzupełnionej pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., stwierdzając, iż mylnie powołano jedynie pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) wskazuje przesłanki odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn aniżeli określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. wskazuje katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Jest poza sporem, iż zaskarżona czynność nie ma charakteru decyzji czy postanowienia o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., nie jest też czynnością o jakiej mowa w pkt 4a tego przepisu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być akty lub czynności, które: - nie maja charakteru decyzji lub postanowienia, bowiem te są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 1 pkt 1-2 p.p.s.a., - są podejmowane w sprawach indywidualnych, albowiem akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., - muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli, - dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z 28.11.2006 r. sygn. akt I OSK 1756/06). W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2012 r. oraz jego uzupełnienie z dnia [...] sierpnia 2012 r. jako skargę, bowiem z treści wskazanych pism wynika, iż skarżący kwestionował działania władz PZPN związane z nominacją sędziów, pismo swe skierował do Ministra Sportu i Turystyki, który sprawuje nadzór nad działalnością PZPN. Zgodnie z dyspozycją art. 222 k.p.a. o tym czy pismo jest skargą lub wnioskiem decyduje treść a nie jego forma zewnętrzna, a wskazany w art. 227 k.p.a. przedmiot skargi jest jedynie w sposób przykładowy. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe biurokratyczne załatwienie spraw. Wobec powyższego wskazać należy, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Sportu i Turystyki na zawiadomienie o sposobie załatwienia przez Ministerstwo Sportu i Turystyki Biuro Kontroli i Audytu Wewnętrznego skargi rozpatrzonej na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny kontroluje legalność aktów administracji publicznej, ale wyłącznie wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zawiadomienie organu zawierające stanowisko co do zasadności skargi, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zostało wyszczególnione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postępowanie w sprawie skarg powszechnych, a takie rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez skarżącego, ma cechy samodzielnego, jednoinstancyjnego, uproszczonego, postępowania administracyjnego i kończy się czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 k.p.a. informującą stronę o sposobie załatwienia skargi – w rozpatrywanej sprawie pismo Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] sierpnia 2012 r. Zawiadomienie to nie jest zaskarżalne, nie daje także podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub sądowoadministracyjnego. Czynność ta nie jest zatem objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego ponieważ nie stanowi aktu ani czynności wymienionej w art. 3 § 2 p.p.s.a a wniesiona do Sądu skarga jest konsekwencją potraktowania przez skarżącego pisma Ministra Sportu i Turystyki informującego stronę o sposobie załatwienia skargi jako czynności o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.