VI SA/Wa 360/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi I. B. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki oddala skargę Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r., znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny udzielił przedsiębiorcy A. B. ( strona, skarżąca) zam, [...], zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "S." położonej w miejscowości [...]. W dniach od 13 do 16 września 2011 roku przeprowadzona została kontrola doraźna ww. placówki. Zakres przedmiotowy kontroli obejmował obrót produktami leczniczymi. Podczas kontroli stwierdzono, że przedsiębiorca w okresie od miesiąca marca do maja 2010 roku oraz od miesiąca sierpnia do grudnia 2010 roku i od miesiąca stycznia do lipca 2011 roku dokonywał hurtowej sprzedaży produktów leczniczych do następujących hurtowni farmaceutycznych: F. Spółka z o.o z siedzibą w [...], P. Spółka z o. o. z siedzibą w [...], P. Spółka z o.o z siedzibą w [...], F. Spółka z o. o z siedzibą [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny (dalej: "WIF"), decyzją nr [...], z dnia [...] listopada 2011 roku, znak: [...], nakazał przedsiębiorcy A. B. prowadzącej aptekę ogólnodostępną o nazwie "S." położoną w miejscowości [...], usunięcie w trybie natychmiastowym uchybień stwierdzonych podczas kontroli apteki przez zaprzestanie prowadzenia obrotu hurtowego produktami leczniczymi. Pismem z dnia 29 października 2015 roku, WIF zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 2 pr.farm., tj. z uwagi na prowadzenie sprzedaży produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej, czyli tzw, odwrócony łańcuch dystrybucji. Decyzją z dnia [...] lutego 2016 roku, znak: [...], WIF umorzył postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k p a., tj. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu organ I instancji nie przedstawił analizy materiału dowodowego, wskazał jedynie, że brak jest przesłanek do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 2 Pf.. Pismem z dnia 3 marca 2016 roku WIF wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki, z uwagi na nieusunięcie w terminie uchybień wskazanych we wcześniejszej decyzji WIF z 2011 roku. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 roku, znak: [...], WIF włączył do akt sprawy dokumenty pozyskane w toku prowadzonego uprzednio postępowania, znak: [...], tj. faktury VAT: [...], dotyczące sprzedaży produktów leczniczych przez Stronę do hurtowni farmaceutycznej. W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 roku, znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny działając na podstawie art. 103 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 65 ust. 1. art, 68 ust. 1, art. 72 ust. 1 i 3, art. 86 ust. 1 i 2, art. 87 ust. 2, art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z póżn. zm.)dalej Pf., oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r, poz. 23.)dalej k.p.a. cofnął zezwolenie, wydane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2006r., na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "S." położonej w miejscowości [...], udzielone przedsiębiorcy A. B. W uzasadnieniu niniejszej decyzji WIF wyjaśnił, że dowody z dokumentów tj. faktury VAT: [...] o łącznej wartości brutto 237.913,15 zł wystawione na rzecz hurtowni farmaceutycznej A. Spółka z o.o. w [...] oraz faktura VAT nr [...] na kwotę 28 897,07 zł, wystawiona na rzecz hurtowni F. GmbH, [...], jednoznacznie wskazują, że strona nie wykonała decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 roku, znak: [...] i nie zaprzestała prowadzenia obrotu produktami leczniczymi z przedsiębiorcami prowadzącymi hurtownie farmaceutyczne. Tym samym, zgodnie art. 103 ust. 2 pkt 1 Pf. cofnięto stronie zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Dodatkowo złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania Strony na okoliczność jej sytuacji majątkowej i osobistej, motywacji do hurtowej sprzedaży leków oraz braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła: "obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zakwestionowanej decyzji, a mianowicie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 103 ust. 2 pkt 1 w zw, z art. 120 ust. 1 pkt 2Pf. poprzez ich błędne zastosowanie, albowiem wojewódzki inspektor farmaceutyczny legitymowany jest na mocy art. 103 ust. 2 pkt 1 przywołanej ustawy do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jedynie w razie nieusunięcia w ustalonym terminie uchybień wskazanych w uprzednio wydanej decyzji, podczas gdy decyzją z dnia [...] listopada 2011r. o sygn. [...] nakazano zaprzestania prowadzenia obrotu hurtowego produktami leczniczymi i jednocześnie nakazano przestrzeganie przepisu zawartego w art. 72 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 2 Pf., pomimo że z treści art. 120 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wprost wynika, że właściwy organ administracji publicznej, w razie stwierdzenia naruszenia wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi, nakazuje w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień, a terminu takiego nie określono w przywołanej decyzji, co w konsekwencji nie uprawniało, zgodnie z zasadą legalizmu, do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej." W dniu [...] listopada 2017 roku Główny Inspektor Farmaceutyczny wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z akt postępowania prowadzonego przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Farmaceutycznym o znaku [...] oraz z akt postępowania prowadzonego przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Farmaceutycznym o znaku [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 roku, znak: [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2016 roku, znak: [...], w przedmiocie cofnięcia stronie zezwolenia na prowadzenie apteki. W uzasadnieniu decyzji przywołał regulacje z prawa farmaceutycznego dotyczące obrotu hurtowego lekami i zadań apteki ogólno dostępnej. Organ co do zasady podtrzymał stanowisko organu I instancji . Organ ponadto podkreślił, że Strona w odwołaniu od decyzji z dnia [...] września 2016 roku wyraźnie wskazała, że dokonała sprzedaży na rzecz hurtowni farmaceutycznej A. Spółka z o.o, z siedzibą w [...] na podstawie faktur VAT: [...] i uznała niniejsze fakty za bezsporne. Do kwestii sprzedaży produktów leczniczych na rzecz hurtowni F. GmbH z siedzibą w [...] na podstawie faktury VAT nr [...], Strona zupełnie się nie ustosunkowała. Z uwagi na powyższe bezsporne jest w ocenie organu, że przedmiotowa apteka prowadziła obrót hurtowy produktami leczniczymi w okresie od dnia 19 lutego 2013 roku do dnia 28 maja 2013 roku. Strona nie posiada stosownego zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej co przesądza o tym, że nie mogła prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu hurtowego produktami leczniczymi. Organ wyjaśnił, że sprzedaż przez aptekę produktów leczniczych do podmiotów nieuprawnionych, stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 Pf.., zgodnie z którym apteki przeznaczone są do: 1. zaopatrywania ludności w produkty lecznicze, leki apteczne, leki recepturowe, wyroby medyczne i inne artykuły, o których mowa w art. 86 ust. 8 Pf . 2. wykonywania czynności określonych w art. 86 ust. 1 i 2 Pf . Organ wyjaśnił ,że w aptece ogólnodostępnej nie może być prowadzona działalność inna, niż określona w art. 86 ust. 2 - 5 i 8 Pf. , w szczególności nie może być prowadzona działalność polegająca na dokonywaniu sprzedaży produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej lub innych aptek. Wskazał, że apteka ogólnodostępna jest uprawniona do wydawania produktów leczniczych i wyrobów medycznych wyłącznie w trybie określonym w art. 96 ust. 1 Pf . Ich sprzedaż przez przedmiotową aptekę do nieuprawnionych podmiotów narusza również powyższy przepis. Organ wyjaśnił ,że zgodnie z art. 103 ust. 2 pkt 1 Pf. wojewódzki inspektor farmaceutyczny może cofnąć zezwolenie, jeżeli nie usunięto w ustalonym terminie uchybień wskazanych w decyzji wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, wydanej na podstawie ustawy. Niniejsza norma daje podstawę do fakultatywnego cofnięcia przez WIF zezwolenia na prowadzenie apteki. Organ podkreślił ponadto, że prowadzenie przez aptekę ogólnodostępną o nazwie "S.", położoną w [...], sprzedaży produktów leczniczych do podmiotów nieuprawnionych, w tym za granicę, jest działaniem niezgodnym z udzielonym zezwoleniem oraz sprzecznym z istotą funkcjonowania apteki. Dodatkowo, GIF oceni negatywnie działalność przedmiotowej apteki również ze względu na jej skutki społeczne tj. nieuzasadnione ograniczanie pacjentom dostępu do leków. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego braku określenia w decyzji z [...] listopada 2011 r. terminu do usunięcia naruszeń organ wskazał ,że z treści decyzji nr [...], z dnia [...] listopada 2011 roku, znak; [...], WIF nakazał Stronie: "usunięcie w trybie natychmiastowym niżej wymienionych uchybień stwierdzonych podczas kontroli planowej apteki przez: - zaprzestanie prowadzenia obrotu hurtowego produktami leczniczymi i przestrzeganie przepisu zawartego w art. 72 ust. 1 w związku z art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z późn. zm.)." Organ wskazał ,że Strona dwa lata po doręczeniu jej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 roku twierdzi, że nie zaprzestała prowadzenia obrotu hurtowego, ponieważ nie wiedziała kiedy ma decyzję wykonać. Niniejsze stanowisko jest niezrozumiałe, dlatego że ciężko wyjaśnić, dlaczego dwa lata po wydaniu decyzji, która miała być wykonana natychmiast, Strona nadal jej nie wykonała. Organ podkreślił ,że decyzja z dnia [...] listopada 2011 roku, znak; [...] jest prawomocna, a de facto zarzuty odwołania dotyczą decyzji z 2011 roku, od której strona się nie odwoływała. Strona powinna zatem wykonać ostateczną decyzję WIF nakazującą natychmiastowego zaprzestania prowadzenia obrotu hurtowego produktami leczniczymi jako decyzję ważną i ostateczną. Tym samym też zarzut naruszenia art. 120 ust. 1 pkt 2Pf., jest zupełnie bezzasadny, bowiem w przedmiotowym postępowaniu WIF słusznie w ogóle tego artykułu nie zastosował. Art. 120 ust. 1 pkt 2Pf. był podstawą wyłącznie decyzji z 2011 roku a nie decyzji, która jest przedmiotem odwołania. Art.103 ust. 2 pkt 1Pf. został zaś zastosowany prawidłowo, ponieważ Strona nie wykonała uprzedniej (podkreślić należy ważnej i ostatecznej) decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych uchybień w trybie natychmiastowym, czego nadto Strona nawet nie podważa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła skarżąca .Zaskarżonej decyzji zarzuciła 1. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 15 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego co stanowi rażące naruszenie prawa i skutkuje nieważnością decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. 2.naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 75, 77 i 107 § 3 k.p.a, poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu mimo wniosku strony skarżącej, a w konsekwencji niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezebranie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz niewskazanie w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiary. 3.naruszenie przepisów postępowania tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy- decyzji przez organ I instancji, w sytuacji gdy była ona wadliwa. Na podstawie art. 156 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. domagała się stwierdzenie nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa; ewentualnie przy uwzględnieniu art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do rozpoznania. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. wnosiła także o uchylenie decyzji organu I instancji i zasadzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi rozwinęła poszczególne jej zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne - art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647). Zgodnie z art. 1 § 1 wymienionej ustawy, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej nie jest sprawowana przez sąd według kryteriów słuszności, lecz dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia. Z ustaleń organów administracji wynika jednoznacznie, że apteka prowadziła sprzedaż produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej A. Spółka z o.o. w [...] o łącznej wartości brutto 237.913,15 zł oraz na rzecz hurtowni F. GmbH, [...] na kwotę 28 897,07 zł. Powyższych kwot w ocenie składu Sądu orzekającego w sprawie nie można uznać za wartość niewielką. Skarżąca do tej działalności się przyznała, nie kwestionując ustaleń faktycznych. Działalność polegająca na obrocie produktami leczniczymi jest działalnością reglamentowaną wymagającą uzyskania odpowiedniego zezwolenia, co wynika z art. 65 ust. 1 Pf. - obrót produktami leczniczymi może być prowadzony tylko na zasadach określonych w ustawie. Ustawa zaś określa dwa rodzaje tego obrotu - detaliczny prowadzony w aptekach ogólnodostępnych (art. 68 ust. 1) i hurtowy (art. 72 ust. 1). Skarżąca, na podstawie art. 100 Pf., otrzymała zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej (art. 68 ust. 1), która zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy przeznaczona jest do zaopatrywania ludności w produkty lecznicze, leki apteczne, leki recepturowe, wyroby medyczne i inne artykuły, o których mowa w art. 86 ust. 8 oraz do wykonywania czynności określonych w art. 86 ust. 1 i 2, w których nie mieści się sprzedaż hurtowa produktów leczniczych. Wskazać również należy ,że apteka ogólnodostępna jest uprawniona do wydawania produktów leczniczych i wyrobów medycznych wyłącznie w trybie określonym w art. 96 ust. 1Pf. Ich sprzedaż przez przedmiotową aptekę do nieuprawnionych podmiotów narusza również powyższy przepis. Zgodnie natomiast z art. 72 ust. 1 Pf. obrót hurtowy produktami leczniczymi, (...) mogą prowadzić wyłącznie hurtownie farmaceutyczne, składy celne i konsygnacyjne produktów leczniczych, po otrzymaniu zezwolenia, o którym mowa w art. 74 ust. 1 ustawy. W rozumieniu art. 72 ust. 3 Pf. 3. obrotem hurtowym jest wszelkie działanie polegające na zaopatrywaniu się, przechowywaniu, dostarczaniu (...) produktów leczniczych (...) prowadzone (...) z przedsiębiorcami zajmującymi się obrotem hurtowym, lub z aptekami (...) lub z innymi upoważnionymi podmiotami, z wyłączeniem bezpośredniego zaopatrywania ludności. Takiego jednak zezwolenia na obrót hurtowy produktami leczniczymi skarżąca nie posiadała, co jest w sprawie bezsporne. Na podstawie art. 103 ust. 2 pkt 1 Pf. wojewódzki inspektor farmaceutyczny może cofnąć zezwolenie, jeżeli nie usunięto w ustalonym terminie uchybień wskazanych w decyzji wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, wydanej na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 2 Pf, zgodnie z którym - w razie stwierdzenia naruszenia wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. W niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny (dalej: "WIF"), decyzją nr [...], z dnia [...] listopada 2011 roku, znak: [...], wydaną miedzy innymi na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 2 Pf, nakazał przedsiębiorcy A. B. prowadzącej aptekę ogólnodostępną o nazwie "S." położoną w miejscowości [...], usunięcie w trybie natychmiastowym uchybień stwierdzonych podczas kontroli apteki przez zaprzestanie prowadzenia obrotu hurtowego produktami leczniczymi. Skarżąca mimo powyższego nakazu zawartego w prawomocnej decyzji z [...] listopada 2011 r. nadal prowadziła sprzedaż leków do hurtowni, o czym świadczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Wbrew twierdzeniom skarżącej w decyzji z [...] listopada 2011 r. wskazano ,że do usunięcie naruszeń ma dojść w trybie natychmiastowym. Nie wskazano tu konkretnego terminu usunięcia naruszeń jednak użycie sformułowania ,,w trybie natychmiastowym ,, oznacza w ocenie Sądu ,że do usunięcia naruszeń ma dojść niezwłocznie. Co prawda termin wskazany w decyzji jest niedookreślony jednak oznacza on ; od razu ,szybko ,momentalnie prędko, bezzwłocznie, bezpośrednio po czymś. Decyzja z [...] listopada 2011 r. dotyczyła naruszenia prawa polegającego na sprzedaży przez skarżącą w obrocie hurtowym produktów, tym samym wykonanie decyzji nie wymagało wykonania żadnych skomplikowanych czynności, bowiem miało jedynie polegać na respektowaniu obowiązującego prawa poprzez natychmiastowe zaprzestanie sprzedaży i możliwe było od dnia doręczenia decyzji. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że apteka od lutego do końca maja 2013 roku dokonywała sprzedaży produktów leczniczych przedsiębiorcom prowadzącym hurtownie farmaceutyczne, tj. hurtowni farmaceutycznej A. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] oraz hurtowni F. GmbH z siedzibą w [...]. Fakt obrotu hurtowego dokumentują znajdujące się w aktach sprawy faktury VAT: [...]. Łączna wartość wyżej wskazanych faktur VAT wynosi 266.810,22 zł. Tak więc skarżąca dwa lata po doręczeniu jej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 roku nie zaprzestała prowadzenia obrotu hurtowego, ponieważ jak twierdzi nie wiedziała kiedy ma decyzję wykonać. Sąd orzekający w tej sprawie powyższego stanowiska skarżącej nie potwierdza i wskazuje ,że w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie skarżąca nie wywiązała się z nałożonego na nią obowiązku decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w związku z czym uprawnione było zastosowanie wobec skarżącej art. 103 ust. 2 pkt 1 Pf. i w konsekwencji cofniecie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Podkreślić również należy ,że skarżąca w toku postępowania nie kwestionowała faktu dokonania sprzedaży produktów do hurtowni farmaceutycznych. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy ,że dotyczą one jedynie przepisów postępowania. Sąd orzekający w tej sprawie nie dopatrzył się naruszenia przez organ II instancji art. 15 k.p.a. Organ zgodnie ze wskazaniami powyższego przepisu rozpatrzył sprawę ponownie w jej całokształcie. W sposób prawidłowy dokonał subsumcji zaistniałego stanu faktycznego do obowiązujących przepisów prawa materialnego. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego została dokonana w sposób swobodny a nie dowolny, dowody zebrane w sprawie nie budziły najmniejszych wątpliwości co do powstałego naruszenia, a postępowanie organu II instancji znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do kwestii odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony, Sąd podziela w pełni stanowisko GIF wskazane w zaskarżonej decyzji wskazując ,że okoliczność, na którą miała być przesłuchana strona nie miała znaczenia dla sprawy. Dla oceny sprzecznej z prawem sprzedaży przez stronę produktów leczniczych w obrocie hurtowym, nie ma znaczenia motywacja strony ani jej sytuacja majątkowa. W związku z powyższym Sad nie dopatrzył się naruszenia art.7, 75, 77 i 107 § 3 k.p.a, Zdaniem Sadu nie doszło również do naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a, gdyż w sprawie nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ani do naruszenia art. 138 § 1 pkt1 k.p.a. gdyż organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.