VI SA/Wa 362/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r.; 2. stwierdza nieważność postanowienia Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2011 r. znak: [...]; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej E. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 1 617 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 1410 z późn. zm., dalej: "P.w.p.") oraz art. 105 § 1 i art. 98 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn, zm., dalej: "K.p.a.") w związku z art. 252 P.w.p., po rozpoznaniu wniosku z 20 lutego 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniesionego przez E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. (dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżący"), uchylił decyzję I instancji w całości i umorzył postępowanie w całości w sprawie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "[...]" zgłoszony [...] czerwca 2010 r. pod numerem [...] przez Stronę. UP decyzją I instancji z [...] grudnia 2016 r., wydaną na podstawie art. 105 § 1 oraz art. 98 § 2 K.p.a. w związku z art. 252 P.w.p., umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficzny "[...]", oznaczonego nr [...], dokonanego w 4 czerwca 2010 przez P., L., Polska. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że powodem umorzenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy, w związku z art. 98 § 2 K.p.a., był fakt braku podjęcia postępowania w okresie 3 lat od daty jego zawieszenia. UP wyjaśnił, że postanowieniem z [...] września 2011 r. zawiesił postępowanie w sprawie znaku towarowego, następnie w wyniku braku podjęcia postępowania w okresie 3 lat, wydał decyzję z [...] grudnia 2016 r., którą Strona 20 lutego 2017 r., zaskarżyła składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzając, iż UP już od 10 maja 2012 r. miał wiedzę, że Stroną postępowania administracyjnego, wskutek zbycia praw ze zgłoszenia znaku [...] jest inny podmiot. UP zatem, zdaniem Strony, błędnie doręczał pisma w sprawie kierując je do pełnomocnika podmiotu, który nie był stroną postępowania. UP poprzez wadliwe doręczania postanowień i decyzji wydawanych w sprawie uniemożliwił Stronie czynny udział w sprawie co miało istotny wpływ na wynik postępowania. UP, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wyjaśnił że pełnomocnik zgłaszającego (P.) w piśmie z 21 lipca 2011 r. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Postanowieniem z [...] września 2011 r., na podstawie art. 98 § 1 K.p.a., postępowanie zostało zawieszone. Następnie 10 maja 2012 r. wpłynęło do UP pisemne oświadczenie z 30 czerwca 2011 r. (P.) o przeniesieniu prawa do zgłoszenia znaku [...] na rzecz spółki E. Sp. z o.o. oraz wniosek o dokonanie zmiany zgłaszającego. UP wyjaśnił dalej, że biorąc pod uwagę twierdzenia pełnomocnika Strony oraz dokumenty, którymi dysponuje UP, należało stwierdzić, że decyzja z [...] grudnia 2016 r. została skierowana do niewłaściwego podmiotu. UP dodał, że w postanowieniu o zawieszeniu postępowania, jak również w korespondencji z 18 czerwca 2012 r. Strona została pouczona o treści art. 98 § 2 K.p.a., a pomimo tego zgłaszający nie złożył wniosku o podjęcie postępowania w prekluzyjnym, trzyletnim terminie. W takich okolicznościach, jak stwierdził UP w zaskarżonej decyzji, postępowanie należy umorzyć jako bezprzedmiotowe na podstawie przepisu art. 105 § 1 K.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając w części - w pkt 2 decyzję UP z [...] grudnia 2017 r. wniósł o jej uchylenie w zakresie pkt 2 oraz o uchylenie postanowienia z 28 września 2011 r., a także o zasądzenie na Jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 40, art. 77 § 1 i § 4, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. w zw. z art. 252 P.w.p., polegające na nie poczynieniu przez organ ustaleń prowadzących do prawidłowego ustalenia, kto jest stroną postępowania zgłoszeniowego i błędnym utrzymaniu w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie, podczas, gdy wniosek o zawieszenie postępowania został złożony przez podmiot, który w dacie składania wniosku, nie był stroną postępowania administracyjnego, czym UP naruszył szereg podstawowych zasad postępowania administracyjnego i uniemożliwił stronie postępowania czynny udział w postępowaniu i obronę swoich praw, 2) art. 30 § 4, art. 28 K.p.a. w zw. z art. 235 ust. i art, 252, art.162 ust. 1 i ust. 6 P.w.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie ustalenia strony postępowania administracyjnego i utrzymywanie w mocy postanowienia wydanego na wniosek podmiotu nieuprawnionego do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania, a następnie wydanie decyzji o umorzeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja I instancji naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Jak wynika z art. 235 ust. 2 P.w.p., stroną w postępowaniu przed UP w sprawie uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji jest zgłaszający. Zgodnie natomiast z art. Art. 162 ust. 1 P.w.p., prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu. Przepisy art. 67 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio. Z ust. 6 tego artykułu wynika, że przepisy ust. 1 oraz ust. 3-5 stosuje się odpowiednio do praw z dokonanego w UP zgłoszenia, na które nie zostało jeszcze udzielone prawo ochronne. W niniejszej sprawie 4 czerwca 2010 r. P., wniosło o udzielenie prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy numer [...]. Następnie 30 czerwca 2011 r. P. zostało w całość wniesione w formie aportu do spółki E. sp. z o.o., wraz z prawem ze zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego [...]. Jak wynika z art. 252 P.w.p., w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed UP stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 30 § 4 K.p.a., w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Tym samym, w świetle art. 30 ust. 4 K.p.a., stroną postępowania w sprawie udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy numer [...], zgłoszonego do UP [...] czerwca 2010 r., przez P., w miejsce tego podmiotu, stała się E. sp. z o.o. Tymczasem 21 lipca 2011 r., pełnomocnik nie będącego już stroną tego postępowania P., wniósł w UP o jego zawieszenie. UP natomiast, nie będąc poinformowanym o przejściu prawa ze zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego na E. sp. z o.o., postanowieniem z [...] września 2011 r., wydanym wobec P., na podstawie art. 98 § 1 K.p.a., zawiesił przedmiotowe postępowanie w sprawie udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy numer [...]. Jak wynika z art. 98 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Należy zauważyć, że postanowienie to, doręczone pełnomocnikowi P., zostało skierowane do podmiotu nie będącego stroną postępowanie w sprawie udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy, co oznacza, że było dotknięte wadą nieważności wymienioną w art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie. O zaistnieniu tej przesłanki, UP dowiedział się z pisma E. sp. z o.o., złożonego w UP 10 maja 2012 r., zawierającego informację o przeniesieniu praw ze zgłoszenia znaku towarowego [...][...]z P. na E. Sp. z o. o. oraz wnioskiem o dokonanie zmiany zgłaszającego w sprawie. UP nie wszczął z urzędu, na podstawie art. 157 § 2 K.p.a. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z [...] września 2011 r., lecz pismem z 18 czerwca 2012 r., poinformował E. Sp. z o. o., iż nie może dokonać zmiany zgłaszającego z uwagi, iż przedmiotowe postępowanie zostało zawieszone. UP powołał się na treść art. 102 K.p.a., zgodnie z którym w czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. Następnie, UP decyzją z [...] grudnia 2016 r., wydaną na podstawie art. 105 § 1 i art. 98 § 2 K.p.a., UP umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia znaku towarowego [...][...], ponieważ zgłaszający nie złożył wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 98 § 2 K.p.a., jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane. Jak wynika natomiast z art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. UP, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez Skarżącego, zaskarżoną decyzją, uchylił decyzję z [...] grudnia 2016 r., na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 3 P.w.p. i ponownie umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia znaku towarowego [...][...], na podstawie art. 105 § 1 i art. 98 § 2 K.p.a., uznając jednak że stroną tego postępowania jest Skarżący. Na podstawie powyższej analizy, Sąd stwierdza, że UP, wydając zaskarżoną decyzję oraz decyzję z [...] grudnia 2016 r., naruszył art. 105 § 1 i art. 98 § 2 K.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz naruszył art. 30 § 4 i art. 98 § 1 K.p.a. w związku z art. 235 ust. 2 P.w.p., poprzez ich niezastosowanie. UP nie uwzględnił bowiem, wydając ww. decyzje, że prawo ze zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego zostało, przed wniesieniem przez P., wniosku o zawieszenie postępowania o udzielenie prawa ochronnego na ten znak, przeniesione na inny podmiot – E. . Sp. z o. o., który stał się na podstawie art. 30 § 4 K.p.a. w związku z art. 235 ust. 2 P.w.p., stroną postępowania w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na ten znak. Okoliczność powyższa była już UP znana w chwili wydawania ww. decyzji. W konsekwencji UP nie uwzględnił wydając te decyzje, że postanowienie z [...] września 2011 r., wydane na podstawie art. 98 § 1 K.p.a., zostało skierowane do podmiotu nie będącego stroną postępowanie w sprawie udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy, co oznacza, że było obarczone wadą nieważności wymienioną w art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. i powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Skutkiem tego, w ocenie Sądu brak było podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 105 § 1 oraz art. 98 § 2 K.p.a. i umorzenia postępowania w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 135 tej ustawy, Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 tej ustawy, jak w pkt 3 sentencji.