VI SA/Wa 3654/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na czynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie uznania za merytorycznie nieuzasadniony zwrot potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe i odesłanie skierowania do lekarza, który je wystawił postanawia odrzucić skargę Skarżący – J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność organów Narodowego Funduszu Zdrowia polegającą na uznaniu za merytorycznie nieuzasadniony zwrot potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe i odesłanie skierowania do lekarza, który je wystawił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej mogących być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tych przepisów kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest potwierdzona przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia – czynność [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia polegająca na uznaniu za merytorycznie nieuzasadniony zwrot przez skarżącego potwierdzonego skierowania na leczenie sanatoryjne w okresie od 6 grudnia 2012 r. do 27 grudnia 2012 r. oraz jego odesłanie do lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. W świetle piśmiennictwa i orzecznictwa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 2, str. 29-30, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, wyd. 3, s. 62 – 63), kategorię działań administracji, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. charakteryzują następujące elementy. Są to akty lub czynności, które: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.; są podejmowane w sprawach indywidualnych, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5-6 p.p.s.a.; muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w takim zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli; dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 1996 r., sygn. akt I SA 1326/96). Zdaniem Sądu zaskarżona czynność polegająca na uznaniu za merytorycznie nieuzasadniony zwrot przez skarżącego potwierdzonego skierowania na leczenie sanatoryjne w okresie od 6 grudnia 2012 r. do 27 grudnia 2012 r. oraz jego odesłanie do lekarza ubezpieczenia zdrowotnego nie spełnia warunków umożliwiających zaliczenie jej do aktów lub czynności wymienionych w pkt 4 przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Przede wszystkim nie kształtuje ona sytuacji prawnej podmiotu, albowiem nie przyznaje określonych uprawnień lub nie nakłada obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz odsyła – uznany za merytorycznie nieuzasadniony zwrot przez skarżącego potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe – do lekarza, który je wystawił. Innymi słowy stanowi czynność materialno-techniczną, która nie rozstrzyga władczo o prawach lub obowiązkach w indywidualnej sprawie, które wynikają z przepisów prawa co oznacza, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.