VI SA/Wa 3658/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy Skarżąca A. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowi art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1539 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową, a dopiero w następstwie tego ustalenia skargę rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 604) przewidział jednak wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 powołanego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie do treści art. 59 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu (art. 59 § 2 p.p.s.a.). W tej sprawie miejscem zamieszkania Skarżącej jest miejscowość [...], [...] K. (województwo [...]). Tym samym sądem właściwym do rozpoznania niniejszej skargi, w myśl cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. 2024 r. poz. 785 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa [...] jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.