VI SA/Wa 367/04

Sygn. akt VI SA/Wa 367/04      W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : WSA Olga Żurawska - Matusiak Protokolant: Andrzej Siwek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2005r. sprawy ze skargi W.P. na z dnia [...] lutego 2004 roku nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oddala skargę VI SA/Wa 367/04 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2004 roku nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na podstawie art. 13 ust. 2a i 2b lp. 5 pkt 1 lit. b, art. 20 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 198 roku o drogach publicznych /tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm./ w związku z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm. Oraz § 1-5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia /Dz.U. Nr 32, poz. 262/ oraz art. 127 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku W.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku w przedmiocie obciążenia karą pieniężną w wysokości 720,00 złotych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzje Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne: W dniu [...] października 2003 roku kontrola pojazdu składającego się z samochodu marki [...] nr rejestracyjny [...] z naczepą marki [...] nr rejestracyjny [...] wykazała przekroczenie nacisku drugiej osi pojazdu o 3,59 KN. Zdaniem strony nie można wizualnie określić prawidłowości załadunku towaru, jakim jest cebula. Ponadto masa całkowita pojazdu nie została przekroczona. W ocenie organu, obowiązkiem przewoźnika jest takie załadowanie towaru, aby nie przekraczał określonych prawem parametrów i nie stwarzał, w związku z tym, zagrożenia na drodze. Strona nie posiadała zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym. W przypadku więc stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi bez wymaganego zezwolenia, wymierza się karę pieniężną. Fakt nieprzekroczenia masy całkowitej nie jest okolicznością łagodzącą a oczekiwania strony, co do fakultatywnego traktowania przeciążonych pojazdów bezpodstawne. Skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W.P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podniósł, że organ nie uwzględnił faktu, że pojazd był załadowany towarem sypkim, który się przemieszcza w sposób naturalny, w czasie ruchu pojazdu. Zaistniała sytuacja niezależna od przewoźnika. Przekroczenie nacisku drugiej osi jest wątpliwe, w związku z czym kierowca odmówił podpisu protokołu kontroli. W odpowiedzi na skrze Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wnosił o oddalenie skargi. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w dni 14 stycznia 2005 roku skarżący podniósł, iż w dacie wydania decyzji brak było przepisów wykonawczych do ustawy o miarach, regulujących problematykę ważenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów sąd nie stwierdził naruszenie prawa i uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Pojazdy poruszające się po drogach publicznych muszą spełniać warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego ich wyposażenia /Dz.U. nr 32, poz. 262/. W razie przekroczenia parametrów lub innych warunków określonych przepisami rozporządzenia, przejazd pojazdu jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia. W razie stwierdzenia, że przejazd pojazdu nienormatywnego odbywa się bez zezwolenia, wymierza się karę pieniężną określoną w art. 13 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych /Dz.U z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm./ W rozpoznawanej sprawie organy trafnie przyjęły, że zatrzymany do kontroli samochód nie spełniał warunków technicznych. Podczas kontroli ważenia stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego nacisku na osi pojedynczej ciągnika o 3,59 KN. Wynik pomiaru wyniósł 103,59 KN. Wobec tego, że skarżący nie posiadał wymaganego zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym, zasadnym było obciążenie go kara pieniężną, której wysokość została wyliczona prawidłowo, na podstawie załącznika do ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych /Dz.U z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.//, pod poz. Lp. lit. b. Zdaniem sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania wyników kontroli jak i sposobu jej przeprowadzenia. Kontrolę prowadziły wyspecjalizowane służby drogowe, w obecności kierowcy kontrolowanego pojazdu. Kierowca nie zgłosił żadnych zastrzeżeń ani do sposobu dokonanych pomiarów, ani ustawienia pojazdu w czasie ich dokonywania a także konfiguracji placu. Odmówił podpisania protokołu bez podania przyczyny. Brak podpisu nie zmienia faktu wystąpienia przekroczenia i protokołu nie dyskwalifikuje. Wobec tego, że z protokołu kontroli wynika w sposób jednoznaczny, że w pojeździe należącym do skarżącego przekroczony został nacisk na drugiej osi pojazdu, zasadnym było nałożenie na niego kary pieniężnej w wysokości 720,00 złotych, zgodnie z załącznikiem do ustawy. Zdaniem Sądu Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, należycie je rozważył /art. 7 i 77 kpa/. Oparł się na prawidłowo zebranym materiale dowodowym. Nie dopuścił się tez obrazy zasady swobodnej oceny dowodów /art. 80 kpa/. Z protokołu zatrzymania i kontroli pojazdu wynika, że przyrządy pomiarowe użyte przez osoby wykonujące kontrolę posiadały legalizacje. Zarzut skarżącego dotyczący braku przepisów wykonawczych do ustawy o miarach, w dacie kontroli, co oznacza, że ważenie odbyło się w sposób nieprawidłowy, nie jest trafny. Odnosząc się do tego zarzutu należy zauważyć, że ustawa z dnia 11 maja 2001 roku Prawo o miarach weszła w życie 1 stycznia 2003 roku /z wyjątkiem przepisów, które w niniejszej sprawie nie mają zastosowania/. Stosownie do art. 27 ustawy przyrządy pomiarowe zalegalizowane lub uwierzytelnione przed dniem wejścia w życie ustawy, niespełniające jej przepisów, mogą być nadal legalizowane, o ile spełniają wymagania dotychczasowych przepisów, lecz nie dłużej niż 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Natomiast przepis art. 29 ustawy stwierdza, iż do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych, nie dłużej niż przez 1 rok od daty wejścia w życie ustawy, prawna kontrola metrologiczna odbywa się na podstawie przepisów dotychczasowych. W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że kontrola i ważenie przedmiotowego pojazdu należącego do skarżącego wykonana była przy użyciu wag posiadających legalizację. W konsekwencji należało przyjąć, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu.