VI SA/Wa 3690/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2015 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania uchwały w sprawie rozwiązania kolegium sędziów i wezwania do jej uchylenia oddala skargę Zaskarżoną w tej sprawie do Sądu ww. decyzją z [...] sierpnia 2014 r. Minister Sportu i Turystyki (dalej MSiT, organ), działając skutkiem wniosku P. (dalej P. , Związek lub skarżący) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej swoją wcześniejszą decyzją z [...] lipca 2014 r., którą na podstawie przepisów art. 22 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2014 r. poz. 715 j.t., dalej ustawa o sporcie) oraz art. 104 § 1 kpa: 1) wstrzymał wykonanie decyzji władz P., tj. uchwały Zarządu P. nr [...] w sprawie rozwiązania Kolegium Sędziów, 2) wezwał Zarząd P. do uchylenia wskazanej uchwały w terminie 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja ta stanie się ostateczna, utrzymał w mocy tę decyzję. U podstaw powyższego rozstrzygnięcia legło ustalenie wyboru składu Kolegium Sędziów (ciało doradcze działające przy Zarządzie Związku) podczas Walnego Zebrania Sprawozdawczo-Wyborczego Sędziów P. w dniu 4 listopada 2012 r. Tymczasem Zarząd P. obecnej kadencji – wybrany 24 listopada 2012 r., w dniu [...] listopada 2013 r. ww. uchwałą nr [...] (§ 1) rozwiązał Kolegium Sędziów. Uchwała nie zawiera uzasadnienia (w § 2 uchwały Zarząd upoważnił Wydział Rozgrywek P. do ustalania obsad sędziowskich na zawody do czasu powołania nowych struktur sędziowskich, a w § 3 powołał Organ doradczy ds. reformy środowiska sędziowskiego), jednakże w zajętym w toku sprawy stanowisku Związek wskazał (por. pismo prezesa Zarządu P. z 20 lutego 2014 r.), że kadencja ciał doradczych (działających przy Zarządzie Związku), do których należy Kolegium Sędziów równa jest kadencji Zarządu (por. § 31 ust. 2 statutu P.); zatem Kolegium Sędziów powołane w dniu 4 listopada 2012 r. "działało nieprawnie" po dniu 24 listopada 2012 r. (data wyboru Zarządu przez Sprawozdawczo-Wyborcze Walne Zebranie Delegatów P.), nadto stosownie do § 32 statutu powołanie ciała doradczego, w tym Kolegium Sędziów, wymaga uprzedniego opracowania sposobu powoływania i działania takiego gremium, tj. projektu regulaminu i zatwierdzenia go przez Zarząd. Według MSiT natomiast, wskazana argumentacja/stanowisko Związku co do "bezprawnego działania Kolegium Sędziów" nie zasługuje na uwzględnienie w świetle postanowień statutu P., a to § 31 ust. 1 i 2 oraz § 32 statutu. Zgodnie z przepisami § 31 ust. 1 i 2 statutu przy Zarządzie Związku, jako ciała doradcze działają: a) Rada Trenerów, b) Kolegium Sędziów, c) Kolegium Ligi, których kadencja równa jest kadencji Zarządu. W myśl zaś § 32 statutu sposób powoływania tych ciał określają regulaminy, zatwierdzone przez Zarząd Związku. Organ wywiódł na tej podstawie, że skoro Kolegium Sędziów jest jednym z ciał doradczych w rozumieniu § 31 ust. 1 statutu, którego kadencja równa jest kadencji Zarządu (§ 31 ust. 2 statutu), to w przypadku wyboru składu Kolegium tuż przed wyborem składu Zarządu jego kadencja rozpoczyna się nie w dniu wyboru Kolegium (4 listopada 2012 r.) a Zarządu (24 listopada 2012 r.). Gdyby bowiem uznać stanowisko Związku, wybór składu ciał doradczych musiałby następować zawsze w tym samym terminie, co składu Zarządu. W ocenie organu "niezrozumiałe jest również przywołanie w stanowisku Związku § 32 statutu P.", bowiem z przekazanej dokumentacji wynika, że Zarząd zatwierdził regulamin działania Kolegium Sędziów, zatem warunki określone w tym postanowieniu statutu zostały spełnione. Nadto żadne z postanowień statutu, określających kompetencje Zarządu, nie przewiduje jego uprawnień w zakresie rozwiązania Kolegium Sędziów (§ 25 statutu). Tego rodzaju kompetencji Zarząd nie posiada także na podstawie zatwierdzonego przez siebie regulaminu działania Kolegium Sędziów; gdyby jednak tego rodzaju kompetencje się tam znalazły, regulamin nie byłby zgodny ze statutem P.. Stosownie do § 2 ust. 2 regulaminu Kolegium Sędziów P., wyboru członków Kolegium dokonuje się na Walnym Zebraniu Sprawozdawczo-Wyborczym Kolegium na czteroletnią kadencję, która jest zgodna z kadencją Zarządu P.; zatem kompetencje w zakresie odwołania członków Kolegium Sędziów w oparciu o tę regulację przypisać można jedynie temu Zebraniu, a nie Zarządowi P.. Utworzenie Kolegium Sędziów jako ciała doradczego działającego przy Zarządzie P. zostało wprost przewidziane w § 31 ust. 1 statutu P.. W ramach struktury władz P. mogą zostać utworzone różnego rodzaju organy lub jednostki. Stosownie do § 31 ust. 1 statutu P., wymienione w nim "ciała doradcze", w tym również Kolegium Sędziów, są organami obligatoryjnymi, zatem ich utworzenie i działanie jest obowiązkowe. W odróżnieniu od możliwości odwołania poszczególnych członków Kolegium Sędziów, likwidacja, czy też rozwiązanie tego organu, wymagałoby uprzedniej zmiany statutu P.. Tym samym uchwała Zarządu P. nr [...] w sprawie rozwiązania Kolegium Sędziów stanowi naruszenie statutu P. Następnie organ powołując się na treść przepisów art. 22 ust. 1 i 2 ustawy o sporcie wskazał, że podstawą zastosowania przezeń środków wymienionych w tych przepisach jest również działalność władz polskiego związku (sportowego) naruszająca jego statut. Skoro ww. uchwała Zarządu P. nr [...] w sprawie rozwiązania Kolegium Sędziów została podjęta poza kompetencjami przyznanymi Zarządowi w statucie P. i stanowiła naruszenie § 31 ust. 1 lit. b) statutu, organ uznał za właściwe w tej sytuacji zastosowanie środka, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o sporcie, tj. wstrzymanie wykonania wadliwej uchwały oraz wezwanie do jej uchylenia. Wyznaczając termin 3 miesięcy na realizację obowiązku nałożonego w pkt 2 decyzji, uwzględniono czas niezbędny na zwołanie Zarządu (§ 26 ust. 1 statutu P.). We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Związek, nie zgadzając się z ww. pierwszoinstancyjną decyzją organu, akcentował wygaśnięcie kadencji poprzedniego Zarządu Związku wraz z wyborem nowego Zarządu przez Sprawozdawczo-Wyborcze Walne Zebranie Delegatów P. w dniu 24 listopada 2012 r.; w dniu tym wygasła też kadencja Kolegium Sędziów. Po tej dacie zatem powinno dojść – według skarżącego - do wyboru nowego składu Kolegium, co jednak nie miało miejsca, zatem Kolegium (wybrane 4 listopada 2012 r.) działało bez podstawy prawnej. W tej sytuacji ww. uchwała Zarządu P. "potwierdzała jedynie istniejący stan rzeczy, w którym kadencja Kolegium Sędziów wygasła w dniu 24 listopada 2012 r. i po tym czasie powinno ukonstytuować się Kolegium Sędziów w nowym składzie (...)". MSiT nie uwzględnił powyższej argumentacji. W zaskarżonej decyzji w istocie powtórzył zajęte w sprawie stanowisko, ponownie przytaczając treść przepisów § 31 ust. 1 i 2 oraz § 32 statutu P. i wywodząc na tej podstawie, że w przypadku wyboru składu Kolegium przed wyborem składu Zarządu, jego (Kolegium) kadencja rozpoczyna się nie w dniu wyboru Kolegium (tu 4 listopada 2012 r.) a Zarządu (tu 24 listopada 2012 r.); zatem "w dniu 24 listopada 2012 r. kadencja Kolegium Sędziów w składzie wybranym w dniu 4 listopada 2012 r. nie mogła wygasnąć, ponieważ jeszcze się nie rozpoczęła". Przyjęcie praktyki wyboru nowego składu Kolegium Sędziów po 24 listopada 2012 r., czyli po rozpoczęciu kadencji Zarządu, naruszałoby przepisy statutu (§ 31 ust. 2), w tym przypadku kadencja Kolegium Sędziów byłaby krótsza od kadencji Zarządu. Organ powtórzył też argumentację co do braku uprawnień/kompetencji Zarządu w zakresie rozwiązania Kolegium Sędziów, jak również co do obligatoryjności "ciał doradczych" wymienionych w § 31 ust. 1 statutu, których likwidacja czy rozwiązanie wymagałoby uprzedniej zmiany statutu P.. Skoro ww. uchwała nr [...] stanowiła naruszenie statutu, zastosowanie w sprawie "jednego z przysługujących" organowi środków (z art. 22 ust. 1 ustawy o sporcie) jest zasadne. Zaskarżając powyższą decyzję MSiT do Sądu, Związek zarzucił organowi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o sporcie, przez błędne stwierdzenie, że ww. uchwała Zarządu P. nr [...] z [...] listopada 2013 r. w sprawie rozwiązania Kolegium Sędziów narusza postanowienia statutu P., mimo że stwierdzała w istocie istniejący stan rzeczy i nie narusza tych postanowień; b) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa, przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji i brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji drugiej instancji do zarzutów zawartych w odwołaniu; wniósł w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji organu z [...] sierpnia 2014 r. oraz ww. decyzji organu (wcześniejszej) z [...] lipca 2014 r. W uzasadnieniu skargi powtórzył co do zasady wzmiankowaną już wyżej argumentację wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, akcentując wygaśnięcie kadencji poprzedniego Zarządu Związku wraz z wyborem nowego Zarządu w dniu 24 listopada 2012 r. oraz wygaśnięcie w tym dniu – zdaniem skarżącego – kadencji Kolegium Sędziów, skutkiem czego po tej dacie powinno dojść do wyboru nowego składu Kolegium Sędziów, co nie miało miejsca, zaś poprzednie Kolegium, działając w składzie, którego kadencja wygasła, działało bez podstawy prawnej. Stanowisko organu, wedle którego, jeśli wybór składu Kolegium Sędziów następuje "tuż przed" wyborem składu Zarządu, to jego kadencja rozpoczyna się nie w dniu wyboru Kolegium (tu 4 listopada 2012 r.) lecz w dniu wyboru Zarządu (tu 24 listopada 2012 r.), nie wynika z żadnej podstawy prawnej. Kompetencję Zarządu Związku do stwierdzania wygaśnięcia Kolegium Sędziów skarżący wywodzi z § 25 ust. 1 lit. j) statutu P., stosownie do którego "do kompetencji Zarządu Związku należy podejmowanie uchwał w sprawach niezastrzeżonych do kompetencji innych władz Związku oraz "z istoty Kolegium Sędziów", jako ciała doradczego Zarządu, w interesie którego jest, aby Kolegium działało zgodnie z prawem. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko. Wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy wcześniejsza decyzja organu z [...] lipca 2014 r. nie naruszają prawa. Organ wyjaśnił przesłanki faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia; użyta w tym zakresie przez organ argumentacja nie budzi zastrzeżeń. Ramy prawne rozpoznawanej sprawy wyznaczają przepisy art. 22 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o sporcie oraz przepisy statutu P. (wskazany w skardze pkt 3 art. 22 ust. 1 ustawy o sporcie nie był podstawą prawną zaskarżonej decyzji organu – tylko pkt 2, zatem zarzut naruszenia tego przepisu należy uznać za wynik oczywistej pomyłki skarżącego Związku). Stosownie do przepisu art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o sporcie, jeżeli działalność polskiego związku sportowego narusza prawo lub postanowienia statutu, minister właściwy do spraw kultury fizycznej (tu MSiT) jest uprawniony (m.in. – w zależności od stopnia stwierdzonych nieprawidłowości) do wstrzymania wykonania decyzji władz polskiego związku sportowego i wezwania ich do jej zmiany lub uchylenia w określonym terminie. Czynności tej organ dokonuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 22 ust. 2 tej ustawy). Kryterium sprawowania nadzoru MSiT nad działalnością związku sportowego, w tym zastosowania wymienionego środka nadzoru, jest więc zgodność działania związku z przepisami prawa oraz statutu (czyli kryterium legalności). Ustalenie, że działalność związku sportowego w konkretnym aspekcie jego aktywności jest bezprawna lub niezgodna ze statutem, upoważnia organ (jest przesłanką) do zastosowania tego środka nadzoru. Niezgodność ze statutem należy upatrywać w relacji określonego zachowania związku z wynikającą z przepisów statutu normą postępowania. Związek działa sprzecznie ze statutem, jeżeli źródło normy postępowania, jaka została naruszona, objęta jest treścią statutu tego związku. Warunkiem prawidłowego działania związku sportowego jest zatem, oprócz zgodności tego działania z przepisami powszechnie obowiązującego prawa, dochowanie zasadom statutu. Statut ma istotne znaczenie dla funkcjonowania związku, gdyż w wypadkach i zakresie przewidzianych właściwymi przepisami reguluje organizację i sposób działania związku, jako osoby prawnej, która w obrocie prawnym działa przez swoje organy w sposób przewidziany zarówno w ustawie, jak i w opartym na niej statucie (por. art. 35 i 38 kodeksu cywilnego – kc). Zgodnie z § 17 ust. 1 lit. a) i b) statutu P. władzami tego Związku są Walne Zgromadzenie Delegatów oraz Zarząd. Przy Zarządzie Związku, jako ciało doradcze, działa m.in. Kolegium Sędziów, którego kadencja równa jest kadencji Zarządu – por. przepisy § 31 ust. 1 pkt 1 lit. b) oraz ust. 2. W § 32 statutu przewidziano natomiast, że sposób powoływania i działalność Kolegium Sędziów określają regulaminy zatwierdzone przez Zarząd Związku. Wskazane przepisy § 31 i § 32 są jedynymi przepisami statutu odnoszącymi się do Kolegium Sędziów, które poza tym działa na podstawie własnego regulaminu, tyle że zatwierdzonego przez Zarząd Związku. Ograniczenie się w § 32 statutu do sformułowania o regulaminie zatwierdzonym przez Zarząd wskazuje, że Zarząd tego regulaminu nie ustala, tylko zatwierdza regulamin już ustalony. Wynika z tego zatem, że regulamin ten ustala samo Kolegium Sędziów i przedkłada do zatwierdzenia Zarządowi Związku. Znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy (por. k. 45 i nast. akt) Regulamin Sędziów P. (P.), który "wchodzi w życie z dniem zatwierdzenia przez Zarząd P." (por. § 11 regulaminu), nie został opatrzony datą własną ustalenia, jest natomiast podpisany, jak należy sądzić z częściowo nieczytelnych odręcznych podpisów, przez nowowybranych na Walnym Zebraniu Sprawozdawczo-Wyborczym Sędziów P. w dniu 4 listopada 2012 r. członków Kolegium Sędziów i przewodniczącego tego Kolegium (por. też protokół tego Zebrania na k. 5 i nast. akt administracyjnych). Wskazany Regulamin Sędziów P. został następnie zatwierdzony przez Zarząd Związku uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. "w sprawie zatwierdzenia składu i regulaminu Kolegium Sędziów" (por. tę uchwałę na k. 44 akt administracyjnych). Uchwałą tą Zarząd P. zatwierdził skład Kolegium Sędziów wybrany na ww. Walnym Zebraniu Sprawozdawczo-Wyborczym Sędziów P. w dniu 4 listopada 2012 r. oraz treść regulaminu Kolegium Sędziów, który "stanowi załącznik nr 1 do niniejszej uchwały" (por. treść § 1, 2 i 3 tej uchwały, w związku z treścią protokołu ww. Walnego Zebrania Sprawozdawczo-Wyborczego Sędziów P. z 4 listopada 2012 r., w szczególności chodzi o strony tego protokołu na k. 12 i 13 akt administracyjnych). Ww. uchwała Zarządu Związku z 1 marca 2013 r., zgodnie z § 4 tej uchwały, wchodzi w życie z dniem podjęcia, jednak zatwierdzając skład Kolegium Sędziów oraz treść jego regulaminu sankcjonuje/legalizuje w ten sposób działalność tego Kolegium od daty jego powołania na ww. Walnym Zebraniu Sprawozdawczo-Wyborczym Sędziów P. 4 listopada 2012 r. i sprawia, że działalność ta winna być oceniona jako odpowiadająca przesłance działania tego Kolegium na podstawie zatwierdzonego przez Zarząd Związku regulaminu. Tym samym zasadne jest stanowisko organu, że skoro Zarząd Związku zatwierdził regulamin działania Kolegium Sędziów, to spełnione zostały warunki (powołania i działania Kolegium) określone/wynikające z § 32 statutu P.. W tej sytuacji bezpodstawnie Związek podnosi w skardze zarzut działania Kolegium bez podstawy prawnej po dacie wyboru nowego Zarządu Związku w dniu 24 listopada 2012 r. Przede wszystkim jednak prawidłowe jest, w świetle unormowań statutu P., stanowisko organu, że żadne z postanowień statutu, określających kompetencje Zarządu Związku, nie przewiduje uprawnień Zarządu w zakresie rozwiązania (ani powołania) Kolegium Sędziów. Kompetencji takich nie przyznaje również ww. zatwierdzony przez Zarząd regulamin Kolegium. Ten ostatni w § 9 stanowi jedynie, że w przypadku zaniedbywania obowiązków wynikających z przyjętych funkcji "każdy członek Kolegium może być pozbawiony mandatu przez Zarząd P. na wniosek Kolegium". Nie jest to jednak prawo rozwiązania całego Kolegium, tylko pozbawienia mandatu członka Kolegium na wniosek Kolegium. Odnośnie natomiast statutu P., to uprawnienie do rozwiązania Kolegium Sędziów, jako ciała doradczego Zarządu, przez Zarząd nie wynika z żadnego z przepisów § 25 statutu, który szczegółowo i w sposób wyczerpujący określa kompetencje Zarządu Związku. W szczególności Sąd takiego uprawnienia nie dopatrzył się we wskazanym w tym kontekście przez Związek w skardze do Sądu § 25 ust. 1 lit. j) statutu (przepis ten przyznaje Zarządowi prawo do podejmowania "uchwał w sprawach niezastrzeżonych do kompetencji innych władz Związku", jednak brak podstaw, żeby mógł być interpretowany – przede wszystkim w systemowym ujęciu pozostałych przepisów statutu – jako norma upoważniająca Zarząd Związku do decydowania o rozwiązaniu działającego przy nim ciała doradczego), ani w § 25 ust. 1 lit. h) statutu (przepis ten stanowi o powoływaniu, nadzorowaniu i rozwiązywaniu komisji problemowych "działających na podstawie regulaminów uchwalonych przez Zarząd Związku"; Kolegium Sędziów nie jest komisją problemową, tylko ciałem doradczym i nie działa na podstawie regulaminu uchwalonego przez Zarząd, tylko samo ustala regulamin, który Zarząd Związku jedynie zatwierdza). Zresztą podstawy prawnej do rozwiązania Kolegium Sędziów nie precyzuje również ww. uchwała nr [...] Zarządu P. z [...] listopada 2013 r. rozwiązująca to Kolegium. Uchwała wymienia w tym kontekście jedynie "§ 25 pkt 1 Statutu P." – posługuje się sformułowaniem "działając na podstawie § 25 pkt 1 Statutu P. Zarząd P. podejmuje uchwałę (...)" i nie zawiera uzasadnienia faktycznoprawnego, co jest jej istotną wadliwością, gdyż w konsekwencji nie daje możliwości prześledzenia toku rozumowania Zarządu i przesłanek, które legły u podstaw podjęcia uchwały. Tymczasem wskazany w niej "§ 25 pkt 1" statutu (w istocie przepis ten winien być cytowany jako § 25 ust. 1) jest przepisem kompetencyjnym i składa się z 29 podpunktów – litery a) do z) i dalej aa), bb) i cc), uszczegółowiających poszczególne kompetencje Zarządu. W podstawie prawnej uchwały Zarząd nie wskazuje na żadną z tych kompetencji, tylko na cały § 25. Nie wiadomo zatem jaka jest szczegółowa/konkretna podstawa prawna wskazanej uchwały w przełożeniu na poszczególne przepisy statutu i jakie były intencje Zarządu, który zdecydował się na takie właśnie działanie w sprawie, to jest niedoprecyzowanie prawnej podstawy podjętej w formie tej uchwały czynności rozwiązującej Kolegium Sędziów P.. Z uchwały musi natomiast wynikać wprost zarówno podstawa prawna, jak i motywy działania podmiotu, który ją podjął, uzasadniające tę podstawę (chodzi o wyjaśnienie procesu subsumcji). Skoro takiej podstawy nie wymienia sama uchwała Zarządu Związku, a w ocenie Sądu podstawa ta nie wynika z żadnego przepisu statutu, co pozbawia uchwałę prawnego oparcia, w tym uzasadnia konstatację organu (MSiT) o braku uprawnień Zarządu Związku w zakresie rozwiązania Kolegium Sędziów, należy podzielić stanowisko zaskarżonej decyzji, że uchwała ta narusza postanowienia statutu P. w rozumieniu ww. art. 22 ust. 1 ustawy o sporcie, dając organowi prawo wyciągnięcia z tego faktu konsekwencji prawnych przewidzianych w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o sporcie, które stały się treścią tejże decyzji. Organ trafnie przy tym nie uwzględnił w swoich rozważaniach, podniesionej przez Związek w toku sprawy przed organem, argumentacji obliczonej na wykazanie nieprawnego działania Kolegium Sędziów po dniu 24 listopada 2012 r. (data wyboru obecnego Zarządu Związku), w sytuacji gdy zostało ono wybrane wcześniej, bo 4 listopada 2012 r., zaś stosownie do treści § 31 ust. 2 statutu kadencja ciał doradczych równa jest kadencji Zarządu. Przepisy statutu w żadnym miejscu uregulowań nie określają terminu w jakim ma być wybrany skład i powołane Kolegium Sędziów względem terminu w jakim powoływany jest nowy Zarząd Związku. W § 31 ust. 2 statutu mowa jest jedynie o równości kadencji ciał doradczych z kadencją Zarządu. W okolicznościach faktycznoprawnych niniejszej sprawy przepis ten nie został naruszony, gdyż Kolegium Sędziów zostało w dniu 4 listopada 2012 r. wybrane na poczet kadencji Zarządu Związku wybranego 24 listopada 2012 r., który to Zarząd, zatwierdzając następnie w czasie swojej rozpoczętej już kadencji (por. ww. uchwałę nr [...] z dnia [...] marca 2013 r.) regulamin Kolegium Sędziów, potwierdził jego wybór, jako m.in. zgodny ze swoją kadencją. W tej sytuacji nie ma podstaw do stawiania zarzutu wygaśnięcia kadencji Kolegium Sędziów 24 listopada 2012 r., skoro wybrany w tym dniu nowy Zarząd Związku, przez późniejsze zatwierdzenie regulaminu Kolegium, uprawomocnił jego działalność na czas kadencji. Jednak następnie, rozwiązując to Kolegium ww. uchwałą nr [...] z [...] listopada 2013 r., przed upływem kadencji, Zarząd działał z naruszeniem statutu P. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 31 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 j.t. ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.