VI SA/Wa 3720/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia uprawnień wynikających z licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy oddala skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.) oraz art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), w związku z wykreśleniem w dniu [...] lutego 2014 r. wpisu z rejestru Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej przedsiębiorcy L. K., stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2014 r. uprawnień wynikających z udzielonej mu licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] i numerze blankietu [...] , ważnej od dnia [...] października 2013 r. do dnia [...] października 2018 r. Powyższą decyzję L. K. uczynił przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza została wyrejestrowana w dniu [...] lutego 2014 r. przez pomyłkę, bowiem jego zamiarem było jedynie zawieszenie działalności. Przyczyną zaistniałej pomyłki był jego zły stan zdrowia. Zainteresowany zaznaczył, że naprawiając swój błąd, od dnia [...] lipca 2014 r. wznawia prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, polegającą na wykonywaniu usług transportowych, a kwestia udzielonej wcześniej licencji jest w takiej sytuacji bardzo ważna. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] , mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3, art. 162 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o transporcie drogowym, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując przesłanek do uwzględnienia wniosku. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzja z dnia [...] czerwca 2014 r., mocą której stwierdził wygaśnięcie uprawnień strony z udzielonej jej licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, odpowiada prawu. Organ podkreślił, że działalność w zakresie transportu drogowego może wykonywać wyłącznie przedsiębiorca. Posiadanie statusu przedsiębiorcy jest zatem niezbędne dla uzyskania oraz zachowania licencji. Podmiotom niebędącym przedsiębiorcami organ nie może udzielić licencji. Likwidacja przedsiębiorcy, któremu licencja została udzielona, rodzi skutki przewidziane w ustawie, co oznacza, że licencja wygasa. GITD na podstawie informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej ustalił, że z dniem [...] lutego 2014 r. zainteresowany został wykreślony z rejestru przedsiębiorców i z tym dniem stwierdzono wygaśnięcie jego uprawnień wynikających z licencji, bowiem doszło do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Organ zaznaczył, że L. K., jako profesjonalny przedsiębiorca, powinien znać obowiązujące przepisy i ich przestrzegać. Wskazał ponadto, że stosownie do art. 7a ust. 1 ww. ustawy o transporcie drogowym, licencji wspólnotowej udziela się na wniosek przedsiębiorcy złożony na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, po uiszczeniu stosownych opłat. W związku z wygaśnięciem uprawnień z licencji z powodu wykreślenia wpisu z rejestru, w świetle obowiązujących przepisów – doszło do likwidacji przedsiębiorcy, toteż w celu uzyskania licencji należy przeprowadzić powtórnie procedurę ubiegania się o jej wydanie, po uprzednim zarejestrowaniu działalności gospodarczej. Nie można natomiast przywrócić uprawnień z licencji wygaszonej bądź też wstrzymać wykonania decyzji o wygaśnięciu licencji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego L. K. zarzucił naruszenie: art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o transporcie drogowym, poprzez błędne stwierdzenie, że skarżący utracił status przedsiębiorcy wskutek wykreślenia go z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w sytuacji, gdy taki wniosek o wykreślenie nie został złożony osobiście przez skarżącego; art. 7, art. 77 i art. 107 kpa, polegające na automatycznym przyjęciu przez organ okoliczności wykreślenia skarżącego z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jako przesłanki wystarczającej do stwierdzenia, że skarżący dokonał likwidacji prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, z pominięciem podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Skarżący podniósł, że nie mogło dojść do wykreślenia prowadzonej przez niego działalności z rejestru, skoro w rzeczywistości nie składał takiego wniosku. Wniosek o wykreślenie wpisu z rejestru złożył brat skarżącego, a nie był on uprawniony do złożenia takiego wniosku. Skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 5a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), podjęcie i wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji wspólnotowej, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. U. UE. L. 2009. 300. 72). Stosownie do art. 7a ust. 1 ww. ustawy o transporcie drogowym, zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej udziela się na wniosek przedsiębiorcy złożony na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1114), po uiszczeniu opłat, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 11 ww. ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o transporcie drogowym, udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana oraz zawieszenie lub cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego następuje w drodze decyzji administracyjnej. W myśl art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o transporcie drogowym, licencja wygasa w razie likwidacji albo postanowienia o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku przedsiębiorcy, któremu została udzielona, chyba że zachodzą okoliczności określone w art. 13 ust. 2 tej ustawy, dotyczące przeniesienia uprawnień z licencji na innego przedsiębiorcę. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego ustalił na podstawie informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, że z dniem [...] lutego 2014 r. wykreślony został wpis z rejestru, dotyczący L. K., jako przedsiębiorcy, a nastąpiło to na jego wniosek. Nie ma w sprawie znaczenia prawnego to, czy rzeczywistym zamiarem skarżącego było faktycznie zawieszenie prowadzonej działalności gospodarczej czy też nie, bowiem – w świetle art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o transporcie drogowym – istotne jest, że do wykreślenia wpisu z rejestru doszło. Należy wszak zwrócić uwagę na treść art. 33 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.), który stanowi, iż domniemywa się, że dane wpisane do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej są prawdziwe. Jeżeli do CEIDG wpisano dane niezgodnie z wnioskiem lub bez tego wniosku, osoba wpisana do CEIDG nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej, działającej w dobrej wierze, zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli po powzięciu informacji o tym wpisie zaniedbała wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. Ze sprawy nie wynika, by skarżący podejmował jakiekolwiek czynności zmierzające do usunięcia wpisu o wykreśleniu działalności gospodarczej i zastąpieniu go wpisem o zawieszeniu tej działalności. Co do zasady – podjęcie działalności gospodarczej uwarunkowane jest wpisaniem przedsiębiorcy do stosownego rejestru, w tym przypadku do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Tak więc przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców. Natomiast wpis podlega wykreśleniu w przypadku między innymi zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. W tym przedmiocie przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek, o czym stanowi art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. O statusie przedsiębiorcy nie decyduje więc samo podjęcie działalności gospodarczej czy zamiar jej wykonywania, lecz dopiero wpis do stosownego rejestru (ewidencji) kreuje dany podmiot jako przedsiębiorcę. Status ten osoba fizyczna nabywa zatem po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, a traci z chwilą wykreślenia takiego wpisu. Wykreślenie więc przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oznacza w konsekwencji likwidację przedsiębiorcy w prawnym tego słowa znaczeniu. Działalność w zakresie wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy może realizować wyłącznie przedsiębiorca. Status przedsiębiorcy jest niezbędny dla uzyskania oraz zachowania licencji. Organ nie może udzielić licencji podmiotom niebędącym przedsiębiorcami. Natomiast likwidacja przedsiębiorcy, któremu licencja została udzielona, rodzi skutki przewidziane w art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o transporcie drogowym. Są one obligatoryjne, na co jednoznacznie wskazuje sformułowanie "licencja wygasa". Jedyny wyjątek w tym zakresie dotyczy przewidzianych w art. 13 ust. 2 przypadków przeniesienia licencji na innego przedsiębiorcę. Możliwości innych odstępstw od powyższej zasady nie przewidziano. Decyzje w tym zakresie mają charakter związany, a nie uznaniowy. Spełnienie przesłanki przewidzianej w omawianej normie obliguje zatem organ do stwierdzenia wygaśnięcia licencji, niezależnie od przyczyn likwidacji przedsiębiorcy oraz od jego sytuacji osobistej i przyszłych planów zawodowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2007 r. o sygn. akt I OSK 443/06, publ. LEX nr 349589). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że udzielona L. K. licencja nie została przez organ przeniesiona na innego przedsiębiorcę. Bezsporne jest także, że wpis o działalności prowadzonej przez skarżącego z dniem [...] lutego 2014 r. został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Z tym samym dniem nastąpiła zatem likwidacja przedsiębiorcy, któremu udzielono omawianej licencji. Takie ustalenia faktyczne i prawne odpowiadają hipotezie art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o transporcie drogowym. Skoro bowiem zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o transporcie drogowym, licencja wygasa z dniem likwidacji przedsiębiorcy, to prawidłowo została wydana decyzja stwierdzająca wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2014 r. uprawnień wynikających z licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] i numerze blankietu [...]. Podnoszone przez skarżącego w skardze twierdzenia, że wniosek o wykreślenie wpisu z rejestru przedsiębiorców złożył brat skarżącego, a nie był on do tego uprawniony, nie zostały poparte żadnymi dowodami i przeczą jego wcześniejszym twierdzeniom, wszak skarżący na etapie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy kwestii tej w ogóle nie podnosił. W takim stanie rzeczy, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.