VI SA/Wa 3722/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi spółki B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić wniosek Spółka B sp. z o.o. (dalej: skarżąca spółka) z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] sierpnia 2014 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W związku z nieuiszczeniem w terminie wpisu sądowego od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 października 2015 r. odrzucił złożoną skargę. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej 14 listopada 2015 r. wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia zażalenia. Pismem z 19 listopada 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. De facto z uzasadnienia wniosku wynikało, że jest to wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i tak też Sąd rozpoznał ww. wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie zaś z treścią art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Niedopuszczalne bowiem jest jednoczesne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej oraz środka odwoławczego (zażalenia) na postanowienie odrzucające pismo procesowe z powodu uchybienia terminu dokonania tej czynności. Zauważyć trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko (postanowienie NSA z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GZ 280/10 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie wskazuje się również, że w sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Innymi słowy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, LEX nr 53302). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że strona skarżąca wniosła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz zażalenie na postanowienie odrzucające skargę z powodu nieuiszczenia w terminie stosownego wpisu. Zdaniem Sądu wniosek o przywrócenie terminu jest więc niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Jak wyżej wskazano środki te (zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności) wzajemnie się wykluczają, możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu powstaje dopiero wówczas, gdy Sąd drugiej instancji oddali – jako bezzasadne - zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji stwierdzające, że w terminie przewidzianym dla dokonania danej czynności strona czynności tej nie dokonała. Nie ulega bowiem wątpliwości, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest tym, aby termin do podjęcia czynności upłynął. W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, o którym mowa w art. 87 § 1 powołanej ustawy, w dniu złożenia wniosku nie rozpoczął biegu. Wniosek o przywrócenie terminu jest więc przedwczesny i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.