VI SA/Wa 3766/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi "D." Spółka jawna z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia niezgodnej z przepisami reklamy apteki i kary pieniężnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., wydaną w sprawie D. Spółka Jawna w [...],[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...]: 1) stwierdził naruszenie zakazu, o którym mowa w art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. Z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.), poprzez prowadzenie reklamy działalności apteki o nazwie "[...] " zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] polegającej na: rozprowadzaniu w izbie ekspedycyjnej gazetek reklamujących produkty lecznicze [...] i asortyment wymieniony w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne przy których umieszczone były informacje o cenie niższej wydrukowanej większą i grubszą czcionką w kolorze czerwonym i przekreślonej cenie wyższej wydrukowanej mniejszą czcionką w kolorze czarnym wraz z informacjami dotyczącymi wskazań do zastosowania danego produktu leczniczego lub suplementu diety, jego składu, dawki, danymi podmiotu odpowiedzialnego i zdjęciem danego produktu, - umieszczaniu w izbie ekspedycyjnej plakatów z suplementami diety ([...]) z napisami zachęcającymi do ich zakupu, jak np. "Promocja", "Dbaj o swój wzrok", "Uwaga Promocja", "Tylko teraz dostaniesz aż do 25 % więcej", "[...] w tej samej korzystnej cenie", "[...] nasza przyjaciółka od serca" i umieszczoną informacją cenie niższej i wyższej (cena przekreślona), - umieszczaniu w izbie ekspedycyjnej baneru z napisem "Zabierz ulotkę" reklamującego produkty lecznicze [...] i asortyment wymieniony w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne zawarty w rozprowadzanych w aptece gazetkach przy których umieszczone były informacje o cenie niższej oznakowanej wyższą i grubszą czcionką w kolorze czerwonym i cenie wyższej wydrukowanej mniejszą czcionką w kolorze czarnym (cena przekreślona) wraz z informacjami dotyczącymi wskazań do zastosowania danego produktu leczniczego lub suplementu diety, jego składu, dawki, danymi podmiotu odpowiedzialnego zdjęciem danego produktu i nakazaniu zaprzestania jej prowadzenia, nałożenia na przedsiębiorcę "D." Spółka jawna z siedzibą w [...], ul. [...] kary pieniężnej w wysokości 1000 zł, Nakazowi zawartemu w pkt 1 niniejszej decyzji, na podstawie art. 94a ust. 4 ustawy - Prawo farmaceutyczne, nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Okoliczności te ustalono w wyniku kontroli działalności apteki przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2012 r. Podjęte w jej toku czynności dokumentuje protokół z dnia [...] kwietnia 2013 r., znajdujący się w aktach sprawy. Opisano w nim m.in., że w trakcie kontroli sprawdzono ceny produktów leczniczych i pozostałego asortymentu umieszczonego w gazetce z ofertą cenową apteki. Stwierdzono, że podane ceny produktów umieszczone w gazetce były takie same, jak produktów będących na stanie w aptece. W ofercie zawartej w ww. gazetce przedstawiono promocje 51 produktów, które były na stanie w aptece i sprzedawano je w cenach podanych w gazetce. Od powyższej decyzji strona odwołała się do Głównego Inspektora Farmaceutycznego za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...]. Strona zaskarżyła decyzję w całości oraz wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu strona zarzuciła organowi I instancji naruszenie następujących przepisów: 1) rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne; 2) rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 94a ust. 3 i ust. 4 ustawy - Prawo farmaceutyczne; 3) rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 6 i art. 7 k.p.a.; Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2014 r. Na powyższą decyzję strona "D." Spółka jawna z siedzibą w [...] - reprezentowana przez upoważnionego do samodzielnej reprezentacji wspólnika – D. A., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona skarżąca zarzuciła decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2014 r.: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i przyjęcie, że materiały znajdujące się w izbie ekspedycyjnej stanowią reklamę apteki, a nie leków, podczas gdy materiały te pochodziły od producentów i wskazywały na możliwość zakupu produktów leczniczych nie tylko u skarżącego, ale także w innej aptece; 1) naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 15 k.p.a. w zw. z art. 107 § 2 w zw. z art. 8 i 9 k.p.a. poprzez całkowite pominięcie zarzutów (i nie ustosunkowanie nich) skarżącego dotyczących twierdzeń organu I instancji, jakoby gazetki nie mieściły w katalogu usług farmaceutycznych określonych w art. 86 ust. 2 ustawy - farmaceutyczne, podczas gdy przepis ten legł u podstaw wydania decyzji przez I instancji a skarżący w odwołaniu podnosił, że informacja dotycząca składu, przeciwwskazań, podmiotu odpowiedzialnego, jak również przybliżona cena na dany produkt leczniczy mieści się w ramach ww. przepisu prawa. 2) naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 94a ust. 1 ustawy 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne poprzez bezpodstawne przyjęcie, że znajdujące się w izbie ekspedycyjnej apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" pochodzące od producentów wyrobów leczniczych wyczerpują dyspozycję tego przepisu i stanowią niedozwoloną reklamę apteki, 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, w postaci art. 79a ust. 6 i 7 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez bezpodstawne przyjęcie, że organ był uprawniony do przeprowadzenia kontroli, podczas gdy upoważnienie dla inspektora farmaceutycznego Pani U. N. nie zawiera podstawy prawnej prowadzenia kontroli, wpisanej daty rozpoczęcia i przewidywani zakończenia kontroli, pouczenia skarżącego o przysługujących mu obowiązkach oznacza, że upoważnienie to nie mogło stanowić podstawy do przeprowadzenia kontroli stosownie do art. 79a ust. 7 powołanej ustawy; naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 79a ust. 8 w zw. z art. 77 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez: • błędne przyjęcie, że zakres kontroli wskazany w upoważnieniu do przeprowadzeniu kontroli upoważnia do kontroli przestrzegania przez skarżącego zakazu określonego w art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne; • bezpodstawne przyjęcie, że skoro w upoważnieniu jako zakres wskazano "kontrolowanie całości dokumentacji dotyczącej prowadzenia apteki, oznakowania zabezpieczenia i wyposażenia apteki" to upoważniało to także do kontroli kwestii związanych z reklamą apteki, podczas gdy ta sama ustawa - farmaceutyczne - w przepisie art. 109 pkt 5 odróżnia pojęcie "oznakowania pojęcia "reklamy", a zatem upoważnienie do kontrolowania oznakowania nie z w sobie uprawnienia do kontroli w zakresie reklamy. Powołując się na ww. naruszenia skarżący wniósł o uchylenie wydanych w jego sprawie decyzji organów obu instancji. Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadami, wywołującymi konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Należy zauważyć, że materialnoprawną podstawę decyzji organów obu instancji stanowił przepis art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Stanowi on, że zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego. Przepis ten, w odróżnieniu od art. 52 dotyczącego reklamy produktu leczniczego, nie zawiera legalnej definicji reklamy działalności aptek reklamą. Nie zawiera także żadnego wyłączenia i nie określa katalogu działań, które nie stanowią reklamy działalności apteki. Wyłączona z ww. zakazu została jedynie informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego. Zdaniem Sądu powyższe uprawnia do sformułowania poglądu, że reklamą działalności apteki jest każde działanie, niezależnie od sposobu i metody jego przeprowadzenia oraz środków użytych do jego realizacji, polegające na zachęcaniu potencjalnych klientów do dokonywania zakupu usług farmaceutycznych w konkretnej aptece lub punkcie aptecznym. Należy przy tym uwzględnić okoliczność, że pewne formy działalności promocyjnej mogą stanowić zarówno reklamę produktu leczniczego zgodnie z art. 52 ustawy, jak i reklamę działalności apteki w opisanym wyżej rozumieniu. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II CSK 289/07 (przywołanym również przez organ w zaskarżonej decyzji), stanowi reklamę zarówno leków, jak i sprzedającej je apteki, przedstawienie listy leków o obniżonej, promocyjnej cenie, wykazanej przez porównawcze zestawienie ceny niższej, stosowanej przez aptekę, obok ceny wyższej, określonej jako "cena typowa", "cena stara" lub w inny sposób sugerujący, iż apteka okresowo sprzedaje lek po obniżonej, promocyjnej cenie. Taki przekaz nie jest jedynie neutralną listą cenową w rozumieniu art. 52 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne, gdyż przedstawia listę leków o obniżonej, promocyjnej cenie i przez porównanie jej z ceną wyższą ma zachęcić klientów do zakupu określonego leku u sprzedawcy stosującego cenę promocyjną. Rekapitulując, wszelkie więc promocje, w tym cenowe, są reklamą towaru i firmy, która ich dokonuje. Nie są natomiast reklamą m.in. listy cenowe, które zawierają jedynie informację o cenach towarów lub usług i są publikowane wyłącznie po to, by podać do publicznej wiadomości ceny określonych produktów. Reklama leku ma uświadomić konsumentowi, iż przedmiotowy lek istnieje na rynku oraz że jest stosowany w określonych przypadłościach. Tak też rozumiały ww. przepis art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne oba orzekające w sprawie organy, i taką jego wykładnię zastosowały w wydanych przez siebie decyzjach. Organ ustalił następujące fakty: po pierwsze związane z rozprowadzaniem w izbie ekspedycyjnej gazetek reklamujących produkty lecznicze [...] i asortyment wymieniony w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne przy których umieszczone były informacje o cenie niższej wydrukowanej większą i grubszą czcionką w kolorze czerwonym i przekreślonej cenie wyższej wydrukowanej mniejszą czcionką w kolorze czarnym wraz z informacjami dotyczącymi wskazań do zastosowania danego produktu leczniczego lub suplementu diety, jego składu, dawki, danymi podmiotu odpowiedzialnego i zdjęciem danego produktu; po drugie dotyczące umieszczania w izbie ekspedycyjnej plakatów z suplementami diety ([...]) z napisami zachęcającymi do ich zakupu, jak np. "Promocja", "Dbaj o swój wzrok", "Uwaga Promocja", "Tylko teraz dostaniesz aż do 25 % więcej", "[...] w tej samej korzystnej cenie", "[...] nasza przyjaciółka od serca" i umieszczoną informacją cenie niższej i wyższej (cena przekreślona); po trzecie odnoszące się do umieszczania w izbie ekspedycyjnej baneru z napisem "Zabierz ulotkę" reklamującego produkty lecznicze [...] i asortyment wymieniony w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne zawarty w rozprowadzanych w aptece gazetkach przy których umieszczone były informacje o cenie niższej oznakowanej wyższą i grubszą czcionką w kolorze czerwonym i cenie wyższej wydrukowanej mniejszą czcionką w kolorze czarnym (cena przekreślona) wraz z informacjami dotyczącymi wskazań do zastosowania danego produktu leczniczego lub suplementu diety, jego składu, dawki, danymi podmiotu odpowiedzialnego zdjęciem danego produktu i nakazaniu zaprzestania jej prowadzenia. Następnie organ sprawdził, że ceny z ulotek stosowane były u kontrolowanego przedsiębiorcy. Z protokołu kontroli z dnia [...] kwietnia 2013 r. wynika bowiem, że "w trakcie kontroli sprawdzono ceny produktów leczniczych i pozostałego asortymentu umieszczonego w gazetce z ofertą cenową apteki. Stwierdzono, że podane ceny produktów umieszczone w gazetce były takie same, jak produktów będących na stanie w aptece. W ofercie zawartej w ww. gazetce przedstawiono promocje 51 produktów, które były na stanie w aptece i sprzedawano je w cenach podanych w gazetce." Taki sposób komunikowania stronie o stwierdzonych faktach i sposobie ich ustalenia przez organ Sąd uznaje w tej sprawie za wystarczający. Skarżący okolicznościom tym zaprzecza, niemniej jednak nie przedstawia na stawiane przez siebie tezy żadnych dowodów. Tymczasem stanowisko strony w postępowaniu nie może opierać się jedynie na gołosłownych twierdzeniach zaprzeczających prawidłowości ustaleń organu, te twierdzenia muszą zostać potwierdzone przekonywującymi dowodami (strona była wzywana o takie dowody m.in. w piśmie organu z dnia [...] grudnia 2012 r.). Nie mogły odnieść pozytywnego dla strony skutku także jej argumenty o tym, że ulotki te stanowiły reklamę leku, a ceny na nich podane odnosiły się także do innych aptek. Uwzględniając przedstawioną wyżej ocenę prawną ustalonych w sprawie okoliczności ulotki (gazetki) znajdujące się w sali ekspedycyjnej należało uznać także za formę reklamy działalności apteki. Fakt, że leki z ulotki mogły zostać nabyte po cenach w ulotkach tych wskazanych także w innej aptece nie depenalizuje naruszenia prawa, do jakiego doszło w kontrolowanej aptece skarżącego. Należy bowiem podkreślić, że produkty te klient mógł kupować z ustalonym rabatem wyłącznie w konkretnej aptece objętej akcją rabatową, której dotyczyła ulotka (a więc także w aptece skarżącego). Zatem - uwzględniając zasady doświadczenia życiowego - w aptece nieobjętej tą promocją nie mógł nabyć produktów po niższej atrakcyjnej cenie, gdyż w innych aptekach nie mógł skutecznie powoływać się na ceny z tej ulotki. Nie zwalnia skarżącego z odpowiedzialności za naruszenie także fakt, że plakaty reklamujące suplementy diety zostały zawieszone przez ich producentów, skoro przekaz reklamowy odnosił się do zakupów w prowadzonej przez niego aptece. Przepisy wprowadzające kategoryczny zakaz prowadzenia reklamy apteki oraz stanowiące o sankcji nakładanej za naruszenie tego zakazu nie wymagają aby reklamująca się apteka (czy podmiot ją prowadzący) była właścicielem wykorzystywanych w tej działalności materiałów reklamowych (promocyjnych). Także niezasadne jest stanowisko strony akcentujące fakt, że gazetki z izby ekspedycyjnej nie były rozprowadzane na zewnątrz apteki. Do uznania reklamowego charakteru określonych działań apteki bez znaczenia jest bowiem to, czy reklama adresowana jest do klientów już pozyskanych czy też potencjalnych. Nie można przyjąć, że reklama adresowana jest tylko do "nowych" klientów, gdyż jej celem jest również zachęcenie do dalszego korzystania z usług apteki osób, które już się w niej zaopatrują. Stąd za prawidłowe należy uznać nałożenie na skarżącego sankcji za naruszenie art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne. Powody wymierzenia kary w wysokości 1000 zł zostały przez organ wyjaśnione i odwołują się one do okoliczności wynikających z art. 129b ust. 2 ustawy – Prawo farmaceutyczne. Także w tym zakresie nie można postawić organowi zarzutów o przekroczeniu swobodnej oceny dowodów. Nie ma też racji skarżący kwestionując umocowanie, a faktycznie jego zakres, osób kontrolujących w imieniu organu działalność apteki pod kątem prowadzenia niedozwolonej reklamy w rozumieniu art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne. Przypomnijmy, że upoważnienie do kontroli w tej sprawie obejmowało skontrolowanie całości dokumentacji dotyczącej prowadzenia apteki, oznakowania, zabezpieczenia i wyposażenia apteki, skontrolowanie jakości i obrotu produktami leczniczymi i innym asortymentem wymienionym w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne, skontrolowanie warunków przechowywania produktów leczniczych i wyrobów medycznych. Na upoważnieniu z dnia [...] grudnia 2012 r. dla Pani U. N., inspektora farmaceutycznego, wpisano także datę rozpoczęcia kontroli ([...] grudnia 2012 r.) i przewidywaną datę zakończenia kontroli ([...] stycznia 2013 r.) Natomiast na odwrocie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli przez inspektora farmaceutycznego, zostały wskazane prawa i obowiązki kontrolowanego, z którymi zapoznano stronę w dniu [...] grudnia 2012 r., co poświadcza jej podpis na tym dokumencie. Zdaniem Sądu prawidłowa jest tu ocena dokonana przez organ I instancji, który swoje prawo do skontrolowania apteki pod kątem prowadzenia przez nią niedozwolonej przez art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne reklamy wywodzi z upoważnienia go do skontrolowania obrotu produktami leczniczymi, uznając, że pojęcie obrotu ma szerokie znaczenie i że działania dotyczące obrotu obejmują nie tylko transakcje kupna i sprzedaży, ale również zmierzające do określenia możliwości sprzedaży produktów na rynku, uwzględniają potrzeby nabywców w krótkim i długim okresie i związane z tym możliwości dystrybucji i reklamy, planowania i badań rynku mające na celu przystosowanie przedsiębiorcy do zmiennych warunków rynku. I z tego powodu kontrolujący mogli objąć kontrolą całokształt działalności apteki, w tym także sprawdzić, czy podejmowane są działania niedozwolone, np. w zakresie reklamy. Sąd podziela to stanowisko, faktycznie na tej podstawie organ był nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany sprawdzić, czy obrót towarami leczniczymi i suplementami diety dokonywany był w kontrolowanej aptece w legalnych warunkach, czy przy dokonywaniu czynności związanych ze sprzedażą tych towarów nie dochodziło do naruszenia prawa. Stwierdzenie więc, że posłużono się nimi w niedozwolonej reklamie apteki, w rozumieniu tego pojęcia jak wyżej wskazano, nastąpiło zdaniem Sądu w ramach działań podjętych zgodnie z udzielonym upoważnieniem. Stąd za bezzasadne Sąd uznaje zarzuty naruszenia w sprawie art. 79 ust. 7 i 8 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Sąd wskazuje przy tym, że nie podzielił w tym zakresie argumentacji organu odwoławczego, o tym, że czerpał on upoważnienie do skontrolowania działalności reklamowej apteki z faktu, że badał całokształt jej dokumentacji i oznakowania. Przecież okoliczność, że apteka prowadziła niedozwoloną reklamę nie wynikał z prowadzonej przez nią dokumentacji, ani z oznakowania samej apteki. Ww. uchybienie organu nie miały jednak wpływu na wynik sprawy. Nie jest także zasadny zarzut, że organ nie odniósł się do podnoszonych w odwołaniu argumentów, że informacja o przybliżonej cenie za dany produkt leczniczy stanowi treść usługi farmaceutycznej, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Organ w tym zakresie w zaskarżonej decyzji przedstawił pogląd, który Sąd orzekający zaaprobował, o czym była już wyżej mowa, że wskazanie promocyjnej ceny leku i porównanie jej z ceną wyższą ma podtekst promocyjny, ma bowiem zachęcić klientów do zakupu określonego leku u sprzedawcy stosującego tę cenę promocyjną. Takie postępowanie organu Sąd uznaje za wystarczająco ujawniające stronie motywy, wydanego w sprawie rozstrzygnięcia i uznaje je za zachowanie realizujące zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, którego istotą jest to, by każdy uczestnik postępowania był przekonany, że bierze udział w rzetelnie prowadzonym procesie, i że jego stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło negatywne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 1994 r., III ARN 2/94, OSNAPiUS 1994, nr 1, poz. 2 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 1997 r., III RN 94/96, OSNAPiUS 1997, nr 19, poz. 366). Tak więc zarzuty naruszenia w ww. zakresie przepisu art. 15 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 i 9 k.p.a. są bezzasadne. Powyższe upoważnia zaś do wyrażenia poglądu o tym, że zebrane w tej sprawie dowody są zgodne z prawem (art. 75 k.p.a.) i mogły być podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w konsekwencji, że nie znajdzie w sprawie zastosowania przepis art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Podsumowując - wbrew wywodom skargi - organy obydwu instancji prawidłowo, bez naruszenia przepisów postępowania, ustaliły okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (Sąd przyjął stan faktyczny ustalony w postępowaniu administracyjnym, jako podstawę wyrokowania w tej sprawie), a następnie dokonały prawidłowej subsumpcji stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie i właściwie zinterpretowane przepisy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd - uznając za bezzasadne wszystkie zarzuty podnoszone w skardze przeciwko zaskarżonej decyzji - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku