VI SA/Wa 3775/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. K. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia perzy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. G. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) powiększonej o kwotę 27,60.złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżący – B. K. - wniósł skargę na Komisji Egzaminacyjnej II stopnia perzy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego. W dniu 25 listopada 2014 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3775/14 zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz przyznano adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 29 czerwca 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem z dnia 8 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3775/14 oddalono przedmiotową skargę. Na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. pełnomocnik substytucyjny skarżącego adwokat W. J. w imieniu adwokat A. G. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 grudnia 2015 r. przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie na rzecz A. G. koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w kwocie 240 zł powiększonej o kwotę 55,20 zł stanowiącą podatek VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. W dniu 14 października 2015 r. pełnomocnik substytucyjny skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.. Wyrok z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 8 grudnia 2015 r. Pełnomocnik substytucyjny skarżącego adwokat A. S. w piśmie z dnia 5 stycznia 2016 r. zawiadomiła Sąd o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła o przyznanie na rzecz adwokat A. G. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). W przedmiotowej sprawie adwokat A. G. reprezentowała skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i w związku z tym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 grudnia 2015 r. przyznano jej ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed sądem I instancji. Natomiast Jedyną czynnością podjętą przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W ocenie rozpoznającego wniosek. po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, adwokat A. G. należy ustalić opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4 Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2) ppkt b) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 omawianego przepisu (zgodnie z pkt 1 ppkt c omawianego przepisu opłata maksymalna w sprawie z przedmiotowej skargi wynosi 480 zł), tj. 240 zł. Tym samym opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ ww. opłaty maksymalnej wynosi 120 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.