VI SA/Wa 38/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi Postanowieniem z [...] listopada 2016 r. nr [...] Minister Infrastruktury i Budownictwa (dalej: "organ") odmówił P. B. (dalej: "skarżący") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z [...] maja 2016 r. nr [...] o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia technicznego – cysterny zlokalizowanej w pojeździe użytkowanym przez skarżącego. W ww. rozstrzygnięciu z [...] listopada 2016 r. organ zawarł pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie do zwrócenia się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy - w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie z ww. pouczeniem, skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem organu z [...] listopada 2016 r. Następnie postanowieniem z [...] listopada 2017 r. nr [...] organ stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, że postanowienie organu z [...] listopada 2016 r. zawierało błędne pouczenie, gdyż należało wskazać skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż wadliwe pouczenie strony nie powoduje przedłużenia trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, ponieważ termin ten ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu; natomiast błędne pouczenie stanowi podstawę do przywrócenia terminu, jeżeli strona złoży stosowny wniosek. Postanowienie organu z [...] listopada 2017 r. zostało doręczone skarżącemu 17 listopada 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Natomiast w dniu 22 listopada 2017 r. skarżący nadał do tut. Sądu (za pośrednictwem organu) skargę na postanowienie organu z [...] listopada 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powyższy wniosek skarżący uzasadnił błędnym pouczeniem zawartym w rozstrzygnięciu organu z [...] listopada 2016 r., do którego się dostosował. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. O błędnym pouczeniu skarżący dowiedział się w dniu 17 listopada 2017 r., kiedy to doręczono mu postanowienie organu z [...] listopada 2017 r., a w dniu 22 listopada 2017 r. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz skargę. Przechodząc do oceny, czy uchybienie terminu było zawinione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż nie ulega wątpliwości wadliwość pouczenia zawartego w postanowieniu organu z [...] listopada 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W myśl art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zatem postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia stanowi rozstrzygnięcie kończące postępowanie – ostateczne i jako takie nie jest zaskarżalne zażaleniem bądź - jak w niniejszej sprawie wskazał organ - wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz na postanowienie to przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 61/12 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 603/17 (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie Naczelnego Sądu Administracyjnego: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie i dlatego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.