VI SA/Wa 380/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego M. T. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Prezes NFZ") decyzją z "(...)" grudnia 2017 r. Nr "(...)", na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24a w związku z art. 50 ust. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938, dalej: "ustawa o świadczeniach") oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 151 § 1 pkt 1 i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "K.p.a."), w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego 17 marca 2016 r. przez M.T.(dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję dyrektora "(...)" Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "dyrektor "(...)" OW NFZ"), nr "(...)" z "(...)" lutego 2016 r., odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej nr "(...)" z "(...)" października 2015 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes NFZ wskazał, że dyrektor "(...)" OW NFZ wydał "(...)" października 2015 r. decyzję nr "(...)" ustalającą obowiązek poniesienia przez Stronę kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych na jej rzecz w dniach 8 lutego 2013 r., 13 marca 2013 r., 29 marca 2013 r. przez ""(...)" Opieka Ambulatoryjna w "(...)" oraz w dniach 7-8 marca 2013 r. i 10 maja 2013 r. przez SP Szpital Kliniczny nr"(...)"w "(...)", jak również obowiązku poniesienia kosztów recept podlegających refundacji wystawionych w dniach 1 grudnia 2013 r. i 3 sierpnia 2014 r. w łącznej kwocie 2 438. 56 zł. Decyzja została doręczona Stronie 22 października 2015 r. i nie zostało od niej wniesione odwołanie. Strona pismem z 8 grudnia 2015 r. przesłała do "(...)" OW NFZ zaświadczenie wystawione przez Wojskowe Biuro Emerytalne w "(...)" z 25 listopada 2015 r., z którego wynika, iż A. T. w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 1 lipca 2014 r. zgłosił Stronę do ubezpieczenia zdrowotnego jako członka Jego rodziny. Dyrektor "(...)" OW NFZ postanowieniem nr "(...)" z "(...)" grudnia 2015 r. postanowił wznowić postępowanie administracyjne zakończone decyzją nr "(...)" z "(...)" października 2015 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż przedstawiony przez Stronę dokument stanowi nową okoliczność faktyczną, istotną dla rozstrzygnięcia sprawy, która nie była wcześniej znana organowi, który wydał decyzję, zatem uzasadnione jest wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 K.p.a. Następnie dyrektor "(...)" OW NFZ decyzją nr "(...)" z 29 lutego 2016 r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej nr "(...)" z "(...)" października 2015 r. Powyższa decyzja została doręczona Stronie 7 marca 2016 r. i Strona wniosła od niej odwołanie 17 marca 2016 r. Prezes NFZ w toku postępowania odwoławczego pismem z 30 stycznia 2017 r. poinformował Stronę o możliwości dokonania "wstecznego" zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego w związku ze znowelizowaną ustawą o świadczeniach. Strona pismem z 14 marca 2017 r. przesłała do Prezesa NFZ kopię pisma Wojskowego Biura Emerytalnego w "(...)" z "(...)" marca 2017 r. wraz z drukami ZUS ZCNA - zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego Strony od 23 czerwca 2012 r. i wyrejestrowanie z ubezpieczenia - 1 lipca 2014 r. Następnie Strona pismem z 10 kwietnia 2017 r. przesłała do Prezesa NFZ kopię zaświadczenia z 7 kwietnia 2017 r. nr "(...)" wystawionego przez "(...)" we "(...)", z którego wynika, iż Strona była w roku szkolnym 2012/2013 uczniem szkoły policealnej w systemie zaocznym, szkołę ukończyła 14 czerwca 2013 r. i odebrała świadectwo ukończenia szkoły o numerze "(...)".Prezes NFZ pismem z 9 sierpnia 2017 r. wystąpił do Wojskowego Biura Emerytalnego w "(...)" o informację dotyczącą daty nadania wniosku A. T.z 10 kwietnia 2017 r. o zgłoszenie Zainteresowanego jako członka rodziny do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego od 1 października 2012 r., wyrejestrowanie 4 września 2014 r. Wojskowe Biuro Emerytalne w "(...)" pismem z 21 sierpnia 2017 r. poinformowało, iż wniosek A. T. z 10 kwietnia 2017 r. o zgłoszenie członka rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego syna M.T. z dniem 1 października 2012 r. oraz wyrejestrowanie z dniem 4 września 2014 r. wpłynął do tego biura 14 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego 12 kwietnia 2017 r.). Prezes NFZ pismem z 12 września 2017 r. wystąpił do Strony o przesłanie dokumentu potwierdzającego, że 3 sierpnia 2014 r. był osobą uczącą się. Powyższa korespondencja pomimo odbioru w 18 września 2017 r. pozostała bez odpowiedzi, zatem zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. piśmie Prezesa NFZ sprawa została rozstrzygnięta na podstawie dotychczas zgromadzonej dokumentacji. Prezes NFZ wyjaśnił, że organ I instancji rozstrzygając wznowione postępowanie oparł się na informacjach przekazanych przy piśmie z 8 stycznia 2016 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w "(...)" oraz danych zawartych w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych, z których wynikało, iż od 1 października 2012 r. do 3 września 2014 r. Strona nie była zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego jako członek rodziny osoby ubezpieczonej, jak również nie posiadała własnego tytułu do tego ubezpieczenia zdrowotnego. Prezes NFZ wskazał również, że Strona powinna poinformować podmiot właściwy, tj. Wojskowe Biuro Emerytalne o nabyciu przez niego własnego tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego w terminie 7 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności. Zatem Strona powinna zostać ponownie zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego przez A.T. w terminie 7. dni od dnia zaistnienia okoliczności powodujących konieczność dokonania zgłoszenia (zgodnie z art. 67 ust. 3 ustawy o świadczeniach). Powyższe skutkowało odmową uchylenia decyzji ostatecznej nr "(...)" z "(...)" października 2015 r. Prezes NFZ stwierdził, że w tym stanie rzeczy brak jest podstaw prawnych do uchylenia decyzji nr "(...)" wydanej przez dyrektora "(...)" OW NFZ "(...)" lutego 2016 r. Jednakże w związku ze znowelizowaną ustawą o świadczeniach umożliwiającą dokonanie "wstecznego" zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego, Strona została z dniem 1 października 2012 r. "wstecznie" zgłoszona do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego jako członek rodziny A. T. i wyrejestrowana 4 września 2014 r. Prezes NFZ podkreślił, że Strona była w roku szkolnym 2012/2013 uczniem szkoły policealnej w systemie zaocznym, którą ukończyła 14 czerwca 2013 r. Strona miała prawo do świadczeń opieki zdrowotnej jeszcze przez okres 6 miesięcy od dnia zakończenia nauki i okres ten obejmuje datę wystawienia recepty, tj. 1 grudnia 2013 r. Natomiast nie można ustalić, iż 3 sierpnia 2014 r. (data wystawienia recepty - kwota 15.49 zł), pomimo "wstecznego" zgłoszenia Zainteresowanego do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego jako członka rodziny A. T., Strona była osobą nadal uczącą się, bowiem Strona pomimo wezwania nie przesłała zaświadczenia potwierdzającego ten fakt, a NFZ nie posiada z urzędu takich informacji. Prezes NFZ stwierdził następnie, że podziela stanowisko organu I instancji i nie znajduje podstaw do jego zmiany. Pismem z 29 stycznia 2018 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NFZ z "(...)" grudnia 2018 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 7, art. 77 § 1 K.p.a., poprzez brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz nie uwzględnienie całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, 2) art. 8 K.p.a., poprzez działanie w sposób zaprzeczający zasadom pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, 3) art. 9 K.p.a., poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, 4) art. 80 K.p.a., poprzez naruszenie przez organ zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny dowodów w sposób dowolny, 5) art. 107 § 1 § 3 K.p.a., poprzez niedostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonej decyzji, w tym brak wyjaśnienia wszystkich podstaw prawnych wydanego rozstrzygnięcia w tym odwołania do zastosowanych przepisów prawa oraz brak odniesienia się w treści wydanej decyzji do zarzutów postawionych przez Skarżącego względem Decyzji nr "(...)" dyrektora "(...)" OW NFZ z "(...)" lutego 2016 r. i wyjaśnienia dlaczego organ II instancji nie uznał tych zarzutów za uzasadnione, 6) art. 15 i art. 149 § 2 K.p.a., poprzez brak ponownego rozpoznania przez Prezesa NFZ sprawy administracyjnej oraz brak rozstrzygnięcia istoty sprawy objętej zaskarżoną decyzją 7) art. 138 § 1 i § 2 K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji nr "(...)" dyrektora "(...)" OW NFZ, podczas gdy okoliczności faktyczne niniejszej sprawy uzasadniały uchylenie przez Prezesa NFZ powyższej decyzji oraz decyzji ostatecznej nr "(...)" z "(...)" października 2015 r. i umorzenie postępowania w sprawie (rozstrzygnięcie istoty sprawy), 8) art. 5 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw z dnia 4 listopada 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 2173) w zw. z art. 50 ust 18 oraz art. 67 ust. 1 i ust. 3 ustawy o świadczeniach, poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji brak umorzenia postępowania w sprawie ustalenia obowiązku poniesienia przez M. T. kosztów świadczeń opieki zdrowotnej pomimo dokonania, w ustawowym terminie, "wstecznego" zgłoszenia Skarżącego do ubezpieczenia zdrowotnego, jako członka rodziny A. T., w okresie od 1 października 2012 r. do 4 września 2014 r., obejmującym daty świadczeń zdrowotnych, których kosztami obciążono Skarżącego, 9) art. 5 pkt 3) ppkt a) w zw. z art. 67 ust. 3 ustawy zdrowotnej, poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że pomimo "wstecznego" zgłoszenia Skarżącego do ubezpieczenia zdrowotnego jako członka rodziny A. T., 3 sierpnia 2014 r. nie posiadał on prawa do świadczeń opieki zdrowotnej podczas, gdy wobec Skarżącego orzeczono o niepełnosprawności w okresie od 3 sierpnia 2012 r do 1 września 2014 r. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. Postępowanie administracyjne zostało w niniejszej sprawie wszczęte przez dyrektora "(...)" OW NFZ na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Podstawę faktyczną wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją dyrektora "(...)" OW NFZ z "(...)" października 2015 r. nr "(...)" ustalającą obowiązek poniesienia przez Stronę kosztów świadczeń opieki zdrowotnej stanowił fakt, że do organu wpłynęło pismo Strony z 8 grudnia 2015 r. wraz z zaświadczeniem wystawionym przez Wojskowe Biuro Emerytalne w "(...)" z "(...)" listopada 2015 r., z którego wynika, iż A. T. w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 1 lipca 2014 r. zgłosił Stronę do ubezpieczenia zdrowotnego jako członka Jego rodziny. W toku postępowania organ I instancji ustalił, że A. T. w okresie od 1 lipca 2008 r. do 30 czerwca 2014 r. zgłosił do ubezpieczenia zdrowotnego M.T., jednak w okresach od 1 czerwca 2009 r. do 30 czerwca 2012 r. oraz od 10 września 2012 r. do 30 września 2012 r. M. T. nabył własny tytuł do ubezpieczenia zdrowotnego, co skutkowało utratą tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego jako członka rodziny. W konsekwencji, jak uznał organ I instancji, M. T. w okresie od lutego do grudnia 2013 r. oraz w sierpniu 2014 r. nie posiadał własnego tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego, a ustanie własnego tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego nie powoduje przywrócenia statusu członka rodziny. Na tej podstawie organ I instancji uznał, że w sprawie nie zaistniała podstawa z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., w związku z czym odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z "(...)" października 2015 r. nr "(...)". Prezes NFZ, w toku postępowania odwoławczego, powziął informację o innej okoliczności istniejącej w dniu wydania decyzji ostatecznej z "(...)" października 2015 r. nr "(...)", nieznanej organowi, który ją wydał, której jednak nie uwzględnił wydając decyzję utrzymującą w mocy decyzję dyrektora "(...)" OW NFZ, nr "(...)" z "(...)" lutego 2016 r. Strona mianowicie pismem z 10 kwietnia 2017 r. przesłała do Prezesa NFZ kopię zaświadczenia z 7 kwietnia 2017 r. nr "(...)" wystawionego przez "(...)" w "(...)", z którego wynika, iż Strona była w roku szkolnym 2012/2013 uczniem szkoły policealnej w systemie zaocznym, a szkołę ukończyła 14 czerwca 2013 r. i odebrała świadectwo ukończenia szkoły o numerze "(...)". Jak wynika natomiast z art. 67 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach, na co zresztą wskazał Prezes NFZ w zaskarżonej decyzji, prawo do świadczeń opieki zdrowotnej dla osób, które ukończyły szkołę ponadpodstawową - wygasa po upływie 6 miesięcy od dnia zakończenia nauki albo skreślenia z listy uczniów. Powyższe oznacza, że Skarżący, przez niemal cały 2013 r. – do 14 grudnia 2013 r. posiadał prawo do świadczeń opieki zdrowotnej. Tymczasem, dyrektor "(...)" OW NFZ w decyzji z "(...)" października 2015 r. nr "(...)" ustalił obowiązek poniesienia przez Skarżącego kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych na jego rzecz 8 lutego 2013 r., 13 marca 2013 r., 29 marca 2013 r. przez "(...)" w "(...)" oraz w dniach 7-8 marca 2013 r. i 10 maja 2013 r. przez SP Szpital Kliniczny nr "(...)" we "(...)", jak również obowiązku poniesienia kosztów recepty podlegającej refundacji wystawionej 1 grudnia 2013 r. Skarżący nie posiadał natomiast prawa do świadczeń opieki zdrowotnej 3 sierpnia 2014 r., kiedy została wystawiona druga z recept podlegających refundacji, objętych decyzją z "(...)" października 2015 r. nr "(...)". Należy podkreślić, że instytucja wznowienia postępowania pozwala na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowaną wadą procesową. Istotą przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., jest brak znajomości stanu faktycznego przez organ prowadzący postępowanie. Z przepisu tego wynika, że dla jego zastosowania konieczne jest zaistnienie łącznie trzech przesłanek: po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe, po drugie, nowe okoliczności faktyczne lub dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej, po trzecie, nowe okoliczności faktyczne lub dowody nie mogą być znane organowi, który wydał decyzję. Wszystkie powyższe przesłanki zaistniały w niniejszej sprawie. Okoliczność, że Skarżący był w roku szkolnym 2012/2013 uczniem szkoły policealnej w systemie zaocznym jest nową okolicznością w sprawie, istniejącą w dniu wydania decyzji z "(...)" października 2015 r. nr "(...)", której nie znał dyrektor "(...)" OW NFZ wydając tę decyzję. Wprawdzie postępowanie wznowieniowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte na podstawie innej okoliczności, jednakże w jego toku doszło do ujawnienia kolejnej ww. okoliczności. Należy podkreślić, że nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, że do ujawnienia tej okoliczności doszło w toku postępowania odwoławczego, a organ I instancji nie znał jej odmawiając uchylenia decyzji ostatecznej z "(...)" października 2015 r. nr "(...)". W postępowaniu odwoławczym bowiem, organ odwoławczy jest obowiązany do ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i jeżeli w toku tego postępowania dokona nowych ustaleń, których nie poczynił organ I instancji, może m.in. zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchylić zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy, czy też na podstawie § 2, uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdza, że Prezes NFZ wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 67 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach, poprzez jego niezastosowanie co miało wpływ na wynik sprawy. Organ utrzymał bowiem w mocy decyzję I instancji, pomimo ustalenia, że Skarżący był w roku szkolnym 2012/2013 uczniem szkoły policealnej w systemie zaocznym i że do 14 grudnia 2013 r., posiadał prawo do świadczeń opieki zdrowotnej. Sąd stwierdza również, że Prezes NFZ naruszył art. 77 § 1 K.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem nie rozpatrzył całego materiału dowodowego i nie uwzględnił w zaskarżonym rozstrzygnięciu zaświadczenia z 7 kwietnia 2017 r. nr "(...)" wystawionego przez "(...)" we "(...)", z którego wynika, iż Strona była w roku szkolnym 2012/2013 uczniem szkoły policealnej w systemie zaocznym, szkołę ukończyła 14 czerwca 2013 r. i odebrała świadectwo ukończenia szkoły o numerze "(...)". Nie uwzględniając natomiast okoliczności wynikającej z tego zaświadczenia Prezes NFZ utrzymał w mocy decyzję I instancji. Zdaniem Sądu, Prezes NFZ uchybił również art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, treść bowiem uzasadnienia zaskarżonej decyzji pozostaje w sprzeczności z rozstrzygnięciem decyzji utrzymującym w mocy decyzję I instancji, podczas gdy w uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że: "Należy podkreślić, iż Zainteresowany był w roku szkolnym 2012/2013 uczniem szkoły policealnej w systemie zaocznym, którą ukończył w dniu 14 czerwca 2013 r. Zgodnie z art. 67 ust. 5. pkt 1 ustawy o świadczeniach prawo do świadczeń opieki zdrowotnej dla osób. które ukończyły szkołę ponadpodstawową - wygasa po upływie 6 miesięcy od dnia zakończenia nauki albo skreślenia z listy uczniów. Zatem Zainteresowany miał prawo do świadczeń opieki zdrowotnej jeszcze przez okres 6 miesięcy od dnia zakończenia nauki i okres ten obejmuje datę wystawienia recepty, tj. 1 grudnia 2013 r." Prezes NFZ, pomimo dokonania powyższych ustaleń, utrzymał w mocy decyzję I instancji. Rozpatrując ponownie sprawę, Prezes NFZ uwzględni powyższe wyjaśnienia Sądu, w szczególności stanowisko, że ustalenie okoliczności wypełniających przesłankę wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., dopiero w postępowaniu odwoławczym nadzwyczajnego trybu zaskarżenia decyzji ostatecznej, daje organowi odwoławczemu podstawę do uchylenia decyzji I instancji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200, w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 tej ustawy.