VI SA/Wa 382/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 5 stycznia 2011 r. A. M. zamieszkujący w K., Bułgaria, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. wynika, iż doręczono ją skarżącego na wskazany w odwołaniu od decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. adres do korespondencji: P. w W., w dniu 3 grudnia 2010 r. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym termin na wniesienie skargi przez A. M. upłynął dnia 3 stycznia 2011 r. Skarżący wniósł skargę nadając ją w urzędzie pocztowym w dniu 5 stycznia 2011 r., to jest po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przy skardze skarżący dołączył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżący podnosił, iż wskazał P. (dalej cyt. jako Izba) jako pełnomocnika do doręczeń na terytorium Polski. Instytucja ta posiada kilkuletnie doświadczenie w tym zakresie i ma wypracowany system komunikacji ze swoimi członkami również w zakresie składania skarg do sądów administracyjnych. Zaskarżona decyzja została dostarczona do Izby w dniu 3 grudnia 2010 r. Po przetłumaczeniu na język bułgarski jak również po uzgodnieniu treści skargi, członek zarządu Izby V. R. w dniu 21 grudnia 2010 r. wyjechał samochodem osobowym do Bułgarii m.in. w celu spotkania ze skarżącym, który miał podpisać przedmiotową skargę. Skarżący zamierzał za pośrednictwem V. R. nadać skargę w polskim urzędzie pocztowym, albowiem ze względu na okres świąteczny ryzykowne było nadawanie skargi w bułgarskim urzędzie pocztowym. V. R. miał wrócić do W. w dniu 30 grudnia 2010 r., jednakże w dniu 27 grudnia 2010 r. zachorował i pozostawał pod opieką lekarską, uzyskał zwolnienie lekarskie w okresie od 29 grudnia 2010 r. do 4 stycznia 2011 r. W dniu 3 stycznia 2011 r. V. R. poczuł się lepiej, spotkał się z osoba uprawnioną do reprezentacji skarżącego i po podpisaniu skargi wysłał skargę za pomocą autokaru jadącego z S. do W.. Autokar przyjechał do W. w nocy 4 stycznia 2011 r. Pracownik Izby odebrał skargę i w dniu 5 stycznia 2011 r. nadał ją w polskim urzędzie pocztowym . Skarżący podniósł, że ze względu na powyższe nieprzewidziane i nadzwyczajne okoliczności nie dochował ustawowego terminu. Wniósł o uwzględnienie powyższego oraz faktu, iż ma siedzibę poza granicami Polski i krótki 30 dniowy termin zna złożenie skargi skraca się jeszcze bardziej ze względu na utrudnioną komunikację i nieznajomość języka. Do wniosku załączył kserokopie dokumentu w języku bułgarskim mającego potwierdzać pobyt V. R. w szpitalu w dniu 29 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie art. 85 ustawy p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Podniesione przez skarżącego okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi. W mniejszej sprawie należy stwierdzić, iż skarżący w czasie postępowania administracyjnego wskazał jako adres do korespondencji adres P. w W.. Wskazany przez skarżącego adres stanowił swoistego rodzaju "skrzynkę odbiorczą" służącą odo odbioru korespondencji skierowanej do skarżącego przez organy. P. w W. oraz jej pracownicy nie posiadali statusu pełnomocnika skarżącego w postępowaniu administracyjnym. To skarżący osobiście zobligowany był do dopełnienia obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej polegającej na wniesieniu skargi do Sądu. Tym samym powoływanie się przez skarżącego na przyczyny wniesienia przedmiotowej skargi po terminie przez pracownika P. w W. jest bezpodstawne. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie skargi w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu. Skarżący, mający miejsce zamieszkania poza granicami Polski, mógł m.in. skorzystać z możliwości złożenia skargi w polskim urzędzie konsularnym. Nadmienić należy iż Rzeczpospolita Polska posiada w stoli Bułgarii – S. - ambasadę. Ponadto skarżący, mając świadomość toczącego się przed Głównym Inspektorem Transportu Drogowego postępowania administracyjnego, należycie dbając o własne interesy, powinien ustanowić pełnomocnika spośród podmiotów wskazanych w art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a., który w niniejszej sprawie dokonałby terminowego złożenia skargi. Za przejaw niestarannego zachowania i zaniedbania należy uznać niepodjęcie przez skarżącego wyżej wykazanych niezbędnych czynności zapewniających terminowe wniesienie przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.