VI SA/Wa 3829/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.J. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej E.J. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego Skarżąca – E.J. w dniu [...] września 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: "Prezes UOKiK") z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie z dnia [...] maja 2014 r. w sprawie zarządzenia usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie informacji cenowej oraz zobowiązania do poinformowania o sposobie ich usunięcia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Prezesa UOKiK z dnia [...] sierpnia 2014 r. została doręczona A.J. jako pełnomocnikowi E.J. w dniu [...] września 2014 r. Zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych pełnomocnictwem skarżąca w dniu [...] marca 2014 r. upoważniła A.J. do występowania przed Wojewódzkim Inspektoratem Inspekcji Handlowej w jej imieniu, w tym do podpisywania pism, protokołów z kontroli, składania wyjaśnień i odwołań. W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. skierowanym do tut. Sądu pełnomocnik Prezesa UOKiK wyjaśnił, że pełnomocnik strony nie złożył innego dokumentu pełnomocnictwa, prócz z dnia [...] marca 2014 r. znajdującego się w aktach sprawy. Dodał, że w aktach sprawy znajduje się wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w którym pełnomocnikiem skarżącej jako przedsiębiorcy został wskazany A.J., z zakresem pełnomocnictwa bez ograniczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powołanego przepisu wynika, że zdarzeniem prawnym od którego rozpoczyna bieg ustawowy termin do wniesienia skargi jest dzień doręczenia decyzji. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Dopiero bowiem prawidłowe doręczenie stronie decyzji otwiera bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona, a tym samym nie została wprowadzona do obrotu prawnego, zaś skarga na taką decyzję, jako przedwczesna, podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu doręczenie decyzji A.J. nie wywołuje skutków prawnych w postaci wejścia decyzji do obrotu prawnego, albowiem zakres udzielonego mu pełnomocnictwa nie obejmował reprezentowania strony w postępowaniu odwoławczym przed Prezesem UOKiK, a przeciwnie udzielone pełnomocnictwo ograniczone było do działania w postępowaniu przed Wojewódzkim Inspektorem Inspekcji Handlowej oraz do wniesienia środków zaskarżenia do organu wyższego stopnia z wyłączeniem jej reprezentowania przed tym organem. Doręczenie pisma osobie, która nie jest pełnomocnikiem strony, nie wywołuje skutków prawnych. W wyroku NSA w Warszawie z dnia 22 września 1993 r., V SA 868/93, ONSA 1994, nr 4, poz. 139, stwierdzono, że: "Żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości skutecznego doręczenia decyzji o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym i o wymiarze cła spedytorowi przewożącemu towary na polski obszar celny, który nie jest pełnomocnikiem procesowym strony ustanowionym zgodnie z przepisami art. 33 k.p.a." (Komentarz aktualizowany do art. 40 Kodeksu postępowania administracyjnego, Andrzej Wróbel, LEX OMEGA). Przy czym faktu tego nie zmienia wskazanie wymienionej osoby w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jako pełnomocnika przedsiębiorcy – skarżącej w niniejszej sprawie, albowiem zgodnie z art. 33 § 2 i 3 K.p.a., pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu, a pełnomocnik dołącza do akt dokument pełnomocnictwa. Z treści pełnomocnictwa powinien jasno wynikać jego zakres, tzn. jakich czynności, w jakim postępowaniu, przed jakim organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy. W pełnomocnictwie należy wskazać, czy obejmuje ono wszelkie czynności procesowe, czy też tylko niektóre z nich, a ponadto określić, czy dotyczy całego postępowania, czy też tylko określonego etapu. Nie można dowolnie interpretować zapisu pełnomocnictwa. Trzeba pamiętać, że to od mocodawcy zależy treść udzielonego pełnomocnictwa. Sąd pozostaje na stanowisku, że dane w ewidencji o działalności gospodarczej odnośnie do faktu posiadania przez przedsiębiorcę pełnomocnika mają tylko informacyjny charakter i nie można z nich wyprowadzić wniosku, ze strona na ich podstawie działa w konkretnym postępowaniu przez osobę ujawnioną w tej ewidencji. Mając powyższe na uwadze, wobec przedwczesnego wniesienia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.