VI SA/Wa 383/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący – I. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. dotyczącą skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej natychmiastowe wykonanie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody dla niego, jak również dla jego rodziny, a także trudne do odwrócenia skutki. Wskazał, że jest jedynym żywicielem rodziny i skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej powoduje, że pozostał bez pracy i nie jest w stanie zapewnić niezbędnych środków utrzymania dla siebie i rodziny. Podkreślił, że odebranie licencji oznacza dla niego utratę pracy i brak możliwości zatrudnienia na podobnym stanowisku w innej firmie. Dodał, że wszczęte wobec niego postępowanie karne uniemożliwia mu podejmowanie jakichkolwiek decyzji, a ewentualne uniewinnienie nie spowoduje przywrócenia go na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Skarżący stwierdził, że będzie zmuszony ponownie uzyskać wpis na listę, zaś do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej, on i jego rodzina będą pozbawieni środków do życia. Skarżący wskazał, odnosząc się do orzecznictwa sądów administracyjnych, że w sytuacji wykonania decyzji skreślającej z listy pracowników ochrony fizycznej, straci on natychmiast pracę, a więc zostanie pozbawiony środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku Sąd wziął pod uwagę stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 68/13 w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia, w którym Sąd uznał, że utrata źródła dochodu związana z utratą uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, powołane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wypełniają przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji państwowej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.