VI SA/Wa 387/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Honorata Łopianowska Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Asesor WSA Maciej Borychowski Protokolant st. spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych oddala skargę Minister Sprawiedliwości decyzją z 15 listopada 2024 r. nr [....], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572., dalej: "K.p.a.") w związku z art. 31 ust. 2a i art. 24ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499, dalej: "u.r.p."), po rozpatrzeniu odwołania D.W.(dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżący"), utrzymał w mocy uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w Warszawie (dalej: "Prezydium KRRP") z 29 sierpnia 2023 r., Nr [...] i utrzymaną przez nią w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie (dalej: "Rada OIRP") z 23 czerwca 2023 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy wpisu Strony na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie (dalej: "OIRP"). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Sprawiedliwości opisując przebieg postępowania wskazał, że Wnioskodawca pismem z 8 grudnia 2022 r., nadanym przesyłką poleconą 9 grudnia 2022 r., które wpłynęło do Rady OIRP 13 grudnia 2022 r., wniósł o wpis jego osoby na listę radców prawnych OIRP. Jako podstawę wpisu Wnioskodawca wskazał przepis art. 25 ust. 2 pkt 4 u.r.p., dodając "z doświadczenia zawodowego i świadczenia pomocy prawnej na rzecz urzędu". W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaświadczenie z Ministerstwa Klimatu i Środowiska zostało złożone przy wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego, zaś podstawą dopuszczenia do egzaminu radcowskiego był art. 25 ust. 2 u.r.p. Wskazał również, że umowa o pracę, która jest podstawą wpisu, obowiązuje od 5 stycznia 2018 r. do dnia dzisiejszego. Przeniesienie z Ministerstwa Klimatu i Środowiska do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi odbyło się na podstawie przeniesienia służbowego w trybie art. 64 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 2024 r. poz. 409). Do wniosku o wpis Wnioskodawca załączył: kartę ewidencyjną, CV, odpis notarialny dyplomu ukończenia studiów wyższych na kierunku prawo, zaświadczenie stwierdzające zdanie egzaminu i ukończenie aplikacji legislacyjnej 7 lipca 2020 r., zaświadczenie z 8 grudnia 2022 r. wydane przez pracodawcę - Ministerstwo Rolnictwa Rozwoju Wsi, kopię pisma Dyrektora Generalnego Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 23 lutego 2022 r., [...] w sprawie przeniesienia do pracy w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dniem 1 marca 2022 r., wydruk informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego z 2 grudnia 2022 r. (wraz z danymi na nośniku elektronicznym), oświadczenie pisemne o tym, że wobec Wnioskodawcy nie toczyły się i nie toczą postępowania karne i dyscyplinarne, że korzysta z pełni praw publicznych, posiada pełną zdolność do czynności prawnych, nie starał się i nie stara się o wpis na listę radców prawnych w żadnej innej okręgowej izbie radców prawnych, dowód uiszczenia opłaty od wniosku. We wniosku i w dokumentach do niego załączonych Wnioskodawca wskazał nadto, że zamieszkuje w W., tj. w obszarze OIRP. Do wniosku załączona została także kopia uchwały Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z 18 listopada 2022 r., [...], w sprawie odwołania Wnioskodawcy od uchwały nr [...] z 18 czerwca 2022 r. Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego z siedzibą w B. w sprawie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego, stwierdzającej, że Wnioskodawca uzyskał pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego. Pismem Sekretarza Rady OIRP z 16 grudnia 2022 r. (odebranym 21 grudnia 2022 r.) Wnioskodawca został wezwany na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia wniosku o umowy o pracę z miejsc będących podstawą dopuszczenia do egzaminu radcowskiego wraz z zakresem obowiązków, opinie z miejsc pracy będących podstawą dopuszczenia do egzaminu radcowskiego, oryginał uchwały Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z 18 listopada 2022 r., znak: [...]oraz 2 zdjęcia. Wnioskodawca 21 grudnia 2022 r. pocztą elektroniczną e-mail przesłał zaświadczenie o zatrudnieniu z 24 marca 2021 r. wydane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska - Biuro Dyrektora Generalnego. Wnioskodawca w e-mailu wskazał, że wszystkie wymagane w sprawie dokumenty zostały złożone, a wpis dokonywany jest z doświadczenia zawodowego. Wskazał, że nie przedłoży umowy o pracę z uwagi na to, że dokument nie był składany przy wniosku o dopuszczenie do egzaminu, złożone było zaświadczenie, które w postaci oryginalnej, elektronicznej przedstawia. Wnioskodawca wskazał, że pozostałe dokumenty zostaną przesłane pocztą i zaznaczył, że z uwagi na okres świąteczny trudno mu będzie przesłać te dokumenty w terminie 7 dni. Pismem z 22 grudnia 2022 r., które wpłynęło do OIRP 27 grudnia 2022 r., Wnioskodawca uzupełnił wniosek o podpisane elektronicznie zaświadczenie o zatrudnieniu z 24 marca 2021 r. wydane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska - Biuro Dyrektora Generalnego oraz 2 zdjęcia. W piśmie tym Wnioskodawca wskazał, że pozostałe dokumenty, których dotyczyło wezwanie do usunięcia braków formalnych, zostaną doręczone w odrębnej korespondencji. Wnioskodawca oświadczył, że z uwagi na wyznaczenie tylko terminu 7-dniowego w okresie świątecznym nie ma możliwości doręczenia wszystkich dokumentów w jednej korespondencji, w związku z tym dokumenty zostaną dostarczone w dwóch oddzielnych listach poleconych. W dniu 27 grudnia 2022 r. do biura Rady OIRP wpłynęło także pismo Wnioskodawcy datowane na 22 grudnia 2022 r., nadane 23 grudnia 2022 r. przesyłką poleconą w Urzędzie Pocztowym w S.. Pismo nie zostało opatrzone podpisem własnoręcznym Wnioskodawcy - brak formalny pisma w postaci braku podpisu został uzupełniony przez złożenie podpisu przez Wnioskodawcę pod pismem 13 stycznia 2023 r. W piśmie tym Wnioskodawca wskazał, że w wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma z 22 grudnia 2022 r. w załączeniu przedkłada opinię z Kancelarii Adwokackiej adwokat J.L., która była załączona do wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego wraz z zaświadczeniem z Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Do pisma Wnioskodawca załączył opinię wydaną 29 marca 2021 r. przez adwokat J. L.prowadzącą Kancelarię Adwokacką z siedzibą w S.oraz oryginał uchwały Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z 18 listopada 2022 r., znak: [...]. W dniu 28 grudnia 2022 r. do OIRP wpłynęła wiadomość e-mail od Wnioskodawcy zawierająca kopie/skany: opinii o Wnioskodawcy wydanej 26 sierpnia 2015 r. przez adwokat J. L. prowadzącą Kancelarię Adwokacką z siedzibą w S. w związku ze stażem odbytym w kancelarii, opinii o Wnioskodawcy jako stażyście, wydanej 2 grudnia 2013 r. przez Kierownika Sekretariatu [...]Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w S.opinii z 13 maja 2011 r. wydanej przez Przewodniczącego Wydziału [...] Cywilnego Sądu Rejonowego w S.w związku z odbywaniem praktyki studenckiej, arkusza C część I oceny okresowej urzędnika służby cywilnej lub pracownika służby cywilnej z 19 stycznia 2021 r. oraz dokumentu pt. "część II" dotyczącego oceny okresowej urzędnika służby cywilnej lub pracownika służby cywilnej z 25 lutego 2022 r. Pismem z 29 grudnia 2022 r., które wpłynęło do OIRP 2 stycznia 2023 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o oryginał: opinii adwokat J.L.prowadzącej Kancelarię Adwokacką z siedzibą w S. z 26 sierpnia 2015 r., opinii Kierownika Sekretariatu [...] Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w S. z 2 grudnia 2013 r., opinii sędzi A. I. S. Przewodniczącej [...] Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w S.z 13 maja 2011 r., a także przedłożył arkusz C część I oceny okresowej urzędnika służby cywilnej lub pracownika służby cywilnej z dnia 19 stycznia 2021 r. oraz arkusz C część II oceny okresowej urzędnika służby cywilnej lub pracownika służby cywilnej z 25 lutego 2022 r. i płytę CD, zawierającą podpisane w systemie EZD dokumenty: arkusz C część I oceny okresowej urzędnika służby cywilnej lub pracownika służby cywilnej z 19 stycznia 2021 r. oraz arkusz C część II oceny okresowej urzędnika służby cywilnej lub pracownika służby cywilnej z 25 lutego 2022 r. oraz zaświadczenie o zatrudnieniu z 24 marca 2021 r. wydane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska Biuro Dyrektora Generalnego. W dniu 13 stycznia 2023 r. Wnioskodawca odbył rozmowę z Zespołem ds. Wpisów Rady OIRP, wykazując się orientacją w zakresie przepisów regulujących zasady wykonywania zawodu radcy prawnego. Pismem Sekretarza Rady OIRP z 19 stycznia 2023 r., [...], wystąpiono do Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego z siedzibą w Białymstoku z prośbą o podanie daty złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego w 2021 r. przez Wnioskodawcę, w stosunku do którego wynik egzaminu ustalono uchwałą nr [...] z 18 czerwca 2021 r., zmienioną uchwałą Komisji Egzaminacyjnej II stopnia do rozpatrywania odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z 18 listopada 2022 r., znak sprawy [...], oraz przesłanie poświadczonej urzędowo kopii wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego wraz z załącznikami oraz ewentualnymi pismami uzupełniającymi wniosek. Wystąpienie podyktowane było potrzebą ustalenia, czy Wnioskodawca dopuszczony został do egzaminu na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 4 ustawy o radcach prawnych (podstawa prawna żądania wpisu na listę radców prawnych określona przez Wnioskodawcę we wniosku o wpis na listę radców prawnych), czy też na podstawie praktyki z art. 25 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy (kumulatywnie), a to wobec faktu, że przedłożone dokumenty wskazywały, iż praktyka zawodowa Wnioskodawcy, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 4 ustawy, przed dopuszczeniem do egzaminu radcowskiego, była krótsza niż wymagane ustawą 4 lata. Pismem Sekretarza Rady OIRP z 19 stycznia 2023 r., [...], Wnioskodawca na podstawie art. 36 K.p.a. został zawiadomiony, że ze względu na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego nie jest możliwe załatwienie opisanej sprawy w ustawowym terminie. Nowy termin załatwienia sprawy wyznaczono do 15 lutego 2023 r. Wnioskodawca został także poinformowany, że zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. ma prawo wniesienia ponaglenia. Pismem z 31 stycznia 2023 r., które wpłynęło do biura Rady OIRP 3 lutego 2023 r. Wnioskodawca wniósł ponaglenie na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 37 § 3 pkt 1 K.p.a., zarzucając prowadzenie postępowania w sposób przewlekły. Ponaglenie wraz z aktami sprawy, zostało przekazane Prezydium KRRP 8 lutego 2023 r. Uchwałą Nr [...] r. z 22 lutego 2023 r. Prezydium KRRP, działając na podstawie art. 37 § 5 K.p.a. uznało, że Rada OIRP nie dopuściła się przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem Strony z 9 grudnia 2022 r. o wpis na listę radców prawnych prowadzoną przez Radę. W dniu 8 lutego 2023 r. do biura Rady OIRP wpłynęło pismo Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w B.z 2 lutego 2023 r., [...], stanowiące odpowiedź na pismo Sekretarza Rady OIRP z 19 stycznia 2023 r., [....], w którym wskazano, że Wnioskodawca przystąpił do egzaminu radcowskiego w 2021 r. na podstawie art. 25 ust. 2 u.r.p. i uzyskał wynik negatywny egzaminu. Ponadto wskazano, że Wnioskodawca wniósł odwołanie do Komisji II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości 6 lipca 2021 r., a do Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. nie zwrócono akt sprawy z Ministerstwa Sprawiedliwości ani nie przekazano uchwały zmieniającej uchwałę Komisji Egzaminacyjnej. W związku z treścią pisma Dziekana Rady OIRP, pismem z 9 lutego 2023 r., [...], zwrócono się do Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego o podanie informacji o dacie złożenia przez Stronę wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego oraz przesłanie poświadczonej kopii wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego wraz z ewentualnymi pismami uzupełniającymi wniosek. Pismem z 16 lutego 2023 r., [...], Wnioskodawca został poinformowany o niemożności załatwienia sprawy w terminie ustawowym oraz o nowym terminie załatwienia sprawy do 15 marca 2023 r. oraz został pouczony o prawie do wniesienia ponaglenia. W dniu 22 lutego 2023 r. wpłynęło do biura Rady OIRP pismo podpisane z upoważnienia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego datowane na 17 lutego 2023 r., stanowiące odpowiedź na pismo Sekretarza Rady OIRP z 9 lutego 2023 r. W piśmie wskazano, że nie jest możliwe spełnienie prośby, bowiem akta sprawy Strony ([...]) zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą na bezczynność i przewlekłość działania Komisji (sygnatura akt VI SA/Wa 8284/22). Wskazano, że częścią akt sprawy są także akta osobowe Strony, w których znajduje się wniosek o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego organizowanego w 2021 r. W wyniku analizy odpowiedzi organów egzaminacyjnych, pismem z 7 marca 2023 r., zwrócono się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o podanie informacji o dacie złożenia wniosku o dopuszczenie Strony do egzaminu radcowskiego oraz przesłanie kopii wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego. Pismem z 8 marca 2023 r., [...], poinformowano Stronę o treści pisma Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego, tj. fakcie przekazania akt sprawy Strony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz skierowaniu przez Radę OIRP do tegoż Sądu wniosku o podanie daty złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego w 2021 r. oraz poświadczonej kopii wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego. W piśmie wskazano, że Wnioskodawca, jeżeli jest w dyspozycji wskazanych dokumentów, w celu przyspieszenia załatwienia sprawy, może przedłożyć je do akt. Wnioskodawca nie odniósł się do powyższego na piśmie, jednak 20 marca 2023 r. w wiadomości elektronicznej wskazał, że żądanie dokumentów od Wnioskodawcy po trzech miesiącach jest nieuzasadnione, tym bardziej, że Rada OIRP dysponuje tymi dokumentami. Pismem z 16 marca 2023 r., [....], Wnioskodawca został poinformowany o niemożności załatwienia sprawy w terminie ustawowym z uwagi na potrzebę uzupełniania materiału dowodowego oraz o nowym terminie załatwienia sprawy do 18 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca został pouczony o prawie i sposobie wniesienia ponaglenia. W wiadomości elektronicznej z 17 marca 2023 r. Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o spotkanie z Dziekanem Rady OIRP dr hab. M. C. w niniejszej sprawie o wpis na listę radców prawnych. Wskazał, że postępowanie jest w sposób nieuzasadniony przedłużane, a wniosek nie został przedstawiony Radzie OIRP do rozstrzygnięcia. Na powyższą wiadomość, udzielono odpowiedzi elektroniczną wiadomością z 22 marca 2023 r., wskazując, że postępowanie w sprawie wpisu na listę radców prawnych prowadzone jest na podstawie przepisów K.p.a. oraz ustawy o radcach prawnych i nie ma podstaw do spotkania z członkiem organu kolegialnego w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego. Ponadto wskazano na uprawnienia Strony wynikające z art. 10 § 1 K.p.a. oraz poinformowano o zaplanowanym terminie rozpoznania sprawy. W dniu 28 marca 2023 r. do biura Rady OIRP, wpłynęło pismo z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2023 r., dotyczące sprawy VI SA/Wa 8284/22, stanowiące odpowiedź na pismo Sekretarza Rady OIRP w Warszawie z 7 marca 2023 r., w którym wskazano, że Sąd ten nie jest władny wydać poświadczonych kopii z akt administracyjnych, bowiem nie jest dysponentem tych akt oraz, że zgodnie z aktami przedłożonymi do Sądu przez Komisję II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego, Skarżący złożył wniosek o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego przeprowadzonego w dniach 18-21 maja 2021 r. pismem z 2 kwietnia 2021 r. (nadanym tego samego dnia), które do Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. wpłynęło 8 kwietnia 2021 r. Wskazano, że do wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego załączone zostały dokumenty: 1) kwestionariusz osobowy; 2) Curriculum Vitae Skarżącego; 3) notarialnie poświadczony odpis dyplomu Skarżącego poświadczający uzyskanie tytułu magistra na Wydziale Prawa Uniwersytetu w B.; 4) notarialnie poświadczony odpis zaświadczenia o zdaniu egzaminu i ukończeniu aplikacji legislacyjnej przez Skarżącego; 5) dwie opinie pracodawcy o Skarżącym wystawione w 2015 r. i w 2021 r. przez adwokat J.L.6) dwa świadectwa pracy Skarżącego wystawione przez Kancelarię Adwokacką adwokat J. L.; 7) zaświadczenie o zatrudnieniu skarżącego w Ministerstwie Klimatu i Środowiska (poprzednio Ministerstwo Klimatu); 8) oświadczenie dotyczące formy egzaminu; 9) potwierdzenie przelewu na kwotę 2 240 zł za egzamin w 2021 r. i trzy zdjęcia. W piśmie wskazano, że z akt administracyjnych nie wynika, że Skarżący uzupełniał wniosek o dopuszczenie do egzaminu. Pismem Sekretarza Rady OIRP z 4 kwietnia 2023 r. [...], skierowano do Wnioskodawcy wezwanie do przedłożenia dokumentów stanowiących podstawę dopuszczenia do egzaminu radcowskiego - dwóch świadectw pracy wystawionych przez Kancelarię Adwokacką adwokat J. L.. Poinformowano także Wnioskodawcę o przeprowadzonym z urzędu dowodzie w zakresie treści i daty złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego oraz pouczono o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, prawie do czynnego udziału w sprawie na każdym jej etapie, wypowiedzenia się w sprawie i złożenia dodatkowych wniosków i dowodów przed wydaniem decyzji (art. 73 § 1 oraz art. 10 § 1 k.p.a.). W piśmie wyjaśniono Wnioskodawcy szczegółowo podstawę wezwania, wskazując, że ze zgromadzonych dokumentów wynika, że podstawą dopuszczenia do egzaminu była obok praktyki zawodowej zdobywanej w ramach zatrudnienia w urzędzie organu władzy publicznej w okresie od 5 stycznia 2018 r. do 2 kwietnia 2021 r. (data złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego), także praktyka wcześniejsza, zdobyta przez Wnioskodawcę w kancelarii adwokackiej. Wskazano, że wcześniejsze oświadczenia Wnioskodawcy wskazywały na dopuszczenie do egzaminu w związku z praktyką w urzędzie organu administracji. W dniu 11 kwietnia 2023 r. wpłynęła do biura OIRP (na adres poczty elektronicznej pani A. N., Kierownika Działu Członkowskiego, pracownika biura) wiadomość elektroniczna Wnioskodawcy, w której wskazał, że w odpowiedzi na pismo z 4 kwietnia 2023 r. informuje, że dwa świadectwa pracy zostaną wysłane w oryginale. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w odpowiedzi na nieprawdziwe informacje dotyczące wniosku i wpisu na listę radców prawnych "jakobym złożył nieprawdziwe oświadczenia jakoby dopuszczenie do egzaminu było na podstawie świadczenia pracy na rzecz urzędu to informuję, że w żadnym piśmie nigdy nie zostało to wskazane. Fakt ten przywołany w Państwa piśmie jest w tym momencie oszczerstwem wobec mojej osoby. Wniosek z 22 grudnia 2022 r. dotyczący wpisu na listę radców prawnych (a nie egzaminu) był wnioskiem składanym prawie dwa lata od egzaminu. Oczywiście wniosek o wpis na listę radców prawnych odbywa się już z pomocy prawnej na rzecz urzędu. W e-mailach otrzymali Państwo zaświadczenia z Kancelarii Adwokackiej ze wskazaniem, że były to dokumenty które były podstawą dopuszczenia do egzaminu z doświadczenia zawodowego. Z uwagi na powyższą sytuację i przypisywanie mojej osobie składanie nieprawdziwych oświadczeń wnoszę o wskazanie godziny i miejsca posiedzenia zespołu wyznaczonego na dzień 18 kwietnia 2023 r. Sytuacja, w której pracownik OIRP przypisuje komuś składanie nieprawdziwych oświadczeń jest już sprawą bardzo poważną która należy omówić z członkami Rady OIRP. Informuję, że będę uczestniczył w ww. spotkaniu." W dalszej korespondencji elektronicznej z 11 kwietnia 2023 r., Wnioskodawca wskazał, że wymaga wyjaśnienia "przypisane wobec mojej osoby składanie nieprawdziwych oświadczeń", a dalej stwierdził, że na żadnym etapie postępowania nie było wskazane, że podstawą dopuszczenia do egzaminu radcowskiego było tylko świadczenie pomocy prawnej na rzecz urzędu, jak i nie były ukrywane żadne dokumenty i praktyka zawodowa na rzecz Kancelarii. W wiadomości elektronicznej z 17 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca załączył skan własnego pisma - odpowiedzi na pismo z 4 kwietnia 2023 r. oraz skany świadectw pracy z Kancelarii Adwokackiej adwokat J. L. za okres od 27 sierpnia 2015 r. do 31 marca 2016 r. (pełny etat) oraz od 1 kwietnia 2016 r. do 30 czerwca 2016 r. (1/2 etatu). W wiadomości elektronicznej z 17 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca wskazał, że skan pisma wysyła z uwagi na jutrzejsze posiedzenie. Dalej Wnioskodawca oświadczył: "Z uwagi na to, że w sprawie doszło do nadużyć sprawa wymaga pilnego wyjaśnienia. Z mojej strony oczekiwane są w postaci przeprosin od osób stawiające nieprawdziwe/fałszywe zarzuty. Sprawa jest bardzo poważna i tak proszę ją traktować. Jeżeli nie otrzymam przeprosin zmuszony będę do złożenia pozwu o naruszenie dóbr osobistych. Odnośnie postawionego rygoru w piśmie z 4 kwietnia 2023 r. to w rażący sposób narusza on art. 7 Konstytucji RP. Jest to kwestionowanie prawomocnej uchwały i prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Za skandaliczne należy uznać sposób rozpoznania wniosku w którym doświadczenie zawodowe byłoby rozpoznawane tylko w części. Informuję, że mój udział w jutrzejszym posiedzeniu podyktowany jest nieprawdziwymi/fałszywymi zarzutami. Oczekuję konfrontacji z osobami stawiającymi te zarzuty." W dniu 18 kwietnia 2023 r. o godz. 18.45 w siedzibie OIRP, ul. [...], na posiedzeniu Rady OIRP stawił się Wnioskodawca, który oświadczył, że chce zabrać głos w ramach rozpoznania sprawy z jego wniosku o wpis na listę radców prawnych. Wnioskodawca przedstawił swoje stanowisko w sprawie, co ujęto w protokole. Wnioskodawca oświadczył, że wniosek był złożony w grudniu 2022 r. i wydaje mu się, że to pierwsze posiedzenie na którym jest rozpatrywany. Wskazał, że postępowanie było przedłużane z uwagi na to, że były złożone dokumenty, które składał przy wniosku o dopuszczenie do egzaminu. Wskazał, że z tego co wie, to te dokumenty i tak nie wpłynęły, OIRP nie dysponuje aktami. Wskazał, że nie wie po co ma składać dokumenty, skoro one były składane przy wniosku o dopuszczenie do egzaminu. Wnioskodawca wskazał, że w pierwotnym wniosku nie złożył tylko dwóch dokumentów, bo zapomniał, były to świadectwa pracy, które zostały w dniu dzisiejszym wysłane pocztą, a wcześniej skany e-mailem. Wnioskodawca oświadczył, że liczba dokumentów, którymi dysponuje OIRP jest większa niż przy dopuszczeniu do egzaminu. Według Wnioskodawcy, wpis powinien nastąpić kilka miesięcy temu i skutkiem tego było złożenie skargi na przewlekłość do WSA w Warszawie. Wnioskodawca wskazał, że nikogo nie wprowadził w błąd, w żadnym piśmie procesowym nie ma nieprawdziwych faktów czy wprowadzających w błąd, a żadne dokumenty nie były przez niego ukrywane. W pismach procesowych precyzyjnie określał, które pisma byty załącznikami wniosku o dopuszczenie do egzaminu. W związku z tym, Wnioskodawca wskazał, że z jego strony tak naprawdę cały wniosek był zgodny z obowiązującym przepisami i Wnioskodawca oczekuje, że OIRP rozpatrzy go zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wnioskodawca podkreślił, że Rada OIRP dysponuje wszystkimi opiniami, więc może stwierdzić, że jest nieskazitelnego charakteru. Wnioskodawca oświadczył także, że jego aktualna szefowa, "ikona polskiej legislacji w środowisku legislacji jest bardzo znaną osobą. O tym, jaką jestem osobą świadczy fakt, że kiedy była dyrektorem w Ministerstwie Klimatu i Środowiska i dostała propozycję bycia Dyrektorem w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Pani M. H.)byłem pierwszą osobą do której zadzwoniła i zaproponowała przeniesienie. To świadczy o tym, czy ktoś jest kompetentny w tym co robi. To jest uzupełnienie do wszystkich opinii, które są w aktach sprawy." Pismem Sekretarza Rady OIRP z 18 kwietnia 2023 r. ([..]) Wnioskodawca został zawiadomiony o nowym terminie załatwienia sprawy, do 16 maja 2023 r. W dniu 20 kwietnia 2023 r. do OIRP wpłynął oryginał pisma Wnioskodawcy z 17 kwietnia 2023 r. (data nadania listem 18 kwietnia 2023 r.) wraz z oryginałami świadectw pracy z Kancelarii Adwokackiej adwokat J. L. za okres od 27 sierpnia 2015 r. do 31 marca 2016 r. oraz od 1 kwietnia 2016 r. do 30 czerwca 2016 r. W piśmie tym Wnioskodawca wyraził m.in. następujące stanowisko: "w odpowiedzi na pismo z 4 kwietnia 2023 r. wskazuję, że postawienie rygoru w tym piśmie (tj. według uznania pracownika OIRP) stoi w sprzeczności z prawomocną uchwałą Komisji II Stopnia oraz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącym egzaminu radcowskiego. Kwestionowanie prawomocnej uchwały i wyroku sądu jest rażącym naruszeniem zasady praworządności tj. naruszenia normy konstytucyjnej z art. 7 Konstytucji RP. Działanie organu, który nie respektuje prawomocnych orzeczeń jest działaniem bezprawnym. W takiej sytuacji będę zmuszony wystąpić do następujących instytucji: 1. Rzecznika Praw Obywatelskich - z uwagi na naruszenie norm konstytucyjnych i praw obywatelskich, 2. Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka - z uwagi na to, że mamy do czynienia z blokowaniem wykonywania zawodu co jest naruszeniem Konwencji o Prawach Człowieka, 3. Prezesa Rady Ministrów oraz Ministra Sprawiedliwości - w zakresie podjęcia działań legislacyjnych z uwagi na nadużycie prawa przez pracowników OIRP. Również sposób prowadzenia postępowania i rażące naruszenia przepisów uzasadniają zwrócenie się do wszystkich 460 posłów oraz 100 senatorów o podjęcie pilnych działań legislacyjnych." W zakończeniu pisma Wnioskodawca wskazał, że z uwagi na to, że 18 kwietnia 2023 r. ma się odbyć posiedzenie Rady, "to do czasu zakończenia posiedzenia w którym uczestniczyć będzie Wnioskodawca, uzasadnione jest wstrzymanie się z podjęciem kroków prawnych tj. zwrócenia się m.in. Rzecznika Praw Obywatelskich, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości oraz 460 posłów i 100 senatorów. Wydaje się, że członkowie Rady OIRP nie mają pełnej wiedzy na temat prowadzonego postępowania administracyjnego." W piśmie z 17 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca stwierdził także.: "Z uwagi na to, że w piśmie z dnia 4 kwietnia 2023 r. został postawiony wobec mojej osoby zarzut składania nieprawdziwych oświadczeń/wprowadzających w błąd sprawa wymaga pilnego wyjaśnienia przez pracowników stawiających ww. zarzuty. Otóż w żadnym piśmie czy e-mailu OIRP nie został wprowadzony w błąd, pisma precyzyjnie określały, które dokumenty były załącznikami do wniosku o dopuszczenie do egzaminu. Na żadnym etapie prowadzonego postępowania wnioskodawca nie wskazywał, że podstawą dopuszczenia do egzaminu radcowskiego było tylko doświadczenie zawodowe w zakresie świadczenia pomocy prawnej na rzecz urzędu. Okoliczności przywołane w piśmie OIRP z 4 kwietnia 2023 r. są fałszywe i oczerniają moją osobą. W związku z zaistniałą sytuacją wzywam do wyjaśnienia sprawy, wskazania osób które kierują ww. nieprawdziwe oskarżenia oraz oficjalnych przeprosin." Pismem Sekretarza Rady OIRP z 26 kwietnia 2023 r. [...] (odebranym 8 maja 2023 r.), Wnioskodawca został poinformowany o prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. Pismem z 7 maja 2023 r., które wpłynęło do biura Rady OIRP 11 maja 2023 r., Wnioskodawca powiadomił o zmianie adresu. Wcześniej informację tę przekazał elektronicznie, w wiadomości z 2 maja 2023 r. Sprawa Wnioskodawcy została omówiona na posiedzeniu Rady OIRP 16 maja 2023 r. W wyniku omówienia sprawy na posiedzeniu Rady OIRP, pismem Sekretarza Rady OIRP z 18 maja 2023 r. ([...]) (doręczonym Wnioskodawcy 6 czerwca 2023 r.) Wnioskodawca został zawiadomiony na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem uchwały kończącej postępowanie w sprawie. Ponadto, na podstawie art. 79a K.p.a., Rada OIRP poinformowała Wnioskodawcę, że na dzień wysłania informacji nie została spełniona lub wykazana zależna od Wnioskodawcy przesłanka wpisu na listę radców prawnych, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., tj. posiadania nieskazitelnego charakteru i dawania dotychczasowym zachowaniem rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, co może skutkować odmową wpisu na listę radców prawnych prowadzoną przez Radę OIRP. Pismem tym poinformowano także Wnioskodawcę o nowym terminie załatwienia sprawy, do 21 czerwca 2023 r. W wiadomości elektronicznej z 25 maja 2023 r. adresowanej do pani A. N., Kierownika Działu Członkowskiego, pracownika biura, Wnioskodawca skierował pytanie, czy uchwała została już podjęta oraz czy korespondencja jest doręczana na nowy adres. W odpowiedzi, pracownik biura wskazał, że Rada OIRP nie podjęła uchwały w sprawie Wnioskodawcy oraz że korespondencja została wysłana na wskazany przez Wnioskodawcę nowy adres. W wiadomości elektronicznej z 26 maja 2023 r. (14:39) adresowanej do pani R. M.R. pracownika sekretariatu biura OIRP, przekazanej do wiadomości pani A. N., Kierownikowi Działu Członkowskiego, Wnioskodawca ponowił prośbę o pilne spotkanie z Dziekanem Rady OIRP w Warszawie, z uwagi na to, że postępowanie jest przedłużone mimo, że od miesiąca Rada dysponuje wszystkimi dokumentami (które byty podstawą przedłużenia postępowania). Wnioskodawca wskazał dalej: "W związku z zaistniałą sytuacją wymagane jest omówienie następujących tematów: 1. Dalszego przedłużania postępowania. 2. Odszkodowania w związku z bezpodstawnym przedłużeniem postępowania - w moim majątku powstała szkoda, która musi być naprawiona. 3. Wyjaśnienia i przeprosin w związku z nieprawdziwymi oskarżeniami. Sprawa jest bardzo pilna i wymaga pilnego omówienia. W przyszłym tygodniu zostaną przesłane dwa przedsądowe wezwania. Proponuję ugodowe załatwienie sporu. Jeżeli nie uda się załatwić sporów ugodowo informuję, że zostaną skierowane do sądu dwa pozwy - o zapłatę odszkodowania oraz naruszenie dóbr osobistych." W wiadomości elektronicznej z 26 maja 2023 r. (16:41) adresowanej do pani A. N., Kierownika Działu Członkowskiego biura Rady OIRP w W., Wnioskodawca napisał, że jeżeli postępowanie zostało ponownie wydłużone po 16 maja, to proszę oczekiwać kolejnej skargi do WSA. W dniu 1 czerwca 2023 r. do Wnioskodawcy skierowano odpowiedź elektroniczną na wiadomość Wnioskodawcy z 26 maja 2023 r. kierowaną do Dziekana Rady OIRP, wskazując ponownie, że postępowanie jest prowadzone w trybie postępowania administracyjnego, Strona ma prawo czynnego udziału w postępowaniu na każdym etapie, a Wnioskodawca jest informowany o podejmowanych czynnościach. W wiadomości elektronicznej z 6 czerwca 2023 r. (1:24 PM) adresowanej do pani R. M.-R., pracownika sekretariatu w biurze Rady OIRP Wnioskodawca napisał: "w odpowiedzi na pismo z dnia 18 maja 2023 r. informuję, że jest to już próba zablokowania wpisu. Posiadają Państwo wszystkie niezbędne dokumenty. Jeszcze w tym tygodniu cała dokumentacja zostanie przesłana do programu [...]. Jest to już skandaliczne. Również informuję, że pismo zostanie przekazane do sprawy prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny." Do biura Rady OIRP (na adres pani R. M.-R.) została przekazana do wiadomości, wiadomość elektroniczna skierowana przez Wnioskodawcę na adres elektroniczny[...] z 6 czerwca 2023 r. (1:47 PM). W wiadomości tej Wnioskodawca wskazał, że zwraca się o podjęcie interwencji w jego sprawie dotyczącej wpisu na listę radców prawnych prowadzoną przez OIRP. Wskazał, że ma aktualnie blokowany wpis z uwagi na to, że złożył skargę na przewlekle prowadzone postępowanie i że blokowanie wpisu nie jest podyktowane niespełnianiem przesłanek merytorycznych (posiada wszystkie dokumenty). Ponadto Wnioskodawca wskazał, że posiada w tym zakresie całą dokumentację, którą przedstawi, a sprawa jest precedensowa i jest to prawdopodobnie jedyna tego typu sprawa w całej historii. Wnioskodawca napisał także, że aktualnie są z tym związane dwie sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W wiadomości elektronicznej z 6 czerwca 2023 r. (17:31) adresowanej do pani A.N., Kierownika Działu Członkowskiego biura Rady OIRP Wnioskodawca napisał, że z uwagi na to, że doszło w postępowaniu do próby zablokowania wpisu na listę radców prawnych sprawa została skierowana do programu [...], a o sprawie została poinformowana pani Dziekan. Wnioskodawca wskazał także, że jeszcze w dniu wysłania wiadomości zostanie złożony pilny wniosek o podjęcie interwencji do Prokuratora Generalnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich (zgodnie z przepisami mają oni możliwość złożenia skargi). Wnioskodawca wskazał także, że w następnych dniach zostanie złożone odwołanie od ostatniego przedłużenia postępowania wraz z pilną prośbą o podjęcie działań legislacyjnych przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Ministra Sprawiedliwości, Prezesa Rady Ministrów, Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu. Dalej Wnioskodawca napisał: "Szanowna Pani posiadam korespondencję e-mail zgodnie z którą nie było żadnych przeciwskazań do spełnienia wymogu nieskazitelności charakteru. Zgodnie z przeprowadzoną rozmową z zespołem, nie było żadnych przeciwskazań. Jak również e-mail potwierdzający dlaczego uchwała nie została podjęta 18 kwietnia 2023 r. Bardzo mi przykro ale mamy do czynienia z próbą zablokowania wpisu inną niż merytoryczna wynikająca z przepisów ustawy." W wiadomości elektronicznej z 6 czerwca 2023 r. (23:55) adresowanej do pani A. N. i pani R. M.-R.wyżej wspominanych pracowników biura Rady OIRP w W., przesłanej do wiadomości na adres e-mail[...] Wnioskodawca napisał, że w związku z oficjalnym wystąpieniem do programu [...] w związku z naruszeniami i nadużyciami w zakresie prowadzonego postępowania o wpis na listę radców prawnych, informuje, że w dniu wysłania tej wiadomości zostało przekazane oficjalne wystąpienie do Rzecznika Praw Obywatelskich i podjęcie pilnej interwencji w związku z naruszeniami i blokowaniem wpisu z innych przyczyn niż merytoryczne i wynikające z przepisów ustawy. Wnioskodawca wskazał, że w załączeniu przekazuje elektroniczne potwierdzenie (UPP). Pismo to zostanie przekazane dziennikarzom. Wnioskodawca napisał także, że przygotowywane jest oficjalne wystąpienie do Prokuratora Generalnego oraz Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Wnioskodawca napisał, że tak jak już wskazywał, w następnych dniach zostanie złożone odwołanie do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z pilną prośbą o podjęcia działań legislacyjnych przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Ministra Sprawiedliwości, Prezesa Rady Ministrów, Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu. Stopniowo będą podejmowane kolejne kroki prawne celem zakończenia postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym wyeliminowania nadużyć, które zaistniały w ramach postępowania. Wnioskodawca wskazał, że na chwilę obecną doszło już do naruszenia norm konstytucyjnych, tj. zasady praworządności oraz dyskryminacji. Wnioskodawca napisał także, że o całej sprawie zostanie poinformowana The European Assotiation of Lawyers. W wiadomości elektronicznej z 13 czerwca 2023 r. (22:27) wysłanej do pani A. N. i pani R. M.-R., pracowników biura Rady OIRP, oraz do wiadomości na adres [...] Wnioskodawca napisał, że w załączeniu przesyła pismo, które zostało wysłane w dniu wysłania wiadomości pocztą, w terminie wskazanym w piśmie z 18 maja 2023 r. Wnioskodawca napisał, że informuje, że stopniowo będą podejmowane kolejne kroki prawne. W dniu 16 czerwca 2023 r. wpłynęło do biura Rady OIRP pismo Wnioskodawcy datowane na 13 czerwca 2023 r., nadane listem poleconym 13 czerwca 2023 r., załączone w formie skanu do wiadomości elektronicznej z 13 czerwca 2023 r. Wnioskodawca wskazał, że pismo stanowi odpowiedź na pismo z 18 maja 2023 r., [...] i oświadczył, że informuje, że zarzut ze strony Sekretarza Rady jest bezpodstawny. Wnioskodawca napisał, że wydaje się, że zarzut ten ma na celu zablokowanie postępowania z innych przyczyn niż merytoryczne. Taki sposób prowadzenia postępowania jest dyskryminacją wobec Wnioskodawcy i może naruszać art. 32 Konstytucji RP. Wnioskodawca napisał, że po złożeniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest to trzecia próba zablokowania wpisu przez Sekretarza Rady. Wskazał, że okoliczność ta "jest już skandaliczna, co skutkuje wystąpieniem do organów władzy publicznej celem zakończenia postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz podjęcia działań, w szczególności legislacyjnych, dzięki którym w przyszłości nie dojdzie do podobnych naruszeń oraz, że niezrozumiałym jest na jakiej podstawie prawnej Sekretarz Rady dokonuje oceny wniosku, jeżeli jest to uprawnienie Rady OIRP w W. (wszystkich członków). Wnioskodawca wskazał, że jak wynika z treści pisma, przed podjęciem uchwały, oceny dokonał Sekretarz co jest rażącym naruszeniem przepisów i przekroczeniem uprawnień, a można to porównać do postępowania sądowego w którym protokolant (będący sekretarzem w wydziale) informuje stronę postępowania o rozstrzygnięciu, które podejmie na najbliższym posiedzeniu sąd. W ocenie wnioskodawcy, wymaga oceny czy Sekretarz Rady nie naruszył Kodeksu Etyki. Dalej Wnioskodawca odniósł się do oceny warunku ustawowego, tj. spełniania kryterium posiadania nieskazitelnego charakteru i dawania dotychczasowym zachowaniem rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego i podkreślił, że Rada OIRP dysponuje wszystkimi dokumentami potwierdzającymi spełnianie ww. kryterium. Wnioskodawca uzupełnił wniosek zgodnie z wezwaniem, jak również uzgodnił z pracownikiem OIRP złożenie wszystkich dokumentów do oceny warunku posiadania nieskazitelnego charakteru. Przez pół roku prowadzenia postępowania nie było w tym zakresie żadnych zastrzeżeń, Rada OIRP w pismach procesowych (między innymi odpowiedzi na ponaglenie i odpowiedzi na skargę) również nie wskazała żadnych zastrzeżeń. Wnioskodawca wskazał, że pobudki wysunięcia tego zarzutu wydają się inne niż wskazane w piśmie procesowym oraz sprzeczne z materiałem dowodowym, co w ocenie wnioskodawcy wynika z tego, że: 1) w toku postępowania zostały przedstawione opinie z trzech miejsc pracy – Wnioskodawca podkreślił, że łączy te opinie jedna cecha, tj. to, że wnioskodawca cieszy się bardzo dobrą opinią, 2) nie została złożona opinia z ostatniego miejsca pracy co jest podyktowane stanowiskiem pracownika OIRP, który w korespondencji e-mail jednoznacznie wskazał, iż opinia ta nie jest wymagana i może służyć tylko jako dodatkowy dokument do oceny i w związku z tym wnioskodawca nie przedłożył tej opinii. Wnioskodawca dodał, że w ostatnich dwóch miejscach pracy miał tego samego przełożonego, co również było podstawą zmiany pracy przez Wnioskodawcę, przełożony przenosząc się do innego urzędu złożył propozycję przeniesienia służbowego. Wnioskodawca zaznaczył, że propozycję taką składa się pracownikom, którzy bardzo dobrze wykonują swoje obowiązki, a sama współpraca jest bardzo dobra i pracownik jest bardzo dobrze oceniany. Wnioskodawca od 5 stycznia 2018 r. jest członkiem Korpusu Służby Cywilnej, a zgodnie z art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, członek korpusu musi cieszyć się nieposzlakowaną opinią, a kryterium to jest tożsame z kryterium wpisu na listę radców prawnych. Wskazywanie dla pracownika zatrudnionego w ramach służby cywilnej (przez kilka lat) niespełniania kryterium jest nie tyle nieuzasadnione co nielogiczne. Wnioskodawca ukończył aplikację legislacyjną, a na ten typ aplikacji kierowani są członkowie służby cywilnej na wniosek dyrektora generalnego urzędu. Dyrektorzy generalni wysyłają tylko pracowników, którzy merytorycznie mają odpowiednią wiedzę i wykonują trudne zadania prawno-legislacyjne. Gdyby Wnioskodawca nie miał odpowiednich kwalifikacji, nie zostałby skierowany do dobycia aplikacji. Wnioskodawca wskazał, że to dodatkowe potwierdzenie, obok zdanego egzaminu radcowskiego, spełniania przez Wnioskodawcę kryterium nieskazitelności charakteru i dawania swoim dotychczasowym zachowaniem rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Wnioskodawca podkreślił, że najbardziej wiarygodnym dowodem spełniania tego kryterium jest również złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tym postępowaniu - postępowanie zostało przedłużone w sposób nieuzasadniony, na co Wnioskodawca zareagował zgodnie z obowiązującymi przepisami. Czynności procesowe zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ostatnim najważniejszym potwierdzeniem jest brak jakichkolwiek postępowań karnych i dyscyplinarnych oraz brak aktualnie nawet mandatu. W związku z powyższym Wnioskodawca wskazał, że stanowisko zawarte w piśmie z 18 maja 2023 r. jest nieuzasadnione i sprzeczne z materiałem dowodowym. Wnioskodawca wskazał, że art. 79a K.p.a. nie ma zastosowania w tym postępowaniu, z uwagi na to, że Sekretarz wzywał do uzupełnienia braków formalnych wniosku i wniosek został uzupełniony zgodnie z wytycznymi. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przemawia za tym także fakt wyznaczenia przez Dziekana Rady rozstrzygnięcia wniosku na dzień 18 kwietnia 2023 r., na posiedzeniu Rady OIRP. Zgodnie z informacją, którą uzyskał Wnioskodawca, Rada OIRP czekała tylko na oryginały dwóch dokumentów - świadectw pracy. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, postępowanie jest prowadzone w sposób dyskryminujący. Wnioskodawca wskazał, że w związku ze sposobem prowadzenia postępowania, nieuzasadnionego przedłużania, powstała szkoda w majątku wnioskodawcy, utracony dochód. Szkoda ta z miesiąca na miesiąc jest coraz wyższa. Aktualnie przygotowywana jest dokumentacja w tym zakresie. Wnioskodawca wystąpił już do Dziekana Rady o pilne spotkanie i rozwiązanie sporu w sposób ugodowy, w przypadku braku reakcji na ugodowe rozwiązanie sporu, zostanie złożony pozew. Wnioskodawca wskazał także, że w związku z tym, że doszło do nadużyć, a sam sposób prowadzenia postępowania ma charakter dyskryminujący i narusza art. 7 Konstytucji RP, Wnioskodawca kieruje pismo do Rzecznika Praw Obywatelskich, Prokuratora Generalnego, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka celem podjęcia interwencji. Wskazał, że jak wynika z jego ustaleń, postępowania są przedłużane przez Sekretarza Rady w sposób notoryczny, a wnioskodawcy z uwagi na różnego rodzaju naruszenia nie mają odwagi m.in. na złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dlatego uzasadnione jest zwrócenie się do Ministra Sprawiedliwości, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie pilnych prac legislacyjnych nad nowelizacją ustawy o radcach prawnych. Z uwagi na to, że Wnioskodawca jest legislatorem widzi potrzebę dokonania zmian legislacyjnych, przemawia za tym sposób prowadzenia postępowania oraz próby blokowania wpisu przez jednego z Członków OIRP. Wnioskodawca podsumował, że wniosek jego spełnia wszystkie kryteria ustawowe, a na posiedzeniu 18 kwietnia 2023 r. wskazał wyraźnie Członkom Rady OIRP, że wymaga od nich działania zgodnie z obowiązującymi przepisami. W dniu 20 czerwca 2023 r. Wnioskodawca w drodze elektronicznej złożył wniosek o wyłączenie Sekretarza Rady OIRP z innej przyczyny niż określone w art. 24 § 1 K.p.a., tj. brak obiektywizmu w sprawie rozpoznania wniosku, przekroczenie uprawnień oraz dyskryminujący sposób prowadzenia postępowania po złożonej skardze na przewlekłość. Wniosek został określony jako "wniosek o wyłączenie pracownika". Wiadomość elektroniczna została skierowana na adresy poczty elektronicznej dwóch pracowników biura Rady OIRP w W. oraz do wiadomości na adres: [...] Z uzasadnienia wniosku wynika, że Wnioskodawca domaga się wyłączenia na podstawie art. 24 § 3 K.p.a. Wnioskodawca wskazał, celem uprawdopodobnienia okoliczności będących podstawą żądania wyłączenia, że Sekretarz utrudnia postępowanie poprzez sztuczne wydłużanie. Wskazał, że zwracał się do różnych organów o przesłanie dokumentów "mimo, że dokumenty te były złożone przez wnioskodawcę. Zgodnie z wezwaniami do uzupełnienia wniosku był on na bieżąco uzupełniany. Nie było żadnych przeszkód do zakończenia postępowania. Działania Sekretarza Rady było przyczyną złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, a okoliczności, które nastąpiły po złożeniu skargi są przyczyną żądania wyłączenia". Wnioskodawca wskazał, że Sekretarz dokonał trzech prób zablokowania wpisu. Według Wnioskodawcy pierwszą próbą była "próba zaliczenia tylko części doświadczenia zawodowego będącą podstawą dopuszczenia do egzaminu radcowskiego. Z uwagi na to, że nioskodawca w piśmie procesowym z dnia 17 kwietnia 2023 r. podważył rygor postawiony przez Sekretarza Rady, w ostateczności doszło do odstąpienia (...)". Dalej Wnioskodawca wskazał, że drugim zarzutem było postawienie nieprawdziwego oskarżenia jakoby Wnioskodawca złożył nieprawdziwe oświadczenie dotyczące podstawy dopuszczenia do egzaminu radcowskiego z doświadczenia zawodowego świadczenia pomocy prawnej na rzecz urzędu. Wnioskodawca podkreślił, że nie wskazywał, że podstawą dopuszczenia do egzaminu radcowskiego było tylko doświadczenie zawodowe w zakresie świadczenia pomocy prawnej na rzecz urzędu, Sekretarz Rady jako radca prawny nie mogła źle zinterpretować stanowiska Wnioskodawcy, tym bardziej Wnioskodawca nie mógł osoby inteligentnej i bardzo dobrze wykształconej wprowadzić w błąd pismami procesowymi, w których precyzyjnie zostało wskazane, które dokumenty były załącznikami do wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego. Wnioskodawca wskazał, że Sekretarz Rady postawiła mu także zarzut niespełnienia warunku posiadania nieskazitelnego charakteru i dawania dotychczasowym zachowaniem rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu, co jest zarzutem bezpodstawnym. Wnioskodawca wskazał, że 18 kwietnia 2023 r. Rada OIRP nie podjęła uchwały tylko dlatego, że oczekiwała na oryginały dokumentów, tj. dwóch świadectw pracy, co stoi w sprzeczności ze stanowiskiem Sekretarza Rady, który dyskryminuje osobę Wnioskodawcy. Wnioskodawca podniósł, że "stawianie zarzutów, innych niż merytoryczne, po złożeniu skargi jest nieuzasadnione" oraz wskazał, że przyczyną wniosku o wyłączenie jest także przekroczenie uprawnień. Sekretarz Rady dokonała zbadania wniosku i spełnienia jednego z kryteriów ustawowych, co jest uprawnieniem Rady OIRP. Opisane pismo Wnioskodawcy wpłynęło w oryginale do biura Rady OIRP 22 czerwca 2023 r. W dniu 22 czerwca 2023 r. Dziekan Rady OIRP w W. postanowił nie wyłączać A. S., Sekretarza Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. od udziału w postępowaniu. Minister Sprawiedliwości po przytoczeniu przebiegu postępowania przed Radą OIRP wyjaśnił, że oceniając wniosek o wpis na listę radców prawnych Rada OIRP ustaliła, że pan D. W.ukończył 27 czerwca 2012 r. na Wydziale Prawa Uniwersytetu w B. studia na kierunku prawo, uzyskując tytuł magistra. Wnioskodawca korzysta w pełni z praw publicznych, ma pełną zdolność do czynności prawnych. Wnioskodawca uczęszczał w latach 2019/2020 na aplikację legislacyjną i ukończył ją 7 lipca 2020 r. z wynikiem pozytywnym, co potwierdza zaświadczenie wydane przez Prezesa Rządowego Centrum Legislacji. Wnioskodawca jest osobą niekaraną, co potwierdza informacja z Krajowego Rejestru Karnego z 2 grudnia 2023 r. Wobec Wnioskodawcy nie toczyły się postępowania karne ani dyscyplinarne, co wynika z oświadczeń Wnioskodawcy datowanych na 8 grudnia 2022 r., a potwierdzonych w trakcie rozmowy z Zespołem ds. wpisów, a także w piśmie z 13 czerwca 2023 r. Wnioskodawca złożył egzamin radcowski w roku 2021, z wynikiem pozytywnym. Wynik pozytywny egzaminu radcowskiego złożonego przez wnioskodawcę został ustalony ostateczną uchwałą Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z 18 listopada 2022 r., [...]. Wnioskodawca został dopuszczony do egzaminu radcowskiego na podstawie wniosku z 2 kwietnia 2021 r. w związku z posiadaną praktyką zawodową zdobytą w okresie 6 lat poprzedzających złożenie wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego (art. 25 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o radcach prawnych), tj. w okresie od 1 kwietnia 2015 r. do 1 kwietnia 2021 r. W okresie 6 lat poprzedzających złożenie wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego Wnioskodawca był zatrudniony: w okresie od 27 sierpnia 2015 r. do 31 marca 2016 r. w Kancelarii Adwokackiej adwokat J. L. w wymiarze pełnego etatu; w okresie od 1 kwietnia 2016 r. do 30 czerwca 2016 r. w Kancelarii Adwokackiej adwokat J. L.(1/2 etatu), przy czym w odniesieniu do tego okresu zatrudnienia znajduje zastosowanie art. 25 ust. 4 ustawy o radcach prawnych, zgodnie z którym "w przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w ust. 2 pkt 2-4, podlegają proporcjonalnemu wydłużeniu", co oznacza, że sumując okresy zatrudnienia należy ten okres odpowiednio przeliczyć tak aby odpowiadał okresowi zatrudnienia w pełnym wymiarze etatu (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2011 r" II GSK 1247/10); w okresie od 5 stycznia 2018 r. do dnia złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego - 2 kwietnia 2021 r. w Ministerstwie Klimatu i Środowiska (noszącym w tym okresie także nazwy: Ministerstwo Środowiska, Ministerstwo Klimatu) na stanowiskach wymagających wiedzy prawniczej, bezpośrednio związanych ze związanym ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz urzędu - co wynika ze złożonych w toku postępowania dokumentów, m.in. zaświadczeń pracodawcy. Wnioskodawca jest pracownikiem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, członkiem korpusu służby cywilnej, zatrudnionym - według zaświadczenia z 8 grudnia 2022 r., znak [...] - na stanowisku głównego specjalisty w Biurze Ministra Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Wnioskodawca przedstawił pozytywne opinie z miejsc pracy, odbywania stażu i praktyk. Wnioskodawca przedstawił arkusze oceny rocznej urzędnika służby cywilnej związane z zatrudnieniem w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, z których wynika, że Wnioskodawca jest oceniany pozytywnie (w zakresie części kryteriów oceny powyżej oczekiwań i znacznie powyżej oczekiwań) - postrzegany jest jako pracownik bardzo solidny w zakresie wykonywania obowiązków i ponadprzeciętnie zaangażowany w realizację zadań, bardzo komunikatywny, pomocny, doskonale pracujący w zespole, operatywny, umiejący działać pod presją czasu, stanowiący nieocenione źródło wiedzy i wsparcia merytorycznego dla współpracowników. W opinii z 29 marca 2021 r. wydanej przez adwokat J. L.która zatrudniała Wnioskodawcę w swojej Kancelarii w okresie od 27 sierpnia 2015 r. do 30 czerwca 2016 r., wskazano, że Wnioskodawca realizował zadania na stanowisku asystenta prawnego, wykonując w sposób prawidłowy prace biurowe, w prawidłowy sposób przygotowywał projekty pism procesowych i zdobył duży zasób wiedzy prawniczej. Wykonywane zadania były czynnościami wymagającymi wiedzy prawniczej bezpośrednio związanymi ze świadczeniem pomocy prawnej. W opinii z 26 sierpnia 2015 r. wydanej przez adwokat J. L. w związku ze stażem odbywanym w jej kancelarii w okresie od 25 lutego 2015 r. do 26 sierpnia 2015 r. wskazano, że Wnioskodawca prawidłowo realizował zadania, wyróżnia go wysoka kultura osobista oraz uprzejmość, dał się poznać jako osoba inteligentna, pracowita, dokładna, wykonywał zadania z dużym zaangażowaniem. W opinii z 2 grudnia 2013 r. dotyczącej stażu w Sądzie Rejonowym w S. w Wydziale [...] Cywilnym w okresie od 27.02.2013 r. do 30.11.2013 r. wskazano, że Wnioskodawca wykazał się starannością i rzetelnością w wykonywaniu powierzonych obowiązków, jest osobą pracowitą, szybko uczącą się, miłą i kulturalną, W opinii z 13 maja 2011 r. związanej z odbywaniem praktyk studenckich w Sądzie Rejonowym w Suwałkach w okresie od 11.04.2011 r. do 29.04.2011 r. wskazano, że w czasie praktyki Wnioskodawca dał się poznać jako osoba inteligentna, bystra, skrupulatna, dokładna i solidna, charakteryzowało go duże zaangażowanie w powierzone obowiązki oraz zainteresowanie specyfiką pracy w wydziale, cechował się wysokim poziomem kultury osobistej i uprzejmością. W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne, uchwałą z 23 czerwca 2023 r., Nr [...], Rada OIRP odmówiła wpisu Wnioskodawcy na listę radców prawnych OIRP. Rada OIRP uznała, że Wnioskodawca nie spełnia warunku określonego w art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., tj. warunku dotyczącego posiadania nieskazitelnego charakteru i dawania swym dotychczasowym zachowaniem rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Rada OIRP podniosła, że w toku postępowania wpisowego Wnioskodawca kierował zapowiedzi skierowania, w związku z tokiem tego postępowania, wystąpień do różnych organów władzy publicznej, instytucji, wszystkich posłów i senatorów, dziennikarzy. Zapowiedzi te były formułowane w wiadomościach elektronicznych kierowanych na adresy pracowników biura zaangażowanych w załatwianie sprawy, a także w piśmie z 17 kwietnia 2023 r., w którym Wnioskodawca wskazał, że aktualnie wstrzymuje planowane, opisane w piśmie, działania do posiedzenia Rady OIRP w W., w którym planował swój udział. Wnioskodawca podczas swojego wystąpienia wobec Rady OIRP zaznaczał, że Rada OIRP może nie być zaznajomiona ze sprawą. Rada OIRP wzięła pod uwagę formę i częstotliwość kierowanych zapowiedzi skierowania wystąpień, a także kontekst w jakim zapowiedzi te padały, uznając, że zapowiedzi te mogły być odbierane przez adresatów jako próba wywarcia presji w celu podjęcia przez nich określonych działań w tym postępowaniu. Treść i forma korespondencji Wnioskodawcy wskazuje, w ocenie Rady, w konsekwencji na to, że co do Wnioskodawcy nie można przyjąć pozytywnej prognozy co do tego, że będzie zachowywał formę wypowiedzi, której oczekuje się od radców prawnych, wyrażającą odpowiedni umiar i takt oraz wstrzemięźliwość. Radca prawny jest zobowiązany bowiem do wstrzemięźliwości, umiaru, taktu, oględności w zakresie formułowanych wypowiedzi kierowanych do organów i stron postępowania. Wypowiedzi te powinny cechować się rzetelnością i starannością, także wtedy, gdy sprawa dotyczy radcy prawnego osobiście, jest jego sprawą prywatną, niezależnie od stopnia zaangażowania emocjonalnego i poziomu konfliktu. Rada OIRP podkreśliła, że nie neguje jego prawa do prezentowania własnych ocen postępowania, nie neguje także prawa Wnioskodawcy do podejmowania wszelkich przewidzianych prawem czynności, które zmierzają do kontroli toczącego się postępowania, w tym prawa do wniesienia ponaglenia, skargi na bezczynność, czy zawiadomienia organów władzy publicznej, które mają uprawnienia, aby wziąć czynny udział w tym postępowaniu. Należy jednak odróżnić podejmowanie takich działań i następcze informowanie o ich podjęciu od kierowania zapowiedzi ich podjęcia, w formie, która może być oceniona jako zmierzająca do wywarcia presji. Drugie ze wskazanych zachowań nie licuje z powagą i godnością zawodu radcy prawnego, podważa zaufanie do zawodu. Zmusza to do stwierdzenia, że Wnioskodawca nie cechuje się wymaganą nieskazitelnością charakteru, która oznacza pełną wiarygodność i brak jakichkolwiek okoliczności negatywnych. Zawód radcy prawnego jest zawodem zaufania publicznego i interes społeczny sprzeciwia się dopuszczeniu do wykonywania zawodu osoby, która nie spełnia wszystkich przesłanek wpisu na listę radców prawnych. Organ wpisowy musi posiadać pewność, iż osoba ubiegająca się o wpis na listę radców prawnych jest osobą nieskazitelnego charakteru, dającą rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu, poszanowania obowiązującego porządku prawnego. Działanie organu wpływa bowiem na ochronę słusznego interesu obywateli oraz prawidłowość świadczonej pomocy prawnej przez osoby wykonujące zawód radcy prawnego, będącego zawodem zaufania publicznego. Negatywnej oceny Wnioskodawcy pod względem spełniania przesłanki wpisu na listę radców prawnych, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., w ocenie Rady, nie zmienia fakt, iż przedstawił on w toku postępowania pozytywne opinie o sobie, wydane w związku z podejmowaną aktywnością zawodową, w tym opinie z miejsc pracy. Minister Sprawiedliwości wskazał następnie, że od powyższej uchwały, doręczonej 3 lipca 2023 r., Wnioskodawca złożył 17 lipca 2023 r. odwołanie do Prezydium KRRP. Prezydium KRRP, po rozpoznaniu odwołania Wnioskodawcy, uchwałą z 29 sierpnia 2023 r., Nr [...] utrzymało w mocy uchwałę Rady OIRP z 23 czerwca 2023 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy wpisu Strony na listę radców prawnych OIRP. Prezydium podzieliło stanowisko Rady OIRP, że Wnioskodawca nie spełnia przesłanki określonej w art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p. Zdaniem Prezydium okolicznością dyskwalifikującą Wnioskodawcę w powołanym kontekście jest ocena jego dotychczasowego zachowania w toku niniejszego postępowania, która nie może prowadzić do wysnucia wobec jego osoby pozytywnej prognozy w zakresie właściwego wykonywania zawodu zaufania publicznego, jakim jest zawód radcy prawnego. Minister Sprawiedliwości wskazał dalej, że decyzją z 22 listopada 2023 r., nr [...], uchylił uchwałę Prezydium KRRP z 29 sierpnia 2023 r., Nr [...], utrzymującą w mocy uchwałę Rady OIRP z 23 czerwca 2023 r., Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Prezydium KRRP. Wyrokiem z 10 czerwca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 256/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Sprawiedliwości z 22 listopada 2023 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku uznał, że uchylenie uchwały samorządu radcowskiego o odmowie wpisania na listę radców prawnych i przekazanie sprawy organowi samorządu do ponownego rozpatrzenia za wskazaniem na niewłaściwą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego jest niedopuszczalne, w sytuacji gdy Minister Sprawiedliwości uznał, że okoliczności sprawy są niesporne i nie doszło do naruszenia przepisów postępowania. Rozpoznając ponownie sprawę Minister Sprawiedliwości uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Minister Sprawiedliwości podzielił stanowisko Prezydium KRRP i Rady OIRP, które dokonując oceny sytuacji prawnej Wnioskodawcy w kontekście jego wpisu na listę radców prawnych prawidłowo wywiodły, że Strona, choć spełnia formalne przesłanki wpisu na listę radców prawnych wynikające z art. 24 ust. 1 pkt 1,3,4 i 6 w związku z art. 25 ust. 2 pkt 3 i 4 u.r.p., to jednak nie spełnia warunku określonego w art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., tj. warunku dotyczącego posiadania nieskazitelnego charakteru i dawania swym dotychczasowym zachowaniem rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Zdaniem Ministra organy samorządu zawodowego, w ramach swoich kompetencji, słusznie uznały, że ocena dotychczasowego zachowania Wnioskodawcy w toku postępowania o wpis na listę radców prawnych, nie może prowadzić do wysnucia wobec jego osoby pozytywnej prognozy w zakresie właściwego wykonywania zawodu zaufania publicznego, jakim jest zawód radcy prawnego. Kierowanie przez Wnioskodawcę w swoich pismach oraz wiadomościach elektronicznych licznych zapowiedzi skierowania skarg oraz wystąpień do licznych organów władzy publicznej (m.in. Prezesa Rady Ministrów, Wiceprezesa Rady Ministrów, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego), 460 posłów oraz 100 senatorów, innych instytucji (Rzecznika Praw Obywatelskich, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, organizacji międzynarodowych, dziennikarzy), sądów powszechnych (powództwa o odszkodowanie w zakresie utraconych korzyści oraz o naruszenie dóbr osobistych) czy też sądów administracyjnych (skarga na przewlekłość) prawidłowo zostały ocenione jako forma wywarcia presji w celu prowadzenia przez organ samorządu zawodowego radców prawnych postępowania we właściwym kierunku oraz wydania oczekiwanego przez wnioskodawcę rozstrzygnięcia. Powyższe uzasadniało wniosek że Wnioskodawcy nie można przypisać pozytywnej prognozy, że wykonując zawód radcy prawnego będzie w swojej pracy zachowywał takt, wstrzemięźliwość oraz formę wypowiedzi jakiej powszechnie wymaga się od osób wykonujących powołany zawód zaufania publicznego, a zatem że będzie on przestrzegał powszechnie wymaganych dla radcy prawnego zasad i reguł postępowania. Takie zachowanie podważa zaufanie do zawodu radcy prawnego oraz nie licuje z powagą zawodu radcy prawnego. Oceny tej nie zmienia, zdaniem Ministra, częściowe uwzględnienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi Wnioskodawcy na przewlekłość postępowania o wpis na listę radców prawnych i stwierdzenie bezczynności Rady OIRP wyrokiem z 30 czerwca 2023 r., sygn. VI SAB /Wa 17/23. Trzeba bowiem odróżnić uprawnienie Wnioskodawcy do skorzystania i korzystanie ze środków przewidzianych przez przepisy prawa powszechnie obowiązującego od ciągłego informowania o możliwości skorzystania z nich celem wywarcia na organ samorządu zawodowego presji w celu wydania oczekiwanego przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając decyzją Ministra Sprawiedliwości z 15 listopada 2024 r., w całości wniósł o jej uchylenie w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie rozważenie uchylenia w całości uchwały organu I Instancji oraz organu II Instancji, a także zasądzenie Skarżącemu zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: I. naruszenia przepisów prawa stanowiących podstawę do wznowienia postępowania: 1) art. 7 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez pomięcie w uchwałach oraz decyzji ministra protokołów z posiedzeń Rady OIRP, zgodnie z którymi Sekretarz Rady przedstawiał wniosek Skarżącego wprowadzając Radę OIRP w błąd, iż podstawą dopuszczenia do egzaminu było doświadczenie zawodowe tylko na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 4a u.r.p., po ukończonej aplikacji legislacyjnej na rzecz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, którego jest pracownikiem od 2018 r., tj. okoliczność błędną, niewynikającą z żadnego dokumentu zgromadzonego w aktach sprawy, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., 2) art. 10 § 1 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez pomięcie w uchwałach oraz decyzji Ministra okoliczności podejmowania decyzji o wydłużeniu postępowania przez Radę OIRP na trzech posiedzeniach wyznaczonych w okresie styczeń-marzec 2023 r., a o których Skarżący dowiaduje się dopiero 3 października 2023 r. w momencie doręczenia skanów protokołów z posiedzeń, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., II. przepisów postępowania w zakresie niewykonania wyroku WSA w Warszawie z 10 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 256/24: 1) art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a., poprzez wskazanie, że organ I i II instancji w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w przypadku gdy materiał dowodowy w sprawie został rozpatrzony w sposób wybiórczy z jednoczesnym pominięciem stanowiska z judykatury i doktryny prawnej, co skutkowało naruszeniem 2) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez: a) brak wskazania w uzasadnieniu decyzji stanowiska do postawionych zarzutów w odwołaniach tj. naruszeń postępowania przez organy samorządu prawniczego w zakresie rozpatrzenia materiału dowodowego oraz okoliczności spornych - nieuwzględnienia zarzutu z jednoczesnym brakiem uzasadnienia, b) brak wskazania w uzasadnieniu decyzji okoliczności wskazanych w odwołaniu z 17 lipca 2023 r. z zarzutów nr 1 - 5 i 11 tj. okoliczności istotnych dla sprawy mających wpływ na wynik spraw oraz spornych co do których w uzasadnieniu decyzji nie przedstawiono stanowiska Ministra Sprawiedliwości, c) brak wskazania w uzasadnieniu decyzji rozstrzygnięcia Ministra Sprawiedliwości do zarzutów z odwołania z 2 października 2023 r. nr 2-4 tj. braku stanowiska organu II instancji do zarzutów organu I instancji - nieuwzględnienia zarzutu z jednoczesnym brakiem uzasadnienia, d) brak wskazania w uzasadnieniu decyzji rozstrzygnięcia Ministra Sprawiedliwości do zarzutu z odwołania z 2 października 2023 r. nr 1 tj. nierozpatrzenie przez meritum sprawy - nieuwzględnienia zarzutu z jednoczesnym brakiem uzasadnienia, d) brak wskazania w uzasadnieniu decyzji stanowiska do zarzutów naruszenia postępowania tj. art. 107 § 3, 24 § 1 w zw. z § 3, 6, 7, 8 § 1 i 2 oraz art. 79a K.p.a., postawionych w dwóch odwołaniach - nieuwzględnienia zarzutu z jednoczesnym brakiem uzasadnienia - co skutkowało naruszeniem, 3) art. 6 K.p.a., poprzez niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z 10 czerwca 2024 r. sygn. VI SA/Wa 256/24 zgodnie z wytycznymi sądu tj. braku dokonania analizy zgromadzonego materiału dowodowego i przeprowadzonego przez organy samorządu radcowskiego postępowania pod kątem jego prawidłowości, jak również braku oceny czy w sprawie doszło do okoliczności spornych oraz czy doszło do naruszeń przepisów postępowania, III. przepisów postępowania oraz okoliczności spornych w zakresie ustaleń stanu faktycznego sprawy zgodnie z wytycznymi z wyroku WSA w Warszawie z 10 czerwca 2024 r. sygn. VI SA/Wa 256/24: 1) art. 78 § 1 K.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z e-maila pracownika Rady OIRP będącego załącznikiem do odwołania z 17 lipca 2023 r. w zakresie przedstawienia utrwalonej praktyki organów samorządu prawniczego zgodnie z którą badanie rękojmi wykonywania zawodu odbywa się cyt. "oczywiście, opinii nie załącza sie do wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego, ale do wniosku o wpis już tak - w ramach badania rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego" - na wniosek Strony, pomimo iż przedmiotem dowodu była okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, 2) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wskazania w decyzji istotnej okoliczności wynikającej ze skargi Prezydium Krajowej Izby Radców Prawnych z 22 grudnia 2023 r. tj. stanowiska zgodnie z którym cyt. "wyłącznie organy samorządu zawodowego radców prawnych są uprawnione do oceny czy dana osoba spełnia przesłankę wpisu o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., w związku z tym ocena innych osób/organów/jednostek organizacyjnych w powołanym zakresie nie wiąże organów wpisowych", 3) art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z § 11(6) uchwały nr [...] Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 30 stycznia 2010 r. w sprawie regulaminu prowadzenia list radców prawnych i list aplikantów radcowskich (t.j. uchwała nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z 9 listopada 2022 r.) poprzez brak wskazania w uchwałach i decyzji oceny rękojmi wykonywania zawodu radcy prawnego na podstawie opinii pracodawców, co jest zgodnie z decyzją dziekana Rady OIRP w Warszawie - na stronie internetowej wskazano, iż załącznikami do wniosku o wpis na listę radców prawnych są opinie pracodawców 4) art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z § 15 ust. 1 i § 16 uchwały nr [...] Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 30 stycznia 2010 r. w sprawie regulaminu prowadzenia list radców prawnych i list aplikantów radcowskich poprzez pomięcie w ustaleniach faktyczny sprawy, że to Zespół OIRP bada rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu, a Przewodniczący Zespołu przedstawia propozycję podjęcia uchwały, 5) art. 78 § 1 K.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z pisma Skarżącego z 24 października 2024 r. w zakresie ustalenia czy wobec Skarżącego toczy się postępowanie karne w związku z zarzutami Sekretarza Rady w zakresie złożenia nieprawdziwych oświadczeń oraz dokumentów potwierdzających, że Członkowie Trybunału Stanu w tym m. in. czynni zawodowo radcy prawni w przypadku naruszeń ze strony I Prezes Sądu Najwyższego podjęli czynności tożsame z czynnościami które podjął Skarżący - wniosek Strony, pomimo iż przedmiotem dowodu była okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, 6) art. 7 K.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie tak zwanego wywierania presji przez Skarżącego - w szczególności niewzięcia pod uwagę wszystkich okoliczności w sprawie tj. nadużyć których dopuści się Sekretarz Rady OIRP, stanowiska Skarżącego zgodnie z którym wymagał od samorządu prawniczego działania zgodnie z obowiązującymi przepisami, praktyk stosowanych przez zawodowych prawników m.in. radców prawnych i adwokatów w przypadku naruszeń pracowników organów administracyjnych, stanowiska z doktryny prawnej oraz judykatury zgodnie z którym badanie rękojmi odbywa się w dłuższym zakresie czasu, a jedna negatywna okoliczność nie może być automatycznie podstawą do odmowy wpisu, 7) art. 8 § 2 K.p.a., poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki organów samorządu prawniczego zgodnie z którą badanie rękojmi wykonywania zawodu radcy prawnego odbywa się na podstawie opinii pracodawców, a w przypadku wątpliwości organ samorządu prawniczego bierze pod uwagę stanowisko z judykatury, tym samym jak wynika z treści uchwał i decyzji nie zostało przedstawione stanowisko w zakresie odstąpienie od tej praktyki, 8) art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak przypisania wiarygodności dowodowi z opinii pracodawców, w przypadku gdy opinie te wystawione zostały przez różnych przełożonych (w tym adwokata i sędziego), w różnych miejscach, w okresie dłuższym a jak wynika z ich treści ocena ta jest tożsama, 9) art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez braku oceny dowodu z zaświadczeń z ministerstw oraz umowy o pracę w zakresie przeniesienia służbowego, w przypadku gdy dowody te przedstawiają obowiązki służbowe Skarżącego który jako legislator i koordynator wielu projektów legislacyjnych współpracuje z bardzo dużą grupą fachowców z urzędów administracji rządowej, samorządowej, organizacji społecznych i pracodawców ciesząc się bardzo dobrą opinią, 10) art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 4 pkt 5 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 409, dalej: "u.s.c."), poprzez pominięcie w rozstrzygnięciu, że Skarżący jest członkiem Korpusu Służby Cywilnej którego to członek musi cieszyć się nieposzlakowaną opinią, a rozstrzygnięcie końcowe nie uwzględnia tej okoliczności jako faktu przemawiającego za spełnieniem warunku posiadania nieskazitelnego charakteru, 11) art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 37 ust. 1 w zw. z art. 81 ust. 1 u.s.c., poprzez pominięcie dowodu urzędowego ze sporządzonej oceny okresowej, w przypadku gdy ocena ta jako dokument urzędowy poświadcza, że Skarżący ma nieposzlakowaną opinię i cieszy bardzo dobrą opinią, 12) art. 7 K.p.a., poprzez pominięcie w rozstrzygnięciu stanowiska z judykatury, a w szczególności wyroku NSA z 5 lutego 2008 r. sygn. II GSK 325/07, zgodnie z którym pojęcie nieskazitelności nie może być pojmowane jako brak żadnej skazy, czy też brak negatywnych okoliczności w dotychczasowej postawie kandydata do zawodu adwokata (radcy prawnego) bo takie podejście byłoby trzeba uznać za zbyt restrykcyjne, 13) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez całkowite pominięcie w ustaleniach faktyczny sprawy okoliczności związanych bezpośrednio ze sprawą tj. złożonej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Skarżącego, udzielonej odpowiedzi na skargę oraz rozstrzygnięcia WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/WA 17/23, który w sposób bardzo krytyczny ocenił postępowanie Rady OIRP, 14) art. 8 § 1 K.p.a., poprzez podjęcie w postępowaniu działań zgodnie z którymi Skarżący jako strona postępowania nie mógł mieć zaufania do organów prowadzących postępowanie, gdyż szereg naruszeń powodował złamanie zasady bezstronności, a samo prowadzenie postępowania przez Sekretarza Rady miało charakter dyskryminujący, celem ukrycia swoich błędów popełnionych w toku postępowania, 15) art. 24 § 1 w zw. z § 3 w zw. art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wskazania stanowiska Ministra Sprawiedliwości do zrzutu nie wyłączenia w postępowaniu Sekretarza Rady, który jak wynika ze sposobu prowadzenia postępowania prowadził je z naruszeniem przepisów, uderzając w dobre imię Skarżącego, 16) art. 78 § 1 K.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z e-maila pracownika Rady OIRP będącego załącznikiem do odwołania z 17 lipca 2023 r. w zakresie przedstawienia utrwalonej praktyki organów samorządu prawniczego zgodnie z którą badanie rękojmi wykonywania zawodu odbywa się na podstawie dokumentów będących podstawą dopuszczenia do egzaminu cyt. "przede wszystkim powinien Pan przedłożyć opinię z miejsca pracy z którego przedstawił Pan praktykę do dopuszczenia do egzaminu, opinia z obecnego miejsca może być dodatkową" - na wniosek Strony, pomimo iż przedmiotem dowodu była okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, 17) art. 79a w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez wskazanie, że Skarżący przed podjęciem uchwały miał możliwość uzupełnienia materiału dowodowego oraz przedstawienia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w przypadku gdy Skarżący właśnie przedstawił stanowisko w piśmie i złożył wniosek o wyłączenie Sekretarza Rady, a złożenie dodatkowych opinii nie spowodowałoby żadnej zmiany z uwagi na pomięcie w rozstrzygnięciu wszystkich opinii pracodawców, 18) art. 8 § 2 K.p.a., poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki organów samorządu prawniczego zgodnie z którą badanie rękojmi wykonywania zawodu radcy prawnego odbywa się na podstawie opinii pracodawców za okres będący podstawą dopuszczenia do egzaminu, co czyni zastosowanie art. 79a K.p.a. przy takim stanie faktycznym sprawy jako czynność pozorna, 19) art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., polegającym na uznaniu przez organy samorządu prawniczego, że Skarżący nie spełnia warunku posiadania nieskazitelnego charakteru, w przypadku gdy dokonując oceny na podstawie całego materiału dowodowego, zgodnie ze swoją praktyką, stanowiskiem z judykatury tj. dotychczasowego zachowania danej osoby w sferze zawodowej i prywatnej w sposób odpowiadający ocenom moralnym i etycznym, i to w dłuższym okresie (wyrok NSA z 5 kwietnia 2001 r. sygn. II SA 725/00) każdy organ samorządu stwierdziłaby, że Skarżący spełnia warunek ustawowy, 20) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 31 ust. 2a u.r.p., poprzez utrzymanie w mocy wadliwej uchwały Prezydium Krajowej Izby Radców Prawnych, w sytuacji gdy Minister Sprawiedliwości winien był uchylić zaskarżaną uchwałę w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, gdyż w postępowaniu doszło do naruszeń postępowania a stan faktyczny sprawy ma charakter sporny. Skarżący wniósł także, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z e-maila z 3 października 2023 r. wraz z protokołami z posiedzeń Rady OIRP na ustalenie faktu, iż to Sekretarz Rady OIRP wprowadził w błąd na posiedzeniach Rady jej członków co było podstawą wydłużenia postępowania i rozstrzygnięcia o odmowie wpisu, jak również braku wiedzy przez Skarżącego o trzech posiedzeniach Rady OIRP które odbyły się w okresie styczeń-marzec 2023 r. W obszernym uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu dającym podstawy do jej uchylenia. W przedmiotowej sprawie zarówno organy samorządu radcowskiego jak i Minister Sprawiedliwości uznali, że Skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej dokonanie wpisu na listę radców prawnych, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5 u.r.p. Jak wynika z tego przepisu, na listę radców prawnych może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Przedmiotową przesłankę, warunkującą wpis na listę radców prawnych, ale występującą we wszystkich zawodach prawniczych, jak i w wielu innych profesjach zaufania publicznego, formułują nieostre określenia wymagające dookreślenia, co znalazło swój wyraz w bogatym orzecznictwie sadów administracyjnych. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego przez rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu prawniczego należy rozumieć, oprócz wiedzy zweryfikowanej w prawem przewidziany sposób, taki zespół cech charakteru i zachowań w sferze zawodowej i prywatnej, które składają się na wizerunek osoby, na której nie ciążą żadne zarzuty podważające jej wiarygodność. Na rękojmię, składają się zatem dwa elementy: cechy charakteru i dotychczasowe zachowanie. Przez "nieskazitelność charakteru" trzeba rozumieć całokształt cech indywidualnych, zdarzeń i okoliczności składających się na wizerunek osoby, która pretenduje w przyszłości do wykonywania zawodu zaufania publicznego. Pojęcie "nieskazitelnego charakteru" to cechy wartościujące konkretną osobę, ale nie w sferze intelektualnej i profesjonalnej, lecz wyłącznie etyczno – moralnej, a zatem przymioty osobiste, takie jak: uczciwość w życiu prywatnym i zawodowym, uczynność, pracowitość, poczucie odpowiedzialność za własne słowa i czyny, stanowczość, odwaga cywilna, samokrytycyzm. "Dotychczasowe zachowanie" oznacza natomiast zachowanie osoby ubiegającej się o wpis na listę (w tym przypadku) radców prawnych do czasu jego dokonania i to takie, które, odpowiadając ocenom moralnym i etycznym, gwarantuje właściwe wykonywanie zawodu (w tym przypadku) radcy prawnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 725/00, z 11 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 2052/12, z 8 stycznia 2015 r. sygn. akt II GSK 2074/13, z 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II GSK 1791/16, z 10 października 2018 r. sygn. akt II GSK 3404/16). Minister Sprawiedliwości uznał w zaskarżonej decyzji, zgadzając się z organami samorządu radcowskiego, że Skarżący nie spełnił przesłanki z art. 25 ust. 1 pkt 5 u.r.p., wpływ natomiast na negatywną ocenę nieskazitelności charakteru Skarżącego i rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego miały, jak wskazał Minister, zachowania Skarżącego, polegające na formułowaniu w swoich pismach oraz wiadomościach elektronicznych kierowanych do samorządu zawodowego licznych zapowiedzi skierowania pism oraz wystąpień do szeregu organów władzy publicznej (m.in. Prezesa Rady Ministrów, Wiceprezesa Rady Ministrów, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego), 460 posłów oraz 100 senatorów, innych instytucji (Rzecznika Praw Obywatelskich, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, organizacji międzynarodowych, dziennikarzy), sądów powszechnych (powództwa o odszkodowanie w zakresie utraconych korzyści oraz o naruszenie dóbr osobistych) czy też sądów administracyjnych (skarga na przewlekłość). Zarówno Minister Sprawiedliwości, jak i organy samorządu radcowskiego uznali, że powyższe zapowiedzi formułowane przez Skarżącego, stanowiły formę wywarcia presji w celu prowadzenia przez organ samorządu zawodowego radców prawnych postępowania we właściwym kierunku oraz wydania oczekiwanego przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia. Analizując niniejszą sprawę Sąd doszedł do wniosku, że organy samorządu radcowskiego oraz Minister Sprawiedliwości, dokonali prawidłowej oceny zachowań Skarżącego, które wpłynęły na negatywną ocenę organów, iż Skarżący nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Należy wyjaśnić, że w niniejszej sprawie Skarżący pismem z 8 grudnia 2022 r., wystąpił do Rady OIRP o wpisanie go na listę radców prawnych OIRP. Jako podstawę wpisu Skarżący wskazał art. 25 ust. 2 pkt 4 u.r.p. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że Skarżący, uzyskał pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego, co zostało stwierdzone, w załączonej do wniosku, uchwale Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z 18 listopada 2022 r., [...], w sprawie odwołania Wnioskodawcy od uchwały nr [...] z 18 czerwca 2022 r. Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego z siedzibą w Białymstoku w sprawie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego oraz, że Skarżący nie kończył aplikacji radcowskiej lecz do egzaminu radcowskiego został dopuszczony na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 3 i pkt 4 u.r.p. Kwestia ta nie jest sporna w sprawie, jednak z wniosku Skarżącego o Jego wpis na listę radców prawnych OIRP z 8 grudnia 2022 r., nie wynikało, że Skarżący został dopuszczony do egzaminu radcowskiego na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 3 i pkt 4 u.r.p. Ponieważ Skarżący wskazał we wniosku jako podstawę wpisu art. 25 ust. 2 pkt 4 u.r.p. oraz do wniosku załączył, pomimo zatrudnienia również w kancelarii adwokackiej, jedynie dokumentację dotyczącą zatrudnienia w urzędzie organu władzy publicznej – Ministerstwie Rolnictwa Rozwoju Wsi, Rada OIRP powzięła wątpliwość, czy Skarżący wypełnił przesłankę dopuszczenia go do egzaminu radcowskiego, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 3 i pkt 4 u.r.p., a więc czy Skarżący w okresie referencyjnym 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu, wykonywał łącznie przez okres co najmniej 4 lat pracę, o której mowa w obu punktach (pkt 3 i pkt 4) art. 25 ust. 2. Zostało to wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, gdzie zostało wyjaśnione, że Sekretarz Rady OIRP pismem z 19 stycznia 2023 r., ....], wystąpił do Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego z siedzibą w B. z prośbą o podanie daty złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego w 2021 r. przez Skarżącego oraz przesłanie poświadczonej urzędowo kopii wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego wraz z załącznikami oraz ewentualnymi pismami uzupełniającymi wniosek, a wystąpienie to podyktowane było potrzebą ustalenia, czy Wnioskodawca dopuszczony został do egzaminu na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 4 u.r.p., (podstawa prawna żądania wpisu na listę radców prawnych określona przez Wnioskodawcę we wniosku o wpis na listę radców prawnych), czy też na podstawie praktyki z art. 25 ust. 2 pkt 3 i pkt 4 u.r.p. (kumulatywnie), a to wobec faktu, że przedłożone dokumenty wskazywały, iż praktyka zawodowa Wnioskodawcy, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 4 u.r.p., przed dopuszczeniem do egzaminu radcowskiego, była krótsza niż wymagane ustawą 4 lata. Działania jakie zostały podjęte przez Radę OIRP w celu wyjaśnienia tej kwestii zostały obszernie opisane przez Ministra Sprawiedliwości w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zostały one również przytoczone przez Sąd w części historycznej niniejszego uzasadnienia, nie ma w związku z tym potrzeby ponownego przytaczania oraz wnikliwej analizy tych czynności. Należy jedynie wskazać, że jeżeli organ samorządu zawodowego radców prawnych powziął wątpliwość co do spełnienia przez Skarżącego przesłanki dopuszczenia Skarżącego do egzaminu radcowskiego bez odbycia aplikacji radcowskiej, był w pełni uprawniony do wyjaśnienia tej kwestii. Istotny jednocześnie jest w niniejszej sprawie fakt, że organy samorządu radcowskiego oraz Minister Sprawiedliwości uznały, że Skarżący spełnił w niniejszej sprawie przesłankę z art. 25 ust. 2 pkt 3 i pkt 4 u.r.p. warunkującą dopuszczenie Skarżącego do egzaminu radcowskiego bez odbycia aplikacji radcowskiej. Kwestia ta nie jest zatem sporna w sprawie. Wyjaśnienia również wymaga, że pomimo, iż Skarżący wniósł o wpisanie go na listę radców prawnych OIRP pismem z 8 grudnia 2022 r., które wpłynęło do organu 13 grudnia 2022 r., Rada OIRP wydała uchwałę I instancji 23 czerwca 2023 r. Sąd nie ocenia jednak terminowości wydania tej uchwały ponieważ jest to przedmiotem odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie bezczynności Rady OIRP w rozpoznaniu wniosku Skarżącego. Co prawda WSA w Warszawie wyrokiem z 30 czerwca 2023 r. sygn. akt VI SAB/Wa 17/23 stwierdził bezczynność Rady OIRP w postępowaniu administracyjnym zakończonym powyższą uchwałą z 23 czerwca 2023 r., jednak Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 listopada 2024 r. sygn. akt II GSK 1539/24, uchylił powyższy wyrok WSA w Warszawie w zakresie stwierdzonej bezczynności i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Kwestia bezczynności Rady OIRP w przedmiotowej sprawie nie jest zatem rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem, co nie ma jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a więc dla oceny przez Sąd prawidłowości rozstrzygnięcia przez organy samorządu radcowskiego obu instancji oraz przez Ministra Sprawiedliwości kwestii spełnienia przez Skarżącego przesłanki z art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., warunkującej wpis Skarżącego na listę radców prawnych. Przechodząc zatem do meritum sprawy, Sąd stwierdza, że przedłużające się postępowanie administracyjne w przedmiocie wpisu Skarżącego na listę radców prawnych OIRP, nie usprawiedliwia i nie uzasadnia w żadnej mierze działań Skarżącego, które nie mieściły się w ramach standardowych środków prawnych przysługujących Skarżącemu w celu nakłonienia organu do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku Skarżącego z 8 grudnia 2022 r. Sąd całkowicie zgadza się ze stanowiskiem organów samorządu zawodowego radców prawnych oraz Ministra Sprawiedliwości, że formułowanie w pismach oraz w licznych wiadomościach elektronicznych kierowanych do OIRP zapowiedzi o skierowaniu pism oraz wystąpień do szeregu organów władzy publicznej jak Prezes Rady Ministrów, Wiceprezes Rady Ministrów, Marszałek Sejmu, Marszałek Senatu, Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, czy też do 460 posłów oraz 100 senatorów, innych instytucji, jak Rzecznika Praw Obywatelskich, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, organizacje międzynarodowe, czy też do dziennikarzy, a także do sądów powszechnych (powództwa o odszkodowanie w zakresie utraconych korzyści oraz o naruszenie dóbr osobistych) i sądów administracyjnych (skarga na przewlekłość), stanowiły raczej formę wywarcia presji w celu prowadzenia przez organ samorządu zawodowego radców prawnych postępowania we właściwym kierunku oraz wydania oczekiwanego przez Skarżącego rozstrzygnięcia. Takie zachowanie, choć samo w sobie nie stanowi łamania przepisów prawa, z całą pewnością nie mieści się w granicach zawodowych działań radcy prawnego, w związku z czym jak słusznie wskazał Minister Sprawiedliwości nie licuje z powagą zawodu radcy prawnego, a zatem podważa zaufanie do tego zawodu. W tej sytuacji w ocenie Sądu, organy miały podstawy do przyjęcia, że Skarżący nie daje rękojmii prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego uznając, że odnośnie Skarżącego nie można przyjąć pozytywnej prognozy, że będzie on zachowywał formę wypowiedzi, której oczekuje się od radców prawnych, wyrażającą odpowiedni umiar, takt oraz wstrzemięźliwość. W ocenie Sądu, Skarżący w związku z przedłużającym się postępowaniem administracyjnym niewątpliwie miał podstawy do wyrażenia swojego zniecierpliwienia wobec organu, co znalazło swój wyraz w prawnie przysługującym Skarżącemu ponagleniu organu samorządu zawodowego do wydania rozstrzygnięcia oraz w skardze na bezczynność organu do WSA w Warszawie. Nie ma zatem nic nagannego w korzystaniu przez Skarżącego z przysługujących mu środków prawnych. Jednocześnie jednak, pomimo uzasadnionego zniecierpliwienia, Skarżący powinien wykazać zawodowe opanowanie wymagane od osoby pretendującej do wykonywania zawodu radcy prawnego. Skarżący składając wniosek o wpis na listę radców prawnych posiadał doświadczenie zawodowe, które ustawodawca zrównał z doświadczeniem posiadanym przez osobę, która odbyła aplikację radcowską i jest gotowa do wykonywania zawodu radcy prawnego stanowiącego zawód zaufania publicznego. Dlatego zachowanie Skarżącego, które może być niewątpliwie w niniejszej sprawie ocenione jako próbę wywarcia na organie presji wykraczającej poza unormowane środki prawne należy ocenić negatywnie, jako podważające spełnienie przez Skarżącego wymogu dawania rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. W ocenie Sądu, Skarżący błędnie dopatruje się złej woli w działaniu Sekretarza Rady OIRP przy rozpatrywaniu wniosku Skarżącego interpretując w ten sposób każdą nieścisłość, czy też brak precyzji w pismach kierowanych do Skarżącego w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu, Skarżący błędnie zinterpretował treść skierowanego do niego pisma z 4 kwietnia 2023 r., dochodząc do wniosku, że zawiera ono oskarżenie Skarżącego o fałszywe oświadczenie. W piśmie tym skierowano do Skarżącego wezwanie do przedłożenia dokumentów stanowiących podstawę dopuszczenia do egzaminu radcowskiego - dwóch świadectw pracy wystawionych przez Kancelarię Adwokacką adwokat J. L. i wyjaśniono Skarżącemu m.in., że ze zgromadzonych dokumentów wynika, że podstawą dopuszczenia do egzaminu była obok praktyki zawodowej zdobywanej w ramach zatrudnienia w urzędzie organu władzy publicznej w okresie od 5 stycznia 2018 r. do 2 kwietnia 2021 r. (data złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego), także praktyka wcześniejsza, zdobyta przez Wnioskodawcę w kancelarii adwokackiej. Wskazano również, że wcześniejsze oświadczenia Wnioskodawcy wskazywały na dopuszczenie do egzaminu w związku z praktyką w urzędzie organu administracji. Sformułowania zawarte w powyższym piśmie nie zawierały żadnych oskarżeń pod adresem Skarżącego, a wskazywały jedynie na wynikłą w toku postępowania wątpliwość, którą organ chciał wyjaśnić. Podkreślenia wymaga, co już zostało wcześniej wskazywane, że we wniosku z 8 grudnia 2022 r., Skarżący wskazał jako podstawę wpisu na listę radców prawnych art. 25 ust. 2 pkt 4 u.r.p. oraz do wniosku załączył, pomimo zatrudnienia również w kancelarii adwokackiej, jedynie dokumentację dotyczącą zatrudnienia w urzędzie organu władzy publicznej, z której nie wynikało aby Skarżący w okresie referencyjnym 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu, wykonywał przez okres co najmniej 4 lat pracę, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 4 u.r.p., a więc pracę w urzędzie organu władzy publicznej. Wątpliwość organu samorządu radcowskiego była zatem uzasadniona i wymagała wyjaśnienia. Co prawda w dalszy postępowaniu administracyjnym wskazywano na przesłankę z art. 25 ust. 2 pkt 4a zamiast pkt 4, jako wykazaną przez Skarżącego we wniosku o wpis na listę radców prawnych, nie miało to jednak istotnego znaczenia dla sprawy. Niewskazane we wniosku o wpis na listę radców prawnych dodatkowe doświadczenie zawodowe, Skarżący zdobył będąc zatrudnionym w referencyjnym okresie w kancelarii adwokackiej, co też zostało ostatecznie prawidłowo ustalone przez Radę OIRP. Biorąc zatem pod uwagę treść wniosku Skarżącego z 8 grudnia 2022 r. o wpis na listę radców prawnych oraz wynikającą z niego niejasność, która skutkowała omówioną powyżej wątpliwością co do spełnienia przez Skarżącego przesłanki uzasadniającej dopuszczenie Skarżącego do egzaminu radcowskiego bez odbycia aplikacji radcowskiej, Sąd stwierdza, że nie są uzasadnione podnoszone przez Skarżącego zarzuty, że Sekretarz Rady OIRP wprowadzał Radę OIRP w błąd co do podstawy dopuszczenia Skarżącego do egzaminu radcowskiego. Skarżący wyjaśnił w skardze, że był przekonany, że złożył wszystkie dokumenty niezbędne do rozpatrzenia jego wniosku i nie rozumiał wydłużania postępowania. W ocenie Sądu jest to uzasadnione wyjaśnienie, które znajduje swoje potwierdzenie w aktach administracyjnych do momentu wysłania do Skarżącego pisma z 4 kwietnia 2023 r. Do tego momentu bowiem organ w żadnym piśmie nie wyjaśnił precyzyjnie Skarżącemu z czego wynika i na czym polega jego wątpliwość. Zrobił to natomiast w piśmie z 4 kwietnia 2023 r., które Skarżący całkowicie błędnie zinterpretował. Niezależnie jednak od początkowej niewiedzy Skarżącego odnośnie przyczyn przedłużającego się postępowania administracyjnego, a następnie błędnego odczytania intencji organu Skarżący, który w ramach przedmiotowego postępowania administracyjnego starał się o uzyskanie uprawnienia do profesjonalnego reprezentowania swoich klientów jako radca prawny, cały czas był zobligowany do zachowania profesjonalnej postawy wymaganej od radcy prawnego. Opisane natomiast powyżej oraz w uchwałach organów samorządu zawodowego, jak i w decyzji Ministra Sprawiedliwości, zachowanie Skarżącego, z wyjaśnionych powyżej powodów, nie licowało z godnością zawodu radcy prawnego i podważało przesłankę dawania przez Skarżącego rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. W ocenie Sądu, nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy podnoszona przez Skarżącego okoliczność, iż Skarżący nie miał wiedzy o wszystkich odbytych przez Radę OIRP posiedzeniach w sprawie Skarżącego, na których zostały podjęte uchwały, na podstawie których organ podejmował szereg czynności w postępowaniu wobec Skarżącego. Należy zauważyć, że Skarżący był informowany w całym postępowaniu o wszelkich czynnościach administracyjnych podejmowanych w jego sprawie, a więc o każdym wystąpieniu przez OIRP do innych organów w sprawie Skarżącego, o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy oraz o zgromadzonym materiale dowodowy. Odbywane zatem posiedzenia Rady OIRP bez poinformowania Skarżącego, nie ograniczyły w żadnym zakresie procesowych praw Skarżącego i jego czynnego udziału w postępowaniu. Z powyższych względów, brak jest zatem podstaw uzasadniających wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 K.p.a. Sąd stwierdza, że nie są zasadne zarzuty podnoszone przez Skarżącego, że organy samorządu zawodowego radcowskiego oraz Minister Sprawiedliwości w sposób wybiórczy rozpatrzyły materiał dowodowy zgromadzony w sprawie z pominięciem dokumentacji przedłożonej przez Skarżącego zawierającej pozytywne opinii o jego dotychczasowej karierze zawodowej oraz z pominięciem judykatury i doktryny prawnej odnośnie okoliczności, że badając rękojmię wykonywania zawodu bierze się pod uwagę dotychczasowe zachowanie danej osoby w sferze zawodowej i prywatnej w sposób odpowiadający ocenom moralnym i etycznym, i to w dłuższym okresie oraz, że pojęcie nieskazitelności nie może być pojmowane jako brak żadnej skazy, czy też brak negatywnych okoliczności w dotychczasowej postawie kandydata do zawodu prawniczego. W ocenie Sądu, organ nie pominął przedłożonych przez Skarżącego dowodów potwierdzających Jego dotychczasową pozytywną postawę w życiu zawodowym wynikającą z opinii pracodawców Skarżącego, czy też z oceny okresowej Skarżącego jako członka Korpusu Służby Cywilnej. Należy wskazać, że w uchwale z 23 czerwca 2023 r., Rada OIRP odnosząc się do powyższej dokumentacji przedłożonej przez Skarżącego stwierdziła, że to iż Wnioskodawca przedstawia w toku postępowania pozytywne opinie o sobie, wydane w związku z podejmowaną aktywnością zawodową, w tym opinie z miejsc pracy, nie przesądza o tym, że Wnioskodawca jest postrzegany wyłącznie pozytywnie przez otoczenie. Zauważyć bowiem trzeba, że dokumenty te nie stwierdzają faktów, a są wyłącznie dowodem wyrażenia określonego zdania o Wnioskodawcy przez określone osoby, w konkretnym czasie i okolicznościach. Rada OIRP odniosła się więc zbiorczo do powyższych dowodów przedłożonych przez Skarżącego. Natomiast Prezydium KRRP w uchwale z 29 sierpnia 2023 r., odnosząc się do pozytywnych cech wartościujących kandydata w sferze etyczno-moralnej w ramach nieskazitelności charakteru, jednoznacznie stwierdziło, że może przyjąć okoliczność zgodnie z którą Skarżący przez zdecydowaną większość swojego życia powołane cechy reprezentował, co potwierdzają liczne opinie znajdujące się w aktach sprawy. Okoliczności tej nie zakwestionował Minister Sprawiedliwości w zaskarżonej decyzji. Należy zatem przyjąć, że organy oceniły dotychczasową postawę Skarżącego w życiu zawodowym jako nienaganną, a to z kolei wyklucza zarzut pominięcia przez organy istotnych w niniejszej sprawie materiałów dowodowych, jak również nie wymaga szczegółowej analizy i wymieniania każdego dowodu z osobna. Organy w związku z tym badając rękojmię wykonywania zawodu radcy prawnego przez Skarżącego wzięły pod uwagę dotychczasowe zachowanie Skarżącego w sferze zawodowej i prywatnej w dłuższym okresie, uznając jednocześnie, że zachowanie Skarżącego w toku postępowania wpisowego nie zasługuje na akceptację. Należy również zauważyć, że zachowanie to nie miało charakteru incydentalnego i nieistotnego, Skarżący bowiem wielokrotnie powtórzył swoje zapowiedzi w pismach i w wiadomościach elektronicznych kierowanych do OIRP w kwietniu, maju i czerwcu 2023 r. Skarżący został poinformowany, na podstawie art. 79a K.p.a., pismem Sekretarza Rady OIRP z 18 maja 2023 r. (doręczonym 6 czerwca 2023 r.), że na dzień wysłania informacji nie została spełniona lub wykazana zależna od Wnioskodawcy przesłanka wpisu na listę radców prawnych, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., tj. posiadania nieskazitelnego charakteru i dawania dotychczasowym zachowaniem rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, co może skutkować odmową wpisu na listę radców prawnych prowadzoną przez Radę OIRP. Skarżący nie zmienił jednak swojej postawy, nie dając ani sobie, ani organowi szansy na inną ocenę swojego zachowania w postępowaniu wpisowym. Podkreślenia wymaga, że Skarżący stale utrzymuje, co znajduje swój wyraz w uzasadnieniu skargi, że w piśmie z 4 kwietnia 2023 r. Sekretarz Rady OIRP postawił najcięższy zarzut jaki można postawić Wnioskodawcy tj. złożenie nieprawdziwych oświadczeń. Jednocześnie Skarżący stwierdza, że: "Oczywiście w uchwałach i decyzji ministra okoliczność ta zastaje pominięta (w formie złagodzonej)." Skarżący nie dostrzega sprzeczności w tych stwierdzeniach i nie może dojść do wniosku, że skoro w uchwałach organów samorządu radcowskiego i w decyzji Ministra Sprawiedliwości brak jest oskarżenia Skarżącego o złożenie nieprawdziwych oświadczeń to może Skarżący źle zinterpretował treść pisma Sekretarz Rady OIRP z 4 kwietnia 2023 r., które nie zawiera takiego oskarżenia. Skarżący nie dostrzega tej sprzeczności pomimo, że również w skardze podnosi, że nie toczy się wobec niego postępowanie karne w związku z zarzutami Sekretarza Rady w zakresie złożenia nieprawdziwych oświadczeń. W ocenie Sądu, dopóki Skarżący nie uświadomi sobie, że błędnie zrozumiał sens pisma Sekretarza Rady OIRP z 4 kwietnia 2023 r., nie będzie w stanie podjąć działań mających na celu przywrócenie swojej dotychczasowej nienagannej postawy. Skarżący sformułował w skardze liczne bardzo szczegółowe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które jednak co do istoty wiążą się z kwestiami omówionymi powyżej przez Sąd. Uwzględniając zatem wszystkie powyższe wyjaśnienia Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy w niniejszej sprawie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym: art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 24 § 1 i § 3, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 79a, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. Sąd uznał w związku z tym, że Minister Sprawiedliwości oraz organy samorządu adwokackiego działając na podstawie przepisów prawa zebrały i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz wyjaśniły dokładnie stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes Skarżącego. Ocena materiału dowodowego dokonana przez organy mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a. Organy nie uchybiły zasadzie zaufania. Skarżący brał czynny udział na każdym etapie postępowania administracyjnego i był informowany przez organy o każdej czynności podjętej w Jego sprawie, co Sąd już wcześniej wyjaśnił. W ocenie Sądu nie miał istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy brak szczegółowego odniesienia się przez Ministra Sprawiedliwości w zaskarżonej decyzji do każdego zarzutu sformułowanego przez Skarżącego odnośnie rozstrzygnięć podjętych przez organy samorządu radcowskiego. Minister Sprawiedliwości odniósł się bowiem do istoty niniejszej sprawy w sposób wyczerpujący jej meritum. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Sprawiedliwości opisując przebieg postępowania przed organami samorządu radcowskiego wskazał, że 22 czerwca 2023 r., Dziekan Rady OIRP postanowił nie wyłączać Sekretarza Rady OIRP od udziału w postępowaniu o co wniósł drogą elektroniczną Skarżący 20 czerwca 2023 r. Minister odniósł się też do wniosku dowodowego Skarżącego przedstawionego w piśmie z 24 października 2024 r. nie uwzględniając tego wniosku ze względu na jego brak związku z niniejsza sprawą. Sąd zgadza się z powyższym stanowiskiem Ministra ponieważ w niniejszym postępowaniu oceniana jest postawa i zachowanie Skarżącego nie innych osób, niezależnie od tego, że przedmiotowa sprawa Skarżącego oraz spór członków Trybunału Stanu z I Prezes Sądu Najwyższego są nieporównywalnymi sprawami, Skarżący więc błędnie dopatruje się tu analogii mającej potwierdzić słuszność działań Skarżącego w niniejszej sprawie. Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące niewykonania przez Ministra Sprawiedliwości wyroku WSA w Warszawie z 10 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 256/24. W wyroku tym WSA w Warszawie wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę Minister Sprawiedliwości dokona jeszcze raz analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przeprowadzonego przez organy samorządu radcowskiego postępowania pod kątem jego prawidłowości, co też Minister Sprawiedliwości wykonał. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że niezasadny jest także zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 24 ust. 1 pkt 5 u.r.p., który Skarżący wiąże z faktem, że organy nie uwzględniły całego materiału dowodowego oceniając spełnienie przez Skarżącego przesłanki z tego przepisu. Jak zostało to już wyjaśnione przez Sąd, organy oceniły cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie co skutkowało uznaniem, że dotychczasowa postawa Skarżącego była nienaganna. W konsekwencji nie mają też podstaw zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy przepisów ustawy o służbie cywilnej poprzez pominięcie w sprawie oceny okresowej Skarżącego jak członka Korpusu Służby Cywilnej. Sąd nie uwzględnił dowodów zawartych w skardze. Należy wyjaśnić, że sądy administracyjne nie prowadzą postępowania dowodowego, jedynie wyjątkowo, na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentu przez sąd administracyjny jest zatem dopuszczalne wówczas, gdy postulowany bądź dopuszczony z urzędu dowód pozostaje w ścisłym związku z oceną legalności zaskarżonego aktu i pozwala na wyjaśnienie istotnych wątpliwości związanych z oceną, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. W niniejszej sprawie większość objętych wnioskiem Skarżącego protokołów z posiedzeń Rady OIRP, znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Protokoły, które nie znajdują się w aktach administracyjnych oraz objęty wnioskiem e-mail nie wyjaśniają żadnych istotnych wątpliwości związanych z oceną, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, z przyczyn obszernie opisanych powyżej. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez Ministra Sprawiedliwości przy wydawaniu zaskarżonej decyzji prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.