VI SA/Wa 390/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 4.03.2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość; 2. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w [...] jako sądowi właściwemu. Pismem z 8 stycznia 2025 r. M. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "Organ", "GITD") z [...] stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] września 2025 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej, wydanej m.in. na podstawie art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539, dalej: "u.t.d."). W pouczeniu Organ wskazał, że od zaskarżonego postanowienia przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. W myśl art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 604, dalej: "Rozporządzenie") przewidział jednak wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 Rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a u.t.d., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie do treści art. 59 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu. Zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., nr 72, poz. 652), zmienionym Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości, utworzono szesnaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wskazano jako właściwy dla obszaru województwa [...]. W niniejszej sprawie Skarżąca jako swój adres wskazała: ul. [...], [...], co oznacza, że jest to obszar województwa [...]. W związku z tym faktem oraz w oparciu o przywołane powyżej przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższe, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.