VI SA/Wa 391/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. D. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 złotych stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu [...] lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. odrzucono wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący złożyli urzędowe formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy postanowienia z dnia [...] listopada 2010 r. uwzględniając wniosek skarżących zwolnił ich od kosztów sądowych oraz przyznał adwokata z urzędu. Wyznaczony w sprawie adwokat A. D. pismem z dnia [...] marca 2011 r. złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r., w zażaleniu zawierając wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2011 r. sygn. akt II GZ 129/11 oddalono ww. zażalenie a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. odrzucił omawianą skargę ze względu na wniesienie jej po terminie. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W przedmiotowej sprawie jedyną czynnością podjętą przez ustanowionego z urzędu adwokata było sporządzenie zażalenia na postanowienie z dnia 13 kwietnia 2010 r., i wniesienie do Sądu. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 1) ppkt c) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.