VI SA/Wa 391/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-09-19
Skład orzekający: Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony po upływie siedmiodniowego terminu od dowiedzenia się o uchybieniu terminu, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony po upływie siedmiodniowego terminu od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 PPSA. W niniejszej sprawie skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi w dniu otrzymania postanowienia WSA odrzucającego skargę (6 kwietnia 2017 r.), a wniosek o przywrócenie terminu złożył po upływie ustawowego terminu (13 kwietnia 2017 r.).Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego po terminie, co skutkowało jej odrzuceniem przez WSA. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. Następnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że nie ponosi winy za błąd daty doręczenia decyzji i że na potwierdzeniu odbioru widnieje nie jego podpis. Sąd wezwał operatora pocztowego do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej doręczenie, która wykazała, że skarżący osobiście odebrał przesyłkę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Skarżący G. S. w dniu 12 stycznia 2017 r. (k. 8 akt) nadał na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego - za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego - kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie (dalej WSA) skargę na decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2016 r.
w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Postanowieniem z 23 marca 2017 r. Sąd odrzucił skargę, z uwagi na wniesienie jej po terminie.
Postanowieniem z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 410/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.
Pismem z 16 lipca 2017 r. (uzupełnionym w dniu 21 sierpnia 2017 r.) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu podniósł, że nie ponosi winy za błąd daty doręczenia zaskarżonej decyzji wskazanej w dokumentach pocztowych, a na potwierdzeniu odbioru widnieje nie jego podpis. Wyjaśnił, że 12 grudnia 2016 r. nie mógł odebrać rzeczonej korespondencji, ponieważ nie było go tego dnia w firmie - wykonywał obowiązki służbowe poza jej siedzibą.
Zarządzeniem z 24 sierpnia 2017 r. Sąd wezwał Naczelnika Urzędu Pocztowego w [...] do nadesłania w terminie 7 dni uwierzytelnionego odpisu
z urzędowego dokumentu – rejestru pocztowego, będącego potwierdzeniem wydania w dniu 12 grudnia 2016 r. przesyłki rejestrowej R [...] kierowanej do skarżącego ze wskazaniem z imienia i nazwiska osoby, której ją wydano
W dniu 14 września 2017 r. (data wpływu do Sądu), operator wyznaczony udzielił odpowiedzi, do której załączył uwierzytelnioną "Kartę doręczeń przesyłek poleconych" z dnia 12 grudnia 2016 r., gdzie pod pozycją nr [...] wskazany został nr nadawczy korespondencji rejestrowej R [...] – zawierającej zaskarżoną decyzję. Odbiór ww. korespondencji podpisał osobiście skarżący - G. S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "p.p.s.a"), jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności
w postępowaniu sądowym, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony. Przyjąć bowiem należy, że dniem, w którym skarżący dowiedział się
o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, jest dzień, w którym skarżący otrzymał postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucające wniesioną przez niego skargę, tj. 6 kwietnia 2017 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał
w dniu 13 kwietnia 2017 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony dopiero w dniu 17 lipca 2017 r. (uzupełniony następnie w dniu 21 sierpnia 2017 r.), a zatem ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu. Z tego względu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło