VI SA/Wa 392/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Ś. i A. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% alkoholu w restauracji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący – P. Ś. i A. Ś. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 2012 r., którą stwierdzono wygaśnięcie z dniem [...] października 2012 r, zezwolenia z dnia [...] czerwca 2009 r. na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) w restauracji "M." prowadzonej w O. przy ul. M. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Następnie w toku postępowania skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który to wniosek obligatoryjnie musiał zostać rozpoznany w pierwszej kolejności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny nie bada w tym postępowaniu zasadności samej skargi, ocenia natomiast zasadność zastosowania w konkretnym przypadku tzw. ochrony tymczasowej do czasu kontroli przez sąd legalności aktu administracji w ramach głównego postępowania sądowoadministracyjnego i wydania w tym zakresie stosownego orzeczenia. Art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje jednocześnie wnioskodawcę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Skarżący wskazali we wniosku, że zaskarżona decyzja pozbawia ich jedynego źródła utrzymania, bowiem w prowadzonej przez nich restauracji odbywają się głównie imprezy okolicznościowe, takie jak komunie, śluby czy konsolacje na których goście spożywają alkohol. Konsekwencją pozbawienia skarżących możliwości sprzedaży alkoholu w lokalu byłaby utrata klientów. Abstrahując jednak od przedstawionej przez skarżących argumentacji wskazać należy, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zezwolenie Nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) do spożycia w miejscu sprzedaży, wygasło z dniem 31 lipca 2014 r. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż w chwili obecnej brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, z uwagi na fakt wygaśnięcia ww. zezwolenia. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.