VI SA/Wa 393/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2013 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nadania uprawnień budowlanych 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, decyzją z dnia [...] października 2012 r., odmówiła nadania J. B. uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanym bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych - bez przeprowadzenia egzaminu. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioskodawczyni nie legitymuje się wykształceniem odpowiednim dla w/w specjalności zgodnie z treścią Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2006 r., Nr 83, poz. 578). Krajowa Komisja Kwalifikacyjna po rozpatrzeniu odwołania J. B. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż J. B. nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Według organu, zgodnie z Załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych powinna ukończyć studia magisterskie na kierunku: 1) inżynieria środowiska (O); 2) wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej (O). Tymczasem strona uzyskała w dniu [...] lipca 2006 r. tytuł magistra inżyniera na kierunku ochrona środowiska, które to wykształcenie nie zostało uznane w świetle w/w załącznika jako odpowiednie dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Zdaniem Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej § 29 w/w rozporządzenia dopuszczający możliwość indywidualnej kwalifikacji wykształcenia nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż Wnioskodawczyni uzyskała wykształcenie po dniu wejścia w życie w/w rozporządzenia. Konkludując organ stwierdził, że J. B. jako, że nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych nie spełnia zatem jednej z dwóch obligatoryjnych przesłanek określonych w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutów strony, że J. B. wydano (w styczniu 2008 r.) książkę praktyki, co uczyniono w oparciu o wgląd w dyplom strony, organ odwoławczy stwierdził, że opieczętowanie i rejestracja książki jest czynnością materialno-techniczną. Zdaniem Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, na tym etapie organy Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nie mogą badać wykształcenia osoby rejestrującej książkę praktyki zawodowej. Organy te nie mogą także odmówić opieczętowania i rejestracji książki praktyki zawodowej, gdyż przepisy w/w rozporządzenia nie przewidują takich rozstrzygnięć, ani tym bardziej przesłanek, jakimi ma się kierować organ I instancji, dokonujący czynności materialno- technicznej. W tej sytuacji osoby zgłaszające do opieczętowania i rejestracji książkę czynią to na własne ryzyko. W skardze do tutejszego Sądu na powyższą decyzję J. B. (skarżąca) wnosząc o pozytywne rozpatrzenie skargi, ponowiła zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. J. B. podniosła, że gdyby w dniu, w którym zgłosiła się po książkę praktyki zawodowej poinformowano ją że kierunek studiów ukończonych przez skarżącą nie odpowiada wykształceniu dla uzyskania uprawnień budowlanych w specjalności: sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych kanalizacyjnych nie organizowałaby sobie praktyki na budowie (nie ponosiłaby kosztów z tym związanych) i być może podjęłaby inne kroki, w celu np. uzupełnienia swojego wykształcenia. Strona zaakcentowała, że udokumentowana przez nią praktyka zawodowa została uznana za wystarczającą do ubiegania się o nadanie uprawnień budowlanych. Ponadto podkreśliła, że posiada wykształcenie techniczne (zgodnie do określonych w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 lipca 2004 r. rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych), a także, że wykonuje pracę na stanowisku inspektora Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, w której ma do czynienia z przepisami z zakresu budownictwa oraz przepisami dotyczącymi odpowiedzialności zawodowej osób posiadających uprawnienia budowlane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień dostarczenia żądania organowi administracji publicznej. Na gruncie niniejszej sprawy postępowanie wszczęto [...] sierpnia 2012 r. (data złożenia przez J. B. wniosku o nadanie jej uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanym bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych - bez przeprowadzenia egzaminu) Podstawę oceny przedmiotowego wniosku stanowiły regulacje ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. DZ. U. z 21r. , nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2006 r., Nr 83, poz. 578). Należy dodać, ze w dniu 1 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Powyższa ustawa nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3 - ustawy - Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zmiana art. 14 ust. 3 polegała głównie na tym, iż osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe zawodowe. Zgodnie z art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, stwierdzane decyzją wydawaną przez organ samorządu zawodowego, zwaną "uprawnieniami budowlanymi", mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Stosownie do art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, w tym w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych (ust. 1 pkt 4), do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, wymaga ukończenia studiów magisterskich w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności (ust. 3 pkt 3 lit. a). W rozpatrywanej sprawie organ uznał, że skarżąca nie spełnia warunku określonego w art. 14 ust. 3 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, a więc nie było podstaw do uwzględnienia wniosku J. B. Zdaniem Sądu, stanowisko organu należy podzielić. W myśl § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia do wniosku o nadanie uprawnień budowlanych należy dołączyć odpis dyplomu ukończenia studiów magisterskich albo dyplomu ukończenia wyższych studiów zawodowych, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy. Przepis § 7 ust. 2 powyższego aktu wykonawczego stanowi, że kwalifikowanie wykształcenia za odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności uprawnień budowlanych dokonuje się przez stwierdzenie zgodności ukończonego kierunku studiów i specjalności potwierdzonych w dyplomie z wymaganym dla tej specjalności uprawnień budowlanych wykształceniem określonym w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Z kolei załącznik nr 1 do powołanego rozporządzenia zawiera zamknięty katalog rodzajów wykształcenia technicznego uprawniających do ubiegania się o poszczególne rodzaje uprawnień zawodowych. Wyprzedzając dalsze rozważania należy w tym miejscu wskazać, że rację ma organ twierdząc, iż w odniesieniu do skarżącej nie miał zastosowania § 29 tego rozporządzenia dopuszczający możliwość indywidualnej kwalifikacji wykształcenia strony, gdyż zgodnie z tym przepisem, wyłącznie w przypadku wykształcenia uzyskanego przed wejściem w życie tego rozporządzenia (tj. przed dniem 31 maja 2006 r.) istniała możliwość indywidualnego rozpatrzenia kwestii, czy dane wykształcenie jest odpowiednie lub pokrewne danej specjalności. Tymczasem skarżąca uzyskała wykształcenie wyższe na kierunku "ochrona środowiska" w dniu [...] lipca 2006 r. a zatem już po dacie wejścia w życie omawianego rozporządzenia. Powracając do głównego wątku rozważań należy podnieść, że zgodnie z załącznikiem nr 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych powinna ukończyć studia magisterskie na kierunku: 1) inżynieria środowiska (O); 2) wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej (O); 3) inżynieria naftowa i gazownicza (O). Jak już wyżej wspomniano, J. B. w załączonej do wniosku dokumentacji wykazała uzyskanie wykształcenia wyższego (tytuł magistra inżyniera) na kierunku "ochrona środowiska" na co wskazuje jednoznaczna treść załączonego odpisu dyplomu P. w R. z dnia [...] lipca 2006 r. W tym stanie rzeczy racje ma organ, że J. B. nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Mając na uwadze powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. jako, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących wydania jej książki praktyki zawodowej należy stwierdzić, że powyższa okoliczność nie ma znaczenia dla wyniku rozpatrywanej sprawy. Pomijając nawet, że organ uznał za spełniony wymóg praktyki odbytej przez skarżącą, to wydanie skarżącej przedmiotowej książki nie przesadza w żadnym razie o spełnieniu przez wnioskodawczynię wymogu wykształcenia odpowiedniego dla omawianej specjalności. Wbrew stanowisku skarżącej, wszczęcie niniejszego postępowania administracyjnego nie następuje z chwilą (datą) otrzymania książki praktyki ale z chwilą złożenia wniosku o nadanie uprawnień. Książka praktyk jest dokumentem na podstawie którego oceniane są umiejętności praktyczne i doświadczenie zawodowe osoby pretendującej do nadania jej uprawnień zawodowych. Osoba odbywająca praktykę zawodową dokumentuje przebieg praktyki zawodowej w "Książce praktyki zawodowej" - zarejestrowanej w Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa właściwej według miejsca zamieszkania lub pracy. Książka praktyk ma być opieczętowana i zarejestrowana w Izbie. Chodzi o czynność, która ma znaczenie porządkowe - pozwala np. ustalić, że wpisy dotyczące praktyki zawodowej miały miejsce po fakcie jej rejestracji. Dla zagwarantowania prawidłowego i rzetelnego dokumentowania praktyki ustawodawca wskazał, iż książkę należy uzupełniać na bieżąco, w ściśle określonych terminach. Z powyższych względów opieczętowanie i rejestracja książki praktyki zawodowej nie przesądza o spełnieniu przez skarżącą obligatoryjnej przesłanki odpowiedniego wykształcenia określonej w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Mając na uwadze powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. Ze względu na to, że dla skarżącej Sąd ustanowił pełnomocnika z urzędu, przyznano pełnomocnikowi – będącemu adwokatem – wynagrodzenie na podstawie art. 205 § 2, 3 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002 r., Nr 163, poz. 1348) powiększone o 23% podatku VAT.