VI SA/Wa 3932/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy w przedmiocie sprostowania sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z 14 października 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3932/14 zapadłego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzedstawienie informacji o poniesionych kosztach tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw postanowił sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 października 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3932/14, wpisując "Sygn. akt VI SA/Wa 3932/14" zamiast "Sygn. akt VI SA/Wa 3932/15" Wyrokiem z 14 października 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3932/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. P. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzedstawienie informacji o poniesionych kosztach tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw. W sentencji ww. wyroku, w wyniku błędu redakcyjnego, omyłkowo wskazano sygnaturę sprawy, wpisując "Sygn. akt VI SA/Wa 3932/15" zamiast "Sygn. akt VI SA/Wa 3932/14". W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sentencja wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem tworzą jedną całość i w związku z tym powszechnie przyjmowany jest pogląd, iż sprostowaniu mogą podlegać wadliwości zarówno sentencji, jak i uzasadnienia (Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz; B. Dobrzański, M. Lisiewski, Z. Resich, Wł. Siedlecki Wyd. Prawnicze, Warszawa 1975r. str. 548 oraz T. Ereciński, J. Gudowski i M. Jędrzejewska - Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego cz. I postępowanie rozpoznawcze, Wyd. Prawnicze, Warszawa1997 r. str.503 ). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (K. Piasecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz ..., s. 1050). Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 października 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3932/14. Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.