VI SA/Wa 395/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany koncesji na prowadzenie kasyna gry w P. postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (słownie dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany koncesji na prowadzenie kasyna gry w P.. Pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. skarżąca cofnęła skargę na ww. decyzję, wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 p.p.s.a., skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżąca pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. cofnęła skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2012 r. Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnośnie pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.